VI SA/Wa 2488/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi R. J. i W.W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu R. J. i W.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnego wpisu sądowego od skargi w wysokości 450 zł w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie zostało doręczone skarżącym w dniu 19 grudnia 2016 r. Należny wpis został uiszczony w dniu 29 grudnia 2016 r., a więc po upływie terminu. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017 r. sygn. VI SA/Wa 2488/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R .J. i W.W. . Pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, zwracając się jednocześnie o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Skarżący wskazali, że w dniu 27 grudnia 2016 r. pracownik odpowiedzialny za wysyłanie wszelkich płatności wziął nagły urlop ze względu na zły stan zdrowia, następnie ten sam pracownik wziął nagły urlop także w dniu 28 grudnia 2016 r. Powyższe spowodowało, że należny wpis od skargi został uiszczony przez osobę, która zastąpiła pracownika dopiero w dniu 29 grudnia 2016 r. Sąd mając na uwadze konkurencyjność wniosków zawartych w piśmie z dnia 23 stycznia 2017 r., zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. wezwał ich, o wskazanie, który z wykluczających się wniosków popierają. W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2017 r. skarżący poinformowali, że ich zamiarem było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, iż przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie artykuł 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 lipca 1999 r. o sygn. akt I PKN 273/99, publ. OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Ponadto, zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1972 r. o sygn. akt II CRN 448/71, publ. OSPiKA 1972 z. 7-8 poz. 144). Brak winy oznacza więc sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. o sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Inaczej mówiąc, nieuwaga bądź zaniedbanie leżące po stronie wnoszącej o przywrócenie terminu, nie może być zakwalifikowane jako przesłanka wyłączająca brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazali, że przyczyną uchybienia terminu było niestawienie się do pracy w dniu 27 i 28 grudnia 2016 r. osoby odpowiedzialnej za dokonywanie wszelkich płatności w ich firmie. Dopiero osoba, która zastąpiła nieobecnego pracownika, dokonała płatności w dniu 29 grudnia 2016 r. Powyższa argumentacja, w ocenie Sądu, nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. II GZ 416/14 (LEX nr 1497895) przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Zatem o braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli gdy strona nie mogła przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na uwagę zasługuje również pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. I GZ 205/14 (LEX nr 1489928): wszelkie uchybienia, w tym niestaranność, których dopuścił się pracownik nie zwalniają od odpowiedzialności osoby prowadzącej działalność gospodarczą - pracodawcy, który odpowiada za należytą pracę swoich pracowników. Należy podkreślić, że skoro do pracy nie stawiła się osoba, która jako jedyna jest odpowiedzialna za dokonywanie wszelkich płatności, to zwlekanie z decyzją o zastąpieniu tego pracownika inną osobą należy rozpatrywać w kategoriach niedbałości o własne interesy. Dokonywanie wszelkich płatności w terminie jest bowiem kluczową kwestią z punktu widzenia prawidłowości prowadzenia działalności gospodarczej. Nagła nieobecność pracownika w pracy z przyczyn losowych nie jest niczym nadzwyczajnym, z czym osoby prowadzące działalność gospodarczą i zatrudniające pracowników powinny się liczyć i być przygotowane na taką okoliczność. Prowadzenie spraw w sformalizowanym postępowaniu sądowym wymaga szczególnej staranności, a wszelkie zaniedbania grożą poważnymi konsekwencjami, często niemożliwymi do zniwelowania. W niniejszej sprawie nie można uznać, że skarżący nie ponoszą winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, są bowiem odpowiedzialni za działania osób, których zatrudniają i którymi się posługują. Tym, samym w sprawie nie zaistniały przesłanki, które uzasadniałyby przywrócenie uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.