VI SA/Wa 2401/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji w sprawie ze skargi M. C. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. z/s w K. na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "[...]-[...]" i "[...]", położonym na terenie miast i gmin: M. i K. w woj. W. wniósł M. C. zwany dalej "skarżącym". W skardze swej skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. Podał, że jej wykonanie doprowadzi do nieodwracalnych (trudnych do odwrócenia) następstw budowy kopalni na terenach o wysokiej kulturze rolniczej i wysokiej dochodowości gospodarstw rolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a.") nie wstrzymuje wykonania aktu. Sąd jednak może, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym jak wynika ze zdania trzeciego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na wstępie ustalenia zatem wymaga, czy objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. jest aktem podjętym w granicach sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem. Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że w kwestii sprawy w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej w jej znaczeniu materialnoprawnym, której tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (por. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod redakcją Tadeusza Wosia, wydanie 4, str. 433). Jednocześnie jednak w postanowieniu z dnia 6 marca 2012 r. sygn. akt OZ 138/12 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że szerokie rozumienie sprawy administracyjnej nie umożliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Zaskarżone postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. wydane zostało w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] września 2011 r. Decyzja koncesyjna z dnia [...] maja 2011 r. wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2011 r. Orzekanie o legalności źródłowej decyzji Ministra Środowiska przyznającej koncesję wykraczałoby poza granice danej sprawy. Tym samym nie jest możliwe wkraczanie w sferę wykonalności tej decyzji, gdyż orzeczenie to nie mieści się w pojęciu tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o losie skargi, którą Sąd podda odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z obowiązującym porządkiem prawnym. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.