VI SA/Wa 2468/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia pt. "[...]" postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 8 grudnia 2011 r. skarżący Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na przedmiot zgłoszenia pt. "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest niedopuszczalna bowiem od decyzji z [...] listopada 2011 r. skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie od decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. wydanej przez Urząd Patentowy RP przysługiwał skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym skarżący został pouczony w treści decyzji. Decyzja ta bowiem podlega weryfikacji w toku instancji, a dopiero następnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Taki wniosek nie został przez skarżącego złożony. W tym stanie rzeczy skarga jako wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.