VI SA/Wa 2474/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska – Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie wniesionego na podstawie art. 37 § 1 Kpa. postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić T. S. kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] października 2008 r. pełnomocnik skarżącego – T. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w trybie art. 37 § 1 Kpa. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami art. 35 i 36 Kpa., w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania wskazując, iż rozpatrując złożone przez skarżącego odwołanie, decyzją z dnia [...] listopada 2008 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. dnia [...] czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.; dalej także p.p.s.a) prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Mając z kolei na uwadze przepis art. 37 § 1 Kpa. zażalenie, o którym w nim mowa jest swoistym środkiem prawnym, bowiem nie służy od postanowień, lecz na zachowanie się (bezczynność) organu administracji publicznej (W. Dawidowicz, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 160; Z. Janowicz, Komentarz, 1995, s. 136). Z brzmienia art. 37 § 1 Kpa. wynika, że zażalenie służy na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa. lub ustalonym w myśl art. 36 Kpa. Zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, którego skutkiem jest uruchomienie działania nadzorczego organu wyższego stopnia (W. Dawidowicza, Postępowanie administracyjne, 1983, s. 160) wnosi się bezpośrednio do tego organu. Zatem jego adresatem nie może być Wojewódzki Sąd Administracyjny, gdyż nie jest organem administracji publicznej, a w związku z tym nie jest właściwy rzeczowo do rozpoznania tego środka prawnego. Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r. (IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz. 116) należy zauważyć, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa, jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną za skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego wobec wniesionego zażalenia przez organ wyższego stopnia, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w tym trybie. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji.