VI SA/Wa 2523/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz E. S.A. z siedzibą w K. kwotę 2200 (dwa tysiące dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] lipca 2019 r. E. sp.a. z siedzibą w K. wystąpiła do Urzędu Patentowego RP działającego w trybie postępowania spornego z wnioskiem o unieważnienie patentu na wynalazek pt.: "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz P. L. zamieszkałego w D. (pierwotnie W. sp. z o. o. z siedzibą w J.), z pierwszeństwem od dnia [...] maja 2013 r. Swój interes prawny wnioskodawca wywodził z okoliczności, że jest konkurentem uprawnionego (w dacie złożenia wniosku uprawnionym była W. sp. z o. o. z siedzibą w J.) i wprowadza do obrotu stolarkę okienną i drzwiową, wskazał, iż ze względu na fakt, że patent nr [...] obejmuje zakresem swojej ochrony sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego istnieje realne i uzasadnione zagrożenie, że uprawniony zarzuci mu naruszenie swojego patentu. Obawa te jest tym bardziej uzasadniona, że pismami z dnia 11 sierpnia 2017 r. i z dnia 8 lipca 2019 r. pierwotny uprawniony W. sp. z o. o. z siedzibą w J. wezwał wnioskodawcę do zaprzestania naruszania jego praw dotyczących spornego patentu pod groźbą wystąpienia na drogę sądową. W związku z powyższym sporny patent ogranicza swobodę działalności gospodarczej wnioskodawcy zagwarantowaną w art. 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Na dowód posiadania interesu prawnego w sprawie wnioskodawca przedłożył następujące dokumenty: - wydruk ze strony internetowej W. sp. z o. o. z siedzibą w J., - wydruk ze strony internetowej wnioskodawcy, - kopię listów ostrzegawczych W. sp. z o. o. z siedzibą w J. z dnia [...] sierpnia 2017 r. (wraz z odpowiedzią wnioskodawcy) i z dnia [...] lipca 2019 r. Jako podstawę swojego żądania wnioskodawca wskazał przepisy art. 25 w związku z art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej podnosząc, że w dacie jego zgłoszenia do ochrony sporny wynalazek nie spełniał wymogu nowości w świetle patentu europejskiego [...] opartego na międzynarodowym zgłoszeniu patentowym w trybie [...] dokonanym dnia [...] marca 2013 r. korzystającym z wcześniejszego pierwszeństwa z czterech włoskich zgłoszeń patentowych z 2012 roku, przy czym o udzieleniu tego patentu ogłoszono dnia [...] listopada 2016t r. w biuletynie Europejskiego Urzędu Patentowego nr [...]., a oficjalne tłumaczenie jego opisu zostało złożone w UPRP dnia [...] lutego 2017 r. i patent ten pozostaje w mocy na terytorium RP. W szczególności, wnioskodawca twierdził, że przeciwstawiony opis patentowy ujawnia w sposób bezpośredni lub dorozumiany wszystkie cechy zastrzegane w zastrzeżeniu spornego patentu. Uprawniony w odpowiedzi na wniosek podniósł brak interesu prawnego wnioskodawcy w sprawie.(Wskazał, iż W. sp. z o. o. od dnia ogłoszenia upadłości w dniu [...].04.2019 r. nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, a w dniu [...].10.2019 r. sporny patent sprzedany został osobie fizycznej, która wykonuje zawód adwokata i nie prowadzi działalności gospodarczej konkurencyjnej w stosunku do wnioskodawcy. Ponadto, zdaniem uprawnionego, patent europejski [...] nie podważa nowości spornego wynalazku. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2020 r. Urząd Patentowy RP działający w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] lipca 2020r. wniosku E.S.A. z siedzibą w K. o unieważnienie patentu pt.: "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz P. L. zamieszkałego w D., na podstawie art. 25 w związku z art. 24 oraz art. 89 ust.1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2003 nr 119 poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. wniosek oddalił oraz przyznał P. L. kwotę w wysokości 1680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. W