VI SA/Wa 2461/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia odrzucić skargę Skarżący – A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za zajęcie bez zezwolenia pasa drogi krajowej w wysokości 4 800 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazany przepis wyraża zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione, jeżeli przed wniesieniem skargi w postępowaniu administracyjnym nie zostały wykorzystane określone środki weryfikacji kwestionowanych indywidualnych aktów administracyjnych. Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest przy tym równoznaczne ze spełnieniem owego warunku. Realizuje się on dopiero po rozpoznaniu przez organ administracji publicznej wniesionego środka zaskarżenia. Innymi słowy dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2013 r. o sygn. akt I OSK 111/13). W niniejszej sprawie - przedmiotem skargi jest decyzja Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], co sam skarżący doprecyzował w złożonym przez siebie piśmie z dnia 31 stycznia 2013 r. Od decyzji tej skarżącemu służył w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżący został pouczony w decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. Skarżący wprawdzie wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże uczynił to nieskutecznie, gdyż po upływie zakreślonego terminu. Zatem skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] lipca 2012 r. w sytuacji nierozpoznania przez organ środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznać należy za niedopuszczalną. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.