VI SA/Wa 2391/16
WyrokWSA w Warszawie2017-06-14
Skład orzekający: Aneta Lemiesz, Jakub Linkowski, Grażyna Śliwińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wpisanie przedsiębiorcy do rejestru dłużników niewypłacalnych stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji na obrót bronią i amunicją, nawet jeśli przedsiębiorca prowadzi rozmowy z wierzycielami w ramach postępowania upadłościowego?Ratio decidendi
Wpisanie przedsiębiorcy do rejestru dłużników niewypłacalnych stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji na obrót bronią i amunicją, zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Okoliczność prowadzenia rozmów z wierzycielami w ramach postępowania upadłościowego nie ma znaczenia dla obowiązku cofnięcia koncesji w takiej sytuacji.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi G. N. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji utrzymującą w mocy decyzję o cofnięciu koncesji na obrót bronią i amunicją. Cofnięcie koncesji nastąpiło w związku z wpisaniem G. N. do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS, co stanowiło podstawę prawną do cofnięcia koncesji na mocy art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego, w tym błędną wykładnię art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi G. N. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją oddala skargę
Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], którą organ naczelny działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) w związku z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1017, z późn. zm.), po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku Pana G. N. - utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] cofającą G. N., koncesję na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu rodzajami broni i amunicji.
W uzasadnieniu tej decyzji Minister wskazał, że w dniu [...] czerwca 2006 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił G. N. koncesji nr [...] na wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie obrotu bronią i amunicją.
W dniu [...] grudnia 2015 r. do organu wpłynęło anonimowe pismo, z którego wynika, że postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. Sąd Rejonowy w K., [...] Wydział Gospodarczy ogłosił upadłość G. N.
Organ postanowił zweryfikować, czy w związku z ogłoszeniem upadłości G. N. został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych.
Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. organ zwrócił się do Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego z prośbą o udzielenie informacji w tym zakresie.
W dniu [...] stycznia 2016 r. do organu wpłynęło zaświadczenie potwierdzające, iż G. N. jest wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS.
Zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją ..., organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadku, gdy przedsiębiorca rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności gdy przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, tj. został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS.
Organ naczelny podał, że w świetle przepisów ww. ustawy wpisanie G. N. do rejestru dłużników niewypłacalnych stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji. Mając na uwadze powyższe, organ pismem z dnia [...] lutego 2016 r. poinformował G. N. o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia koncesji nr [...], informując jednocześnie o prawie zapoznania się z aktami oraz wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego.
Powodem wszczęcia przedmiotowego postępowania było rażące naruszenie przez G. N. warunków wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej określonych w przepisach ustawy, wskutek wpisania wyżej wymienionego do rejestru dłużników niewypłacalnych prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy, a tym samym niespełnienie przez Stronę warunku wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Wobec powyższego decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] organ cofnął Panu G. N. koncesję nr [...]. Niniejsza decyzja została prawidłowo doręczona stronie w dniu [...] lipca 2016 r.
Następnie strona złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. cofającą koncesję.
Organ, mając na uwadze argumenty przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i po ponownym przeanalizowaniu całości zgromadzonego w trakcie postępowania materiału, nie znalazł podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] lipca 2016 r., w związku z czym decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymał ww. decyzję w mocy.
W skardze na powyższą decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2016 r., dotyczącą cofnięcia koncesji – G. N. zarzucił, iż decyzja została wydana z naruszeniem prawa.
Strona skarżąca wskazała na naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 7 K.p.a., 75 § 1 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a. i art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie sytuacji związanej z realizacją zawartego przez skarżącego układu w ramach postępowania upadłościowego mającego wpływ na obecną sytuację finansową skarżącego;
- art. 78 § 1 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci postanowienia z dnia [...] września 2015 r. Sądu Rejonowego w K. [...] Wydział Gospodarczy (sygn. akt [...]) na okoliczność ogłoszenia upadłości skarżącego i zawarcia przez niego układu w ramach postępowania upadłościowego. Wskazano także na naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1017, z późn. zm.) poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji błędne zastosowanie do stanu faktycznego sprawy i przyjęcie, że organ jest zobowiązany do wydania decyzji cofającej koncesję, podczas gdy zastosowanie powinien mieć art. 17 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy, co nakładało na organ obowiązek zbadania wpływu ogłoszonej upadłości na prowadzenie koncesjonowanej działalności gospodarczej.
Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz poprzedzającej ją decyzji o cofnięciu koncesji.
Odpowiadając na skargę organ naczelny wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz, 718 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekający w sprawie organ administracji prawidłowo zastosował przepisy ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 1017, z późn. zm.).
Z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit a tej ustawy wynika jednoznacznie, że organ cofa koncesję albo zmienia jej zakres w przypadku, gdy przedsiębiorca rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności gdy przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, tj. został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS.
Sąd stwierdza, że w świetle przepisów ww. ustawy wpisanie G. N. do rejestru dłużników niewypłacalnych stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji.
Wszczęcie postępowania w przedmiocie cofnięcia koncesji nastąpiło właśnie wskutek wpisania skarżącego do rejestru dłużników niewypłacalnych prowadzonego przez Krajowy Rejestr Sądowy. W grę wchodziło zatem niespełnianie przez skarżącego warunku wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Sąd stwierdza jednoznacznie, że w warunkach niniejszej sprawy zastosowanie miał ww. przepis 17 ust. 2 pkt 2 lit a, który wskazuje wprost, że gdy strona przestała spełniać warunek określony w art. 8 ust. 2 pkt 1 (tj., nie jest wpisana do rejestru dłużników niewypłacalnych) organ ma obowiązek cofnięcia koncesji.
Bez znaczenia w sprawie było zatem to czy skarżący toczy rozmowy z wierzycielami czy też nie. W sprawie istotne było to, że skarżący został wpisany do rejestru dłużników niewypłacalnych KRS – co stanowiło podstawę do cofnięcia koncesji.
Wobec wpisania skarżącego do rejestru dłużników niewypłacalnych prowadzenie postępowania dowodowego odnośnie innych okoliczności było bezcelowe.
Słusznie zatem organ naczelny stwierdził, że w niniejszej sprawie art. 17 ust. 3 pkt 1 ustawy nie miał zastosowania.
Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Sąd stwierdza, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego zaś w toku postępowania nie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego.
Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło