VI SA/Wa 2476/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 13 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę Decyzją z [...] lutego 2024 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia ustalił obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej, udzielonych A. O. (dalej: "skarżąca") w dniach 26 listopada 2020 r. oraz 27 listopada 2020 r. w wysokości 2626,65 zł. Korespondencja zawierająca ww. decyzję została skierowana do skarżącej na adres ul. [...] M., tzn. adres jakim organ dysponował na podstawie Centralnego Wykazu Ubezpieczonych. Skarżąca nie odebrała przesyłki, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 28 lutego 2024 r. i 7 marca 2024 r., korespondencja została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Dnia 27 czerwca 2024 r. skarżąca złożyła osobiście w organie skargę na ww. decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Natomiast w myśl zdania pierwszego art. 53 § 4 p.p.s.a. termin uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. Jak zostało wskazane wyżej, zaskarżona decyzja nie została przez skarżącą odebrana, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 28 lutego 2024 r. i 7 marca 2024 r., została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot - nie podjęto w terminie". Przy czym, kwestię doręczania pism przez organy administracji regulują przepisy Rozdziału 8, zatytułowanego Doręczenia - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572). Zgodnie z art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 (miejscu zamieszkania osoby fizycznej) i art. 43 (doręczenie zastępcze dorosłemu domownikowi): operator pocztowy (...) przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w §, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Wobec powyższego w niniejszej sprawie, skoro przesyłka na dostępny przez organ adres nie została przez skarżącą podjęta, a zgodnie ze wspomnianymi przepisami była pozostawiona na okres 14 dni w placówce pocztowej, przesyłkę awizowano dwukrotnie, pierwszy raz 28 lutego 2024 r., zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki zostało umieszczone w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata - to za dzień doręczenia przesyłki należy uznać dzień 13 marca 2024 r. (art. 44 § 4 k.p.a.). Natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona osobiście 27 czerwca 2024 r., czyli po upływie 30 dniowego terminu, który upłynął z dniem 12 kwietnia 2024 r. Dodatkowo wskazać należy, że okoliczności podane w skardze a dotyczące kierowania korespondencji na nieaktualny adres skarżącej, mogłyby stanowić argumentację wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 86 p.p.s.a. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i zachować siedmiodniowy termin od ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, wniesioną z po upływie terminu skargę należało odrzucić, wydając powyższe postanowienie, Sąd działał na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.