VI SA/Wa 2432/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na czynności Dyrektora Transportu Dozoru Technicznego w przedmiocie oceny prawidłowości działań Transportowego Dozoru Technicznego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 7 października 2010 r. J. N. (skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w sprawie oceny prawidłowości działań Transportowego Dozoru Technicznego (TDT) podejmowanych w trakcie procedury przyjmowania pod dozór techniczny urządzeń (cystern) do przewozu materiałów niebezpiecznych. Skarżący wniósł o ocenę: 1. prawidłowości działania TDT oddział terenowy w K. w trakcie wydawania decyzji określającej warunki techniczne przyjęcia pod dozór techniczny cysterny produkcji [...] rok budowy zbiornika 1996, nr fabryczny [...], wg pisma [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r. oraz aneksu do w/w z dnia [...] listopada 2009 r., a także decyzji o negatywnym wyniku badań tejże cysterny zawartym w protokole badań [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., działania opartego na obowiązujących przepisach, w tym na Umowie międzynarodowej ADR (umowa europejska dotycząca międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) sporządzona w Genewie dnia 30 września 1957 r.), 2. prawidłowości działań TDT podjętych w trakcie nakładania na użytkowników/importerów cystern drogowych do przewozu materiałów niebezpiecznych, w tym obowiązku przedkładania dokumentów podanych na oficjalnej stronie internetowej TDT (www. tdt.pl) w celu przyjęcia pod dozór techniczny importowanych cystern drogowych. Skarżący podkreślił, że ocena działalności powinna być dokonana w świetle obowiązującego prawa, zwłaszcza w świetle jego zgodności z postanowieniami Traktatu Wspólnoty Europejskiej w tym art. 90 i 28 TWE oraz Umowy międzynarodowej ADR; 3. ocenę, czy działania TDT podejmowane przy obejmowaniu dozorem technicznym urządzeń do przewozu materiałów niebezpiecznych powinny być zakończone wydaniem decyzji administracyjnej. Zdaniem skarżącego, twierdzenie TDT, że działania podejmowane przy wydawaniu zgody na eksploatację urządzeń do transportu materiałów niebezpiecznych nie są decyzjami administracyjnymi, od których nie przysługuje odwołania, pozbawia stronę możliwości dochodzenia jej racji, co stanowi jawne naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, powołując się na art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej nazywana "p.p.s.a.") wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W ocenie Sądu, żądanie skarżącego dotyczące oceny prawidłowości działań Transportowego Dozoru Technicznego nie mieści się w przedstawionym zakresie kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne. Należy zauważyć, że przedmiotem skargi nie jest konkretny akt prawny, czy też czynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., lecz działanie rozumiane jako ciąg czynności podejmowanych przez organ w sprawie zainicjowanej wnioskiem skarżącego z dnia 28 lipca 2008 r. o wydanie wymagań technicznych umożliwiających rejestrację importowanego urządzenia. Wspomniane czynności to korespondencja przesyłana do skarżącego, zawierająca odpowiedzi na pytania i wątpliwości zgłaszane przez stronę od momentu powiadomienia jej pismem z dnia [...] listopada 2009 r. o aneksie do wymagań technicznych nr [...] dla cysterny o numerze fabrycznym [...], producent [...]., rok budowy 1996 r. oraz korespondencja zawierająca wyjaśnienia dotyczące przepisów prawnych stanowiących podstawę określenia wymienionych wymagań technicznych pozwalających na rejestrację cysterny. Mając na uwadze zakres kontroli określony w art. 3 § 2 p.p.s.a. należy stwierdzić, że nie przewiduje on prawa zaskarżenia do Sądu działań organu polegających na udzielaniu skarżącemu informacji odnośnie procedury rejestracyjnej, wymagań technicznych stawianych urządzeniu, obowiązujących w tym zakresie przepisów prawnych, a więc czynności poprzedzających wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia, w której ustala się formę dozoru technicznego, jaką będzie objęte to urządzenie. Innymi słowy, przedmiotem skargi nie mogą być czynności organu określone w art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. z 2000 r. Nr 122 poz. 1321 ze zm.), zgodnie z którym organ właściwej jednostki dozoru technicznego przed wydaniem decyzji, o której wspomniano powyżej, przeprowadza badania i wykonuje czynności sprawdzające: 1) sprawdza kompletność i prawidłowość przedłożonej dokumentacji, 2) dokonuje badania urządzenia poprzez sprawdzenie zgodności wykonania tego urządzenia z dokumentacją i warunkami technicznymi dozoru technicznego, a także stanu urządzenia, jego wyposażenia i oznakowań, 3) przeprowadza próby techniczne przed uruchomieniem urządzenia oraz w warunkach pracy w zakresie ustalonym w warunkach technicznych dozoru technicznego dla poszczególnych rodzajów urządzeń, 4) przeprowadza badanie specjalne ustalone w dokumentacji projektowej urządzenia lub, w technicznie uzasadnionych przypadkach, na żądanie organu właściwej jednostki dozoru technicznego. 3. W technicznie uzasadnionych przypadkach część badań urządzenia technicznego, o których mowa w ust. 2 pkt 2-4, może być przeprowadzona u wytwarzającego urządzenie. Wyniki tych badań oraz stan techniczny urządzenia określa się w protokole badania; wyniki te mogą być uwzględniane przy badaniu urządzenia u eksploatującego, poprzedzającym wydanie decyzji zezwalającej na eksploatację urządzenia. Z powyższego przepisu ustawy o dozorze technicznym wynika więc, że żądana przez skarżącego kontrola dotyczyła czynności sprawdzających urządzenia, niezbędnych do wydania decyzji, o której mowa w art. 14 ustawy o dozorze technicznym, które nie podlegają zaskarżeniu w trybie art. 3 § 2 p.p.s.a W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.