VI SA/Wa 239/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym; Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Asesor WSA Andrzej Czarnecki Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi T. W. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia[...]listopada 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego T. W. 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] września 2004 r., Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w L. nałożył na przedsiębiorcę T.W. karę pieniężną w kwocie 15.000 zł. Podstawą faktyczną tego rozstrzygnięcia były m.in. stwierdzone w trakcie kontroli w dniu [...] grudnia 2002 r. naruszenia przepisów dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych. Od tej decyzji strona wniosła odwołanie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, działając w oparciu o art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że decyzja organu I instancji została doręczona stronie w dniu [...] września 2004 r. natomiast odwołanie skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym dopiero w dniu [...] września 2004 r., a zatem po upływie 14 - dniowego terminu przewidzianego w art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088), który to termin minął w dniu [...] września 2004 r. W skardze do Sądu, strona zarzuca rażące naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.a., 77 k.p.a. oraz niewłaściwe zastosowanie art. 134 k.p.a. i art. 93 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia strona wskazuje, iż organ odwoławczy nie wyjaśnił stanu faktycznego sprawy bowiem w rzeczywistości doręczenie decyzji z dnia [...] września 2004 r. miało miejsce w dniu [...] września 2004 r. Potwierdzeniem tej okoliczności jest pismo Urzędu Pocztowego w P. z dnia [...] grudnia 2004 r., z którego wynika, iż "list polecony o numerze nadawczym [...] za p.o. nadany w UP [...] pod adresem: T. W. – A. [...] został doręczony [...]09.2004, karta doręczeń Nr [...] z dnia [...]09.2004 poz. [...]". Wobec tego uznać należy, że wniesienie odwołania przez skarżącego w dniu [...] września 2004 r. nastąpiło w terminie. Na potwierdzenie swoich racji skarżący powołuje się na wyrok NSA z dnia 11 maja 1994 r., SA/Gd 2813/94 w którym NSA uznał, że: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art.134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. ,w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. a naruszenie tych przepisów prowadzi do uchylenia postanowienia". W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżący okazał oryginał pisma Urzędu Pocztowego P.z dnia [...] grudnia 2004 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji lub postanowienia organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz.1270- dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga T. W. zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2002 r. narusza prawo. Zasadnicze znaczenie w sprawie niniejszej ma kwestia ustalenia rzeczywistej daty doręczenia skarżącemu decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego wydanej w dniu [...] września 2004 r. Organ odwoławczy przyjął, że nastąpiło to w dniu [...] września 2004 r., bowiem taka data wynikała z duplikatu potwierdzenia odbioru przesyłki listowej poleconej sporządzonego przez Urząd Pocztowy P. Nr nadawczy [...], znajdującego się w aktach administracyjnych. Natomiast z załączonego do skargi dokumentu wystawionego w dniu [...] grudnia 2004 r. przez ten sam Urząd Pocztowy P. wynika, że skarżący otrzymał odpis decyzji organu I instancji w dniu [...] września 2004 r. W tej sytuacji słuszne są zarzuty skarżącego, że sprawa powinna być należycie wyjaśniona stosownie do art. 7 k.p.a., bowiem od ustalenia tej okoliczności zależy dalszy bieg złożonego przez skarżącego odwołania od decyzji nakładającej karę pieniężną. Zdaniem Sądu nie jest możliwa do zaakceptowania sytuacja, w której istnieją dwa dokumenty wystawione przez ten sam Urząd Pocztowy P., wskazujące na dwie odmienne daty doręczenia stronie decyzji administracyjnej - jedna wskazująca na datę [...] września 2004 r.(duplikat), zaś druga na datę [...] września 2004 r.. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracji powinny dokonać dokładnych i szczegółowych ustaleń co do rzeczywistej daty doręczenia stronie decyzji. Przede wszystkim należy podjąć działania mające na celu wyeliminowanie wyżej opisanych rozbieżności dotyczących daty doręczenia decyzji. W tym celu organ powinien zwrócić się do Naczelnika Urzędu Pocztowego P. o stosowne wyjaśnienie. Podkreślić przy tym trzeba, iż z treści pisma UP P. z dnia [...] grudnia 2004 r. nie wynikają personalia ani stanowisko urzędnika, który sporządził i wydał stronie ten dokument. Z powyższych względów zaskarżona decyzja podlega uchyleniu stosownie do art.145 § 1 pkt.1 lit.(c p.p.s.a. O kosztach orzeczono w oparciu o art.200 i art.209 p.p.s.a.