VI SA/Wa 2469/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2006r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie odmowy wydania pozwolenia na broń myśliwską postanawia: odrzucić skargę. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pan Z. W. zarzucił, że Komendant Wojewódzki Policji w K. nie zrealizował wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2005r. w sprawie VI SA/SA 1522/04 i wskazanych przez Sąd wytycznych. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że jej wniesienie jest niedopuszczalne wobec nie wyczerpania środków zaskarżenia stosownie do art. 52 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz.1271 ze zm.). Wobec tego, że skarżący zarzucił organowi bezczynność w sprawie wydania pozwolenia na broń wobec korzystnego dla niego wyroku Sądu – przysługiwało mu na podstawie art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu wyższego stopnia, tj. Komendanta Głównego Policji na niezałatwienie sprawy w terminie. Skarżący trybu tego nie wyczerpał, zatem skarga jest niedopuszczalna. Pismem z dnia [...] grudnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżącego o udzielenie informacji, czy podtrzymuje skargę w przedmiocie niewykonania wyroku wobec wydania przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. decyzji z dnia [...] grudnia 2005r. Pan Z. W. poinformował Sąd o podtrzymywaniu skargi, ponieważ wydana przez [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. decyzja z dnia [...] grudnia 2005r. w jego ocenie ograniczyła się do przeredagowania decyzji uchylonej przez WSA i nie uwzględniała jego racji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, mając na względzie zasadę wynikającą z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym stanowiącą, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, Sąd stwierdził, że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.,Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do zasady wyrażonej w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ten organ dopiero – w myśl art. 37 § 2 kpa - uznając zażalenie za uzasadnione, wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszaniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Gdy bezczynności dopuszcza się organ I instancji, skargę do Sądu można wnieść po spełnieniu warunku zażalenia do organu wyższego stopnia (art. 34 ust. 1 ustawy o NSA w związku z art. 37 kpa) – w myśl poglądu zawartego w uzasadnieniu wyroku NSA w Warszawie z dnia 2001.01.17, sygn. II SAB 240/00 (LEX nr 53962) Organem wyższego stopnia był Komendant Główny Policji i dopiero rozstrzygnięcie zażalenia przez ten organ stanowiłby o wyczerpaniu środków zaskarżenia o jakich mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. Na marginesie należy zwrócić uwagę, że gdyby nawet strona wyczerpała tryb i skarga mogła by być rozpoznawana merytorycznie, to Sąd zajmowałby się jedynie kwestią bezczynności. Wydana bowiem decyzja pierwszoinstancyjna [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] grudnia 2005r., z której Skarżący nie jest zadowolony podlegała zaskarżeniu w trybie przepisów kpa do organu II instancji - Komendanta Głównego Policji i strona była o tym pouczona Sąd w tym trybie nie był Mając na uwadze powyższe okoliczności należało stwierdzić, że wskazane wyżej nie wyczerpanie środków zaskarżenia spowodowało, iż wniesienie skargi na bezczynność organu jest niedopuszczalne i na mocy art. 58 § 1 p.s.a. podlegała ona odrzuceniu.