VI SA/Wa 2442/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] działając na podstawie art. 245 w zw. z art. 132 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., p. 1410) utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BONUS BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ, zgłoszony [...] grudnia 2013 roku za numerem [...] przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] ; zwaną dalej "stroną", "skarżącą". Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym: Urząd Patentowy RP decyzją z [...] lutego 2015 r. odmówił skarżącej udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny BONUS BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ zgłoszony dnia [...] grudnia 2013r. za numerem [...] dla oznaczenia usług w klasie 35. Podstawą wydania tej decyzji był przepis art. 132 ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. Organ zakwestionował ten znak, gdyż uznał, że jest on łudząco podobny w warstwie słownej, fonetycznej i wizualnej oraz przeznaczony do oznaczania usług tego samego rodzaju co znak towarowy słowny BONUS zarejestrowany pod numerem [...] z pierwszeństwem od dnia 1998-02-23 na rzecz: P. z siedzibą w [...] i przeznaczony do oznaczania następujących usług z klasy 35: usługi związane z prowadzeniem sklepów i hurtowni w zakresie obejmującym: filtry do kawy i herbaty, folie do pakowania, papier toaletowy, papier śniadaniowy, papier do pakowania, opakowania z tektury, kartonu i papieru, serwetki, obrusy, ręczniki papierowe, artykuły papiernicze. mięso, ryby, drób, dziczyzna, ekstrakty mięsne, konserwy mięsne i rybne. konserwowane. suszone i gotowane owoce i warzywa, galaretki, dżemy. kompoty, jaja. mleko, produkty mleczne za wyjątkiem mleka w proszku, oleje i tłuszcze jadalne, warzywa i produkty ogrodnicze przeznaczone do konserwowania, napoje na bazie mleka, kawa, herbata, kakao, cukier, ryż, mąka i produkty zbożowe za wyjątkiem produktów bezglutenowych, chleb, wyroby cukiernicze i słodycze. lody, miód, syrop, drożdże. proszek do pieczenia, sól, musztarda, majonez, chrzan, ocet, sosy, przyprawy, napoje na bazie kawy, kakao i czekolady, zboża przystosowane do spożycia dla ludzi, owoce świeże i cytrusowe, warzywa, kwiaty, migdały, orzechy, nasiona, pokarm dla zwierząt, żywe ryby, napoje alkoholowe, wódki, wina, piwo, likiery, wina musujące, nalewki, wyciągi, esencje, ekstrakty, napoje bezalkoholowe gazowane i niegazowane, soki warzywne i owocowe, syropy, wody naturalne, mineralne i gazowane, papierosy, tytoń, zapałki, zapalniczki, samochody, akcesoria samochodowe. Od decyzji z dnia [...] lutego 2015 roku skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji twierdząc, że nietrafne jest uznanie, iż zgłoszony przez nią znak może wprowadzać w błąd, gdyż: 1) znaki służą do oznaczania na tyle różnych usług, że nie występuje niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd; 2) znaki nie są identyczne, jedynie do siebie podobne, gdyż znak przez niego zgłoszony ma rozwiniętą szatę graficzną, oraz zawiera dodatkowe wyrazy; 3) wspólny element tzn. słowo "bonus" ma słabą zdolność odróżniającą, bowiem jest powszechnie stosowany przy usługach sprzedaży, a ponadto istnieje wiele znaków zawierających to słowo zarejestrowanych zarówno przez UPRP jak i OHIM; 4) podstawowy element słowny znaku jest tożsamy z nazwą jej firmy, tzn. Bonus spółka z o.o., która istnieje na rynku od 2011 r. i posiada swoją renomę oraz własną klientelę; 5) działalność gospodarcza firmy ma lokalny zasięg i jej sieć sklepów funkcjonuje wyłącznie na terenie województwa mazowieckiego i nie planuje ona ekspansji na tereny innych województw; 6) formy używania obu oznaczeń są zupełnie odmienne, zaś znak przeciwstawiony funkcjonuje na rynku jako znak obudowany grafiką całkowicie różną niż występująca w znaku zgłoszonym; 7) działalność właściciela przeciwstawionego mu znaku, tzn. P. została w dniu [...] grudnia 2014r. zawieszona, a więc znak mu przeciwstawiony nie jest używany w obrocie gospodarczym. Urząd Patentowy RP rozpoznając sprawę ponownie wskazał na brzmienie przepisu art. 132 ust.2 pkt. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, który wyłącza spod ochrony znaki towarowe, których używanie mogłoby wywołać wprowadzenie w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i usług. Podkreślił, iż niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. Zdaniem organu, o tym czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji, czy zatem przeciwstawione znaki towarowe są podobne rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i usług. Niebezpieczeństwo to polega na możliwości błędnego, nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez przeciętnego odbiorcę - uprawnionego z rejestracji danego towaru i usługi ze względu na nałożony nań znak. Niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów i usług jest rezultatem podobieństwa towarów/usług i podobieństwa oznaczeń. Obydwa elementy łączą się ze sobą ściśle i przeciętny odbiorca dokonując wyboru towarów i usług, w toku porównywania znaku towarowego (towaru i usługi i oznaczenia) nie rozdziela ich. Im bardziej są podobne towary i usługi, tym większa możliwość uznania znaków za podobne do siebie. Zakres ochrony prawa z rejestracji znaku towarowego sięga tak daleko, jak sięga granica podobieństwa towaru/usługi i oznaczenia przy zestawieniu z innym towarem i usługą i oznaczeniem. Urząd Patentowy RP stanął na stanowisku, zgodnie z którym podobieństwo znaków towarowych winno być rozpatrywane jednocześnie w dwóch aspektach: w aspekcie podobieństwa towarów i usług oraz podobieństwa samych znaków. Analizując niniejszą sprawę z punktu widzenia podobieństwa towarów i usług organ uznał, że problem jednorodzajowości towarów i usług stanowi kwestię wstępną, rozstrzyganą przed badaniem podobieństwa oznaczeń. Dopiero stwierdzenie owej jednorodzajowości uzasadnia rozpoczęcie badania podobieństwa oznaczeń. Kierując się tymi wskazówkami organ stwierdził, że podobieństwo przytoczonych usług jest bezsporne. Zawarte w znaku zarejestrowanym usługi związane z prowadzeniem sklepów i hurtowni to w ocenie organu klasyczna sprzedaż i pośrednictwo w handlu. Usługi wymienione w sentencji wiążą się ściśle z usługami ze znaku chronionego i dotyczą one tożsamego asortymentu. Zdaniem organu, w przedmiocie oceny podobieństwa znaków, również podobieństwo oznaczeń nie ulega wątpliwości. Organ stanął na stanowisku, zgodnie z którym znaki porównuje się całościowo, ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. Urząd Patentowy RP uznał, że w sprawie niniejszej nie ulega wątpliwości, że różnica polegająca na dodaniu w znaku zgłoszonym słów BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ nie różnicuje obydwu znaków, chociażby z tego względu, że nie mają one same w sobie znamion odróżniających będąc wyłącznie sloganem reklamowym. Tym samym za bez znaczenia organ uznał fakt, że znak zgłoszony jest znakiem czterowyrazowym, również z tego względu, że ten drugi człon nie posiada fantazyjnego charakteru, gdyż ma swoje konkretne znaczenie. Sformułowanie: BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ oznacza, że dany sklep znajduje się w pobliżu (BLIŻEJ), że można tam nabyć towary po cenie niższej niż gdzie indziej (TANIEJ), oraz że zakupy odbywać się będą w miłej atmosferze i ku zadowoleniu klienta (PRZYJEMNIEJ). Organ podkreślił, że slogan ten zapisany został znacznie mniejszymi literami i umieszczony pod wspólnym dla obu znaków słowem BONUS. Organ porównując warstwę wizualną podkreślił, że jedynym charakterystycznym elementem graficznym jest rysunek w postaci plasterków pomarańczy. Ułożone są one jednakże w okrąg odwzorowujący literę "O" w kolizyjnym słowie BONUS. Rysunek ten wpisując się więc w to słowo, jako jedna z liter, traci swoją siłę oddziaływania. Tego typu szata graficzna uwypukla tylko warstwę słowną oznaczenia, nie tylko nie eliminując podobieństwa między przedmiotowym oznaczeniem a znakiem chronionym, który jest przecież znakiem słownym, ale je jeszcze dodatkowo wzmacnia. Cechą dominującą znaków jest wyraz BONUS i znaki te są rozpoznawalne jedynie przez to wyrażenie, grafika zaś jest cechą drugorzędną i nie zmienia odbioru całego znaku. Elementy graficzne są tu więc neutralne i pełnią jedynie rolę ozdobną. Nie posiadają silnie fantazyjnego charakteru. Urząd Patentowy uznał, że zarówno przeciętny, jak i dobrze zorientowany konsument będą poszukiwać danej usługi posługując się warstwą słowną oznaczenia i jedynie warstwą słowną, nie zaś opisując elementy graficzne występujące w tym oznaczeniu. Porównując znak zgłoszony i słowny znak [...] organ podkreślił, że są one identyczne pod względem słownym i fonetycznym, a w ogólnych zarysach również pod względem wizualnym. Zdaniem organu, dodanie grafiki w zgłoszonym znaku powodować może zatem