VI SA/Wa 2463/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 września 2017 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia patentu na wynalazek oddala skargę Sygn. akt: VI SA/Wa 2463/16 UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. Urząd Patentowy utrzymał w mocy własną decyzję z dnia na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] maja 2015 r. o odmowie udzielenia patentu na ww. wynalazek. Zaskarżona decyzja została wydanana po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgłoszenia wynalazku pt. "Ważąca rączka-uchwyt", nr [...], zgłoszonego do ochrony w dniu 24 lipca 2012 r. przez Z. S. (dalej: skarżący) na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego w dniu 6 sierpnia 2015 r. Powyższe rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym. Projekt wynalazczy [...] został zgłoszony do Urzędu Patentowego RP w dniu 24 lipca 2012 r. Urząd Patentowy odmówił udzielenia patentu na zgłoszone rozwiązanie z powodu niespełnienia wymogu przemysłowej stosowalności wynalazku na skutek jego niedostatecznego ujawnienia w dacie zgłoszenia. Organ w zawiadomieniach z dnia 3 października 2014 r. i z dnia 6 lutego 2015 r. skierowanych do skarżącego, sygnalizował zarzut braku przemysłowej stosowalności wynalazku (art. 27 ustawy Prawo własności przemysłowej, dalej p.w.p.) oraz informował, że nowe informacje techniczne, rozszerzające zakres ujawnienia wynalazku, są niedopuszczalne w świetle art. 37 p.w.p. Ustosunkowując się do stanowiska UP skarżący argumentował, że zastrzegany wynalazek jest stosowalny przemysłowo, skoro może być produkowany i został wykonany jego prototyp, który cieszył się dużym zainteresowaniem. Do odpowiedzi zgłaszający dołączał nowe rysunki precyzujące wygląd i budowę zastrzeganej "ważącej rączki-uchwytu". Podejmując decyzję z dnia [...] maja 2015 r. o odmowie udzielenia patentu na wynalazek według opisu zgłoszeniowego oznaczonego [...] Urząd stwierdził, że proponowane rozwiązanie "ważącej rączki-uchwytu" nie spełnia wymogu jasności zawartego w art. 24, art. 27 i art. 33 ust.1 i 3 p.w.p. Skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł, iż wynalazek spełnia wszystkie wymogi konieczne do udzielenia patentu, a w szczególności określone w art. 24 i art. 27 p.w.p., natomiast niedostatki w przedstawieniu wynalazku, związane z art. 33 ust. 1 i 3, zostały uzupełnione w kolejnych pismach, tak, że znawca mógłby urzeczywistnić zastrzegany wynalazek. Powtórnie analizując zgłoszenie patentowe nr [...] na skutek złożónego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, pismem z dnia 3 lutego 2016 r. Urząd wezwał skarżacego do złożenia wyjaśnień. Urząd podkreślił, że przeprowadzona analiza dotychczasowego przebiegu postępowania prowadzi do wniosku, że informacje przekazywane do zgłaszającego w kolejnych zawiadomieniach z dnia 3 października 2014 r. i z dnia 6 lutego 2015 r. nie były przez skarżącego prawidłowo interpretowane, czego końcowym wynikiem było wydanie w dniu [...] maja 2015 r. decyzji o odmowie udzielenia patentu. Organ zaznaczył przy tym, że kwestia niejasnej redakcji zastrzeżeń i niedostatków opisu wynalazku jest istotna i stanowiła przeszkodę do udzielenia patentu, jednak zasadnicze problemy dotyczą innych obszarów i - jak podkreślił - nie zostały one rozwiązane w trakcie postępowania. Pierwszym problemem jest wprowadzanie przez skarżacego uzupełnień w opisie