VI SA/Wa 2443/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2018 r. sprawy ze skargi M. S. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyniku egzaminu komorniczego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu komorniczego 1. uchyla zaskarżoną uchwałę; 2. zasądza od Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyniku egzaminu komorniczego na rzecz skarżącego M. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Komisja Egzaminacyjna do spraw przeprowadzenia egzaminów konkursowego i komorniczego, obejmująca obszar właściwości Izby Komorniczej w L. i w L. z siedzibą w L., w sprawie ustalenia wyniku egzaminu komorniczego (dalej Komisja Egzaminacyjna), uchwałą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. stwierdziła, że M. S. (dalej: skarżący, zdający) uzyskał wynik negatywny z egzaminu komorniczego, który został przeprowadzony w dniach [...]-[...] marca 2017 r. Z uzasadnienia uchwały wynika, że zdający otrzymał z zadania na pierwszy dzień egzaminu ocenę dostateczną (oceny cząstkowe dostateczne), a z zadania na drugi dzień egzaminu ocenę niedostateczną (oceny cząstkowe: dostateczna i niedostateczna). Od powyższej uchwały skarżący wniósł odwołanie. Komisja Egzaminacyjna II Stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyniku egzaminu komorniczego (dalej: Komisja Egzaminacyjna II Stopnia, organ) uchwałą z [...] września 2017 r., nr [...], na podstawie art. 31h ust. 4, ust. 16 i ust. 19 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. z 2017 r. poz. 1277 ze zm.; dalej ustawa o komornikach), w związku z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa., po rozpatrzeniu odwołania zdającego, utrzymała w mocy uchwałę Komisji Egzaminacyjnej. W uzasadnieniu uchwały Komisja Egzaminacyjna II Stopnia przytoczyła zarzuty odwołania, wskazując, że skarżący zakwestionował uwagi egzaminatorów dotyczące: 1. braku wezwania do uzupełnienia braków formalnych przez złożenie tytułu wykonawczego co do kosztów postępowania odwoławczego, 2. wezwania wierzyciela do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie numeru konta bankowego, 3. nieprawidłowego pouczenia przy wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych (art. 767 k.p.c. zamiast art. 767 § 11 k.p.c.), 4. braku w aktach postanowienia odnoszącego się do wniosku dłużniczki o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, 5. oczywistych omyłek pisarskich co do daty dokonania poszczególnych czynności, 6. braku wpisania zajęcia ruchomości do protokołu zajęcia, brak adnotacji o umieszczeniu znaków zajęcia, braku odebrania oświadczenia na podstawie art. 847 § 2 k.p.c., 7. niezrozumiałej czynności adresowanej do wierzyciela pt. "postanowienie i zajęciu ruchomości i oddaniu pod dozór" (k. 19), której nie można uznać ani za postanowienie ani za protokół zajęcia, 8. braku pouczenia z art. 853 § 2 k.p.c., to jest możliwości wniesienia skargi na oszacowanie ruchomości przez komornika według treści art. 767 k.p.c., 9. dopuszczenia licytanta do licytacji bez wpłacenia rękojmi, 10. braku udokumentowania czynności, na podstawie których komornik powziął wiadomość, że nieruchomość nie posiada urządzonej księgi wieczystej i z których wynikałaby cena oszacowania tej nieruchomości, 11. wad postanowienia o kosztach (brak uzasadnienia, brak spełnienia wymogów dla postanowienia o kosztach) usprawiedliwiając to uchybienie brakiem czasu, 12. nierozpoznania wniosku wierzyciela o wszczęcie egzekucji z nieruchomości również z uwagi na kończący się czas egzaminu, 13. wskazania nieistniejącego aktu prawnego w uzasadnieniu postanowienia o przyznaniu kosztów zastępstwa procesowego, 14. braku w zajęciu wierzytelności pouczenia dłużnika o treść art. 902 k.p.c., 15. błędnej treści obwieszczenia o licytacji ruchomości (wskazano adresy dłużników oraz dane odnośnie tytułu wykonawczego), 16. prawidłowości rozliczania operacji finansowych i ich