uzasadnieniu organ wskazał na wstępie, że podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności uzasadniają interes prawny wnioskodawcy w żądaniu unieważnienia spornego patentu. Jednocześnie Kolegium Orzekające uznało za niezasadny zarzut braku nowości spornego wynalazku. Organ wskazał, że definicja wynalazku zawarta w art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej stanowi, iż patenty są udzielane na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, bez względu na dziedzinę techniki. Rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki, zgodnie z art. 25 ust.1 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej. Stan techniki został zdefiniowany w ust. 2 i 3 art.25 ustawy Prawo własności przemysłowej w sposób następujący. a) przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób; b) za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Organ zauważył, że przy merytorycznej ocenie nowości rozwiązania konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za część stanu techniki, gdy przed datą jego pierwszeństwa zostało ono udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania w świetle stanu techniki (lub w postaci ujawniającej zgłoszone do ochrony jako wynalazek lub wzór użytkowy). Odnosząc się do zarzutu braku nowości Kolegium Orzekające uznało, iż w myśl wyżej wymienionych przepisów mających zastosowanie w sprawie, dla udowodnienia braku nowości rozwiązania musi być udowodnione spełnienie łącznie trzech następujących przesłanek: udostępnienie rozwiązania technicznego do wiadomości powszechnej, udostępnienie musi nastąpić w takim zakresie, aby dla znawcy danej dziedziny ujawnione zostały dostateczne dane do stosowania wynalazku i udostępnienie to musi nastąpić przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu. Kolegium Orzekające analizując wartość dowodową poszczególnych materiałów korzystało z wypracowanej przez orzecznictwo polskie i europejskie zasady możliwie szerokiej interpretacji treści zastrzeżeń w świetle całego opisu patentowego przy ocenie nowości i poziomu wynalazczego uznając, że nie ma powodu do wykorzystania opisu dla interpretacji zastrzeżeń w sposób zawężający, gdyż nie występuje w nich kwestia rozumienia pojęć, które wymagają interpretacji (patrz T 607/93 str.71, Orzecznictwo Komisji Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego Cz. I Zdolność patentowa, wyd. II, PIRP materiały i studia 12, Warszawa 2004 (3).) Kolegium Orzekające uznało, że wynalazek według patentu pt.: "[...]" nr [...] jest nowy w świetle przeciwstawionego rozwiązania według patentu europejskiego [...] z pierwszeństwem z dnia [...].03.2012 r., które stanowi część stanu techniki w myśl art. 25 ust. 3 p.w.p. Zdaniem patent europejski [...] nie ujawnia natomiast bezpośrednio cech zastrzeganych jako "(frezuje się tworząc wgłębienia (4)) o szerokości (L) od 1 mm do 3 mm i głębokości (G) od 0,5 mm do 1 mm na wypływki", "(wypust) jest oddalony od sąsiedniego wypustu (7a, 7b) o odległość (h) i dwie szerokości szczelin (s) równe 100 mikrometrów", oraz "wypusty (7a) na jednej płaszczyźnie topiącej (6a) są przesunięte pionowo o odległość (h + s) względem wypustów (7b) przeciwległej płaszczyzny topiącej (6b)." W ocenie Urzędu Patentowego nie można zgodzić się z twierdzeniami wnioskodawcy, że przeciwstawiony opis patentowy ujawnia w sposób dorozumiany także powyższe cechy. W szczególności wymiary frezowanych rowków na wypływki, zdaniem wnioskodawcy, są wyraźnie widoczne na figurach rysunku przeciwstawionego dokumentu. Jest to twierdzenie błędne. Zgodnie bowiem z art. 33 ust. 6 p.w.p., rysunki patentowe powinny "odtwarzać przedmiot wynalazku w ujęciu schematycznym", tj. nie muszą odtwarzać jego wymiarów. Dlatego nie można posiłkować się takim rysunkiem dla