zgłoszeniowym (czyli w opisie wynalazku, zastrzeżeniach i na rysunkach), które rozszerzały zakres pierwotnego ujawnienia wynalazku, jakie nastąpiło w dniu jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego tj. 24 lipca 2012 r. Już w wersji z dnia 29 września 2012 r. (data wpływu 5 października 2012 r.), nadesłanej jeszcze przed ogłoszeniem o zgłoszeniu, pojawiły się nowe rozwiązania, dotyczące "samo-ważącej się walizki" i "wyświetlacza LCD". Takich wynalazków nie było w wersji zgłoszonej w dniu 24 lipca 2012 r. Organ zaznaczył, iż skarżący został ostrzeżony w piśmie z dnia 16 listopada 2012 r., że zastrzeżenia pod względem merytorycznym będą oceniane po ogłoszeniu o zgłoszeniu, a w badaniu merytorycznym zostanie ocenione czy zmiany wprowadzone do zastrzeżeń nie wykraczają poza to, co zostało ujawnione jako rozwiązanie w dniu dokonania zgłoszenia nr [...] (art. 37 cyt. ustawy). Również w późniejszych zawiadomieniach z dnia 3 października 2014 r. i z dnia 06 lutego 2015 r. Urząd wskazał nie niedopuszczalność wprowadzonych zmian w świetle art. 37 p.w.p., zgodnie z którym "Do czasu wydania decyzji w sprawie udzielenia patentu zgłaszający może, z zastrzeżeniem ust. 2, wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia wynalazku, które nie mozą wykraczać poza to, co zostało ujawnione, w dniu dokonania zgłoszenia, jako przedmiot rozwiązania w opisie zgłoszeniowym wynalazku obejmującym opis wynalazku, zastrzeżenia patentowe i rysunki". Z kolei ust. 2 tegoż art. 37 dotyczy możliwości zmiany treści zastrzeżeń patentowych w okresie przed ogłoszeniem: "Zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu i przy zachowaniu ograniczenia określonego w ust. 1". Organ zaznaczył, iż z powyższych przepisów wynika, że niedopuszczalne były wszelkie uzupełnienia wprowadzone po dniu 24 lipca 2012 r., dotyczące nowych rozwiązań i nowych cech technicznych, które skarżący sukcesywnie wprowadzał w kolejnych wersjach zgłoszenia z dnia 29 września 2012 r., 22 lipca 2013 r., 3 listopada 2014 r., 31 marca 2015 r. i wreszcie w wersji dołączonej do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 3 sierpnia 2015 r. Niedopuszczalność tych uzupełnień wynika z faktu, że wprowadzały nowe informacje techniczne, nieznane w dacie zgłoszenia. Te nowe cechy techniczne są zawarte we wszystkich częściach poprawianego opisu zgłoszeniowego, w tym na rysunkach nr 3 i następnych. Nie mogłyby one zatem stanowić oparcia dla ewentualnego patentu, gdyż ochrona patentowa obowiązywałaby od daty zgłoszenia (por. art. 63 ust. 3 ustawy: "Czas trwania patentu wynosi 20 lat od daty zgłoszenia wynalazku w Urzędzie Patentowym"). Urząd uprzedził skarżącego, że wobec powyższego dalsze postępowanie w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy będzie prowadzone dla zakresu ujawnienia wynalazku, jakie nastąpiło w dniu jego zgłoszenia do Urzędu Patentowego, tj. 24 lipca 2012 r. Drugim problemem, sygnalizowanym w zawiadomieniach Urzędu i w piśmie z dnia 3 lutego 2016 r., jest niedostateczność ujawnienia wynalazku. Skarżący zaproponował w zgłoszeniu pewien pomysł wynalazczy, o którym wiadomo tylko tyle, że wynalazek umożliwia zważenie bagażu (walizki, nesesera lub tp.) za pomocą połączonego z bagażem uchwytu, w który wmontowana została waga. Nie jest to informacja wystarczająca dla przeciętnego znawcy z dziedziny techniki obejmującej wynalazek dla odtworzenia tego wynalazku na podstawie opisu zgłoszeniowego. Samo wmontowanie wagi do uchwytu bagażu nie umożliwi znawcy jego zważenia. Znawca odtwarzający wynalazek sam musiałby rozwiązać problem ważenia bagażu za pomocą uchwytu, czyli przeniesienia ciężaru na uchwyt, połączenia z odpowiednimi czujnikami, prezentacji wyniku ważenia itd. Znawca musiałby więc sam dokonać czynności wynalazczych, zamiast po prostu odtworzyć wynalazek. To przekracza zakres zadań obciążających znawcę, gdyż nie oczekuje się od niego inwencji, lecz tylko czynności rutynowych, typowych dla danego obszaru techniki przy odtwarzaniu wynalazku. Jeżeli zatem znawca nie może odtworzyć wynalazku, to znaczy, że zgłoszenie nie spełnia wymogów określonych w art. 33 ust. 1 ustawy, który mówi, że opis wynalazku "powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis powinien zawierać tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określać dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, a także znany zgłaszającemu stan techniki oraz przedstawiać w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z objaśnieniem figur rysunku (...) i przykładem łub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku". Treść opisu zgłoszeniowego złożonego w Urzędzie w dniu 24 lipca 2012 r. nie zawiera więc zupełnego (kompletnego) pouczenia dla znawcy na czym polega zastrzegany wynalazek. Ponadto opis wynalazku nie zawiera przykładu wykonania, który znawca mógłby odtworzyć wprost i dzięki temu sprawdzić czy otrzymany przez niego rezultat jest zgodny z oczekiwaniem, czyli czy faktycznie umożliwia zważenie bagażu i otrzymanie poprawnych wyników. Organ zaznaczył, iż problemem jest także relacja proponowanego wynalazku do stanu techniki, wskazując iż gotowe rozwiązanie problemu technicznego, jaki rozwiązać miał szgłoszony wynalazek, przedstawia np. brytyjski dokument patentowy GB2484721 A (Thorne M.J., GB, publ. 25 kwietnia 2012 r.), wskazany jako pierwszy na liście dokumentów w sprawozdaniu o stanie techniki z dnia 5 listopada 2012 r. Końcowo Urząd wyjaśnił, że niedostateczne ujawnienie wynalazku (czyli niespełnienie wymogów art. 33 ustawy) skutkuje tym, że zgłoszony wynalazek nie może być odtworzony przez znawcę, a to oznacza, że nie jest możliwe jego zastosowanie przemysłowe (art. 27 ustawy: " Wynalazek uważany jest za nadający się do przemysłowego stosowania, jeżełi według wynalazku może być uzyskiwany wytwór lub wykorzystywany sposób, w rozumieniu technicznym, w jakiejkolwiek działalności przemysłowej, nie wykluczając rolnictwa "). Urząd wyjaśnił, że zarzut braku stosowalności przemysłowej dotyczy wynalazku takiego, jaki został określony w zgłoszeniu, a nie takiego, jaki został skierowany do produkcji. Niedostateczne ujawnienie wynalazku w zgłoszeniu powoduje, że znawca z dziedziny nie odtworzyłby go, a więc nie mógłby go również produkować. Nie jest zatem skuteczny argument, że wynalazek jest stosowalny przemysłowo, ponieważ jest produkowany, a m.in. taką argumentację zawiera wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Pismam z dnia 3 lutego 2016 r. Urząd zasygnalizował, że na objęte zgłoszeniem rozwiązanie nie może być udzielony patent, zaznaczając, że wyjaśnienia skarżącego mogą dotyczyć tylko zakresu ujawnienia wynalazku, jakie nastąpiło w dniu 24 lipca 2012 r. Zgłaszający w piśmie z dnia 23 marca 2016 r. podniósł, że wszystkie cechy wynalazku były dostatecznie ujawnione w dacie zgłoszenia, w szczególności na rysunku nr 3, a późniejsze uzupełnienia były tylko uściśleniem tego, co już zostało ujawnione. Po raz kolejny wskazał, iż zgłoszenie spełnia wszystkie wymogi ustawowe konieczne do uzyskania patentu. Zdaniem skarżącego, znawca nie miałby problemu z odtworzeniem wynalazku, ponieważ dobrałby sam wszystkie potrzebne elementy i odpowiednio je skonfigurował. Urząd Patentowy rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę podtrzymał stanowisko, zgodnie z którym zastrzegane rozwiązanie nie spełnia wymogu przemysłowej stosowalności wynalazku (art. 27 p.w.p.). Wskazując ramy prawne rozpatrywanej sprawy Urząd Patentowy przytoczył art. 24 p.w.p., który stanowi, że patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, a także na art. 27 p.w.p., zgodnie z którym wynalazek uważany jest za nadający się do przemysłowego stosowania, jeżeli według wynalazku może być uzyskiwany wytwór lub wykorzystywany sposób, w rozumieniu technicznym, w jakiejkolwiek działalności przemysłowej, nie wykluczając rolnictwa. Urząd doszedł do wniosku, że o prawidłowym rozstrzygnięciu w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na zgłoszony wynalazek świadczą m.in. zasady logiki, zgodnie z którymi skoro wynalazek nie został ujawniony w dacie zgłoszenia w sposób zupełny, niezbędny do jego odtworzenia przez znawcę z dziedziny, to nie jest możliwe jego przemysłowe zastosowanie. Ujawnienie spóźnione, które nastąpiło po dacie zgłoszenia, nie może być podstawą do udzielenia patentu. Urząd stwierdził zatem, że zastrzegane urządzenie "ważąca rączka-uchwyt" nie nadaje się do przemysłowego stosowania (art. 24, 27 p.w.p.). Z. S. złożył od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podniósł raz jeszcze dotychczas prezentowane stanowisko. Kwestionując zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia argumentował, iż zgłoszenie spełnia wszelkie wymogi ustawowe w szczególności okreśłone w art. 24 i 27 p.w.p. natomiast niedostatki w przedstawieniu wynalazku związane z art., 33 ust. 1 i 3 zostały uzupełnione w kolejnych pismach. Podkreślił, iż spełniony został wymóg jasności zgłoszenia, a zgłoszony przez niego wynalazek jest nowy i nadaje się do przemysłowego stosowania. Podniósł nadto, iż w toku postępowania przed urzędem przedstawiał propozycje modyfikacji zastrzeżeń patentowych, przy czym ostatnia modyfikacja miała miejsce 24 lipca 2013 r., czyli przed ogłoszeniem w BUP, co w jego ocenie było dopuszczalne z mocy art. 37 p.w.p. Wadliwie sformułowane zarzuty organu mogły być przyczyną ich niezrozumienia przez skarżącego. Podkreślił, że Urząd Patentowy nie powinien utrudniać zgłoszenia wynalazku, lecz udzielać pomocy wynalazcom. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Badając skargę wg. powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi jednak żadna z przesłanek, które w świetle powołanego przepisu czyniłyby uzasadnionym uwzględnienie skargi. Stosownie do przepisów p.w.p. patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania ( art. 24 p.w.p.). Podstawą oceny zdolności patentowej zgłoszenia jest treść opisu, wynalazku, zastrzeżeń patentowych oraz rysunku. Ewentualne zmiany i uzupełnienia zgłoszonej wersji zgłoszenia mogą być dokonywane tylko w przewidzianym ustawą trybie. Według art. 37 p.w.p. zgłaszający może wprowadzać uzupełnienia i poprawki do zgłoszenia, jednak tylko takie, które nie wykraczają poza to, co zostało ujawnione jako przedmiot rozwiązania w opisie wynalazku w chwili dokonania zgłoszenia. Zmiana zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres ochrony może być dokonana tylko do czasu ogłoszenia o zgłoszeniu i przy zachowaniu ograniczenia, o którym wyżej mowa. Z powyższego wynika, iż jeżeli w dacie zgłoszenia wynalazek nie był przez zgłaszającego w pełni ujawniony, to tego braku nie można już uzupełnić w trybie powołanego przepisu. W ocenie Sądu w powyżej opisanych uwarunkowaniach prawnych, trafnie Urząd Patentowy RP oceniał zdolność patentową (w zakresie art. 24 i art. 27) na podstawie ww. dokumentacji zgłoszeniowej w wersji przedstawionej w dacie zgłoszenia. Późniejsze modyfikacje zgłoszenia uznał za niedopuszczalne z uwagi na treść art. 37 p.w.p. jako wykraczające poza zakres pierwotnego ujawnienia rozwiązania objętego zgłoszeniem. Nie ma przy tym zasadniczego znaczenia, czy dana modyfikacja zgłoszenia została przez skarżącego wniesiona do Urzędu przed, czy po dokonaniu jego publikacji w BUP, gdyż ust. 2 art. 37 p.w.p. przewiduje tę datę jako cezurę czasową możliwości zmiany zastrzeżeń patentowych w sposób rozszerzający pierwotny zakres żądanej ochrony, przy czym ograniczenie określone w ust. 1 - zakaz dokonywania uzupełnień i poprawek wykraczających poza to, co zostało ujawnione w dniu dokonania zgłoszenia - obowiązuje także i w takim przypadku. W tym miejscu należy zauważyć, iż intencją pism skarżącego i załączanych do nich modyfikacji zgłoszenia nie było rozszerzenie żądanej ochrony, lecz dostosowanie zgłoszenia do oczekiwań Urzędu, wynikających z treści jpism kierowanych do skarżącego. W pismach tych skarżący usiłował spełnić te oczekiwania, dokonując pewnych przybliżeń ujawnienia proponowanego rozwiązania i przekonywał o przemysłowej stosowalności wynalazku. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tej sytuacji opisane działanie Urzędu Patentowego w świetle wyżej przytoczonego przepisu art. 37 p.w.p. było uprawnione - organ nie mógł wziąć pod uwagę stanowiska zawartego w pismach skarżącego, ani też dokonywanych przez niego zmodyfikowanych zgłoszeń, z uwagi na treść normy prawnej zawartej w ww. przepisie. Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, iż dokonując merytorycznej oceny dokonanego przez skarżącego zgłoszenia, organ zasadnie uznał, że zasadniczą przyczyną wydania odmownej decyzji w przedmiocie udzielenia patentu na zgłoszony wynalazek musiało być jego ujawnienie w stopniu nie spełniającym ustawowych kryteriów, określonych w art. 31 ust. 1 i 2 i art. 33 ust. 1 i 3 p.w.p. Pierwotne zgłoszenie oznaczone numerem [...] zostało dokonane w dniu 24 lipca 2012 r. i dotyczyło wynalazku pn. :"Ważąca rączka-uchwyt, walizka samoważąca". Na skutek uzyskanej informacji o niespełnianiu wymaganych warunków ustawowych, skarżący zmodyfikował to zgłoszenie i przedstawił jego nową wersję (załącznik do pisma z dnia 22 lipca 2013 r.), ujawniając m.in. w ważącej rączce wyświetlacz LCD, którego w dotychczasowym zgłoszeniu nie było. Jak trafnie zaznaczył Urząd Patentowy, w zastrzeżeniu patentowym nadesłanym przez skarżącego przy piśmie z dnia 22 lipca 2013 r. zgłaszający podawał, jakie jest zastosowanie jego wynalazku, w jakich wersjach może występować - które to cechy nie podlegają ochronie patentowej. Brak było zatem precyzyjnego określenia przedmiotu