zaewidencjonowania. Odnosząc się do zarzutu określonego w pkt 1, organ wskazał, że braku wezwania do usunięcia braku w postaci tytułu wykonawczego nie można potraktować jedynie jako dopuszczalnej modyfikacji zadania egzaminacyjnego. Jest to błąd, a na korzyść skarżącego przemawia jedynie ta okoliczność, iż w zakresie nieobjętym tytułem wykonawczym nie podjął żadnych czynności egzekucyjnych. Co do zarzutu z pkt 2 organ podał, że z treści wezwania z [...] września 2016 r. nie wynika, iż rygor zwrotu nie dotyczy również uzupełnienia numeru konta i w związku z tym uznał, że uwaga egzaminatorów jest zasadna, a błąd istotny. Co do zarzutu z pkt 3 organ uznał, że wbrew zarzutom skarżącego, winien on precyzyjnie podawać treść pouczeń lub też jednostki redakcyjne przepisów zawierających pouczenia, tym bardziej, że często są one kierowane do osób nie mających wykształcenia prawniczego. Podany przez skarżącego w pouczeniu art. 767 k.p.c. jest rozbudowany i strona postępowania egzekucyjnego musi w tej sytuacji dokonać analizy całego przepisu celem ustalenia, który paragraf jej dotyczy. Wobec zarzutów skarżącego sformułowanych w pkt 4, pkt 6 i pkt 7, organ uznał je za bezzasadne. Wyjaśnił, że komornik działa na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego i stosowne decyzje powinien podejmować w formie przewidzianej tym aktem, a nie w sposób dowolny. Pismo z [...] października 2016 r. choć odnosi się w treści do postanowienia, które powinno być wydane i wskazuje na stosowną normę prawną, nie spełnia wymogów żadnego z pism lub decyzji procesowych (postanowienie, zarządzenie, protokół, notatka). Podobne uwagi odnoszą się do dokumentu pt. "postanowienie i zajęciu ruchomości i oddaniu pod dozór" (pisownia oryginalna). Jak wskazał organ, trafnie zauważył jeden z egzaminatorów, że dokumentu tego z uwagi na formę i treść nie można uznać ani za postanowienie, ani za protokół zajęcia. Należy zgodzić się też z uwagą, że zajęcie ruchomości powinno nastąpić według art. 847 § 1 k.p.c. poprzez wpisanie jej do protokołu zajęcia, nie zaś w protokole z czynności terenowych. Odnośnie do postawionych przez skarżącego w pkt 5, pkt 11 i pkt 12 zarzutów, organ stwierdził, że nie można zgodzić się z poglądem skarżącego, zgodnie z którym omyłki pisarskie i rachunkowe można usprawiedliwić stresem i pośpiechem egzaminacyjnym oraz tym, że praca była pisana na komputerze, co sprzyja powstawaniu takich omyłek, albowiem, jak podał organ, wszystkie te okoliczności – presja czasu, stres, sporządzanie pism na komputerze – towarzyszą codziennej pracy komornika, zatem kandydaci do zawodu komornika muszą wykazać się również umiejętnością przezwyciężania tych niedogodności. Zdaniem organu, wbrew zarzutowi skarżącego określonemu w pkt 8, oba wskazane przez niego przepisy, to jest art. 767 k.p.c. i art. 853 § 2 k.p.c., nie są jednobrzmiące z uwagi na inne przewidziane w nich terminy do wniesienia skargi, w konsekwencji zarzut ten nie jest uzasadniony. Wobec zarzutu z pkt 9 organ zajął stanowisko, zgodnie z którym uznał ten zarzut za częściowo zasadny, albowiem, jak podał, z podanych w protokole z licytacji ruchomości kwot wynika, iż nabywcy zaliczono na poczet nabycia kwotę [...] zł i można jedynie domyślać się, że jest to wpłacona przez licytanta rękojmia, choć fakt ten powinien być wyraźnie odnotowany w protokole z licytacji. Organ zgodził się ze skarżącym, iż brak notatki, z której wynikałyby informacje o numerze księgi wieczystej i informacje o wartości nieruchomości, stanowi mało znaczące uchybienie. Zdaniem organu, wskazywana przez skarżącego omyłka przy powołaniu nieistniejącego aktu prawnego przy przyznaniu kosztów zastępstwa procesowego, nie może stanowić usprawiedliwienia dla popełnionego błędu. Organ zgodził się ze skarżącym, iż przy zajęciu wierzytelności dokonano prawidłowych pouczeń i dodatkowe pouczenie o treści art. 902 k.p.c. nie było konieczne. W ocenie