VI SA/Wa 2429/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – M. Sp. z o.o. z siedzibą w J., pismem z 24 czerwca 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej. W skardze, skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniosła, iż wykazane w treści skargi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie skarżącej, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienia z pracy kilku osób i utratą przychodów, co może zachwiać stabilnością całej spółki. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała dane dotyczące: średniego zatrudnienia oraz wysokości obrotów spółki w 2013 r. i w I kwartale 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, warunkiem jednak wydania takiego postanowienia jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanym przepisie chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot wyegzekwowanego świadczenia, albo przez przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Natomiast trudne do odwrócenia skutki mogą być zarówno prawne, jak i faktyczne. Rodzaj i zakres wystąpienia tych skutków musi być oceniony na podstawie obowiązującego prawa oraz sytuacji faktycznej, w jakiej znalazła się strona obciążona obowiązkami określonymi w decyzji (v. postanowienie NSA z 17 lipca 2008 r., sygn. akt II GZ 139/08, LEX nr 493849). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto, wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (v. J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2006, s. 188, postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.). Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego. W rozpoznawanej sprawie, nie stwierdzono istnienia przesłanek pozwalających na pozytywne rozpoznanie wniosku skarżącej spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przede wszystkim stwierdzić należy, że uzasadnieniem dla wstrzymania wykonania aktu lub czynności nie mogą być okoliczności, odnoszące się do prawidłowości aktu lub czynności, której dotyczy wniosek o wstrzymanie. Celem bowiem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2008 r., sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666). Natomiast ustawodawca nie wiąże, choćby w najmniejszym stopniu wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Tak, więc sąd administracyjny rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, choćby wstępnie, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. Nr 4, poz. 77). W świetle powyższego, w ocenie Sądu, sugerowane przez stronę w treści skargi naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego i procesowego, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania aktu na podstawie art. 61 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentu strony, jakim jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody poprzez zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, Sąd wskazuje, iż potencjalna możliwość zaprzestania prowadzenia działalności nie stanowi dostatecznej podstawy do przyjęcia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Skutki, na które wskazuje skarżąca, są typowe dla decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenia hurtowni farmaceutycznej. Również każde inne rozstrzygniecie administracyjne, które cofa lub uchyla zezwolenie na prowadzenie określonego rodzaju działalności gospodarczej wywołuje podobne następstwa. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadniałaby zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dodać przy tym należy, że skarżąca w żadnej mierze nie powiązała tych typowych skutków wykonania decyzji z obecną kondycją finansowa spółki. Nie wskazała również przyczyn, dla których te typowe skutki wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia będą tak dotkliwe, że należałoby wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca ograniczyła się jedynie do stwierdzenia, że: "zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w postaci apteki ogólnodostępnej zatrudniającej kilka osób wywoła ogromne straty, lecz ze względu na wielkość prowadzonego obrotu na chwilę obecną trudne do oszacowania". Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.