VI SA/Wa 2459/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant ref. Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi T.P. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej oddala skargę Sygn. akt: VI SA/Wa 2459/17 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...], Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, po rozpatrzeniu odwołania T. P. (dalej jako "skarżący") od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] uchylającej decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie o wydanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej oraz odmawiającej wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej: uchylił zaskarżoną decyzję w części, tj. w zakresie: a) pkt 1 rozstrzygnięcia i w tym zakresie zwrot "decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r." zastąpił zwrotem "decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r.", b) wiersza nr 1 uzasadnienia, w którym zwrot "decyzją z dnia [...] listopada 2010 r." zastąpił zwrotem "decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r.", c) wiersza nr 8 uzasadnienia w którym słowo "P." zastąpił słowem "T.", d) wiersza nr 22 uzasadnienia w którym zwrot "decyzją z dnia [...] listopada 2010 r.", zastąpił zwrotem "decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r." W pozostałym zakresie organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wydając przedmiotową decyzję organ odwoławczy działał ria podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego {Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanej dalej "k.p.a.", w związku z art. 63 pkt 1 i 64 ust. 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2016 r. poz. 281, z późn. zm.) zwanej dalej "ustawą o bezpieczeństwie morskim", w związku z § 32 rozporządzenia Ministra Transportu. Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich (Dz. U. z 2017 r. poz. 167. z późn. zm.) Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., wobec spełnienia wszystkich wymaganych warunków formalnych, określonych w § 32 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 lutego 2005 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji zawodowych marynarzy (Dz. U. poz. 445, z późn. zm.), Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] wydał T. P. dyplom kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] wznowił postępowanie w przedmiocie wydania ww. dyplomu. Powyższa czynność została podjęta w oparciu o fakt istotny dla sprawy, a mianowicie posłużenie się przez T. P. podrobionym świadectwem ukończenia Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych nr [...] w [...], za który to czyn skarżący został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. sygn. akt [...]. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. W związku z powyższym, po przeprowadzeniu wznowionego postępowania, organ I instancji wydał decyzję z dnia [...] marca 2017 r., znak: [...], w której uchylił decyzję dotychczasową, tj. z dnia [...] stycznia 2011 r. r., po stwierdzeniu istnienia podstaw do jej uchylenia określonych art. 145 § 1 k.p.a. Wznawiając postępowanie, organ I instancji przeprowadził ponownie postępowanie dowodowe oraz stwierdził, że T. P. w dniu [...] stycznia 2011 r., tj. w dniu wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej, nie posiadał wykształcenia średniego, wymaganego ustawowo do uzyskania dyplomu. W myśl art. 71 ust. 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim Dyrektor Urzędu Morskiego zobowiązany zatem był odmówić wydania dyplomu, w oparciu o fakt, iż T. P., ubiegając się o wydanie tego dokumentu, nie spełniał warunków koniecznych do jego uzyskania. Pismem z dnia 16 marca 2017 r. T. P., reprezentowany przez radcę prawnego S. K., za pośrednictwem organu I instancji, wniósł do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...], uchylającej decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie o wydanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. W odwołaniu skarżący podniósł, że organ I instancji zaniechał wydania nowej decyzji w sprawie, nie biorąc przy tym pod uwagę nowych istotnych okoliczności, ograniczając się wyłącznie do postanowienia o uchyleniu ostatecznej decyzji, naruszając art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. W wyniku uchybień, zdaniem skarżącego, organ I instancji wydał decyzję zawierającą w istocie wyłącznie jeden z wymaganych elementów, tj. uchylenie dotychczasowej decyzji, bez rozstrzygnięcia pierwotnej sprawy administracyjnej co do jej istoty. Dodatkowo, skarżący zarzucił, iż organ I instancji pominął w całości fakt, że aktualnie skarżący legitymuje się ważnym świadectwem ukończenia szkoły średniej i spełnia wszystkie przesłanki uprawniające go do otrzymania dyplomu kapitana żeglug wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Dnia [...] maja 2017 r. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej wydał decyzję nr [...], uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ II instancji stwierdził, iż Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] wydał decyzję bez rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty. Uchybienie to miało wpływ na istotę sprawy, bowiem zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania, wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. W dniu [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] decyzją nr [...] uchylił decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. w sprawie o wydanie T. P. dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej oraz odmówił ww. wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Organ I instancji uznał, iż pomimo przedstawienia przez skarżącego świadectwa ukończenia liceum ogólnokształcącego z dnia 24 kwietnia 2015 r. potwierdzającego wykształcenie średnie, będącego jednym z wymagań niezbędnych do uzyskania kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, skarżący nadal nie spełnia wszystkich warunków, od których przepisy uzależniają uzyskanie ww. dyplomu, tj. nie posiada ważnego zaświadczenia o zdanym egzaminie na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o poj. 3000 i powyżej, o którym stanowi § 32 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków (Dz.U. z 2017 r. poz. 167), gdyż znajdujące się aktach sprawy zaświadczenie utraciło ważność z dniem 8 listopada 2015 r. Ponadto organ I instancji odniósł się do przedstawionego przez skarżącego zaświadczenia o zdaniu egzaminu na odnowienie dyplomu w dziale pokładowym (nr [...] oraz [...]), stwierdzając, iż T. P. uzyskał zaświadczenie potwierdzające zdanie egzaminu na odnowienie dyplomu, a nie na uzyskanie dyplomu. Tym samym skarżący nadal nie spełnia wszystkich warunków koniecznych do uzyskania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o poj. brutto 3000 i powyżej. Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. T. P. złożył do Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], w którym wniósł o jego uwzględnienie oraz wydanie nowej decyzji uchylającej w całości zaskarżoną decyzję. W odwołaniu skarżący podniósł, że organ I instancji wybiórczo potraktował materiał dowodowy, naruszając przy tym zasadę pogłębienia zaufania dla organów publicznych, w konsekwencji czego wydał decyzję bez zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego. Ponadto organ I instancji pominął fakt, iż w aktualnym stanie prawnym skarżący legitymuje się ważnym świadectwem ukończenia szkoły średniej i spełnia wszystkie przesłanki uprawniające go do otrzymania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części, tj. w zakresie: a) pkt 1 rozstrzygnięcia i w tym zakresie zwrot "decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] listopada 2010 r." zastąpił zwrotem "decyzję ostateczną Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r.", b) wiersza nr 1 uzasadnienia, w którym zwrot "decyzją z dnia [...] listopada 2010 r." zastąpił zwrotem "decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r.", c) wiersza nr 8 uzasadnienia w którym słowo "P." zastąpił słowem "T.", d) wiersza nr 22 uzasadnienia w którym zwrot "decyzją z dnia [...] listopada 2010 r.", zastąpił zwrotem "decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r." W pozostałym zakresie organ II instancji utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy podniósł, iż organ I instancji w sentencji decyzji wskazał błędną datę decyzji o wydaniu dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. W związku z powyższym, opierając się na zgromadzonym materiale dowodowym, należało orzec w tym zakresie reformatoryjnie. Ponadto organ II instancji powołał się na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w wyroku z 8 października 1992 r, III SA 1115/92, ONSA 1994, nr 1, poz. 22 (teza druga wyroku), zgodnie z którym organ odwoławczy może również naprawić wady i błędy postępowania oraz decyzji organu I instancji, bez potrzeby polecania ich prostowania przez organ I instancji. W konsekwencji organ II instancji reformatoryjnie orzekł także w zakresie nieprawidłowo wskazanego w uzasadnieniu (wiersz nr 8) zaskarżonej decyzji imienia skarżącego. Organ odwoławczy podniósł, iż w związku z wydaniem przez Sąd Rejonowy w [...] wyroku o sygn. [...], w którym skazano T. P. za czyn z art. 270 § 1 k.k. i 272 k.k., polegający na posłużeniu się sfałszowanym świadectwem ukończenia szkoły średniej celem potwierdzenia niezbędnego do przystąpienia do kursów egzaminów oficerskich wykształcenia, została spełniona przesłanka wznowienia określona w art. 145 §1 pkt 1 k.p.a. Uchylenie decyzji z dnia [...] stycznia 2011 r. było zatem konieczne i uzasadnione. Dokonując merytorycznej oceny sprawy organ odwoławczy przytoczył treść art. 71 ust. 5 w zw. z art. 71 ust. 1 oraz art. 63 pkt 1 i 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim, zgodnie z którym dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, odmawia wydania dokumentów, w tym dyplomów dla stanowisk oficerskich, jeżeli osoba ubiegająca się o wydanie dokumentu nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego dokumentu. Zgodnie z art. 63 pkt 1 ustawy o bezpieczeństwie morskim, potwierdzeniem posiadania kwalifikacji zawodowych, niezbędnych do zajmowania stanowisk oficerskich na statku jest dyplom. Szczegółowe wymagania niezbędne do uzyskania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na siatkach o pojemności brutto 3000 i powyżej zawiera § 32 rozporządzenia, gdzie do uzyskania przedmiotowego dyplomu wymagane jest zdanie egzaminu na ten dyplom, oraz posiadanie: 1) dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, dodatkowej 12-miesięcznej praktyki pływania na stanowisku starszego oficera na morskich statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej albo 2) dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, dyplomu kapitana na statkach o pojemności brutto od 500 do 3000 oraz dodatkowej 6- miesięcznej praktyki pływania na stanowisku starszego oficera na morskich statkach handlowych o pojemności brutto 3000 i powyżej w żegludze międzynarodowej nabytej po uzyskaniu obu dyplomów. W ocenie organu odwoławczego skarżący spełnia większość z ww. przesłanek, za wyjątkiem jednej z nich tj. nie posiada ważnego dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Organ II instancji podniósł, że znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenie nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. o zdaniu egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemości brutto 3000 i powyżej, ważne było przez okres pięciu lat od daty jego wystawienia, co oznacza, iż utraciło ważność z dniem 8 listopada 2015 r. Tym samym na chwilę obecną skarżący nie dysponuje ważnym zaświadczeniem, potwierdzającym zdanie egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej. Poza tym wątpliwości budzi również spełnienie innego wymogu na uzyskanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, a mianowicie posiadanie dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, w stosunku do którego również jest prowadzone postępowanie o uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] października 2008 r. dotyczącej przyznania dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów k.p.a. poprzez wybiórcze traktowanie materiału dowodowego, a tym samym naruszenie zasady pogłębiania zaufania dla organów publicznych wyrażonej w art. 8 k.p.a., organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji analizując wymagania niezbędne do uzyskania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, wziął pod uwagę wszystkie informacje przedstawione przez skarżącego i przeprowadził postępowanie dowodowe, ustalając poprawny stan faktyczny i stan prawny. W ocenie organu II instancji Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] nie naruszył również następujących zasad wynikających z k.p.a.: art. 7 (prawdy obiektywnej), art. 8 (pogłębienia zaufania obywateli) oraz art. 9 (informowania stron). Nawiązując do zarzutu dot. pisma organu z dnia 20 sierpnia 2015 r., informującego o wstrzymaniu realizacji podania na odnowienie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, organ odwoławczy podkreślił, iż informacja o etapie realizacji wniosku powinna zostać wydana przez Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] w formie postanowienia zawieszającego na podstawie art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. realizację wniosku do czasu wydania wyroku przez sąd karny. W ocenie organu odwoławczego niezachowanie poprawnej formy nie miało jednak istotnego wpływu na wynik i rozstrzygnięcie sprawy o wydanie dyplomu. Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. T. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] października 2017 r. Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej (znak: [...]). Skarżący, wnosząc o uchylenie ww. decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, postawił zarzuty: 1) naruszenia art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie słuszny interes skarżącego, co doprowadziło do sytuacji, w której organ stwierdził utratę ważności zaświadczeń o zdaniu egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemości brutto 3000 i powyżej, mimo że pierwotny wniosek o wydanie dyplomu został poparty ważnym zaświadczeniem, a co pozostaje działaniem bezprawnym, gdyż oczywistym pozostaje, że wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją wiązać się będzie z utratą ważności dokumentów załączonych do pierwotnego wniosku, 2) naruszenia art. 7a Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nierozstrzygnięcie sprawy na korzyść skarżącego w sytuacji, gdy w sprawie pozostawały wątpliwości co do treści normy prawnej i nie sprzeciwiały się temu sporne interesy stron lub interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ, 