żądanej ochrony, co jest oczywiście niezbędnym warunkiem udzielenia patentu na wynalazek. Z drugiej strony, cechy mogące podlegać takiej ochronie (patentowalne), jakimi są cechy techniczne rozwiązania - skarżący całkowicie pominął. Kolejnym pismem (z dnia 4 listopada 2014 r.) skarżący natomiast nadesłał uzupełnienie zgłoszenia - skróty opisu oraz rysunki. Zarówno doktryna prawa (m.in. A. Pyrża, A. Tadeusiak, J. Adelt,. E. Jakubaszek, J. Konarzewski, E. Piskorska (w:) A. Pyrża (red.) Poradnik ...s. 73-81; R. Skubisz (w:) System Prawa Prywatnego t. 14A, s. 445-449) , jak i Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie (np. wyrok z dnia 3 kwietnia 2007 r. sygn. akt: II GSK 155/07) wskazują na niedopuszczalność wprowadzania zmian po dokonaniu zgłoszenia, przy czym w szczególności nie jest możliwe rozszerzenie zastrzeżeń o cechy, które nie zostały wskazane w podaniu czy w skrócie opisu (zob. także: A. Niewęgłowski Komentarz LEX do art. 37 p.w.p. stan prawny: 1.05.2015 r.). Najistotniejszą jednak wadą zgłoszenia dokonanego przez skarżącego, przyjętą przez organ jako podstawa odmowy udzielenia patentu, był brak ujawnienia wynalazku w sposób, który umożliwiłby jego odtworzenie na podstawie samego tylko opisu (art. 33 ust. 1 i 3 p.p.s.a.). Jak zauważył organ, skarżący zaproponował w zgłoszeniu pewien pomysł wynalazczy, o którym wiadomo tylko tyle, że wynalazek umożliwia zważenie bagażu za pomocą połączonego z tym bagażem uchwytu, w który wmontowana została waga. Jak stwierdził organ, informacja ta nie jest wystarczająca dla przeciętnego znawcy z dziedziny techniki obejmującej wynalazek dla jego odtworzenia. Samo wmontowanie wagi do uchwytu bagażu nie umożliwi znawcy jego zważenia. Znawca musiałby w rezultacie praktycznie samodzielnie dokonać wynalazku, rozwiązując problem ważenia bagażu przy pomocy uchwytu. Skarżący nie ujawnił, jak winny być rozwiązane problemy: przeniesienia ciężaru na uchwyt, połączenia odpowiednimi czujnikami z wagą, a także prezentacji wyniku ważenia. Zasadnie organ ocenił, iż brak możliwości odtworzenia wynalazku przez znawcę oznacza nie spełnienie wymogu określonego w art. 31 ust. 1 p.w.p. W konsekwencji nie można odmówić prawidłowości rozumowaniu organu, według którego wobec niedokonania zgłoszenia w sposób wskazany w powyższym przepisie, nie jest możliwe przemysłowe stosowanie (art. 27 p.w.p.). Można w tym miejscu dodać, iż w związku z powyższym przedmiotowe zgłoszenie nie spełnia jednego z ustawowych kryterium wynalazku (art. 24 p.w.p.), co czyni rozstrzygnięcie o odmowie udzielenia patentu prawidłowym z punktu widzenia obowiązującego prawa. Można na koniec dodać, iż nie jest prawidłowy pogląd skarżącego, zgodnie z którym wynalazek jest "stosowalny przemysłowo", skoro powstał jego prototyp i cieszył się zainteresowaniem potencjalnych nabywców, gdyż przesłanka, o której mowa, polega na ocenie zgłoszenia w takiej formie, w jakiej zostało przedłożone Urzędowi, a nie desygnatu wynalazku w formie wdrożonej do produkcji. Z kolei wywód organu o braku nowości z powodu udzielenia ochrony na analogiczny wynalazek (brytyjski) nie poddaje się kontroli sądowoadministracyjnej jako całkowicie przedwczesny - brak właściwego ujawnienia wynalazku w zgłoszeniu spowodował w niniejszej sprawie bezzasadność jego oceny pod kątem nowości, jak również poziomu wynalazczego. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.