VI SA/Wa 2392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2016r. nr [...] w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] września 2016r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o pozbawieniu uprawnień zawodowych w całości i wymierzeniu geodecie kary dyscyplinarnej zawieszenia możliwości wykonywania uprawnień zawodowych w okresie 1 roku. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE: Skarżący M. S., z zachowaniem trybu i terminu wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodety Kraju, którą uchylono decyzję z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] o pozbawieniu skarżącego, posiadającego uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii potwierdzone świadectwem nr [...], uprawnień w całości oraz o wymierzeniu skarżącemu karę dyscyplinarną zawieszenia możliwości wykonywania uprawnień zawodowych na okres 1 roku, o jakiej mowa w art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 ze zm). W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji uzasadniając go tym, że wykonanie ww. kary spowoduje znaczną szkodę i powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty rynku zbytu. Tym samym skarżący na stałe zostanie wykluczony z zawodu, nawet w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.- dalej ppsa), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 ppsa stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ppsa, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz z 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Następnym warunkiem zastosowania w sprawie ochrony tymczasowej w formie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest to, aby ów akt lub czynność nadawały się do wykonania i wymagały wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących: ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania; aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza także spowodowanie, sprowadzenie - w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowi określonemu w nim jako powinny. Inaczej rzecz ujmując, nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych/zobowiązanych. Reasumując Sąd stwierdza, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy przedmiot wniosku – decyzja, jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy skarżący w sposób przekonywujący i pełny wykazał przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania ww. decyzji. Po trzecie czy ww. przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 ppsa. Żądaniem wstrzymania została objęta decyzja, którą uchylono decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. o pobawieniu skarżącego, posiadającego uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii potwierdzone świadectwem nr [...], uprawnień zawodowych oraz wymierzono skarżącemu posiadającemu ww. uprawnienia karę dyscyplinarną zawieszenia możliwości wykonywania uprawnień zawodowych na okres 1 roku. Zdaniem Sądu nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżony akt jest rozstrzygnięciem posiadającym przymiot wykonalności, gdyż powoduje, że skarżący utraciwszy możliwości wykonywania reglamentowanego zawodu musi się powstrzymać od jego wykonywania. Wobec tego Sąd przyjął, że przedmiot wniosku o wstrzymanie nadaje się do wykonania, a zatem skarżący mógł wnieść o wstrzymanie jego wykonania. Przechodząc do samego wniosku Sąd przypomina, że skarżący upatruje przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w tym, że jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę i powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci utraty rynku zbytu. Tym samym skarżący na stałe zostanie wykluczony z zawodu, nawet w przypadku korzystnego rozstrzygnięcia skargi. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności nie uzasadniają rozpoznawanego wniosku w sposób umożliwiający zadośćuczynienie żądaniu skarżącego. W ocenie Sądu analiza powyższego wniosku prowadzi do stwierdzenia, że skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa. Przedstawione przez skarżącego twierdzenia są zbyt ogólnikowe a na ich poparcie nie przytoczono przekonujących argumentów. Wskazana we wniosku sytuacja zawodowa i majątkowa, w jakiej znalazł się skarżący, nie jest wystarczająca do przyznania mu ochrony tymczasowej, w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarżący, wbrew ustawy, nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wynikających z zaniechania wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie zawieszenia wykonywania uprawnień zawodowych. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.