wyznaczenia jakichkolwiek rzeczywistych wymiarów wynalazku, w tym wymiarów zastrzeganych frezowanych wgłębień (rowków na wypływki). Ponadto, cytowany fragment przeciwstawionego opisu patentowego, tj. akapit [0133] "Nie można jednak wykluczyć alternatywnych przykładów wykonania, w których wycięcia 64a, 65a jednej powierzchni czołowej 64, 65 nie są całkowicie przeciwne występom 64b, 65b drugiej powierzchni czołowej 64, 65 oraz są mniej lub bardziej naprzemianlegle względem nich.", nie ujawnia w sposób dorozumiany cechy spornego rozwiązania zastrzeganej jako "(wypust) jest oddalony od sąsiedniego wypustu (7a, 7b) o odległość (h) i dwie szerokości szczelin (s) równe 100 mikrometrów". Fragment ten tym bardziej nie ujawnia w sposób dorozumiany cechy spornego rozwiązania zastrzeganej jako "wypusty (7a) na jednej płaszczyźnie topiącej (6a) są przesunięte pionowo o odległość (h + s) względem wypustów (7b) przeciwległej płaszczyzny topiącej (6b). Dlatego też zdaniem organu wniosek o unieważnienie patentu podlega oddaleniu. Pismem z dnia 4 listopada 2020r. E. Spółka Akcyjna z siedzibą w K. wniosła do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 24 i art. 25 pwp poprzez niewłaściwą ich wykładnię i uwzględnienie w ocenie nowości cech wymienionych w zastrzeżeniu 1, które nie przyczyniają się do uzyskiwanego efektu technicznego, a zatem nie stanowią istotnych cech technicznych zastrzeganego rozwiązania i jako takie powinny być pominięte przy ocenie nowości; 2) § 32 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 września 2001 r. w sprawie dokonywania i rozpatrywania zgłoszeń wynalazków i wzorów użytkowych (Dz.U.2001.102.1119 z dnia 2001.09.21) w zw. z art. 93 pwp poprzez niewłaściwą jego wykładnię, polegającą na przyjęciu, iż nowe cechy zastrzeżenia 1, w przypadku których nie wskazano efektu technicznego dla zastrzeganego rozwiązania świadczą o jego nowości; 3) art. 33 ust. 6 pwp poprzez niewłaściwą jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że rysunki nie stanowią ujawnienia cech rozwiązania; II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) zasady praworządności określonej w art. 7 kpa, poprzez utrzymanie w mocy prawa do patentu przyznanego z naruszeniem prawa oraz bez dochowania przez organ należytej staranności przy wyjaśnianiu stanu faktycznego związanego z postępowaniem zgłoszeniowym oraz w postępowaniu spornym; 2) zasady dochodzenia do prawdy obiektywnej określonej w art. 7 kpa, poprzez zaniechanie rozpatrzenia części materiału dowodowego i argumentów skarżącej w sposób niepozwalający na ustalenie stanu faktycznego, w szczególności uniemożliwienie dostępu do akt postępowania zgłoszeniowego, oraz w efekcie złożenia dowodów z wyciągu z tych akt; 3) zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określonej w art. 8 kpa poprzez podtrzymanie uprawnienia przyznanego niezgodnie z prawem oraz prowadzenie postępowania spornego o unieważnienie przyznanego prawa w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa; 4) zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określonej w art. 8 § 2 kpa poprzez odejście od ustalonej przez organ praktyki, której przejawem jest m. in. publikacja Organu pt.: "[...]"; 5) zasady przekonywania określonej w art. 11 kpa poprzez brak przekonującego wyjaśnienia pominięcia części argumentów podnoszonych przez skarżącą w kwestii chociażby poruszanych w piśmie z 17 marca 2020 roku zagadnień nowości oraz postępowania prowadzonego przed Europejskim Urzędem Patentowym w sprawie rozwiązania [...]; 6) art. 7, art. 77 §1 i 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania, a następnie rozpatrzenia całego materiału dowodowego złożonego w sprawie dla ustalenia stanu faktycznego, poprzez brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i brak właściwej oceny