VI SA/Wa 2505/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2011 r. sprawy ze skargi H. GmbH z siedzibą w G., Niemcy na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej H. GmbH z siedzibą w G., Niemcy kwotę 1257 (jeden tysiąc dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] października 2007 r. Urząd Patentowy (dalej: UP) działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 252 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 11117 ze zm. (zwanej dalej p.w.p.) - umorzył postępowanie w sprawie zgłoszenia wydzielonego wynalazku pod tytułem [...] Organ umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie zgłoszenia rozwiązania [...] wydzielonego ze zgłoszenia macierzystego [...] wyjaśniając, że chodzi o prowadzenie drugiej procedury na ten sam wynalazek. Merytoryczne rozpatrzenie zgłoszenia wydzielonego, po tym jak rozpatrzone zostało zgłoszenie macierzyste, spowodowałoby, że decyzja kończąca postępowanie w sprawie wydzielonej musiałaby zostać unieważniona zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Organ wskazał, że na rozwiązanie objęte zgłoszeniem macierzystym [...] został już udzielony patent nr [...]. Zdaniem Urzędu zakres ochrony zgłoszenia wydzielonego pokrywał się ze zgłoszeniem macierzystym już objętym patentem. Urząd dwukrotnie wzywał zgłaszającego do takiego ograniczenia zakresu ochrony zgłoszenia wydzielonego, aby nie pokrywał się on z zakresem ochrony zgłoszenia macierzystego, jednak w ocenie zgłaszającego cechy obu zgłoszeń nie pokrywają się. W ocenie organu w zgłoszeniu macierzystym i wydzielonym chodzi o ten sam wynalazek, zatem postępowanie w sprawie zgłoszenia wydzielonego jest bezprzedmiotowe. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożyła [...], z siedzibą w [...], Niemcy (dalej spółka [...], skarżąca) zarzucając sprzeczność ustaleń Urzędu z materiałem sprawy i błędne przyjęcie, że wynalazek obejmujący cechy techniczne, które zostały w sprawie macierzystej dobrowolnie wycofane, był już przedmiotem rozstrzygnięcia Urzędu. Zarzuciła także naruszenie art. 105 § 1 k.p.a. przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie oraz przyjęcie, że sprawa objęta zgłoszeniem wydzielonym była już uprzednio rozstrzygnięta. Decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Urząd Patentowy po ponownym rozpatrzeniu sprawy, działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. oraz na podstawie art. 245 ust. 1 p.w.p., utrzymał w mocy swoją własną decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie zgłoszenia wynalazku pod tytułem [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że nadał zgłoszeniu wydzielonemu datę zgłoszenia pierwotnego. Skoro wynalazek objęty zgłoszeniem macierzystym jest już chroniony patentem, to sprawa objęta niniejszym zgłoszeniem jest bezprzedmiotowa. Urząd ocenił wskazane przez zgłaszającego cechy wyróżniające wynalazek i uznał, że przedmiotowe rozwiązanie jest oczywiste w podanym zakresie ochrony. Organ kwestionował niejasne określenia dotyczące "materiału powinowatego względem [...]" oraz określenia z zastrzeżenia 1 zgłoszenia wydzielonego, dotyczące [...]. Zdaniem organu podstawowym zarzutem względem rozpatrywanego zgłoszenia (wydzielonego) jest to, że zawiera ono w zakresie ochrony podane ogólnie informacje, jak w zgłoszeniu macierzystym, w tym także rozwiązanie objęte już udzielonym patentem. Żądany zakres ochrony jest nieokreślony jednoznacznie i tak szeroki, że obejmuje już udzielony patent. Zgłoszenie [...] (macierzyste) zostało już rozpatrzone w całości a udzielony patent jest rozstrzygnięciem, które nastąpiło dla całego ujawnionego rozwiązania. Organ wskazał, że wnioskodawca broni szerokiego rozwiązania i chce uzyskać ochronę na rozwiązanie, które nie wyróżnia się ze znanego stanu techniki i udzielonego już patentu. Zdaniem Urzędu rozpatrywanie zgłoszenia wydzielonego, które stanowi powielenie zgłoszenia macierzystego, zakończonego udzieleniem patentu, stanowiłoby ponowne przeprowadzenie tej samej procedury, co jest sprzeczne z art.156 § 1 p. 3 k.p.a. W skardze na powyższą decyzję wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania (art. 6, 7, 8, 77 § 1, 105 § 1 i 156 § 1 p.3 k.p.a.) przez błędne przyjęcie, że sprawa dotycząca zgłoszenia wydzielonego [...] jest tożsama ze sprawą ze zgłoszenia macierzystego [...] zakończoną udzieleniem patentu. Zarzucała także naruszenie art. 104 § 1 k.p.a. w związku z art. 37 ust. 1 p.w.p. w związku z art. 46 ust. 1 p.w.p. i 49 ust. 1 i ust. 2 p.w.p. poprzez błędne przyjęcie, że modyfikacje zgłoszenia dokonane w trakcie postępowania nie mają wpływu na określenie przedmiotu sprawy rozstrzygniętej decyzją administracyjną, a także przyjęcie, że uwagi organu zawarte w pismach dotyczących modyfikacji wniosku mają walor rozstrzygnięcia oraz przyjęcie, że pisma organu mogą zastępować uzasadnienie decyzji. Wyrokiem z dnia 22 lipca 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 418/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a organ wskazał podstawę prawną i podał uzasadnienie rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, jakimi przesłankami kierował się organ umarzając postępowanie w sprawie, jako bezprzedmiotowe. Decyzja UP RP nie nosi cech dowolności. W ocenie Sądu I instancji nie są zasadne zarzuty skargi dotyczące błędnej oceny przez Urząd Patentowy zgłoszenia wydzielonego, jako tożsamego ze sprawą administracyjną zakończoną decyzją o udzieleniu patentu nr [...] (nr zgłoszenia [...]). Sąd I instancji wskazał, że w sprawie podstawową kwestią było zagadnienie procesowe dopuszczalności prowadzenia postępowania administracyjnego zainicjowanego zgłoszeniem wydzielonym ze zgłoszenia macierzystego w sytuacji, gdy zgłoszenie wydzielone odpowiada w swej treści zgłoszeniu macierzystemu, a zgłoszenie macierzyste uległo modyfikacji, przed udzieleniem na nie patentu, wskutek uwzględnienia przez wnioskodawcę wskazanych przez organ przeciwwskazań oraz modyfikacji zakresu ochrony przez samego skarżącego. Sąd wskazał, że sprawa administracyjna, aby mogła być rozpoznana merytorycznie musi mieć charakter "otwarty" tj. nie może być rozstrzygnięta orzeczeniem ostatecznym. Ponadto, aby sprawa administracyjna nie była bezprzedmiotowa musi istnieć norma prawa materialnego, która będzie zrealizowana wobec określonego podmiotu poprzez ukształtowanie jego sytuacji prawnej. Norma ta może zostać zrealizowana tylko wtedy, kiedy zaistniał stan faktyczny przewidziany przez ustawodawcę, upoważniający organ do podjęcia decyzji. Obu powyższych warunków, zdaniem Sądu, zabrakło w rozpatrywanej sprawie. Zgłaszający w obu rozpatrywanych zgłoszeniach [...] i [...] domagał się udzielenia patentu na przedstawiony przez siebie jeden i ten sam wynalazek zatytułowany - [...], który stanowi przedmiot rozstrzygnięcia. Sprawa udzielenia patentu na ten wynalazek została rozstrzygnięta w sprawie [...] pozytywną dla skarżącego decyzją o udzieleniu patentu [...] W tej sprawie Urząd Patentowy badał poprawność zgłoszenia macierzystego na podstawie tego samego wniosku. Nadesłanie przeredagowanego przez stronę zakresu ochrony wskazuje na ubieganie się o udzielenie ochrony na ten zakres. Przedmiotem rozstrzygnięcia jest w takim przypadku całe zgłoszone rozwiązanie (zgodnie z pierwotnym wnioskiem i podane w przeredagowanym zakresie ochrony). Według Sądu I instancji, skoro przedmiotem postępowania w sprawie ze zgłoszenia [...] zakończonej udzieleniem patentu [...] był ten sam wynalazek, co w sprawie niniejszej, to sprawa została "osądzona" między tymi samymi stronami. Zgłoszenie P. [...] zostało w całości rozpatrzone. Udzielony patent jest rozstrzygnięciem, które nastąpiło dla całego ujawnionego rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził również, że postępowanie administracyjne zainicjowane zgłoszeniem wydzielonym, odpowiadającym w swej istocie pierwotnej treści zgłoszenia macierzystego, jest bezprzedmiotowe. Dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii i tego samego rodzaju uprawnień nie może się toczyć. Zrealizowana została bowiem norma materialnego prawa administracyjnego wobec określonego podmiotu poprzez ukształtowanie jego sytuacji prawnej. Sąd uznał zatem, że trafnie organ stwierdził brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. W sprawie podjęte zostało rozstrzygnięcie tj. udzielenie patentu [...]. Dopiero eliminacja z obrotu prawnego w trybie prawem przewidzianym otworzyłaby możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca spółka, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II GSK 910/09 uchylił zaskarżony wyrok z dnia 22 lipca 2009 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku NSA podniósł, że Sąd I instancji słusznie wskazał, że kwestią podstawową była dopuszczalność prowadzenia postępowania w sprawie zgłoszenia wydzielonego w sytuacji, kiedy zgłoszenie to odpowiada pierwotnej wersji zgłoszenia macierzystego, przed jego ograniczeniem i zmianą zastrzeżeń patentowych. W kwestii tej jednakże nie zajął w ogóle stanowiska poprzestając na stwierdzeniu, że chodzi o ten sam wynalazek, o tym samym tytule, który to wynalazek stanowi przedmiot rozstrzygnięcia. W sytuacji, kiedy istotą sporu jest zakres powagi rzeczy osądzonej wynikający z decyzji o udzieleniu patentu, rzutujący wprost na formę procesową rozstrzygnięcia, brak stanowiska Sądu w omawianej kwestii stanowi istotną wadę uzasadnienia wyroku sprawiającą, że w tej części wyrok ten nie poddaje się kontroli. Oceniając wyrok akceptujący decyzję o umorzeniu postępowania z powodu bezprzedmiotowości NSA podniósł, że stosownie do art. 31 ust. 1 p.w.p. zgłoszenia wynalazku dokonuje się w celu uzyskania patentu. Celem postępowania zgłoszeniowego jest rozpoznanie i załatwienie sprawy zgłoszenia przez wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, tj. decyzji o udzieleniu patentu w przypadku niestwierdzenia braku ustawowych warunków do uzyskania patentu (art. 52 p.w.p.), bądź decyzji o odmowie jego udzielenia w razie stwierdzenia braku tych warunków (art. 49 ust. 1 p.w.p.). Decyzja rozstrzygająca sprawę co do istoty wywołuje skutki w sferze prawa materialnego, zaś decyzja o umorzeniu postępowania zamyka stronie drogę do konkretyzacji prawa i wywołuje skutki wyłącznie w sferze stosunku procesowego "zamykając" prowadzone postępowanie bez rozstrzygnięcia jego istoty. W przypadku decyzji o umorzeniu postępowania z uwagi na jej wyłącznie procesowy charakter nie podlegają badaniu w postępowaniu administracyjnym ani późniejszej kontroli sądowej ustawowe przesłanki udzielenia patentu ani merytoryczne zarzuty odnoszące się do przedmiotu zgłoszenia. Z tego względu przepisy dotyczące zakończenia postępowania decyzją o umorzeniu, muszą być interpretowane ściśle. Dotyczy to także postępowania ze zgłoszenia wydzielonego, gdyż postępowanie to w istocie rzeczy nie różni się od postępowania ze zgłoszenia macierzystego, zatem i to postępowanie wymaga przede wszystkim merytorycznego rozstrzygnięcia. NSA podkreślił, że bezprzedmiotowość postępowania może mieć miejsce z przyczyn podmiotowych (brak podmiotu strony) lub przedmiotowych. Umorzenie postępowania z przyczyn przedmiotowych może mieć miejsce tylko wtedy, gdy organ w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia merytorycznego. Wszędzie tam, gdzie żądanie strony jest bezzasadne, organ wydaje rozstrzygnięcie merytoryczne. Także w postępowaniu patentowym, gdy żądanie strony udzielenia patentu na zgłoszone rozwiązanie jest bezzasadne z powodu braku ustawowych przesłanek udzielenia patentu, organ wydaje decyzję merytoryczną. NSA podniósł, iż rozpoznając sprawę ponownie i oceniając zaskarżoną decyzję Sąd I instancji będzie miał na względzie, że istota sporu polega na prawidłowym ustaleniu, czy zgłoszenie macierzyste rozstrzygnięte decyzją o udzieleniu patentu i zgłoszenie wydzielone rozstrzygnięte decyzją o umorzeniu postępowania są rzeczywiście tożsame, a zatem czy rozwiązanie stanowiące przedmiot zgłoszenia wydzielonego rzeczywiście było już przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia zawartego w decyzji o udzieleniu patentu. Badając poprawność powyższych ustaleń Sąd będzie miał na względzie treść art. 63 ust. 2 p.w.p., z którego wynika, że zakres przedmiotowy patentu określają zastrzeżenia patentowe zawarte w opisie patentowym. NSA podkreślił również, że tożsamość zgłoszenia macierzystego [...] i zgłoszenia wydzielonego [...] organ wywiódł z