VI SA/Wa 2391/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant ref. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 maja 2016 r. sprawy ze skargi U. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny, działając na podstawie art. 115 pkt 4 w zw. z art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 3, art. 74 ust. 1, art. 86 ust. 1, 2 i 9, art. 86a, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 88 ust. 5 pkt 1, art. 96 ust. 1 oraz art. 37ap ust. 1 pkt 2 w związku z art. 101 pkt 4 i art. 103 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 281, ze zm. - dalej także: "P.f.") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm. - dalej "k.p.a."), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w Ł. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] , udzielone dla U. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej także "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), dawniej [...] sp. z o. o. z siedzibą w K. . Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 31 stycznia 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Ł. otrzymał pismo Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2014 r., polecające przeprowadzenie kontroli w aptece ogólnodostępnej o nazwie "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] . Do pisma dołączono kopie faktur świadczące o dokonywaniu sprzedaży produktów leczniczych przez aptekę do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w Ł. . Z dokumentacji tej wynikało, że w prowadzonej działalności gospodarczej dochodzi do naruszeń dyspozycji przepisu art. 87 ust. 2 oraz art. 88 ust. 5 pkt 5 i art. 96 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne. Sprzedaż produktów leczniczych z apteki "[...] " do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w Ł. została potwierdzona fakturami VAT. Łączna wartość sprzedanych produktów leczniczych wynosiła: 108.714,96 zł. Sprzedane produkty lecznicze posiadają kategorię dostępności "wydawane z przepisu lekarza - Rp" na podstawie recepty. Stosowane w padaczce, astmie, chorobach nowotworowych, p/zakrzepowe, po przebytym zawale serca. W dniu [...] lutego 2014 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego przeprowadzili kontrolę doraźną we wskazanej powyżej aptece ogólnodostępnej w obecności kierownika tej apteki. Sporządzono protokół z kontroli Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Inspektorzy w trakcie kontroli dokonali przeglądu faktur sprzedaży produktów leczniczych zarejestrowanych w programie komputerowym. Kontrolą objęto okres 1 marca 2013 r. - 31 grudnia 2013 r. W programie komputerowym nie stwierdzono faktur VAT sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A., natomiast stwierdzono sprzedaż produktów leczniczych do aptek innych przedsiębiorców, tj. do: 1) apteki "J." położonej w Ł. , ul. [...] - prowadzonej przez P. sp. z o.o, [...] Ł., ul. [...] 2) apteki "E." położonej w S. przy ul. [...] - prowadzonej przez [...] sp. z o.o. sp.j., 98-200 S., ul. [...] 3) apteki "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] - prowadzonej przez [...] sp. z o.o. [...] sp.j., 93-548 Ł., ul. [...] Stwierdzono również zakup produktów leczniczych od aptek ogólnodostępnych prowadzonych przez ww. przedsiębiorców. W czasie kontroli strona skarżąca nie udostępniła papierowych faktur zakupu i sprzedaży z okresu 1 marca 2013 r. - 31 grudnia 2013 r. Inspektorzy dokonali przeglądu faktur papierowych, które znajdowały się na terenie apteki tylko z lutego 2014 r. Kontrolę zakończono w dniu 17 lutego 2014 r. Pismem z dnia 24 lutego 2014r. strona skarżąca wniosła zastrzeżenia do protokołu z kontroli doraźnej przeprowadzonej w aptece ogólnodostępnej w Ł. przy ul. [...] . Zakwestionowano przedmiot i zakres przeprowadzenia niezapowiedzianej kontroli, niejasne określenie inspektorów, którzy przeprowadzili kontrolę oraz braku udziału pełnomocnika podczas czynności kontrolnych. Pismem z dnia 4 marca 2014 r. organ pierwszej instancji poinformował stronę skarżącą, że złożone zastrzeżenia nie zasługują na uwzględnienie. W dniu 14 kwietnia 2014 r. organ wystosował pismo do kierownika apteki z prośbą złożenia informacji o obrocie wyszczególnionych w piśmie produktów leczniczych za okres od 19 marca 2013 r. do 31 lipca 2013 r. z podaniem ilości zakupu, nr dokumentu zakupu, ilości sprzedaży i stanem posiadania na koniec każdego miesiąca. Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, zgodnie z art. 61 § 4 k.p.a., zawiadomił przedsiębiorcę "[...] " sp. z o.o. z siedzibą w K. , że zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., udzielonego na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] . W piśmie tym organ wezwał stronę skarżącą do złożenia szczegółowych wyjaśnień w przedmiotowej sprawie oraz załączenia kserokopii faktur VAT sprzedaży produktów leczniczych poświadczonych za zgodność z oryginałem wystawionych do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A., za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do chwili otrzymania zawiadomienia, wskazania innych hurtowni, do których spółka prowadząc aptekę, dokonywała sprzedaży, bądź złożenia oświadczenia, że takiej sprzedaży nie dokonywała. Pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. strona skarżąca wniosła: 1) ponownie zastrzeżenia do treści protokołu z kontroli, wnosząc o jego uzupełnienie i doręczenie pełnomocnikowi przedsiębiorcy; 2) uzupełnienie protokołu poprzez - odebranie oświadczenia odnośnie sprzeciwu w części dotyczącej kontroli; 3) o ponowne przeprowadzenie czynności kontrolnych u przedsiębiorcy [...] sp. z o. o. z udziałem jego pełnomocnika. Pismem z dnia 25 kwietnia 2014 r. organ poinformował stronę skarżąca, że poruszone w jej piśmie z dnia 14 kwietnia 2014 r. zastrzeżenia zostały już rozpatrzone, co znalazło wyraz w piśmie organu z dnia 4 marca 2014 r. W dniu 25 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Farmaceutycznego wpłynął wniosek skarżącej spółki U. sp. z o.o. z dnia 25 kwietnia 2014 r. o zmianę zezwolenia na prowadzenie apteki o nazwie "[...] " w Ł. przy ul. [...] udzielonego dla spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. , poprzez zmianę oznaczenia podmiotu uprawnionego do prowadzenia apteki. Uzasadnieniem wnioskowanej zmiany było postanowienie o przeniesieniu całego majątku spółki przejmowanej [...] sp. z o.o. na spółkę U. sp. z o.o., jako spółkę przejmującą. Decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Ł. zmienił przedmiotowe zezwolenie Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. W wyniku dokonanej zmiany zezwolenia dotychczasowe określenie przedsiębiorcy w brzmieniu: [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. zastąpiono nowym określeniem w brzmieniu: U. sp. z o.o. z siedzibą w [...] . W związku z prowadzonym postępowaniem w dniu 24 czerwca 2014 r. wystosowano pismo do Okręgowej Izby Aptekarskiej w Ł. o wydanie opinii w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki. W odpowiedzi Okręgowa Rada Aptekarska w Ł. pozytywnie zaopiniowała wniosek o cofnięcie zezwolenia na prowadzenie tejże apteki ogólnodostępnej. Z uwagi na dokonane przekształcenia i zmiany w zezwoleniu na prowadzenie apteki pismem z dnia 1 lipca 2014 r. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny zawiadomił spółkę U. sp. z o.o., że zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie cofnięcia zezwolenia Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r., udzielonego na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] . W piśmie tym organ pierwszej instancji wezwał ponownie stronę skarżącą do złożenia szczegółowych wyjaśnień w przedmiotowej sprawie oraz załączenia kserokopii faktur VAT sprzedaży produktów leczniczych poświadczonych za zgodność z oryginałem wystawionych do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w Ł. za okres od dnia otrzymania zezwolenia do chwili obecnej, wskazania innych hurtowni, do których spółka prowadząc aptekę, dokonywała sprzedaży, bądź złożenia oświadczenia, że takiej sprzedaży nie dokonywała. Pismem z dnia 14 lipca 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego w stosunku do przedsiębiorcy U. sp. z o.o. w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] " mieszczącej się w Ł. . Uzasadniając wniosek o umorzenie postępowania, skarżąca spółka stwierdziła, że jako spółka przejmująca nie ponosi odpowiedzialności za działania stanowiące naruszenie przepisów prawa, które to na dzień połączenia spółek nie zostały stwierdzone orzeczeniami sądów bądź rozstrzygnięciami organów administracji, a zarząd sukcesora prawnego spółki U. Spółka z o.o nie ma możliwości skutecznego dowodzenia swoich racji w sytuacji, gdyż nie posiada pełnej wiedzy na temat zakresu naruszeń, jakich miałby dopuszczać się poprzednik prawny. Pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. pełnomocnik strony wniósł o dopuszczenie dowodu z: 1) zeznań w charakterze strony P.K. - na okoliczność spełniania przez skarżącą warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności rzeczonej apteki ogólnodostępnej, w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki oraz braku jakiegokolwiek związku między działalnością [...] sp. z o.o. a następcą prawnym U. sp. z o.o.; 2) zeznań kierownika spornej apteki - na okoliczność spełniania przez skarżącą spółkę warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności rzeczonej apteki ogólnodostępnej, w tym posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki. Ponadto, skarżąca spółka ponownie wniosła o umorzenie postępowania administracyjnego prowadzonego w stosunku do niej. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. organ postanowił odmówić przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę skarżącą dowodów. Organ pierwszej instancji uzasadnił swoją odmowę m.in. tym, że wnioskowane przesłuchanie nie ma znaczenia dla sprawy, albowiem p. P. K. w okresie od marca 2013 r. do lipca 2013 r., gdy nastąpiła sprzedaż produktów leczniczych z apteki do hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w Ł. , nie reprezentował podmiotu [...] sp. z o.o. - poprzednika prawnego U. sp. z o.o. Organ wyjaśnił ponadto, że spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej na podstawie art. 494 § 1 k.s.h. Pomimo ponowionych wezwań, strona skarżąca nie udostępniła żądanych dokumentów, a jedynie ponownie wniosła o przesłuchanie w charakterze świadka P. K. oraz J. R. - na okoliczność obrotu produktami leczniczymi przez sporną aptekę ogólnodostępną w okresie od marca 2013 r. do lipca 2013 r. Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. organ postanowił dopuścić dowód z przesłuchania w charakterze świadka J.R.- na okoliczność obrotu produktami leczniczymi przez aptekę ogólnodostępną o w okresie od marca 2013 r. do lipca 2013 r., a także przeprowadzić dowód z przesłuchania P. K. - Prezesa Zarządu spółki U. sp. z o.o. W pismach z dnia 7 listopada 2014 r. strona skarżąca wniosła o: usprawiedliwienie nieobecności pełnomocnika skarżącej, a także J.R. i odroczenie terminu przesłuchania w charakterze świadka oraz wyznaczenie nowego terminu przesłuchania i zmianę godziny przesłuchania P. K. Prezesa Zarządu skarżącej spółki U. sp. z o.o. Pismem z dnia 17 listopada 2014 r., uwzględniając prośbę pełnomocnika strony skarżącej, organ ponownie wezwał kierownika apteki do osobistego stawienia się w celu złożenia zeznań w charakterze świadka. W piśmie z dnia 18 listopada 2014 r. skarżąca spółka wniosła o odroczenie terminu przesłuchania w charakterze świadka kierownika apteki. Z kolei w piśmie z dnia 20 listopada 2014 r. strona skarżąca wniosła o usprawiedliwienie nieobecności P. K. na czynności przesłuchania w dniu 20 listopada 2014 r. i wyznaczenie innego terminu przesłuchania. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w Ł. postanowił uchylić swoje postanowienie z dnia [...] października 2014 r. W piśmie z dnia 17 grudnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej ponownie wystosował wniosek o przesłuchanie w tym samym zakresie, co uprzednio. Organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku strony skarżącej. We wniosku z dnia 14 stycznia 2015 r. pełnomocnik strony wniósł po raz kolejny o przesłuchanie P. K. i A. K. - kierownika apteki oraz wniósł o zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie spornej apteki. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny cofnął skarżącej spółce zezwolenie udzielone na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...] " zlokalizowanej w Ł. przy ul. [...] . Od powyższej decyzji organu pierwszej instancji strona skarżąca wniosła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego skarżąca spółka zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego - poprzez niewłaściwe zastosowanie przepisów: 1) art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 P.f.; 2) art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 87 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 86 ust. 1, art. 96 ust.1 P.f.; 3) art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 72 ust. 1 i 3 P.f.; II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w tym w szczególności naruszenie: 1) art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej określonej zezwolenie, w tym posiadania rękojmi wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem; 2) art. 7, art. 75 § 1 art. 77 § 1 i art. 81 k.p.a. - poprzez nieprzeprowadzenie dowodów, o które wnosił pełnomocnik strony skarżącej; 3) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji spełniającej wymogi prawa; 4) art. 106 § 1 i 5 w związku z art. 110 k.p.a. oraz art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich - poprzez wydanie decyzji, mimo skutecznego zaskarżenia uchwały Okręgowej Izby Aptekarskiej. Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona skarżąca wniosła o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w całości lub ewentualnie 2) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Ponadto, strona skarżąca w odwołaniu złożyła wnioski dowodowe. Następnie, pismem z dnia 31 marca 2015 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Naczelną Radę Aptekarską zażalenia na uchwałę Prezydium Okręgowej Izby Aptekarskiej w Ł. nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie wyrażenia pozytywnej opinii w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przez skarżącą spółkę apteki ogólnodostępnej położonej w Ł. przy ul. [...] . Główny Inspektor Farmaceutyczny postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. odmówił zawieszenia postępowania z uwagi na fakt, iż wniosek ten nie spełnia przesłanek, o których mowa w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Z kolei postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny odmówił przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę skarżącą dowodów, ze względu na fakt, iż okoliczności, jakie miałyby zostać stwierdzone tymi dowodami, zostały udowodnione w dokumentach zebranych podczas prowadzonego przez organem pierwszej instancji postępowania. W wyniku rozpoznania odwołania strony