ciężaru twierdzeń i dowodów podnoszonych we wniosku o unieważnienie, w szczególności poprzez zaniechanie wyjaśnień wątpliwości powstałych po stronie Urzędu ujawnionych dopiero w treści decyzji i rozstrzygniętych na niekorzyść skarżącej; 7) art. 80 kpa, poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów polegające na sprzecznym ze zgromadzonym materiałem dowodowym, praktyką organu i orzecznictwem ustaleniu, że istotę opatentowanego rozwiązania stanowią wymiary poszczególnych elementów zaangażowanych w sposób według spornego patentu, w sytuacji gdy z dostarczonych dowodów i samej treści spornego patentu wynika, że stosowane wymiary są powszechne w dziedzinie stolarki otworowej, a wskazanie danych parametrów sposobu mieści się w zakresie rutynowej biegłości inżynierskiej; 8) art. 80 kpa, poprzez zaniechanie analizy całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego przez Skarżącą i niczym nie uzasadnione, selektywne uznanie twierdzeń przedstawionych przez Uprawnioną z patentu za wiarygodne; 9) art. 107 § 3 kpa, poprzez zaniechanie podania przyczyn, dla których Urząd Patentowy RP odmówił mocy dowodowej twierdzeniom i dowodom skarżącej; 10) art. 107 § 3 kpa, poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji polegające m. in. na: - braku wskazania faktów i dowodów, które organ uznał za udowodnione i na których się oparł podejmując decyzję; - nieprzedstawieniu w decyzji w jaki sposób organ dokonał "podwójnej konkretyzacji" stosowanej normy prawnej; - całkowitym pominięciu w decyzji podnoszonych przez skarżącą w piśmie z [...] marca 2020 roku twierdzeń dotyczących braku istotnych różnic między spornym patentem, a patentem europejskim [...]; 11) art. 107 § 1 pkt 6 kpa oraz art. 107 § 3 kpa polegające na braku sporządzenia uzasadnienia decyzji, odpowiadającego (wadliwie) zastosowanym normom prawa materialnego, co powoduje, że decyzja została podjęta z rażącym naruszeniem prawa i nie poddaje się właściwej kontroli sądowoadministracyjnej. W oparciu o powyższe strona wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości z uwagi na zaistnienie przyczyn, o których mowa w art. 156 pkt 2 kpa, a mianowicie wydania decyzji z rażącym naruszeniem prawa. Alternatywnie, w przypadku uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wskazane zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie stanowiły podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu RP do ponownego rozpoznania oraz wskazanie organowi wytycznych dotyczących właściwego pojmowania pojęcia nowości na gruncie wskazanych wyżej przepisów materialnych, które organ uwzględni przy ponownym rozpoznawaniu wniosku o unieważnienie a także o zasądzenie kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącej wg norm przepisanych. W obszernym uzasadnieniu skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2019 poz.2325). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie jest ona zasadna. Przedmiotem skargi jest decyzja Urzędu Patentowego RP, który oddalił wniosek o unieważnienie patentu pt.: "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz P. L. Skarżąca stoi na stanowisku, że patent nr [...] udzielony na wynalazek uprawnionego zasługuje na unieważnienie, gdyż w chwili zgłoszenia nie posiadał on zdolności patentowej zgodnie z art. 24 i art. 25 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. 2003 nr 119 poz. 1117 ze zm. dalej jako "pwp"). Na wstępie należy stwierdzić, że podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności uzasadniają jej interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego patentu. Zgodnie z treścią art. 24 patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. Rozwiązania nie uważa się za nowe, jeśli jest częścią stanu techniki, zgodnie z art. 25 ust.1 pwp. Stan techniki został zdefiniowany w ust. 2 i 3 art.25 ustawy Prawo własności przemysłowej w sposób następujący: a) przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób; b) za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie. Rozwiązanie uważa się za część stanu techniki, gdy przed datą jego pierwszeństwa zostało ono udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania w świetle stanu techniki (lub w postaci ujawniającej zgłoszone do ochrony jako wynalazek lub wzór użytkowy). Kolegium Orzekające uznało, że rozwiązanie według patentu europejskiego [...] z pierwszeństwem z dnia [...].03.2012 r., stanowi część stanu techniki w myśl art. 25 ust. 3 pwp. Jednocześnie organ uznał, że wynalazek według patentu pt.: "[...]" nr [...] jest nowy w świetle przeciwstawionego rozwiązania według patentu europejskiego [...]. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 kpa poprzez brak wszechstronnego i dokładnego zbadania wszystkich okoliczności sprawy a także szczegółowego uzasadnienia przyjętego przez organ stanowiska, co w konsekwencji uniemożliwia sądowi dokonanie kontroli legalności zaskarżonej decyzji. Jak słusznie zauważa strona skarżąca ze zdawkowego uzasadnienia decyzji można wywnioskować, że organ oparł swoje rozstrzygnięcie na tym, iż sporny patent ujawnia pewne zakresy liczbowe (wymiary, parametry) poszczególnych elementów w sposób bezpośredni, a wcześniejsze rozwiązanie ze stanu techniki [...] opisuje je w sposób ogólny. Zdaniem strony skarżącej sposób wytwarzania okien z tworzywa sztucznego zastrzegany w spornym patencie [...] nie był nowy w dacie jego zgłoszenia, ponieważ został w pełni ujawniony w zgłoszeniu europejskim [...], na który udzielono patentu o numerze publikacji [...], jak również w dokumentach, z których zastrzegano pierwszeństwo dla niniejszego zgłoszenia. W ocenie sądu podzielić należy stanowisko strony skarżącej, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo lakoniczne, brak w nim pogłębionej argumentacji organu i wnikliwego odniesienie się do twierdzeń strony skarżącej zwłaszcza odniesienia się do dowodów dotyczących prowadzonego przed Europejskim Urzędem Patentowym postępowania w sprawie patentu europejskiego [...]. Zwłaszcza brak w uzasadnieniu decyzji odpowiedzi na stawiane przez skarżącą zasadnicze pytanie: czy wyposażenie znanej cechy w wartości liczbowe nadaje tej cesze nowość. Zdaniem strony skarżącej nie wynika z niej żadna wartość dodana, żaden nowy czy też nieoczekiwany efekt techniczny. W konsekwencji Urząd Patentowy nie ocenił właściwie zebranego materiału dowodowego w tej sprawie, czym naruszył przepisy procesowe, tj.: art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 kpa. Zdaniem sądu stwierdzić należy brak spójności pomiędzy sentencją zaskarżonej decyzji a jej uzasadnieniem co uchybia wymaganiom określonym w art. 107 § 1 i 3 kpa. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że pomiędzy sentencją decyzji, a jej uzasadnieniem powinna zachodzić spójność. Uzasadnienie decyzji administracyjnej jest bowiem jej integralną częścią. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma nie tylko znaczenie prawne, ale i wychowawcze, bowiem pogłębia zaufanie uczestników postępowania do organów administracyjnych. Motywy decyzji winny odzwierciedlać rację decyzyjną i wyjaśnić tok rozumowań prowadzących do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego do rzeczywistej sytuacji faktycznej. Motywy decyzji powinny być tak ujęte, aby strona mogła zrozumieć i w miarę możliwości zaakceptować zasadność przesłanek faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy. W rozpoznawanej sprawie powyższe wymogi nie zostały spełnione. Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy Urzędowi Patentowemu. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. 2019.1431).