organu, wbrew opinii skarżącego, w zakresie ogłoszenia o licytacji ruchomości nie można stosować art. 953 § 1 k.p.c., który odnosi się do licytacji nieruchomości. Kwestia licytacji ruchomości jest w sposób odmienny uregulowana w art. 867 § 12 k.p.c.. Jak stwierdził organ, zarzuty skarżącego sformułowane w pkt 16 odwołania są bezzasadne, sporządzona przez niego karta rozliczeniowa jest niekompletna i zawiera błędy wskazane przez egzaminatorów. Wbrew opinii skarżącego, egzaminatorzy nie mogli uwzględniać luźnych notatek zapisanych poza tabelą karty i w ten sposób odczytywać zamiarów autora pracy, co do sposobu wypełnienia karty. W podsumowaniu Komisja Egzaminacyjna II Stopnia stwierdziła, że przywołane przez skarżącego argumenty, pomimo uwzględnienia niewielkiej części zarzutów, nie stanowią wystarczającej podstawy do uwzględnienia odwołania. Zdaniem organu, wbrew zarzutom odwołania, Komisja Egzaminacyjna dokonała właściwej oceny pracy skarżącego i prawidłowo uznała, iż nie zasługuje ona na ocenę pozytywną. Praca skarżącego zawiera wiele błędów o różnym ciężarze gatunkowym i choć pojedynczo nie dyskwalifikują one pracy, to ich nagromadzenie oraz łączna waga powodują, że w całości praca nie może zostać oceniona pozytywnie. W ocenie Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia, wiele z popełnionych błędów świadczy o braku opanowania w podstawowym zakresie warsztatu niezbędnego do wykonywania zawodu komornika. Skarżący posiada trudności w prawidłowym wykonaniu poszczególnych czynności postępowania egzekucyjnego i właściwym ich udokumentowaniu poprzez prawidłowo sformułowane postanowienia, zarządzenia, protokoły. Skarżący myli formę i nomenklaturę poszczególnych czynności, nieprawidłowo formułuje orzeczenia i pisma, co zostało zauważone przez egzaminatorów przy analizie poszczególnych błędów. Komisja Egzaminacyjna II Stopnia stanęła na stanowisku, zgodnie z którym zarówno rozpatrzenie odwołania w granicach jego zarzutów oraz części egzaminu zaskarżonego odwołaniem, jak i rozpatrzenie odwołania w całokształcie sprawy administracyjnej, co polega na pełnym, ponownym sprawdzeniu pracy egzaminacyjnej, prowadzi do tej samej konkluzji wyrażającej się w stwierdzeniu, że należy utrzymać w mocy uchwałę Komisji Egzaminacyjnej. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący domagał się uchylenia uchwały Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia z [...] września 2017 r. oraz uznania, że egzamin komorniczy ukończył z wynikiem pozytywnym. Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie art. 31d ust. 3, ust. 4 i ust. 5 w związku z art. 31h ust. 18 i ust. 19 ustawy o komornikach, poprzez niewłaściwą wykładnię przepisu w oparciu o zebrany materiał z pracy komisji; - przepisów prawa procesowego, tj. art. 80 Kpa. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów przez organy i zastosowanie dowolności oceny zebranego materiału dowodowego, - przepisów prawa procesowego, tj. art. 107 § 1 Kpa. poprzez brak podpisów pod oceną cząstkową zadania na drugi dzień egzaminu komorniczego egzaminatora dr M. M.- [...] z dnia [...] kwietna 2017 r. Zdaniem skarżącego, oparcie uchwały Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia wyłączenie na ocenie cząstkowej egzaminatora M. M.- [...], z pominięciem pozytywnej oceny drugiego egzaminatora P. H. jest naruszeniem art. 80 Kpa., wynikającym z posłużenia się dowolnością oceny zebranego materiału. Dalej skarżący podjął polemikę z uzasadnieniem oceny negatywnej, stwierdzając między innymi, że oszacowanie pojazdu w kolejnym dniu po jego zajęciu w oparciu o dodatkowe informacje winno znaleźć uznanie w oczach Komisji Egzaminacyjnej. Dodał, że w obowiązującym systemie prawnym nie istnieje żaden przepis stawiający wymóg dokonania zajęcia ruchomości na oddzielnym protokole. Nadmienił również, że w ocenie cząstkowej dr M. M.- [...] widnieje [...] kart pracy natomiast oddano [...] stron, co potwierdza, jak wskazał skarżący, ocena cząstkowa P. H.. Stwierdził w związku z tym, że nie wiadomo jaką kartą nie dysponowała osoba egzaminatora i czy miało to wpływ na ocenę pracy. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. W piśmie z [...] kwietnia 2018 r. skarżący wskazał, że umieszczenie na jego pracy podpisu egzaminatora jest formą zdekodowania pracy egzaminacyjnej oraz formą stygmatyzowania osoby zdającego, a w konsekwencji budzi wątpliwości co do bezstronności oceny tego egzaminatora. Na rozprawie w dniu [...] maja 2017 r. Sąd postanowił dopuścić dowód z pokwitowania odbioru pracy skarżącego z drugiego dnia egzaminu komorniczego, na którym to dokumencie wskazano, że praca liczy [...] stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia w pierwszym rzędzie wymaga, że sąd administracyjny nie jest kolejną instancją egzaminacyjną powołaną do oceny egzaminu zawodowego – w tym przypadku komorniczego, gdyż nie zastępuje organów powołanych przez Ministra Sprawiedliwości w ich kompetencjach oceny zakwestionowanej pracy egzaminacyjnej; bada jedynie, czy organ nie dopuścił się uchybień podejmując rozstrzygnięcie, w tym czy dysponował niezbędnym materiałem dowodowym na jego uzasadnienie i czy dokonał wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla tego rozstrzygnięcia. Sąd nie bada – w procesie sądowoadministracyjnej kontroli – zaskarżonego aktu/uchwały pod względem celowości czy słuszności. Chodzi bowiem wyłącznie o ocenę jej legalności/zgodności z prawem, która to ocena zamyka się w odpowiedzi na pytanie, czy w okolicznościach prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy organ mógł zadecydować tak jak zadecydował i nie naruszył przy tym prawa. Jest to więc kontrola prawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie uchwały i jego zgodności z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kpa.. Zgodnie z art. 31 ust. 3 i ust. 4 ustawy o komornikach egzamin komorniczy polega na sprawdzeniu przygotowania osoby przystępującej do tego egzaminu do samodzielnego i należytego wykonywania zawodu komornika. W trakcie egzaminu komorniczego zdający opracowuje dwa zadania pisemne, dotyczące czynności wchodzących w zakres ustawowych zadań komorników. System oceniania egzaminu komorniczego określa art. 31d ustawy o komornikach. Stosownie do ust. 2 i ust. 4 tego artykułu oceny każdego z zadań pisemnych dokonują niezależnie od siebie dwaj członkowie komisji egzaminacyjnej (w skali ocen przewidzianej w ust. 1), a ostateczną ocenę każdego z zadań pisemnych egzaminu komorniczego stanowi średnia ocen cząstkowych przyznanych przez każdego członka komisji egzaminacyjnej. Zgodnie natomiast z ust. 5 art. 31d ustawy pozytywny wynik egzaminu uzyskuje zdający, który z każdego zadania pisemnego otrzymał ocenę pozytywną. W rozpoznawanej sprawie skarżący uzyskał negatywny wynik z egzaminu komorniczego, który został ustalony wskazaną na wstępie uchwałą Komisji Egzaminacyjnej z [...] kwietnia 2017 r. na bazie ocen z dwóch zadań pisemnych objętych egzaminem (ocena dostateczna za zadanie z pierwszego dnia egzaminu – oceny cząstkowe dostateczne oraz ocena niedostateczna za zadanie z drugiego dnia egzaminu – oceny cząstkowe: dostateczna i niedostateczna). Skarżący zakwestionował między innymi brak podpisu pod oceną cząstkową z zadania w drugim dniu egzaminu komorniczego egzaminatora dr M. M.- [...] oraz umieszczenie podpisu tego egzaminatora na pierwszej stronie zadania egzaminacyjnego, zawierającej pouczenie o sposobie oznaczenia pracy i zasadach jej technicznego sporządzenia, uznając tę okoliczność za formę zdekodowania pracy egzaminacyjnej. Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, że brak w postaci niepodpisania oceny pracy skarżącego przez jednego z egzaminatorów został uzupełniony z zaznaczeniem daty sporządzenia oceny oraz jej podpisania, co zostało odnotowane na karcie oceny. Jak wynika ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego, organ zwrócił się do Przewodniczącego Komisji Egzaminacyjnej o uzupełnienie akt sprawy poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza oceny pracy. Pismem z [...] czerwca 2017 r. doręczonym organowi w dniu [...] sierpnia 2017 r. została nadesłana ocena pracy podpisana wraz z adnotacją stwierdzającą datę sporządzenia opinii i datę podpisania oceny. Nie można zatem uznać zarzutu sformułowanego przez skarżącego, że Komisja Egzaminacyjna posiadała wyłączenie trzy pozytywne – ważne oceny cząstkowe, a mianowicie dwie z pierwszego dnia egzaminu i jedną z drugiego dnia egzaminu. Natomiast co do podnoszonej przez skarżącego kwestii zdekodowania pracy, to przytoczyć należy treść § 24 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 września 2013 r. w sprawie komisji egzaminacyjnych oraz przeprowadzenia egzaminów konkursowego i komorniczego (Dz.U. z 2016 r. poz. 82), zgodnie z którym w trakcie egzaminu komorniczego zdający może opuścić salę jedynie w wyjątkowej sytuacji, po uzyskaniu zgody przewodniczącego komisji egzaminacyjnej, pod nadzorem członka komisji egzaminacyjnej wskazanego przez przewodniczącego komisji egzaminacyjnej (ust. 1), przed opuszczeniem sali zdający przekazuje przewodniczącemu komisji egzaminacyjnej zadanie pisemne wraz z pracą zawierającą opracowanie zadania pisemnego (ust. 2), godzina wyjścia i powrotu na salę zostaje odnotowana przez członka komisji egzaminacyjnej na egzemplarzu zadania pisemnego i pracy zawierającej opracowanie zadania pisemnego (ust. 3). W świetle ww. przepisu i mając na uwadze kopię dokumentu załączonego do pisma procesowego skarżącego z [...] kwietnia 2018 r., zawierającego adnotację o godzinach wyjścia i powrotu skarżącego na salę, uznać należy zarzuty sformułowane w tym piśmie za bezpodstawne, bowiem sposób odnotowania opuszczenia sali przez skarżącego i jego powrotu został dokonany przez jednego z egzaminatorów w sposób prawidłowy, z uwzględnieniem powyższej regulacji i nienaruszający, jak wskazuje skarżący, przepisów postępowania. Nie można działaniu Komisji Egzaminacyjnej w powyższym zakresie przypisać naruszenia zasady bezstronności, a działaniu Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia zarzucić dokonania oceny pracy w oparciu o uzasadnienie dr M. M.- [...], która dopuściła się, jak podał skarżący, zdekodowania pracy egzaminacyjnej poprzez poczynienie stosownych adnotacji. Przechodząc natomiast do treści zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały, to stwierdzić należy, że jej uzasadnienie, poza przytoczeniem podstaw prawnych w odniesieniu do przyjętych przez skarżącego rozwiązań zadania egzaminacyjnego w drugim dniu egzaminu komorniczego, uznanych przez jednego z egzaminatorów za nieprawidłowe, cechuje się deficytem w zakresie analizy przyjętego przez skarżącego rozwiązania zadania przygotowanego przez Komisję Egzaminacyjną. Organ w punktach odniósł się do postawionych przez skarżącego w odwołaniu zarzutów, poprzestając właściwie na podzieleniu opinii wyrażonej co do pracy skarżącego przez obu egzaminatorów, nie konfrontując tych opinii, do czego był zobowiązany, zwłaszcza, że różniły się one względem siebie wystawioną oceną. Organ poprzestał na krótkich stwierdzeniach, zawierających się w jednym, dwóch zdaniach, przyjmując, jak się wydaje, że przesłanki stojące za wynikiem egzaminu skarżącego zostały już wystarczająco wyjaśnione. Po czym uznał, że praca skarżącego zawiera wiele błędów o różnym ciężarze gatunkowym i choć pojedynczo nie dyskwalifikują one pracy, to ich nagromadzenie oraz łączna waga powodują, że w całości praca nie może zostać oceniona pozytywnie. Organ dodał, że wiele z popełnionych błędów świadczy o braku opanowania w podstawowym zakresie warsztatu niezbędnego do wykonywania zawodu komornika. W ocenie Sądu, zawarta w treści zaskarżonej uchwały konkluzja nie ma oparcia w dokonanej przez organ analizie pracy skarżącego, bowiem cechuje się dużą dozą ogólnikowości Jednocześnie organ, zgadzając się ze skarżącym co do kwestii notatki, z której wynikałby informacje o numerze księgi wieczystej i informacje o wartości nieruchomości oraz faktu uznania przez skarżącego, że przy zajęciu wierzytelności dokonano prawidłowych pouczeń i dodatkowe pouczenie o treści art. 902 k.p.c. nie było konieczne, nie wyjaśnił na ile okoliczność ta miał wpływ na wynik sprawy, w kontekście dostrzeżonych w pracy skarżącego uchybień. W konsekwencji stwierdzić należy, że w uzasadnieniu wydanej uchwały organ nie zawarł wskazania faktów, które uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności, czym naruszył normę określoną w art. 107 § 3 Kpa.. Jak wskazuje treść przepisu art. 107 § 1 Kpa., decyzja (uchwała) powinna zawierać między innymi uzasadnienie faktyczne i prawne. Precyzyjnie, co powinno zawierać uzasadnienie decyzji, określa art. 107 § 3 Kpa. Z treści decyzji musi wynikać, dlaczego została wydana. Umożliwia to zarówno kontrolę jej legalności przez organ drugiej instancji, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny, ale, co nie mniej istotne, pozwala na ochronę interesu prawnego strony, poprzez stawianie zarzutów pod adresem decyzji i podjęcie próby wykazania braku jej legalności. Powyższych warunków nie spełnia zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała. Podkreślenia wymaga, że organ przemilczał istotną kwestię podnoszonego przez skarżącego zarzutu braku jednej ze stron sporządzonej przez niego pracy pisemnej – rozwiązania zadania w ramach drugiego dnia egzaminu komorniczego. Okoliczność ta jest na tyle istotna, bowiem nie jest wiadomym, czy sporządzona przez dr M. M.- [...] opinia dotycząca wspomnianej części egzaminu została oparta o całość przedłożonej przez skarżącego pracy. Z opinii Pani doktor wynika bowiem, że praca nie jest skończona, a zatem poddana ocenie jej treść mogła nie być kompletna. Wyjaśnienia wymaga w tym miejscu, że drugi z egzaminatorów – P. H. ocenę pracy skarżącego przeprowadził w oparciu o [...] stron oddanej przez skarżącego pracy, a egzaminator wystawiający ocenę niedostateczną kontroli poddał [...] stron. W konsekwencji trudno przyjąć, że ocena negatywna, przesądzająca o wyniku egzaminu komorniczego, została wystawiona przez dr M. M.- [...] na podstawie pełnego materiału dowodowego, którego wyczerpującego zebrania wymaga od organu administracji publicznej przepis art. 77 § 1 Kpa. W ocenie Sądu, dokonana przez organ negacja stanowiska skarżącego, które zostało poparte przepisami i zaprezentowanie w pobieżny sposób poglądów na temat prawidłowości rozwiązania kazusu egzaminacyjnego w ramach drugiego dnia egzaminu komorniczego, skutkuje uznaniem, że zaskarżona uchwała narusza przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 Kpa. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Z tej przyczyny należy uznać, że wskazane uchybienia formalne poczynione w toku niniejszego postępowania przez organ, uniemożliwiły Sądowi prawidłowe i pełne dokonanie oceny legalności zaskarżonej uchwały pod względem materialnoprawnym. Ponownie rozpoznając sprawę, Komisja Egzaminacyjna II Stopnia dokona ustaleń w zakresie prawidłowości zgromadzonego i poddanego ocenie przez egzaminatorów materiału dowodowego, w szczególności przedłożonej przez skarżącego do oceny pracy z drugiego dnia egzaminu komorniczego oraz odniesie się do wystawionej oceny z tej części egzaminu w kontekście sformułowanych w odwołaniu zarzutów, mając na względzie uwagi poczynione przez Sąd w uzasadnieniu wydanego w niniejszej sprawie wyroku, a w szczególności organ odniesie się do zarzutu dokonania niepełnej oceny pracy skarżącego przez dr M. M.- [...]. Biorąc powyższe pod rozwagę, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną uchwałę, o kosztach orzekając w oparciu o art. 200 p.p.s.a..