skarżącej Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. utrzymał w mocy sporną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że ustawa - Prawo farmaceutyczne w art. 72 ust. 3 definiuje obrót hurtowy, jako wszelkie działanie polegające na zaopatrywaniu się, przechowywaniu, dostarczaniu lub eksportowaniu produktów leczniczych lub produktów leczniczych weterynaryjnych, posiadających pozwolenie na dopuszczenie do obrotu wydane w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub pozwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzone z wytwórcami lub importerami w zakresie wytwarzanych lub importowanych przez nich produktów leczniczych, lub z przedsiębiorcami zajmującymi się obrotem hurtowym, lub z aptekami lub zakładami leczniczymi dla zwierząt, lub z innymi upoważnionymi podmiotami, z wyłączeniem bezpośredniego zaopatrywania ludności. Podkreślił, że obrót hurtowy produktami leczniczymi ma miejsce m. in. wtedy, gdy ich nabywcą jest którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 72 ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne. Główny Inspektor Farmaceutyczny uznał, że z akt sprawy jednoznacznie wynika, że sporna apteka dostarczała produkty lecznicze do nieuprawnionych podmiotów, tj.: 1) hurtowni farmaceutycznej A. sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w Ł. ; 2) apteki "J." położonej w Ł. - prowadzonej przez P. sp. z o.o. z siedzibą w Ł. ; 3) apteki "E." położonej w S. przy ul. [...] - prowadzonej przez [...] sp. z o.o. sp.j. z siedzibą S.; 4) apteki "[...] " położonej w Ł. przy ul. [...] - prowadzonej przez [...] sp. z o.o. [...] sp.j. z siedzibą w Ł. . Mając powyższe na względzie, Główny Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że strona skarżąca prowadziła obrót hurtowy produktami leczniczymi, w tym lekami wydawanymi na receptę (Rp). Organ odwoławczy wyjaśnił, że przepis art. 72 ust. 1 P.f. stanowi, że obrót hurtowy produktami leczniczymi, z zastrzeżeniem ust. 8 pkt 2, mogą prowadzić wyłącznie hurtownie farmaceutyczne, składy celne i konsygnacyjne produktów leczniczych. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy, podjęcie działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia hurtowni farmaceutycznej wymaga uzyskania zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Organ odwoławczy zauważył, że strona skarżąca nie posiada zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej, a zatem nie mogła prowadzić działalności gospodarczej w zakresie obrotu hurtowego produktami leczniczymi. W tej sytuacji, organ odwoławczy uznał, że dokonywanie przez sporną aptekę sprzedaży produktów leczniczych do w/w podmiotów nieuprawnionych stanowiło naruszenie przepisu art. 87 ust. 2 P.f., zgodnie z którym apteki ogólnodostępne przeznaczone są do: zaopatrywania ludności w produkty lecznicze, leki apteczne, leki recepturowe, wyroby medyczne i inne artykuły, o których mowa w art. 86 ust. 8, a także wykonywania czynności określonych w art. 86 ust. 1 i 2 cyt. ustawy. Mając powyższe na uwadze, Główny Inspektor Farmaceutyczny jednoznacznie stwierdził, że w spornej aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność inna, niż określona w art. 86 ust. 2, 5 i 8 P.f. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 86a P.f., w aptece ogólnodostępnej nie może być prowadzona działalność polegająca na dokonywaniu sprzedaży produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej. Jednocześnie, organ odwoławczy podkreślił, że apteka ogólnodostępna jest uprawniona do wydawania produktów leczniczych i wyrobów medycznych wyłącznie w trybie określonym w art. 96 ust. 1 P.f. W tej sytuacji, organ odwoławczy uznał, że dokonywanie przez stronę skarżącą sprzedaży produktów leczniczych do podmiotów nieuprawnionych naruszyło powyższy przepis. Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, powyższe działanie skarżącej spółki naruszało również przepis § 10 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 października 2002 r. w sprawie podstawowych warunków prowadzenia apteki (Dz. U. Nr 187, poz. 1565), z której wynika, że apteka prowadzi w szczególności dokumentację zakupu produktów leczniczych i wyrobów medycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami, a także sprzedaży produktów leczniczych i wyrobów medycznych, zgodnie z odrębnymi przepisami albowiem wydawane były produkty lecznicze bez przepisu lekarza, tj. recept. Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił ponadto, że zgodnie z art. 37ap ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne, organ zezwalający cofa zezwolenie, w przypadku gdy przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu. W tej sytuacji, organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 103 ust. 2 pkt 6 P.f., wojewódzki inspektor farmaceutyczny może cofnąć zezwolenie, jeżeli apteka prowadzi sprzedaż produktów leczniczych hurtowni farmaceutycznej, innej aptece ogólnodostępnej lub punktowi aptecznemu. Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na wskazaną powyżej decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] czerwca 2015 r. Wnosząc o uchylenie w całości zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego, a także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego, strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji: 1) naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym: a) art. 37ap ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 P.f. - przez ich niewłaściwe zastosowanie; b) art. 37ap ust.1 pkt 2 w zw. art. 103 ust. 2 pkt 6 P.f. - poprzez ich błędne zastosowanie; c) art. 65 ust. 1, art. 68 ust. 1, art. 86 ust. 1, 2 i 9 art. 87 ust. 2 pkt 1, art. 88 ust. 5 pkt 1, art. 96 ust.1 P.f. - przez ich niewłaściwe zastosowanie; d) art. 72 ust. 1 i 3 w zw. z art. 74 ust. 1 P.f. - przez ich niewłaściwe zastosowanie; e) art. 86a P.f. - poprzez jego błędne zastosowanie; 2) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci naruszenia: a) art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 15 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, informowania i przekonywania strony, a w głównej mierze w części dotyczącej spełniania przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej obejmujące zezwolenie, w tym posiadania rękojmi wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem; b) art. 7 k.p.a., 75 § 1 k.p.a., 77 § 1 k.p.a., 78 § 1 k.p.a., art. 81 k.p.a. oraz art. 86 k.p.a. - poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego (w tym oddalenie wniosków dowodowych strony skarżącej) w zakresie niezbędnym dla prawidłowego określenia stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, w tym nieustalenie, czy skarżąca spółka U. sp. z o.o. dokonywała sprzedaży do podmiotów nieuprawnionych, a także naruszenia zasady prawdy obiektywnej, polegającej na zaniechaniu ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz oparcia spornego rozstrzygnięcia na kserokopiach dokumentów prywatnych; c) art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji spełniającego wymogi prawa; d) art. 106 § 1 i 5 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich - poprzez wydanie decyzji, mimo skutecznego zaskarżenia uchwały (opinii) Okręgowej Rady Aptekarskiej oraz nierozpoznania tegoż zażalenia przez Naczelną Radę Aptekarską. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca zakwestionowała faktury, na podstawie których organy obu instancji doszły do przekonania, iż zachodzą podstawy do cofnięcia zezwolenia. Zdaniem skarżącej spółki, organy nie wykazały, aby podmiot A. Sp. z o.o. S.K.A. prowadził hurtownię farmaceutyczną. Ponadto, strona skarżąca uznała, że z faktu przejęcia (art. 492 § 1 k.s.h.) spółki [...] sp. z o.o. przez skarżącą spółkę nie można wywieść związku między działalnością [...] s. z o.o., a jej następcą prawnym. Skarżąca spółka zwróciła ponadto uwagę, że faktury, na które powołuje się organ, dotyczą poprzednika prawnego, a decyzja została wydana na następcę - skarżącą spółkę. Ponadto, strona skarżąca stwierdziła, że w dniu [...] czerwca 2014 r. Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, wydając decyzję w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki w Ł. - uznał, iż przedsiębiorca U. sp. z o.o. legitymuje się rękojmią należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, bowiem zmienił decyzję na prowadzenie apteki. W tej sytuacji, skarżąca spółka podniosła, że skoro po dacie zmiany zezwolenia nie zaistniały zdarzenia wskazujące na naruszenie obowiązków w zakresie prowadzonej przez sukcesora prawnego działalności objętej zezwoleniem, cofnięcie zezwolenia spółce U. sp. z o.o., z uwagi na brak rękojmi, jest bezpodstawne i niczym nieuzasadnione. Zdaniem skarżącej spółki, organ nie podjął żadnych kroków w celu ustalenia, czy skarżąca legitymuje się rękojmią należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej. Zdaniem strony skarżącej, organ winien zbadać, czy prezes zarządu posiada dostateczny zasób przymiotów moralnych i etycznych gwarantujących prawidłowe prowadzenie działalności gospodarczej. Zdaniem strony skarżącej, organ winien w tym postępowaniu zbadać rękojmię skarżącego przedsiębiorcy na datę prowadzenia postępowania i datę wydania decyzji w sprawie. Skarżąca zarzuciła, że organ cofnął zezwolenie na prowadzenie apteki w stosunku do sukcesora spółki przejmowanej za domniemane uchybienia w działalności przepisom nieistniejącej spółki przejmowanej. Skarżąca spółka zarzuciła, że dokonując oceny dawania rękojmi, organ nie wziął pod uwagę orzeczeń NSA z dnia 13 sierpnia 1999 r., sygn. akt II SA 879/99 oraz z dnia 20 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 959/00, z których wynika, że na rękojmię danego zawodu składają się tak osobiste cechy, jak "cechy charakteru". Odnosząc się do kwestii rękojmi, strona skarżąca podniosła również, że strona nie stara się o zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, a jest działającym podmiotem gospodarczym, który spełnił warunki przywołanej rękojmi na etapie ubiegania się o zezwolenie, co organ potwierdził w dniu 6 czerwca 2014 r., składając podpis na zezwoleniu na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zdaniem skarżącej spółki, o ile jednak strona jest działającym podmiotem gospodarczym, który spełnił warunki przywołanej rękojmi na etapie ubiegania się o zezwolenie, o tyle organ nie wskazał, jakie to okoliczności miałyby determinować brak zapewnienia należytego prowadzenia działalności objętej zezwoleniem. Skarżąca spółka podkreśliła, że okoliczności te nie były badane w toku niniejszego postępowania. Następnie, powołując się na przepis art. 37ap ust. 1 Prawa farmaceutycznego, który traktuje o możliwości cofnięcia zezwolenia, strona skarżąca zaznaczyła, iż: 1) nie otrzymała w historii swojej działalności prawomocnego orzeczenia zakazującego wykonywania działalności, 2) nie przestała spełniać warunków niezbędnych do prowadzenia apteki ogólnodostępnej, opisanych w Prawie farmaceutycznym, albowiem opisana przez organ pierwszej instancji dystrybucja hurtowa produktami leczniczymi przez aptekę mieszczącą się w Ł. przy ul. [...] nigdy nie miała miejsca, zaś wywodzenie faktu prowadzenia obrotu hurtowego na podstawie faktur VAT jest daleko idącą nadinterpretacją organu; strona uznała ponadto, iż powoływanie się przez organ na utratę rękojmi należytego prowadzenia apteki nie zostało udowodnione, a co najważniejsze nie ma nic wspólnego z "warunkami określonymi przepisami prawa wymaganymi do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, 3) nie miała miejsca sytuacja, w której skarżący przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ zezwalający terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem, Skarżąca spółka zwróciła uwagę, iż przepis art. 103 ust. 2 pkt 6 P.f., zgodnie z którym WIF cofa zezwolenie na prowadzenie apteki, jeżeli apteka prowadzi sprzedaż produktów leczniczych hurtowni farmaceutycznej, wszedł w życie dopiero w dniu 5 lutego 2015 r., a zatem - abstrahując od braku możliwości obciążenia takimi uchybieniami strony – skarżąca spółka uznała, iż przepis ten nie może mieć także zastosowania do zdarzeń, które zdaniem organu miały miejsce przed dniem wejścia w życie tego przepisu (w sprawie niniejszej organ wskazuje na okres 19 marca 2013-31 lipca 2013). Jednocześnie, skarżąca spółka podniosła, że taka sama sytuacja występuje w stosunku do art. 86a P.f., a zatem - w jej ocenie - organ nie mógł wydać decyzji w oparciu o ww. przepisy ustawy - Prawo farmaceutyczne. Strona skarżąca podkreśliła fakt, że o rzekomej sprzedaży na rzecz podmiotów nieuprawnionych świadczyć mają (zdaniem organu) faktury VAT wystawione przez [...] Spółka z o.o. w okresie od marca 2013 r. do lipca 2013 r. W tej sytuacji, skarżąca spółka zauważyła, że w owym okresie sporną aptekę prowadziła spółka [...] sp. z o.o. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 23 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy dla [...] XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego wydał postanowienie w przedmiocie połączenia spółki U. sp. z o.o. (spółka przejmująca) ze spółką [...] sp. z o.o. (spółka przejmowana) poprzez przeniesienie całego majątku spółek przejmowanych, na spółkę przejmującą, dokonane w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. W konsekwencji, skarżąca spółka zarzuciła, że wszczęcie przez organ pierwszej instancji postępowania w stosunku do następcy prawnego, tj. w stosunku do spółki U. sp. z o.o., było niedopuszczalne, albowiem doprowadziło do obciążenia następcy prawnego odpowiedzialnością za działania bądź zaniechania, na powstanie których spółka U. sp. z o.o. nie miała jakiegokolwiek wpływu. W tym aspekcie strona skarżąca wskazała, iż zgodnie z art. 492 k.s.h. i art. 494 k.s.h., w przypadku sukcesji generalnej w związku z przejęciem spółki przejmowanej przez spółkę przejmującą, ta ostatnia staje się sukcesorem określonego katalogu obowiązków i uprawnień, a w tym zakresie tylko i wyłącznie koncesji, zezwoleń, pozwoleń lub ulgi. Katalog ten ma charakter zamknięty i nie podlega wykładni rozszerzającej. Strona skarżąca stanowczo podkreśliła, ze w ramach wspomnianej sukcesji uprawnień i obowiązków spółka przejmująca nie ponosi odpowiedzialności za działania stanowiące chociażby naruszenie przepisów prawa, które to na dzień połączenia spółek nie zostały stwierdzone orzeczeniami sądów, bądź rozstrzygnięciami organów administracji. Ponadto, strona skarżąca wskazała również, że zarząd sukcesora prawnego - spółki U. sp. z o.o. nie ma możliwości skutecznego dowodzenia swoich racji w sytuacji, gdy nie posiada pełnej wiedzy na temat zakresu naruszeń, jakich miałby dopuszczać się poprzednik prawny. Zdaniem skarżącej spółki, w tej sytuacji szczególnie istotne było dopuszczenie dowodu z zeznań w charakterze strony - Prezesa Zarządu P. K. - na okoliczność spełniania warunków do wykonywania objętej zezwoleniem działalności apteki ogólnodostępnej, w tym dokonywania sprzedaży na rzecz podmiotów uprawnionych oraz posiadania rękojmi należytego prowadzenia apteki. Zdaniem strony, istotne znaczenie miały także inne wnioski dowodowe zgłoszone przez skarżącą spółkę, a oddalone przez organ odwoławczy, w szczególności przesłuchanie w charakterze świadka kierownika apteki. Zdaniem strony skarżącej, niedopuszczenie dowodu z zeznań Prezesa Zarządu strony skarżącej, bez oceny, czy skarżący przedsiębiorca daje gwarancję kwalifikacji etyczno-moralnych, czyni zasadnym wnioskowanie, że tak skonstruowane orzeczenie wydane zostało z uchybieniem przepisów postępowania, które nie tylko mogły, ale na pewno miały wpływ na jego wadliwą treść. Zdaniem skarżącej spółki, nieprzesłuchanie strony postępowania oraz nieprzeprowadzenie innych zawnioskowanych przez stronę dowodów, a w konsekwencji niewyjaśnienie przez organ okoliczności sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1 w zw. 78 § 1 k.p.a. Niezależnie od powyższych zarzutów, skarżąca spółka uznała, że decyzja o cofnięciu zezwolenia obarczona jest również inną istotną wadą, albowiem organ wydał ją w oparciu o opinię Okręgowej Rady Aptekarskiej w Ł. z dnia [...] stycznia 2015 r., która została zaskarżona przez stronę skarżącą i w związku z tym nie była ostateczna w dacie wydawania spornej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."). W świetle powyższego, należy stwierdzić, że analizowana pod tym kątem skarga spółki U. sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, iż uzasadniając postawione zarzuty naruszenia prawa materialnego, skarżąca spółka zakwestionowała na wstępie wartość dowodową kopii faktur przesłanych do Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego. Strona skarżąca, powołując się m.in. na wyrok NSA z dnia 21 września 1999 r., sygn. akt III SA 7375/98 (LEX nr 40052) oraz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26 października 2005 r., sygn. akt III SA/Gd 393/04 (LEX nr 235075) - podniosła, że nie mogą one stanowić dowodu w sprawie, poza tym nie zawierają podpisu własnoręcznego osoby wystawiającej faktury VAT a w konsekwencji nie stanowią dokumentu. Ustosunkowując się do tego zarzutu strony skarżącej, należy - zdaniem Sądu - zauważyć, że skarżąca spółka w trakcie postępowania administracyjnego nie przeczyła, że z prowadzonej przez nią apteki poprzednik prawny dokonywał sprzedaży leków do hurtowni farmaceutycznej, dlatego też podnoszenie wadliwości formalnej faktur nie wystarczy do obalenia ustaleń faktycznych organu odnośnie podstawy do cofnięcia spółce zezwolenia na prowadzenie apteki. Odnosząc się z kolei do zarzutu strony skarżącej, że to jej poprzednik prawny dokonywał sprzedaży leków do hurtowni farmaceutycznej, o czym strona nie wiedziała, a zatem nie może odpowiadać w sprawie, należy zauważyć, że połączenie spółek nastąpiło w trybie art. 492 § 1 pkt 1 k.s.h. W związku z powyższym, zgodnie z art. 494 § 2 k.s.h., na skarżącą spółkę - jako spółkę przejmującą, przeszedł cały majątek spółki przejmowanej w tym zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej, chyba, że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Oznacza to w konsekwencji, że strona skarżąca nie może uwolnić się o odpowiedzialności za działania, które dokonywane były w ramach posiadanego zezwolenia przez spółkę przejętą. Zdaniem Sądu, w świetle zasad logiki i doświadczenia w zakresie podstawowych reguł obowiązujących w relacjach gospodarczych, całkowicie niewiarygodne wydają się twierdzenia skarżącej, że zanim zostało jej doręczone powiadomienie organu o wszczęciu postępowania, skarżąca spółka nie wiedziała o toczącym się postępowaniu w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie przedmiotowej apteki. Nie ulega wątpliwości, że przed przejęciem spółki [...] sp. z o. o. z siedzibą w K. , skarżąca spółka musiała zapoznać się z majątkiem spółki przejmowanej, w tym również z dokumentacją firmową, a zatem winna rozeznać się, czy zezwolenie na prowadzenie apteki było wykorzystywane zgodnie z prawem. W ocenie Sądu, nie można również zgodzić się z argumentem skarżącej spółki, która podniosła, że [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny, wydając decyzję w przedmiocie zmiany zezwolenia na prowadzenie apteki - uznał, że U. sp. z o.o. legitymuje się rękojmią należytego prowadzenia apteki ogólnodostępnej, bowiem zmienił decyzję na prowadzenie apteki. Według Sądu tego typu argumentacja jest chybiona, albowiem przy zmianie zezwolenia uwzględnia się jedynie zmiany wynikające z kodeksu spółek handlowych, które umożliwiają wejście w miejsce przejmowanego podmiotu nowej spółki, natomiast nie bada się wówczas, czy podmiot wstępujący w prawa i obowiązki podmiotu przejmowanego posiada, czy też nie posiada rękojmi należytego prowadzenia apteki. Ta rękojmia badana jest w trakcie prowadzonego postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki. W niniejszej sprawie organ ustalił, że w aptece prowadzona była sprzedaż produktów leczniczych w tzw. odwróconym łańcuchu dostaw, co naruszyło szereg przepisów prawa farmaceutycznego, albowiem apteka ogólnodostępna uprawniona jest do prowadzenia obrotu detalicznego lekami i zgodnie z art. 87 ust. 2 Prawa farmaceutycznego ma obowiązek wydawania produktów leczniczych pacjentom a nie innym podmiotom. Stąd też istniała podstawa do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki w oparciu o przepis art. 37ap. ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego. W świetle art. 101 pkt 4 Prawa farmaceutycznego jednym z warunków na udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na prowadzeniu apteki ogólnodostępnej jest spełnienie przez przedsiębiorcę przesłanki dawania rękojmi należytego prowadzenia apteki. Zdaniem Sądu, przesłanka ta powinna być spełniona nie tylko w momencie udzielania zezwolenia, ale również powinna istnieć przez cały okres prowadzenia działalności. W tej sytuacji, uznać należy, iż - wbrew twierdzeniom strony skarżącej - Główny Inspektor Farmaceutyczny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał szerokiej wykładni tego pojęcia w odniesieniu do tego rodzaju działalności gospodarczej, jaką jest prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Zatrudniony przez skarżącą spółkę kierownik apteki nie przestrzegał prawa w zakresie prowadzenia obrotu produktami farmaceutycznymi. Ta nierzetelność nie pozostała bez wpływu na ocenę istnienia tzw. "przesłanki rękojmiowej", która - obok wymogów wynikających z art. 86 ust. 2 P.f. i innych przepisów wykonawczych - powinna istnieć w dacie udzielania zezwolenia oraz przez cały okres funkcjonowania apteki. W związku z powyższym, skoro apteka należąca do skarżącej spółki prowadziła obrót produktami leczniczymi niezgodnie z obowiązującymi przepisami, odsprzedając leki hurtowni, przestała istnieć po stronie skarżącej rękojmia należytego prowadzenia apteki co w pełni uzasadniało cofnięcie zezwolenia na podstawie art. 37ap ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego. Przepis ten, w ocenie Sądu, stanowił samodzielną podstawę prawną do cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Odnosił się on do wszystkich zezwoleń wydanych na gruncie Prawa Farmaceutycznego, a zatem także do zezwoleń na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i stanowił przesłankę obligatoryjną cofnięcia zezwolenia niezależnie od regulacji zawartych w art. 103 Prawa farmaceutycznego w wersji na datę dokonywania przez spółkę niezgodnego z prawem obrotu produktami leczniczymi (2013 r.). Według Sądu, zgodzić się należy z argumentacją strony skarżącej, że art. 86a i art. 103 ust. 2 pkt 6 Prawa farmaceutycznego, które weszły w życie w dniu 5 lutego 2015 r., nie mogły być podstawą prawną do cofnięcia zezwolenia. Niemniej, zdaniem Sądu, uchybienie to nie miało jednakże jakiegokolwiek istotnego wpływu na wynik sprawy, albowiem podstawy prawnej do cofnięcia zezwolenia należy upatrywać w przepisie art. 37ap ust. 1 pkt 2 Prawa farmaceutycznego. Nie ulega wątpliwości Sądu, iż organy obu instancji orzekające w sprawie trafnie przyjęły, że pojęcie rękojmi należy odnosić do podmiotu prowadzącego aptekę, a nie do członków zarządu spółki. W tej sytuacji, zmiana osób piastujących stanowiska w organie spółki jest więc bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, stąd też nie sposób uznać, iż organy orzekające uchybiły przepisom z uwagi na nieuwzględnienie wniosku strony skarżącej o dopuszczenie dowodu z zeznań nowego Prezesa Zarządu P. K. Poza tym, należy zauważyć, iż przepis art. 86 k.p.a. stanowi, że jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub z powodu ich braku, pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, organ administracji publicznej dla ich wyjaśnienia może przesłuchać stronę. A zatem dowód z przesłuchania stron jest dowodem uzupełniającym. Sąd podzielił stanowisko organu, że sprawa była dostatecznie wyjaśniona, a zatem nie miał on obowiązku przeprowadzić zawnioskowanego przez stronę dowodu. Mając na względzie powyższe, Sąd nie podzielił również zarzutów skargi odnośnie naruszenia wskazanych przez skarżącą spółkę przepisów postępowania, w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, organy Inspekcji Farmaceutycznej obu instancji, zgodnie z przepisami art. 7, art. 77 § 1, a także art. 80 k.p.a. prawidłowo ustaliły i oceniły materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, zaś zajęte stanowisko uzasadniły zgodnie z wymogami określonymi w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 106 § 1 i 5 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 7 i art. 29 pkt 5 ustawy o izbach aptekarskich poprzez wydanie decyzji mimo skutecznego zaskarżenia uchwały (opinii) Okręgowej Rady Aptekarskiej oraz nierozpoznania tegoż zażalenia przez Naczelną Radę Aptekarską. Należy bowiem mieć na uwadze to, iż przepis art. 106 k.p.a. nie ma zastosowania w niniejszej sprawie, gdyż żaden przepis Prawa farmaceutycznego nie uzależnia cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki od uprzednio zajętego stanowiska przez samorząd aptekarski. Biorąc powyższe pod uwagę, wobec nieskuteczności zarzutów skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny - działając na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.