VI SA/Wa 2462/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] października 2016 r. S. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Zarządzeniami z dnia 30 listopada 2016 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 143 złote oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynika umocowanie osób uprawnionych do reprezentowania strony skarżącej (pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 stycznia 2017 r. (k. 30 akt sądowych). Pełnomocnik strony nie wykonał wezwań Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. W przypadku, gdy pismo do sądu wnosi pełnomocnik strony będącej osobą prawną (spółka prawa handlowego), pełnomocnik ten ma obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 p.p.s.a., ale także dokument określający zasady reprezentowania skarżącego podmiotu (art. 29 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo oraz wskazany dokument są niezbędne do zbadania, czy skarga, spełnia wymóg z art. 46 § 1 pkt 4, tj. czy została prawidłowo podpisana. Złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak formalny w postaci niewykazania umocowania do zastępowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z wymogami powołanego przepisu pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej Spółki, tj. odpisu pełnego z KRS. Do dnia wydania niniejszego postanowienia pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi. Ponadto jak wynika z informacji udzielonej w dniu 24 stycznia 2017 r., w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. ustawy, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 stycznia 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 11 stycznia 2017 r., a ponieważ w zakreślonym terminie wezwania te nie zostały wykonane, skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.