porównania wersji pierwotnej zgłoszenia macierzystego, przed jego modyfikacją i ograniczeniem przez wnioskodawcę oraz zgłoszenia wydzielonego. Zatem ocenie podlegać będzie prawidłowość przyjętego przez organ zakresu powagi rzeczy osądzonej, co do zgłoszenia macierzystego, a także czy rzeczywiście przedmiotem zgłoszenia wydzielonego była sprawa administracyjna rozstrzygnięta już decyzją administracyjną o udzieleniu patentu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2010 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w swoim wyroku z dnia 14 października 2010 r. IIGSK 910/09 bezprzedmiotowość postępowania może mieć miejsce z przyczyn podmiotowych (brak przymiotu strony) lub przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania z przyczyn przedmiotowych zachodzi m.in. wtedy gdy ta sama sprawa, dotycząca tego samego podmiotu, w tym samym stanie prawnym i niezmienionym stanie faktycznym, gdy chodzi o fakty prawotwórcze, została już rozstrzygnięta ostateczną decyzją. Umorzenie postępowania z powodu tak określonej bezprzedmiotowości może mieć jednak miejsce tylko wtedy, gdy organ w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw faktycznych i prawnych rozstrzygnięcia merytorycznego. Wszędzie tam, gdzie żądanie strony jest bezzasadne, organ wydaje rozstrzygnie merytoryczne. Także w postępowaniu patentowym, gdy żądanie strony udzielenia patentu na zgłoszone rozwiązanie jest bezzasadne z powodu braku ustawowych przesłanek udzielenia patentu, organ wydaje decyzję merytoryczną. W postępowaniu patentowym istnieje także szczególna możliwość zastosowania formy prawnej umorzenia postępowania, jako "sankcji" wobec strony za bierność i blokowanie działania organu, która to postawa uniemożliwia merytoryczną ocenę rozwiązania. Art. 46 ust. 1 p.w.p. uprawnia organ do wezwania zgłaszającego postanowieniem do nadesłania w wyznaczonym terminie dokumentów, wyjaśnień, wprowadzenia poprawek lub uzupełnień w dokumentacji, a także nadesłania rysunków, które są niezbędne do zrozumienia wynalazku pod rygorem umorzenia postępowania. Rygor ten ma dyscyplinować zgłaszającego i przeciwdziałać jego bierności. Nie jest jednak sankcją za to, że wnioskodawca ma w kwestii sugerowanych poprawek odmienne stanowisko niż organ. W sprawie niniejszej podstawą prawną umorzenia postępowania nie był jednak art. 46 ust. 1 p.w.p. i brak reakcji strony na wezwanie organu, tylko art. 105 k.p.a. i bezprzedmiotowość postępowania w sprawie o udzielenie patentu. Zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie akcentuje się konieczność i celowość rozróżnienia między bezprzedmiotowością postępowania a bezzasadnością żądania strony (J. Borkowski Komentarz Kpa str. 463 rok 1996). Umorzenie postępowania może nastąpić tylko wtedy gdy postępowanie to było bezprzedmiotowe. Jeśli jednak istnieje stan faktyczny podlegający uregulowaniu przez organ administracji państwowej nie może być uznane za bezprzedmiotowe. Trzeba również pamiętać, że brak ustawowej przesłanki uwzględnienia żądania zgłoszonego we wniosku nie czyni tego postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a. lecz oznacza jedynie bezzasadność żądania strony. Reasumując należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Sąd orzekający obowiązany jest w pierwszej kolejności ustalić, czy rzeczywiście doszło tutaj do bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na powagę rzeczy osądzonej, która jak wyżej wskazano wystąpi jedynie w sytuacji, gdy zakres wynalazku wydzielonego będzie tożsamy z zakresem wynalazku macierzystego na który patent został już udzielony. Z analizy zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. wynika, że Urząd Patentowy stanął na stanowisku, że "Postępowanie w sprawie zgłoszenia rozwiązania nr [...], wydzielonego ze zgłoszenia nr [...], zostało uznane za bezprzedmiotowe i umorzone, "gdyż prowadzenie drugiej procedury w sprawie udzielenia patentu na ten sam wynalazek jest sprzeczne z przepisami prawa. Merytoryczne rozpatrzenie zgłoszenia wydzielonego po tym jak rozpatrzone zostało zgłoszenie macierzyste spowodowałoby, że decyzja kończąca postępowanie w sprawie wydzielonej musiałaby zostać unieważniona zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a". Powyższe sformułowanie nie znajduje jednak odzwierciedlenia w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ nie wykazuje w sposób dostateczny, że mamy tu do czynienia ze zgłoszeniem tożsamym z udzielonym patentem nr [...]. Wprost przeciwnie na stronie 9 uzasadnienia decyzji akapit pierwszy organ wskazuje, że "Wnioskodawca (skarżąca) zdecydowanie broni złożonego tekstu zgłoszenia wydzielonego zwłaszcza nie określonego jednoznacznie zakresu ochrony. Zakres ten jest jednocześnie tak szeroki, że obejmuje udzielony już na zgłoszenie macierzyste patent". To twierdzenie Urzędu, w ocenie składu orzekającego w tej sprawie, wskazuje wprost na barak tożsamości przedmiotowej zgłoszenia macierzystego [...] i zgłoszenie na wydzielonego [...]. Zakres zgłoszenia wydzielonego w ocenie samego organu jest tak szeroki, że obejmuje wynalazek macierzysty, a ponadto zawiera również inne elementy. Trudno również mówić o tożsamości zgłoszenia wydzielonego i patentu na wynalazek macierzysty, gdy jak przyznaje sam organ w zgłoszeniu wydzielonym brak jest określonego jednoznacznie zakresu ochrony. W ocenie Sądu w wypadku, gdy organ sam wskazuje na brak jednoznacznie określonego zakresu ochrony dla zgłoszenia wydzielonego, to nie może jednocześnie twierdzić, że w wypadku udzielenia patentu na wynalazek wydzielony zakres ochrony będzie tożsamy z wynalazkiem macierzystym a tylko w takim wypadku będziemy mieli do czynienia z powagą rzeczy osądzonej skutkującą bezprzedmiotowość postępowania. W ocenie Sądu uzasadniając zaskarżoną decyzję organ nie dokonał żadnych rozważeń i ustaleń mających potwierdzić bezprzedmiotowość postępowania w zakresie zgłoszenia wynalazku wydzielonego. Wprost przeciwnie co wyżej zostało wykazane organ sam pośrednio potwierdził brak takiej bezprzedmiotowości. Na marginesie sprawy należy zauważyć, że organ ma porównywać zgłoszenie wydzielone z patentem macierzystym, a nie z pierwotną wersją zgłoszenia macierzystego, które na skutek postępowania przez urzędem patentowym uległo znacznym modyfikacją. Z analizy uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ porównywał wersję pierwotną zgłoszenia macierzystego i zgłoszenie wydzielone. Powyższe wynika również z uzasadnienia wyroku NSA z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II GSK 810/09, gdzie wyraźnie wskazano, że [...] i zgłoszenia wydzielonego [...] organ wywiódł z porównania wersji pierwotnej zgłoszenia macierzystego, przed jego modyfikacją i ograniczeniem przez wnioskodawcę oraz zgłoszenia wydzielonego. Tego typu porównanie nie daje w ocenianie Sądu podstaw do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, której podstawą wg. organu jest powaga rzeczy osądzonej. Jako "rzecz osądzoną" można w ocenie Sądu uznać dopiero decyzję o udzieleniu patentu na wynalazek Pt. [...], która to decyzja kończy postępowanie administracyjne w sprawie o udzielenie patentu i jednocześnie wskazuje na objętą ochroną treść patentu. Urząd Patentowy mógłby w ocenie Sądu wydać decyzję o umorzeniu postępowania jedynie w wypadku, gdyby treść zgłoszenia wydzielonego byłaby tożsama z udzielonym patentem. Biorąc powyższe pod rozwagą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doszedł do wniosku, że wydając zaskarżoną decyzję Urząd Patentowy naruszył art. 105 § 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie, które mgło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Urząd Patentowy będzie miał na uwadze powyższe wywody, a zwłaszcza fakt, że z bezprzedmiotowością postępowania w niniejszej sprawie mielibyśmy do czynienia tylko w wypadku tożsamości zgłoszenia wydzielonego i udzielonego patentu [...] tzn., że zarówno przedmiot jak i zakres ochrony w obu przypadkach muszą być identyczne. Urząd Patentowy winien również pamiętać, że co innego jest bezzasadność żądania, a co innego bezprzedmiotowość postępowania. Biorąc powyższe pod rozwagę na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji, o niewykonalności postępowania orzeczono w oparciu o art. 152 p.p.s.a. o kosztach w oparciu o art. 200 p.p.s.a