VI SA/Wa 2394/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-10-23

Skład orzekający: Izabela Głowacka – Klimas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej, gdy skarżący wskazuje na trudną sytuację finansową i sumę nałożonych kar przewyższającą jego miesięczne dochody?
Ratio decidendi
Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie, suma nałożonych kar pieniężnych (18.000 zł) w stosunku do miesięcznych dochodów skarżącego (około 800 zł z zasiłku przedemerytalnego) uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na ryzyko pozbawienia skarżącego niezbędnych środków do życia.
Stan faktyczny
Skarżący J. P. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą na niego karę pieniężną za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na trudną sytuację finansową, gdyż otrzymał łącznie sześć decyzji nakładających kary po 3.000 zł każda, co stanowi znaczną kwotę w stosunku do jego dochodów.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 5 sierpnia 2013 r. skarżący – J. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że jest ona jedną z 6 decyzji, którymi nałożono na niego kary po 3.000 złotych każda. Podał, że w obliczu jego trudnej sytuacji finansowej zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W postępowaniu sądowoadministracyjnym zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Jednak od tej zasady prawo przewiduje wyjątek przewidziany treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym wskazać, że przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie, a ciężar wykazania istnienia tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy – w niniejszej sprawie na skarżącym. Jednakże zanim przystąpi się do badania czy w sprawie istnieją uzasadnione przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy ustalić, czy przedmiot zaskarżenia nadaje się do wstrzymania. W rozpoznawanym przypadku przedmiot wniosku to decyzja nakładająca na skarżącego karę pieniężną. Sąd uznał zatem, że decyzja owa jest aktem noszącym znamiona wykonalności, wobec czego dopuszczalny jest wniosek o jej wstrzymanie. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza danych zawartych w aktach skłania Sąd do wniosku, że miesięczne środki, jakimi dysponuje skarżący są skromne i pochodzą z zasiłku przedemerytalnego w wysokości około 800 złotych, natomiast suma nałożonych kar wynosi osiemnaście tysięcy złotych. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może, w ocenie Sądu, pozbawić go niezbędnych środków do życia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło