VI SA/Wa 2411/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji w sprawie ze skargi H. P. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] Pismem z dnia 12 października 2012 r. skarżąca H. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lipca 2012 r. w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Środowiska z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego w rejonie "[...]" i "[...]", położonym na terenie miast i gmin: M. i K. w woj. W.. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia koncesji P. Sp. z o.o. Skarżąca wskazała, że wykonanie tej decyzji doprowadzi do nieodwracalnych następstw budowy kopalni na terenach o wysokiej kulturze rolniczej i wysokiej dochodowości gospodarstw rolnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże stosownie do § 3, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania ma jednak charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek enumeratywnie wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i art. 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Stosownie zaś do art. 135 sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Procedura wstrzymania z art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczyć więc może aktów wydanych w pierwszej instancji, jak i aktów w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (vide: Uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r. FPS 12/99). Odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy" NSA stwierdził, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową. (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Ministra Środowiska z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] objęta wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania nie mieści się w "granicach danej sprawy". Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2012 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] września 2011 r. uchylającą w części koncesję na poszukiwanie i rozpoznawanie złoża węgla brunatnego. Decyzja koncesyjna z dnia [...] maja 2011 r. wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej jednej sprawy, to jednak przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2011 r. Orzekanie o legalności źródłowej decyzji Ministra Środowiska przyznającej koncesję wykraczałoby poza granice danej sprawy. Tym samym nie jest możliwe wkraczanie w sferę wykonalności tej decyzji, gdyż orzeczenie to nie mieści się w pojęciu tej samej sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy nadmienić, że brak przesłanek do wstrzymania wykonania wskazanej decyzji nie przesądza o losie skargi, która zostanie poddana odrębnemu badaniu pod kątem zgodności z prawem. W postępowaniu, którego celem jest udzielenie ochrony tymczasowej, nie ocenia się bowiem zgodności z prawem kwestionowanego aktu, a wyłącznie wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.