VI SA/Wa 2465/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący – A. M. - wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W dniu 17 lutego 2015 r. skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2465/14 zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz przyznano adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata M. S. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Wyrokiem z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2465/14 oddalono przedmiotową skargę. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego adwokat M. S. wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej i oświadczył, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2016 r. przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. S. koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w kwocie 240 zł powiększonej o kwotę 55,20 zł stanowiącą podatek VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. W dniu 20 listopada 2015 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.. Wyrok z uzasadnieniem doręczono mu w dniu 4 marca 2016 r. Pełnomocnik skarżącego adwokat M. S. w piśmie z dnia 7 marca 2016 r. zawiadomił Sąd o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Tym samym w niniejszej sprawie zasady przyznawania wynagrodzenia adwokatowi reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). W przedmiotowej sprawie adwokat M. S. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym i w związku z tym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 7 marca 2016 r. przyznano mu ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem I instancji. Natomiast Jedyną czynnością podjętą przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wynosi 50% stawki minimalnej zawartej w pkt 1 omawianego przepisu, tj. 120 zł. W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia ww. kwotę 120 zł należną za reprezentowanie skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji