VI SA/Wa 2484/20

Dnia 8 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś – Rosińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. C. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę W dniu [...] października 2019 r., zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych, zwanej dalej "ustawą o opłatach abonamentowych", przeprowadzona została kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych w lokalu pod adresem: ul. [...], zajmowanym na potrzeby prowadzonej przez Pana P. C. działalności gospodarczej pod firmą: [...]. Kontrola została przeprowadzona w obecności P. C. syna właściciela. W trakcie kontroli stwierdzono pięć odbiorników telewizyjnych różnych marek, do odbiorników doprowadzona antena kablowa - [...]. Odbiorniki zostały uruchomione na prośbę kontrolerów przez M. C. W protokole z kontroli odnotowano: "Stwierdzony okres używania odbiorników tym lokalu wynosi od 15 września 2019 r. i został ustalony na podstawie ustne oświadczenie M. C. - syn właściciela". W protokole z kontroli w rubryce uwagi kontrolującego odnotowano "Pouczono o ustawie i obowiązku rejestracji" Protokół z kontroli został bez zastrzeżeń podpisany przez osoby kontrolujące oraz M. C. Do protokołu załączono oświadczenie M. C. z dnia [...] października 2019 r., z którego wynika, iż w kontrolowanym lokalu stwierdzono pięć odbiorników telewizyjnych w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. Pismem z dnia [...] stycznia 2020r. organ I instancji, zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia używania niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Jednocześnie, zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a., organ I instancji poinformował stronę o prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Pismem z dnia 23 stycznia 2020r. strona poinformowała organ I instancji, że odbiorniki ujawnione podczas kontroli należały do wcześniejszego właściciela lokalu. Strona potwierdziła, że jeden odbiornik był używany bez rejestracji i podłączony do lokalnej sieci. Natomiast pozostałe odbiorniki zostały zarejestrowane w terminie przewidzianym przepisami (rejestracja odbiorników RTV [...] listopada 2019r.), na dowód czego do pisma załączyła fakturę za licencję za okres od 01 października 2019 r. do 30 listopada 2019 r. oraz kupno modułów [...]. Strona oświadczyła, że pozostałe odbiorniki w dniu kontroli nie miały charakteru odbiorników telewizyjnych podlegających obowiązkowi rejestracji ponieważ nie było możliwe trwałe bądź też czasowe podłączenie ich do instalacji umożliwiającej odbiór programu. Ponadto strona wniosła o przesłuchanie na tę okoliczność M. C. oraz V. B. Pismem z dnia [...] lutego 2020r. organ I instancji przedstawił przepisy prawa dotyczące obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz wnoszenia opłaty. Potwierdził również ustalenia dokonane podczas kontroli. Jednocześnie pismem z dnia [...] lutego 2020r. organ I instancji, zawiadomił stronę o zakończeniu postępowania dowodowego w postępowaniu administracyjnym. Decyzją Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2020r. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. wydał ustalającą opłatę za używanie pięciu niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie 3.405,00 zł. W dniu [...] sierpnia 2020 r. (data nadania w placówce operatora wyznaczonego) pełnomocnik strony wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. Nr [...], w którym zarzucił: - błąd w ustaleniach faktycznych co do ilości niezarejestrowanych odbiorników, - naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego poprzez odmówienie wiarygodności dowodom przedstawionym przez Stronę w toku postępowania, - naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nierzetelne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, - naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 78 § 1 w związku z art. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez pominięcie dowodu z przesłuchania świadków M. C. oraz V. B. W uzasadnieniu wskazano, że strona nie mogła korzystać z pięciu odbiorników telewizyjnych, gdyż nie mogły być one podłączone do jednego dekodera. Strona, aby móc korzystać z pięciu odbiorników potrzebowała do tego celu modułów [...]. Wobec powyższego w opinii strony obowiązek rejestracji odbiorników nastąpił najwcześniej od momentu doręczenia ww. modułów. W dniu [...] listopada 2019 r. zarejestrowała odbiorniki RTV. Ponadto w odwołaniu pełnomocnik Strony podniósł, iż Strona nie zgadza się z zapisem protokołu, że na prośbę kontrolerów zostały uruchomione odbiorniki, gdzie w rzeczywistości uruchomiony został jeden odbiornik. Postanowieniem z dnia [...] września 2020r. Nr [...] Minister Infrastruktury działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.), zwany dalej "k.p.a.", w wyniku odwołania z dnia [...] sierpnia 2020 r. wniesionego przez P. C., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [...], ze stałym miejscem wykonywania działalności gospodarczej pod adresem: ul. [...], od decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] wydanej przez Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. ustalającej opłatę za używanie pięciu niezarejestrowanego odbiorników telewizyjnych w kwocie 3.405,00 zł stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego. Po ustaleniu okoliczności faktycznych Minister stwierdził, że w przedmiotowej sprawie strona nie dochowała ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2020 r. Nr [...] została doręczona stronie w dniu [...] sierpnia 2020 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W sytuacji, zatem, gdy odbiór decyzji nastąpił w dniu [...] sierpnia 2020 r., ostatnim dniem do złożenia odwołania był dzień [...] sierpnia 2020 r. Bezspornym jest, iż strona wniosła odwołanie nadając je w placówce operatora wyznaczonego w dniu [...] sierpnia 2020 r., zatem po upływie 14-dniowego terminu. W świetle powyższych okoliczności, działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. organ stwierdził, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Pismem z dnia [...] października 2020r. P. C. wniósł do WSA w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Infrastruktury nr [...] z dnia [...] września 2020r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 42 § 1 k.p.a. i 43 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie przez organ, że doręczenie zaskarżonej decyzji do rąk pracownika skarżącego, który nie jest uprawniony do odbioru korespondencji, stanowi skuteczne doręczenie skarżącemu decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Wskazując na powyższe zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania w tym koszty zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że Minister Infrastruktury ustalił, iż strona odebrała decyzję organu I instancji w dniu [...] sierpnia 2020 r. i przyjął, że od tej daty biegnie ustawowy czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, a zatem, iż ostatnim dniem, w którym strona mogła wnieść pismo był dzień [...] sierpnia 2020 r. Skarżący wskazał jednak, że w rzeczywistości pismo otrzymał w dniu [...] sierpnia 2020 r., bowiem w dniu [...] sierpnia 2020 r. pismo zostało odebrane przez pracownika skarżącego, który nie jest uprawniony do odbioru pism w rozumieniu przepisów k.p.a. Pracownik ten przekazał skarżącemu decyzję organu I instancji dopiero w dniu [...] sierpnia 2020 r. Zgodnie z art. 42 § 1 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Natomiast art. 43 k.p.a. przewiduje, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Doręczenie pisma pracownikowi jest zatem możliwe tylko w przypadku jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych. Osobie fizycznej, która prowadzi działalność gospodarczą pismo doręcza się tak jak każdej innej osobie fizycznej. W związku z tym nie jest skuteczne doręczenie dokonane w dniu [...] sierpnia 2020 r. do rąk pracownika skarżącego.  W związku zaś z faktem, iż skarżący otrzymał pismo z rąk swojego pracownika dopiero w dniu [...] sierpnia 2020 r. należy przyjąć, iż najwcześniej od tego momentu biegł termin do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, a zatem skarżący wnosząc odwołanie w dniu [...] sierpnia 2020 r. dochował ustawowego czternastodniowego terminu do jego wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2019 poz.2325). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Infrastruktury stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej opłatę za używanie pięciu niezarejestrowanego odbiorników telewizyjnych. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. W myśl art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego. Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego. W przedmiotowej decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2020r. Nr [...] została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] sierpnia 2020 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Decyzja zawierała pouczenie o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. W sytuacji, zatem, gdy odbiór decyzji nastąpił w dniu [...] sierpnia 2020 r., ostatnim dniem do złożenia odwołania był dzień [...] sierpnia 2020 r. W niniejszej sprawie strona wniosła odwołanie nadając je w placówce operatora wyznaczonego w dniu [...] sierpnia 2020 r., zatem po upływie 14-dniowego terminu. Wobec powyższego zdaniem sądu organ prawidłowo działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Jednocześnie sąd za bezzasadny uznał zarzut skargi dotyczący naruszenie art. 42 § 1 k.p.a. i 43 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie przez organ, że doręczenie zaskarżonej decyzji do rąk pracownika skarżącego, który nie jest uprawniony do odbioru korespondencji, stanowi skuteczne doręczenie skarżącemu decyzji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Z treści art. 42 § 1 k.p.a. wynika, że w toku postępowania osobom fizycznym pisma doręcza się w ich mieszkaniu lub miejscu pracy, ewentualnie lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2) lub w razie koniecznej potrzeby, jeśli doręczenie w któryś z ww. sposobów nie jest możliwe - pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§ 3). Miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przez osobę fizyczną jest miejscem pracy w rozumieniu art. 42 § 1 k.p.a. W przypadku doręczenia przesyłki w miejscu pracy możliwe jest doręczenie jej osobiście adresatowi, ale także skutecznym jest doręczenie przesyłki osobie do takiego odbioru upoważnionej (por. postanowienia NSA: z 4 kwietnia 2014 r. II OSK 587/14, z 29 listopada 2009 r. II GSK 594/09 oraz z 5 października 2012 r., II OZ 857/12, opubl. CBOSA. nsa.gov.pl.). Wybór miejsca doręczenia należy, co do zasady, do organu administracji publicznej, przed którym toczy się sprawa. Zasada ta doznaje ograniczenia wówczas, gdy strona spośród miejsc wymienionych w art. 42 § 1 k.p.a. wybiera i wskazuje adres do doręczeń. W przedmiotowej sprawie nie wskazano adresu do doręczeń. Wobec powyższego uznać należy, że doręczenie w niniejszej sprawie decyzji w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej, pracownikowi, oznacza że decyzja doręczona została skarżącemu w terminie wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru tj. w dniu [...] sierpnia 2020r. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, a stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. Nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.