VI SA/Wa 2503/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu P. Sp. z o.o. z siedziba w [...] od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2017 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku P. Sp. z o.o. z siedziba w [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedziba w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia utrzymać w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 25 maja 2017 r. P. Sp. z o. o. z siedzibą w [...] (dalej też jako "skarżąca" lub "spółka") wniosła w niniejszej sprawie o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Mając na uwadze fakt, iż skarżąca spółka nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr (wymaganym dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2017 r. przesłano skarżącej spółce urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia przez osobę (lub osoby) uprawnione do jej reprezentacji. Jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, formularz wraz z pismem przewodnim doręczony został skarżącej spółce w dniu 26 kwietnia 2017 roku, w związku z czym termin na przesłanie do Sądu wypełnionego formularza upłynął w dniu 4 maja 2017 r. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 4 maja 2017 roku przesłany został do Sądu formularz PPPr z szeregiem niewypełnionych rubryk (2.6,3, 4, 5, 15). Zarazem w rubryce 2.1 jako wnioskodawca został wskazany N. L., przy czym z zapisów rubryk 6, 7 i 8 przesłanego formularza wynika przy tym, że N. L. w istocie złożył wniosek w swoim imieniu, a nie skarżącej spółki - P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 25 maja 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek P. Sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika. Podniesiono, że nie można uznać za prawidłowy sposób wypełnienia formularza, skierowanego do osoby prawnej, poprzez umieszczenie danych osoby fizycznej, tj. N. L. Nie jest on bowiem stroną przedmiotowego postępowania. Skarżąca pismem z dnia 18 czerwca 2017 r., podpisanym przez N. L., wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Wskazała, że z przedmiotowego wniosku nie wynikało, jak wniosek ma być wypełniony, oraz kto powinien przedmiotowy wniosek wypełnić i w czyim imieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy postępowanie sądowoadministracyjne, w ramach którego strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zostało wszczęte w dniu 3 listopada 2016 r. wobec tego zastosowania w niniejszej sprawie ma przepis art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 73 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r. poz. 658). Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że w myśl art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), jeżeli wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony przez stronę na urzędowym formularzu, przesyła się stronie formularz w celu jego wypełnienia. Mając na uwadze powyższe przepisy oraz fakt, iż skarżąca spółka nie złożyła wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPPr (wymaganym dla spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), na podstawie zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 6 kwietnia 2017 r. przesłano skarżącej spółce urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w celu jego wypełnienia przez osobę (lub osoby) uprawnione do jej reprezentacji. Nadmienić należy, iż pismo przewodnie zawierało pouczenie, iż wypełniony formularz należy złożyć do Sądu w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania z przytoczeniem brzmienia art. 257 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Pismem nadanym w placówce operatora pocztowego w dniu 4 maja 2017 roku przesłany został do Sądu formularz PPPr z szeregiem niewypełnionych rubryk (2.6,3, 4, 5, 15). Zarazem w rubryce 2.1 jako wnioskodawca został wskazany N. L., przy czym z zapisów rubryk 6, 7 i 8 przesłanego formularza wynika przy tym, że N. L. w istocie złożył wniosek w swoim imieniu, a nie skarżącej spółki - P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Tymczasem, jak słusznie wskazał straszy referendarz sądowy w zaskarżonym postanowieniu, stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być przyznane na wniosek strony. W tym miejscu podkreślić należy, że iż w dniu 6 grudnia 2016 r. do Sądu wpłynęła podpisana przez N. L. skarga na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie cofnięcia P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W związku z tym, że N. L. w trakcie postępowania administracyjnego występował jako pełnomocnik P. Sp. z o.o. z, a w skardze nie wskazano ww. spółki jako stronę skarżącą, pismem z dnia 16 grudnia 2016 r. wezwano N. L. do nadesłania informacji, czy wnosi skargę we własnym imieniu, czy w imieniu P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 28 grudnia 2016 r. N. L. poinformował Sąd, że jest jednocześnie pracownikiem i wspólnikiem spółki. W związku z powyższym uznano, iż stroną skarżąca jest P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Reasumując, należy zgodzić się ze starszym referendarzem sądowym, iż przedmiotowej sprawie stroną skarżącą jest P. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] i to ona może wystąpić o przyznanie jej prawa pomocy. Dlatego też został przesłany skarżącej spółce urzędowy formularz PPPr, przeznaczony dla osób prawnych (albo jednostek organizacyjnych bądź organizacji mających zdolność sądową), którego treść uwzględnia takie dane, jak wysokość kapitału zakładowego, wysokość zysku lub strat. W konsekwencji osoby reprezentujące skarżącą spółkę winny były wypełnić formularz zgodnie z zawartymi w nim wskazaniami odnośnie zawartości poszczególnych rubryk, tak aby opisywała jej sytuację. Nie można uznać za prawidłowy sposób wypełnienia formularza, skierowanego do osoby prawnej, poprzez umieszczenie danych osoby fizycznej, tj. N. L. Nie jest on bowiem stroną przedmiotowego postępowania. Odnosząc się do zarzutów zawartych w sprzeciwie, wskazać należy, że z treści pisma Sądu z dnia 12 kwietnia 2017 r. wyraźnie wynika, że urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oznaczony symbolem "PPr" dotyczy wniosków osób prawnych o przyznanie prawa pomocy (w omawianym przypadku wniosku P. Sp. z o.o.). Także z treści samego formularza jasno wynika, iż powinien on zawierać dane osoby prawnej składającej wniosek (vide: rubryka 2 formularza), w tym dane dotyczące wysokości kapitału zakładowego, wartości środków trwałych czy wysokości zysku lub strat (vide: rubryki 6, 7, 8 formularza), a nie dane majątkowe osób uprawnionych do reprezentowania osoby prawnej lub pełnomocników spółki. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że starszy referendarz sądowy w zaskarżonym postanowieniu zasadnie uznał, że przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy pozostawić bez rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.