VI SA/Wa 2447/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. z urzędu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. VI SA/Wa 896/08, oddalającym skargę R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r. w ten sposób, że na stronie pierwszej i drugiej uzasadnienia w miejsce "R. J." wpisać "R. J.". W dniu 2 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi R. J. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. VI SA/Wa 896/08, oddalającym skargę R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W postanowieniu z dnia 2 kwietnia 2012 r. nastąpiła oczywista omyłka. W uzasadnieniu postanowienia na stronie pierwszej i drugiej w miejsce "R. J." wpisano "R. J.". Omyłkowo wpisane nazwisko zostało umieszczone w pięciu miejscach uzasadniania postanowienia. Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.