3) naruszenia art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie sprawy w sposób niebudzący zaufania jego uczestników do władzy publicznej, poprzez odmowę wydania/odnowienia skarżącemu dyplomu kapitana żeglugi wielkiej w sytuacji, w której zostały spełnione wszystkie przewidziane prawem wymogi na chwilę składania wniosku o wydanie/odnowienie ww. dyplomu, gdyż zaświadczenie o zdaniu egzaminu na poziomie zarządzania było ważne w chwili składania wniosku o wydanie/odnowienie dyplomu, a które utraciło ważność wyłącznie z powodu opieszałości Urzędu Morskiego w [...], 4) naruszenia art. 9 i 11 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak należytego informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków skarżącego tj. odmowę wydania/odnowienia skarżącemu dyplomu kapitana żeglugi wielkiej w sytuacji, w której zostały spełnione wszystkie przewidziane prawem wymogi na chwilę składania wniosku o wydanie/odnowienie ww. dyplomu, gdyż zaświadczenie o zdaniu egzaminu na poziomie zarządzania było ważne w chwili składania wniosku o wydanie/odnowienie dyplomu, a które utraciło ważność wyłącznie z powodu opieszałości Urzędu Morskiego w [...]. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej niezasadnie uznał, że skarżący nie spełnia wszystkich przewidzianych prawem wymagań dla wydania mi dyplomu kapitana żeglugi wielkiej, gdyż nie posiada ważnego zaświadczenia o zdaniu egzaminu na poziomie zarządzania. Skarżący podniósł, że złożył wniosek o odnowienie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3.000 i powyżej w okresie ważności swojego wcześniejszego zaświadczenia, które było ważne do dnia 8 listopada 2015 r. W lipcu 2015 r. skarżący wystąpił o odnowienie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3.000 i powyżej. W odpowiedzi na ten wniosek Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] poinformował, że "wstrzymuje realizację podania". Organ więc nie zawiesił postępowania, ani nie wydal decyzji kończącej od ponad 2 lat. W przekonaniu skarżącego działanie takie, prowadzące do utraty ważności zaświadczenia w trakcie nieuzasadnionego przedłużenia postępowania, narusza podstawowe zasady działania organów administracji publicznej, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego. Skarżący podkreślił, że w sytuacji gdyby organ faktycznie słusznie nie mógł odnowić dyplomu, to powinien od razu poinformować go, że należy złożyć podanie o wydanie dyplomu, a nie o odnowienie. Organ natomiast wstrzymał realizację podania, co skutkowało utratą ważności zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna, a zaskarżone rozstrzygnięcie pozostaje w zgodzie z obowiązującym prawem. Istotną do przesądzenia w sprawie kwestią było na obecnym - kontrolnym etapie postępowania - zweryfikowanie stanowiska organu, który stwierdzając brak podstaw prawnych do wydania skarżącemu żądanego dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, wydał dnia [...] października 2017 r. decyzję znak [...], w której uchylił decyzję organu I instancji w zakresie błędów pisarskich i podtrzymał decyzję w pozostałym zakresie. Jak wskazał organ II instancji w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 71 ust 5 w zw. z art. 71 ust. 1 oraz art. 63 pkt 1 i 5 ustawy o bezpieczeństwie morskim, dyrektor urzędu morskiego, w drodze decyzji, odmawia wydania dokumentów, w tym dyplomów dla stanowisk oficerskich, jeżeli osoba ubiegająca się o wydanie dokumentu nie spełnia warunków koniecznych do uzyskania danego dokumentu. Skarżący bowiem nie spełnił jednej z przesłanek niezbędnych do uzyskania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, tj. nie posiadał ważnego dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 I powyżej. Znajdujące się w aktach sprawy zaświadczenie nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. o zdaniu egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemości brutto 3000 i powyżej, ważne było przez okres pięciu lat od daty jego wystawienia, co oznacza, iż utraciło ważność z dniem 8 listopada 2015 r. W związku z powyższym, skarżący nie dysponował ważnym zaświadczeniem, potwierdzającym zdanie egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej. W konsekwencji organ stwierdził, iż skarżący nie spełnił wymogów koniecznych do uzyskania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, gdyż nie posiadał ważnego zaświadczenia o zdaniu egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Wątpliwości budziło również spełnienie innego wymogu na uzyskanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, a mianowicie posiadania dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, w stosunku do którego również było prowadzone postępowanie o uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] października 2008 r. dotyczącej przyznania dyplomu starszego oficera na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej. Skarżący zarzucił w skardze naruszenie art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r poz. 1257), zwanej dalej "k.p.a.", poprzez niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes skarżącego. Zarzucił ponadto naruszenie art. 7a, 8, 9 i 11 k.p.a. poprzez nierozstrzygnięte wątpliwości na korzyść strony i prowadzenie sprawy w sposób niebudzący zaufania obywateli, a w szczególności poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przychyla się do stanowiska organu, uznając je za prawidłowe i w sposób należyty uzasadnione. Zarzuty podniesione w skardze nie mogą wpłynąć na zmianę powyższego stanowiska, ponieważ nie zawierają argumentów, które mogłyby w sposób istotny rzutować na ocenę postępowania przeprowadzonego przez organy I i II instancji. Wbrew zarzutom skarżącego, organy orzekające w sprawie działały zgodnie z podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, takimi, jak zasada pogłębiania zaufania dla organów publicznych wyrażona w art. 8 k.p.a., zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a., zasada pogłębienia zaufania obywateli (art. 8 k.p.a.) oraz zasada informowania stron (art. 9 k.p.a.). Należy stwierdzić, iż organ l instancji podejmował bowiem wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Tym samym, organ nie naruszył także zasad proporcjonalności, bezstronności oraz równego traktowania, również nie odstąpił od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Co także istotne dla oceny zarzutów skargi, całe postępowanie toczyło się w oparciu o zasadę informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 11 k.p.a - zasady przekonywania - oraz art. 7a k.p.a. - rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony - należy stwierdzić, iż nie zachodzą przesłanki wskazujące na naruszenie powyższych zasad. Organ II instancji wyjaśnił bowiem w uzasadnieniu decyzji zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy. Należy w tym miejscu podzielić pogląd organu odwoławczego co do tego, iż niezachowana poprawna forma i treść pisma Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015r., informującego o wstrzymaniu realizacji podania na odnowienie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, nie miała istotnego wpływu na wynik i rozstrzygnięcie sprawy o wydanie dyplomu. Czym innym jest bowiem odnowienie dyplomu, a czym innym jego uzyskanie. W przedmiotowej sprawie rozpatrywana jest kwestia wydania dyplomu (uzyskania) i przesłanek z tym związanych określonych treścią rozporządzenia, nie zaś jego odnowienia. Inną kwestią natomiast jest fakt, iż w momencie toczącego się postępowania o wydanie dyplomu, skarżący złożył w dniu 28 lipca 2015 r. wniosek o odnowienie dyplomu. Jednak upływ terminu ważności zaświadczenia jest tutaj istotnym czynnikiem, zwłaszcza, że doszłoby do niego również i wówczas, gdyby została zachowana odpowiednia forma czynności prawnej z uwagi na fakt, iż w danej sprawie nadal toczyło się postępowanie. W końcowym etapie została wydana decyzja uchylająca uzyskanie dyplomu przez skarżącego, od której następnie się odwołano, więc zaświadczenie de facto utraciło swoją ważność w czasie trwania całości postępowania w sprawie skarżącego, nie zaś z uwagi na błędną formę dotyczącą. informacji na temat etapu realizacji podania o odnowienie dyplomu. W sprawie nie pozostawały zatem wątpliwości co do treści normy prawnej, jak podnosi skarżący, jak również nie sprzeciwiały się temu sporne interesy stron lub interesy osób trzecich, na które wynik postępowania miał mieć bezpośredni wpływ. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że na podstawie aktualnego rozporządzenia, tj. rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. w sprawie wyszkolenia i kwalifikacji członków załóg statków morskich (Dz. U. z 2017. poz. 167), brak jest podstawy prawnej do wydania dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej z uwagi na brak ważnego zaświadczenia o zdaniu egzaminu na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemości brutto 3000 i powyżej, które jest niezbędne do spełnienia wszystkich przesłanek do uzyskania ww. dyplomu. Końcowo, należy podzielić pogląd organu, iż w postępowaniu toczącym się w trybie wznowieniowym, postępowanie toczy się niejako od nowa i na nowo badane są wszystkie przesłanki merytoryczne, w przedmiocie których było wszczęte postepowanie administracyjne. Tak więc rację ma organ stwierdzając, iż gdyby na tym etapie skarżący dopełnił wszystkich niezbędnych formalności i złożył do akt sprawy aktualne (ważne w dniu rozpoznawania sprawy) zaświadczenie o zdanym egzaminie na kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej oraz spełnił pozostałe wymogi na uzyskanie dyplomu kapitana żeglugi wielkiej na statkach o pojemności brutto 3000 i powyżej, mógłby uzyskać stosowny dyplom kapitana żeglugi wielkiej. Takiego dokumentu skarżący w toku postępowania jednak nie złożył. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.