VI SA/Wa 2429/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Asesor WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie wygaszenia prawa z rejestracji znaku towarowego [...] oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2005 roku [...] Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego orzekł o wygaszeniu prawa z rejestracji znaku towarowego [...] o numerze [...] z dniem [...] stycznia 2000 roku oraz przyznał firmie H. z siedzibą w P., Francja od firmy F Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 1270 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ wskazał art. 28 i art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 roku o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r. Nr 5, poz. 17 ze zm.) w związku z art. 315 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 ustawy pwp. Powyższa decyzja zapadła po rozpoznaniu wniosku firmy H. z siedzibą w P., Francja z dnia [...] stycznia 2000 roku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy [...] – o numerze [...], służącego do oznaczania następujących towarów i usług: wydawnictwa i artykuły poligraficzne, reklama, ogłoszenia, pośrednictwo w zakupie – sprzedaży i prowadzenie interesów (klm 16, 35, 41). Uprawnionym do powyższego znaku towarowego była F. Sp. z o.o. z siedzibą w P. W ocenie Urzędu Patentowego interes prawny wnioskodawcy w żądaniu wygaśnięcia prawa z rejestracji nie budzi wątpliwości. Firma H. jest uprawniona z rejestracji dużej liczby znaków towarowych zawierających słowo [...], które jest tożsame z częścią nazwy firmy wnioskodawcy. Wnioskodawca ubiega się ponadto o udzielenie prawa ochronnego na kolejny, zgłoszony do Urzędu znak [...] o nr [...] przeznaczony do oznaczania tych samych usług, wskazanych w wykazie towarów spornego znaku. Skoro uprawniony ze spornej rejestracji nie wykazał używania spornego znaku towarowego ani też nie podał przyczyn uzasadniających jego nieużywanie, zdaniem Urzędu Patentowego należało uznać prawo z rejestracji znaku towarowego [...] o nr [...] za wygasłe z dniem [...] stycznia 2000 roku. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2005 roku [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł H. M., jeden z udziałowców i członków zarządu F. Sp. z o.o. z siedzibą w P. W skardze podkreślił, iż działa w imieniu własnym a nie za spółkę będącą stroną postępowania przed Urzędem Patentowym RP. Skarżący decyzji Urzędu Patentowego RP zarzucił naruszenie prawa procesowego to jest art. 10 § 1 kpa poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu i wadliwość postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 kpa – strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu. Poza tym zarzucił naruszenie prawa materialnego tj. art. 28 ust. 1 i 2 prawa patentowego poprzez bezpodstawne stwierdzenie wygaśnięcia prawa na jego podstawie. W uzasadnieniu powyższych zarzutów H. M. podał, iż organ bezpodstawnie odmówił mu prawa do udziału w toczącym się postępowaniu mimo, że w świetle złożonego dokumentu z dnia [...] marca 2002 roku dotyczącego przejścia praw z rejestracji spornego znaku to H. M. a nie F. Sp. z o.o. w P. powinien uczestniczyć w postępowaniu. Natomiast według H. M. naruszenie prawa materialnego tj. art. 28 ust. 1 i 2 prawa patentowego wynika z faktu, że skarżący nie mógł używać przedmiotowego znaku z uwagi na utrudnienia czynione przez Urząd Patentowy RP, znajdujące w szczególności odzwierciedlenie w niniejszym postępowaniu, a nadto z faktu, że w stosunku do skarżącego nie upłynął okres 3 lat, o którym mowa w w/w przepisie. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Poza tym organ podniósł, iż brak jest legitymacji do złożenia skargi przez H. M. Podniesiony zarzut naruszenia prawa materialnego również nie znajduje uzasadnienia w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. Stwierdzenie o niemożności używania przedmiotowego znaku towarowego nie było wcześniej podnoszone przez skarżącego. W postępowaniu spornym uprawniony do znaku towarowego [...] nie przedstawił żadnych dowodów dotyczących używania spornego znaku towarowego ani dowodów na usprawiedliwioną okoliczność jego nieużywania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym kontrola ta w świetle § 2 cyt. wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem a nie według kryteriów słusznościowych. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga H. M. nie jest zasadna a zatem podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy wskazać, że H. M. nie ma legitymacji do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Legitymacja skargowa została określona w art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 133, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przez wyróżnienie interesu prawnego (legitymacja materialna) oraz wskazanie podmiotów, które mimo braku takiego interesu są uprawnione do wniesienia skargi (legitymacja formalna). Są to prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich, a także organizacje społeczne w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób z zastrzeżeniem jednak, że brała ona udział w postępowaniu administracyjnym. W przypadku H. M. należy stwierdzić, że nie przysługuje mu legitymacja materialna do wniesienia skargi, albowiem brak jest po jego stronie interesu prawnego, który istnieje wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki. W toku postępowania w dniu [...] marca 2002 roku do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek o dokonanie zmiany uprawnionego w rejestrze znaków towarowych i zastąpienie firmy F. Sp. z o.o. nowym uprawnionym to jest H. M. Powyższy wniosek skutkował tym, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2004 roku w sprawie o uznanie za wygasłe spornego znaku została uchylona zaś postępowanie w sprawie zostało zawieszone do czasu ustalenia następcy prawnego. W dniu [...] marca 2005 roku Urząd Patentowy umorzył postępowanie w sprawie wniosku z dnia [...] marca 2002 roku o dokonanie zmiany uprawnionego wskutek niewykonania postanowienia mającego na celu wyjaśnienie umocowania H. M. i skompletowanie umowy cesji. W tej sytuacji H. M. nie nabył prawa do spornego znaku a nadal uprawnionym do spornego znaku pozostała firma F. Sp. z o.o. z P. Stwierdzenie braku legitymacji materialnej po stronie H. M. skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a. W świetle powyższego rozważenie drugiego zarzutu skargi tj. naruszenia prawa materialnego stało się zbędne i bezcelowe.