VI SA/Wa 2398/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony mienia p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego M. W. (dalej skarżący) złożył za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę na decyzję tego organu z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony mienia. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2008 r. wezwano skarżącego do jego uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2008 r. (k. 37 akt). Pismem nadanym w dniu 7 stycznia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Wniosek ten skarżący uzasadniał odebraniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przez jego małżonkę. Wskazał ponadto, że skarżący wraz z rodziną wyjechał na okres świąteczny. Samą zaś korespondencję zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego małżonka przekazała mu bezpośrednio po powrocie do domu, to jest w dniu 2 stycznia 2009 r. Wpis ten, jak wynika z załączonego dowodu przelewu bankowego, został zrealizowany w dniu 7 stycznia 2009 r. Tym samym, w ocenie skarżącego, zachowane zostały przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) – cytowana dalej jako p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego usystematyzowany jest pogląd, zgodnie z którym zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możność dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma na poczcie osobiście lub przez domownika. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Uzasadnieniem braku winy nie jest natomiast przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 2384/03, niepublikowany) oraz nieprzebywanie pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04, niepublikowany). Zdaniem Sądu, przedstawione przez skarżącego okoliczności nie znajdują potwierdzenia w stanie faktycznym sprawy i nie .wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż strona skarżąca w piśmie z dnia 7 stycznia 2009 r. wskazała na okoliczność odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 18 grudnia 2008 r. przez małżonkę skarżącego i przekazanie korespondencji skarżącemu w dniu 2 stycznia 2009 r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu sądowego (k. 37 akt) widnieje podpis M. W., wraz z adnotacją: "osobiście". Powyższa okoliczność w sposób jednoznaczny wskazuje, że niezgodne są ze stanem faktycznym wyjaśnienia skarżącego wskazujące na odebranie przesyłki sądowej przez jego żonę. W świetle powyższego, również stwierdzenie skarżącego wskazujące, że przesyłkę sądową otrzymał od małżonki w dniu 2 stycznia 2009 r., również nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy. W ocenie Sądu. w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.