VI SA/Wa 2418/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. j. z/s w M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] Sp. j. z/s w M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu osób autokarem lub autobusem postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Spółka [...] Sp. j. z/s w M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu osób autokarem lub autobusem. W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżąca podniosła, iż konsekwencją wykonania zaskarżonej decyzji będzie konieczność przerwania prowadzonych wycieczek, co wiąże się z ewentualnymi roszczeniami odszkodowawczymi ze strony kontrahentów. Działanie to spowoduje utratę posiadanej renomy oraz zaufania pomiędzy stronami umów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera dwie alternatywne przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Mając na uwadze przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. należy uznać, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowany). Jednakże podkreślenia wymaga, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, nie publikowane). Skarżąca w złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wskazała, że w przypadku jej wykonania będzie zmuszona do zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, skarżąca uprawdopodobniła, że ze wskazanych okoliczności wynikałoby zaistnienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżoną do Sądu decyzją cofnięto skarżącej licencję na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego osób. Cofnięta licencja była udzielona skarżącej, która prowadzi w tym zakresie działalność gospodarczą. Tym samym, w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego doprowadziłoby do wystąpienia nieodwracalnych skutków gospodarczych i ekonomicznych. Ten stan skutkowałby sytuacją, w której ewentualne rozstrzygnięcie Sądu w przyszłości stałoby się dla skarżącej, z ekonomicznego punktu widzenia, bez znaczenia. Zdaniem Sądu, twierdzenie skarżącej, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność natychmiastowego przerwania zorganizowanych wyjazdów i powrót posiadanej floty autokarów do kraju, znajduje uzasadnienie dla konieczności zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Za takim rozstrzygnięciem przemawiają również argumenty ekonomiczne, bowiem cofnięcie skarżącej przedmiotowej licencji może spowodować powstanie roszczeń odszkodowawczych ze strony jej partnerów gospodarczych, co w dalszej perspektywie skutkować może zaprzestaniem prowadzenia działalności gospodarczej. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.