VI SA/Wa 2425/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi R. M. na uchwałę Z. z dnia [...] lutego 2008 r. , Nr [...] w przedmiocie odmowy przeznaczenia do wynajmu lokalu użytkowego postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R. M. na uchwałę Z. z dnia [...] lutego 2008 r. , Nr [...], dotyczącą odmowy przeznaczenia do wynajmu lokalu użytkowego uznając, że skarga nie dotyczy aktu lub czynności objętych zakresem właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego. W piśmie z dnia 20 marca 2009 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, bowiem została osobiście sporządzona przez skarżącego, a ponadto została wniesiona po upływie terminu . Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 wymienionej ustawy sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby. W sprawach obowiązków podatkowych uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest doradca podatkowy, w sprawach własności przemysłowej – rzecznik patentowy. Przymus zastępstwa nie obowiązuje, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wobec tego, że z treści skargi kasacyjnej nie wynika, aby skarżący należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 – 3 powołanej ustawy – wniesioną przez niego skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy P.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 177 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie odebrał odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Adresowana do skarżącego przesyłka została dwukrotnie prawidłowo adresowana i zarządzeniem z dnia 18 lutego 2009 r. uznana za doręczoną na podstawie art. 73 ustawy P.p.s.a. Należy stwierdzić, iż w świetle powyższego przepisu przesyłka została doręczona z dniem 3 lutego 2009 r., zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 5 marca 2009 r. Wniesienie skargi kasacyjnej w dniu 20 marca 2009 r. nastąpiło zatem po upływie terminu przewidzianego w art. 177 § 1 ustawy P.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 P.p.s.a.