VI SA/Wa 2436/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego D. G. (dalej skarżący) złożył za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Przy piśmie z dnia 17 grudnia 2008 r. skarżącemu doręczono odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 8 grudnia 2008 r., którym wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 650 złotych (słownie: sześćset pięćdziesiąt złotych), w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe pismo zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 22 grudnia 2008 r. Termin na usunięcie wymienionych powyżej braków formalnych skargi upłynął w dniu 29 grudnia 2008 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych okresu do dnia 7 stycznia 2009 r. stwierdzono brak wpisu w przedmiotowej sprawie. Następnie postanowieniem Sądu z dnia 14 stycznia 2009 r. odrzucono skargę strony skarżącej. Pismem nadanym w dniu 28 stycznia 2009 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia opłaty od skargi. Wniosek ten skarżący uzasadniał odebraniem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 22 grudnia 2008 r. i odłożeniem niniejszego pisma na lodówce. Przyznał, że w okresie świątecznym doszło najprawdopodobniej do zaginięcia tej przesyłki. Tym samym, w ocenie skarżącego, zachowane zostały przesłanki do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) – cytowana dalej jako p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego usystematyzowany jest pogląd, zgodnie z którym zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możność dokonania czynności procesowej przez stronę (np. sporządzenia odwołania) i nadania pisma na poczcie osobiście lub przez domownika. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Uzasadnieniem braku winy nie jest natomiast przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 2384/03, niepublikowany) oraz nieprzebywanie pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04, niepublikowany). Zdaniem Sądu, wykazane przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż strona skarżąca w piśmie z dnia 28 stycznia 2009 r. wskazała na okoliczność odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w dniu 22 grudnia 2008 r. Skarżący w przedmiotowym wniosku przyznaje, że był świadomy o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego do dnia 29 grudnia 2008 r. i planowanym wypełnieniu tego obowiązku w ostatnim dniu terminu. W ocenie Sądu, strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności, które wykluczałyby możliwość zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Nie dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu niniejszej czynności procesowej i nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać bowiem pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Należy stwierdzić, iż przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie może zostać uznana za podstawę uzasadniającą przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W ocenie Sądu, skarżący sam wskazuje we wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, że był świadom w jakim okresie winien uiścić wpis sądowy w sprawie niniejszej. Obowiązku tego nie wykonał w wyznaczonym terminie, natomiast podnoszona we wniosku przesłanka przywrócenia terminu, to jest zniknięcie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego z lodówki, nie może być uznane za podstawę przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. W ocenie Sądu. w przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.