wręcz wrażenie, iż zgłoszone oznaczenie jest nową - wzbogaconą o element graficzny - wersją znaku już istniejącego na rynku. Urząd Patentowy analizując argumenty skarżącej uznał, że wspólny element tzn. słowo "bonus" ma słabą zdolność odróżniającą, bowiem jest powszechnie stosowany przy usługach sprzedaży, a ponadto istnieje wiele znaków zawierających to słowo zarejestrowanych zarówno przez UPRP jak i OHIM. Uznał, że każde zgłoszone oznaczenie rozpatrywane jest indywidualnie. Ustosunkowując się do argumentu skarżącej, że znak przez nią zgłoszony stanowi nazwę firmy zaznaczył, że Urząd Patentowy prowadząc badania bierze pod uwagę nie logo firmy, ale fakt, że znak towarowy ma służyć do odróżniania towarów i usług tego samego rodzaju, ale pochodzących od innych przedsiębiorstw. Przeznaczony jest on do umieszczania na towarach i usługach objętych rejestracją lub ich opakowaniu, wprowadzaniu tak oznaczonych towarów do obrotu, albo na posługiwaniu się nim w celach reklamowych. Znak towarowy związany jest nierozerwalnie z towarem i usługą, a nie z nazwą firmy. Z nazwą firmy może się on co najwyżej pokrywać, ale to nie ona stanowi o jego wyróżnialności. Dodatkowo w tym przypadku w znaku zawarty jest jedynie fragment nazwy firmy, a on w żadnym wypadku nie zabezpiecza przed budzeniem niepotrzebnych wątpliwości u klientów. Również, w ocenie organu, informacja o formie w jakiej używany jest znak zarejestrowany nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Organ uznał również za nietrafny argument skarżącej, iż przeciwstawiony spornemu znakowi znak nie istnieje na rynku, gdyż działalność jego właściciela, tzn. P. została w dniu [...] grudnia 2014r. zawieszona, w związku z tym nie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Organ wyjaśnił, że znak ten spełniał przesłanki rejestrowe i jako taki uzyskał ochronę na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Zarzut nie wprowadzania na rynek towarów nimi oznaczonych może być co najwyżej podstawą do wniesienia ewentualnego wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia znaku z powodu nie używania. Ten argument nie może być uwzględniony w postępowaniu o udzielenie prawa ochronnego na przedmiotowy znak. Odnosząc się do argumentu skarżącej, iż skarżąca i uprawniony do znaku wcześniejszego prowadzą działalność w różnych regionach Polski i praktycznie nie występuje między nimi stosunek konkurencji Urząd Patentowy wskazał, że rejestracje mają charakter jednolity i wywołują jednakowe skutki prawne na terytorium całej Rzeczypospolitej, bez żadnych wyjątków. W ocenie organu, dla stwierdzenia podobieństwa znaków towarowych niezbędne jest stwierdzenie podobieństwa usług oraz podobieństwa oznaczeń. Ta całościowa ocena powoduje pewną współzależność między właściwymi przesłankami, a w szczególności między podobieństwem znaków towarowych, a podobieństwem opatrzonych nimi usług. W konsekwencji mniejszy stopień podobieństwa usług może być pokryty większym stopniem podobieństwa między oznaczeniami i odwrotnie. Zdaniem organu, w obu przypadkach chodzi o usługi tego samego rodzaju. Wynika z tego, że nie każde podobieństwo między znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, że mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia tych usług. Tym samym, przedmiotowe oznaczenie nie spełnia funkcji odróżniającej, ponieważ nie pozwala przeciętnemu odbiorcy na zindywidualizowanie danych usług na rynku wśród takich samych usług, ale pochodzących z innych źródeł. Na decyzję z dnia [...] lipca 2015 roku skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w której wniosła o uchylenie decyzji Urzędu Patentowego RP w całości i o wydanie przez Sąd rozstrzygnięcia zobowiązującego organ do wydania w określonym terminie decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca decyzji zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie skutkujące przyjęciem, że w przedmiotowej sprawie pomiędzy spornymi znakami towarowymi zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów/usług, pomimo tego, że: a) istotne różnice w zakresie warstwy słownej, fonetycznej i wizualnej znaku skarżącej, w tym jego bogata grafika i kolorystyka; b) niezwykle słaba zdolność odróżniająca i charakter opisowy wcześniejszego znaku słownego "bonus": c) prawidłowo przeprowadzona całościowa ocena podobieństwa oznaczeń i usług z punktu widzenia przeciętnego dobrze poinformowanego, uważnego i rozsądnego odbiorcy prowadzą do jednoznacznego wniosku, że nie zachodzi w przedmiotowej sprawie ryzyko konfuzji oznaczeń. II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: 1) art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA, polegające na: a) przyjęciu nadrzędności interesu indywidualnego podmiotu uprawnionego do słownego znaku "bonus" /dalej: "Znak Wcześniejszy"/ nad interesem ogólnym skutkującym przyznaniem uprawnionemu zbyt dużego monopolu na używanie tego słownego oznaczenia, a tym samym zakazanie innym podmiotom używania logotypów z elementem słownym "bonus" w formie, która w rzeczywistości nie powoduje ryzyka konfuzji ze Znakiem Wcześniejszym - co w konsekwencji powoduje uznanie przez Urząd Patentowy RP, że używanie powszechnie stosowanego przez przedsiębiorców w ramach sprzedaży produktów spożywczych popularnego słowa "bonus" będzie stanowiło naruszenie prawa ochronnego do Znaku Wcześniejszego; b) niewyczerpującym rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym w szczególności: (i) niewyjaśnienia, czy Znak Wcześniejszy nabył wtórną zdolność odróżniającą, skoro Urząd Patentowy RP powołuje się na tego typu okoliczność oraz (ii) nieuwzględnienia stanowiska i dowodów przedstawionych przez skarżącą, potwierdzających że znak ten posiada niezwykle słabą zdolność odróżniającą, a także (iii) nieuwzględnienia, że w obrocie gospodarczym funkcjonuje szereg oznaczeń z elementem słownym "bonus" zarejestrowanych przez Urząd Patentowy RP i Urząd Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, co świadczy o możliwości współistnienia tego typu oznaczeń w obrocie handlowym; 2) art. 8 i art. 107 § 3 KPA poprzez: a) nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w niej zbyt ogólnych i sprzecznych ze sobą stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania uczestników postępowania do organów administracji publicznej oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności niewyjaśnienie w sposób logiczny dlaczego Znak skarżącej nie spełnia rzekomo funkcji odróżniającej i nie pozwala przeciętnemu odbiorcy na zindywidualizowanie danych usług na rynku; b) brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wydanie odmiennych decyzji przy istnieniu podobnych stanów faktycznych i prawnych, a mianowicie wskazanych w uzasadnieniu niniejszej skargi; 3) art. 9 i art. 11 KPA poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2015 r. Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r. p. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego, nie bierze zaś pod uwagę względów natury słusznościowej. Poza tym w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 roku, p. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Skarżąca wnosząc skargę zakwestionowała rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP, który odmówił udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony przez nią z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 2013 roku znak towarowy słowno-graficzny BONUS BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ dla oznaczenia usług w klasie 35 z powodu jego kolizyjności z korzystającym z wcześniejszego pierwszeństwa znakiem towarowym słownym BONUS służącym do oznaczenia także z usług z klasy 35. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej. Statuuje on jedną z tzw. względnych przeszkód rejestracji znaku towarowego. W myśl tego przepisu nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Według oceny Sądu, Urząd patentowy RP wydając zaskarżoną decyzję nie naruszył wskazanych w skardze przepisów postępowania, jak również prawa materialnego. Wbrew twierdzeniom skargi organ wyczerpująco rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie i poczynił istotne ustalenia dla jej rozstrzygnięcia, zaś podjęte stanowisko w sprawie należycie uzasadnił. W toku postępowania Urząd patentowy RP informował stronę o stwierdzonych przeszkodach dla udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy oraz umożliwił stronie czynny udział w postępowaniu. Nie doszło zatem do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 8 107 § 3, 9 i art. 11 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Badając, czy zachodzi negatywna przesłanka określona w art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej do udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony przez stronę znak towarowy organ zgodnie z przyjętymi przez doktrynę i orzecznictwo zasadami najpierw dokonał porównania towarów i usług, do oznaczania których służą oba znaki towarowe, tj. znak zgłoszony BONUS BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ i znak, na który udzielone zostało prawo ochronne, tj. BONUS i doszedł do słusznego wniosku, że usługi te z klasy 35 w obu znakach są łudząco podobne. Stanowisko organu w tym względzie nie zostało zakwestionowane przez stronę skarżącą. Stwierdziwszy jednorodzajowość usług organ porównał oznaczenia w obu znakach towarowych mając na uwadze całościową ocenę ze szczególnym uwzględnieniem elementów o charakterze dominującym. Taką metodę porównania znaków wypracowało piśmiennictwo oraz przywołane przez organ orzeczenia sądów krajowych i wspólnotowych. Ostateczną konstatację organu, że podobieństwo oznaczeń nie ulega wątpliwości Sąd w niniejszym składzie w pełni aprobuje. Organ bowiem słusznie zauważył, że elementem dominującym w obu znakach jest słowo BONUS, zaś dodane do niego w znaku zgłoszonym słowa BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ nie różnicują obu znaków z uwagi na to, że stanowią one slogan reklamowy, a poza tym nie mają charakteru fantazyjnego, tylko konkretne znaczenie. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż wyrazy BLIŻEJ TANIEJ PRZYJEMNIEJ napisane zostały znacznie mniejszą czcionką pod wspólnym w obu znakach słowem BONUS. Wbrew twierdzeniom skargi, porównując oba znaki pod względem wizualnym Urząd patentowy RP miał na uwadze to, że znak z wcześniejszym pierwszeństwem jest znakiem słownym, zaś znak zgłoszony – znakiem słowno-graficznym, jednakże organ prawidłowo zauważył, że grafika w znaku zgłoszonym nie przeważa nad elementem słownym, ale służy do wyeksponowania elementu słownego, dlatego też jest cechą drugorzędną i nie zmienia odbioru całego znaku. W znakach słowno-graficznych elementy słowne mają dla odbiorcy większą siłę oddziaływania, chociaż zdarzają się sytuacje, że grafika jest szczególnie bogata i dominuje nad elementem słownym. Tego rodzaju przypadek nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Podobieństwo oznaczeń w obu znakach pod względem słownym, fonetycznym i wizualnym doprowadziło organ do słusznego wniosku, że przy stwierdzonym podobieństwie usług i towarów istnieje ryzyko pomylenia znaków przez przeciętnego odbiorcę w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego co mogłoby skutkować konfliktem interesów firm. Poprzez uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy BONUS podmiot tego prawa uzyskał wyłączność na jego używanie w obrocie gospodarczym dla oznaczenia towarów i usług od niego pochodzących. Taka jest istota udzielonego prawa ochronnego, które uprawnionemu daje gwarancję, że Urząd Patentowy nie udzieli ochrony nie tylko na zgłoszony przez inny podmiot znak identyczny, ale również na znak podobny w takim stopniu do znaku zarejestrowanego, że mógłby on konsumentów wprowadzać w błąd co do źródła pochodzenia towarów. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie można mówić o zawłaszczeniu przez uprawnionego wcześniejszego prawa słowa "bonus". Nie wykluczona jest bowiem możliwość wykorzystania przez inny podmiot tego słowa pod warunkiem, że nowy zgłoszony znak nie będzie konfuzyjnie podobny do znaku, na które udzielone zostało prawo ochronne. Sąd podzielił również stanowisko Urzędu Patentowego RP, że nie był obowiązany uwzględniać okoliczności słabej zdolności odróżniającej znaku BONUS oraz faktu, że na rynku funkcjonują inne zarejestrowane znaki towarowe ze słowem "BONUS". Organ orzekał bowiem w indywidualnej sprawie i nie był związany decyzjami wydanymi w innych sprawach. Kwestia rozpoznawalności znaku z wcześniejszym pierwszeństwem nie jest istotna przy badaniu pierwszej rejestracji znaku przewidzianej w art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, stąd ustalenie tej okoliczności nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd stwierdza również, że nie doszło do naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej, albowiem dokonana przez organ całościowa ocena podobieństwa usług i oznaczeń przeciwstawionych sobie znaków towarów z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy wykazała ryzyko konfuzji obu znaków co w pełni uzasadniało odmowę udzielenia prawa ochronnego na zgłoszony znak towarowy. Z tych wszystkich względów Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi w całości.