VI SA/Wa 2531/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie oddala skargę Przedmiotem skargi wniesionej przez A. R. (dalej: "Strona", "Obwiniony", "Skarżący") jest decyzja Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "organ", "KSD") z [...] września 2020 r. nr [...], wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej: "K.p.a.") w związku z art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów oraz inżynierów budownictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 1117, dalej: "u.s.z.a.i.b."), utrzymująca w mocy decyzję Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa nr [...] z [...] czerwca 2020 r. w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie Strony. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że pismem z 14 sierpnia 2019 r. A. i P. Z. (dalej: "Inwestorzy") skierowali do Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "OROZ [...]OIIB") wniosek o przeprowadzenie postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej Strony w związku z błędami popełnionym podczas kierowania przez niego budową domu jednorodzinnego w miejscowości [...]. Błędy dotyczą stropu budynku wymagającego kosztownej naprawy z powodu zagrożenia zawaleniem. W następstwie otrzymania powyższej skargi OROZ [...]OIIB wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie Strony. Pismem z [...] października 2019 r. OROZ [...]OIIB na podstawie art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., dalej: "P.b.") w zw. z art. 26 pkt 1 u.s.z.a.i.b., wniósł o ukaranie w postępowaniu w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie Strony – technika budowlanego, członka [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, obwinionego o to, że pełniąc samodzielną funkcję techniczną kierownika budowy budynku gospodarczo-mieszkalnego znajdującego się na terenie działki nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...], w skutek rażącego zaniedbania w zakresie obowiązku kierowania budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem i pozwoleniem na budowę spowodował zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia bowiem w trakcie kierowania budową bez uzgodnienia z autorem projektu zmienił konstrukcję stropu z planowanego Teriva na strop monolityczny, wykonał strop budynku niezgodnie z dokumentacją projektową oraz nie uzyskał przeliczenia nośności konstrukcji w związku ze zmianą konstrukcji stropu z Teriva na monolityczny, co w konsekwencji spowodowało nadmierne ugięcie stropu stwarzające zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia, a także spełniał niedbale swoje obowiązki kierownika budowy w zakresie prowadzenia dokumentacji budowy poprzez brak potwierdzenia wprowadzonych zmian konstrukcji stropu w dzienniku budowy, tj. o czyny wypełniające dyspozycje przepisów art. 95 pkt 3 i pkt 4 w zw. z art. 22 pkt 2 i 3 P.b. KSD po dokładnym przedstawieniu przebiegu postępowania przed Okręgowym Sądem Dyscyplinarnym [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "OSD [...]OIIB"), wskazał, że OSD [...]OIIB uznał, że Obwiniony dopuścił jako kierownik budowy do sytuacji, w której strop budynku gospodarczo-mieszkalnego na działce o nr ew. [...] w miejscowości [...] został wykonany niezgodnie z projektem, w którym wyraźnie jest mowa o stropie Teriva. Obwiniony nie uzgodnił z autorem projektu budowlanego zmiany konstrukcji stropu z Teriva na monolityczny, jak również nie potwierdził w dzienniku budowy wprowadzonych zmian konstrukcji stropu. W ocenie OSD [...]OIIB, wskazane wyżej okoliczności świadczą o niedbałym wykonywaniu przez Obwinionego obowiązków kierownika budowy, w tym w zakresie realizacji podstawowych ustawowych obowiązków, wyrażonych w przepisach ustawy Prawo budowlane. OSD [...]OIIB wskazał, że przepisy ustawy Prawo budowlane przewidują możliwość podejmowania przez kierownika budowy działań, w tym zawiadomienia inwestora o wpisie do dziennika budowy dotyczącym wstrzymania robót budowlanych z powodu wykonywania ich niezgodnie z projektem (art. 22 pkt 5 P.b.). W niniejszej sprawie, tego rodzaju działania nie zostały przez Obwinionego podjęte. Nie bez znaczenia zatem dla odpowiedzialności zawodowej w budownictwie Obwinionego w zakresie, o którym mowa powyżej ma również bierność Obwinionego, w tym fakt, że Obwiniony nie dokonał żadnych jednoznacznych wpisów w dzienniku budowy w zakresie żądania sporządzenia i zatwierdzenia projektu zamiennego lub wstrzymania robót budowlanych, gdy powziął wiedzę na temat zmiany sposobu wykonania stropu. Tego rodzaju wpis świadczyłby o sprzeciwie Obwinionego (jako kierownika budowy) co do robót wykonanych niezgodnie z prawem, pozwoleniem na budowę lub projektem budowlanym. KRD, przedstawiając stanowisko OSD [...]OIIB wskazał, że OSD [...]OIIB uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza dalej idących zarzutów OROZ, które zostały sformułowane wobec Obwinionego we wniosku o ukaranie. Zgromadzona w sprawie dokumentacja nie daje podstaw do formułowania wobec Obwinionego zarzutu dopuszczenia się rażących błędów lub zaniedbań, które miałyby skutkować zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także bezpieczeństwem mienia. Inwestorzy nie dostarczyli bowiem żadnych stosownych dokumentów na potwierdzenie twierdzeń, zawartych w piśmie z [...] sierpnia 2019 r., że strop grozi zawaleniem. OROZ nie zgromadził w toku postępowania wyjaśniającego żadnych dowodów na potwierdzenie twierdzeń o tym, że ugięcie stropu stwarza zagrożenie życia lub zdrowia ludzi oraz dla bezpieczeństwa mienia, jak również nie inicjował prowadzenia w tym zakresie postępowania dowodowego w toku postępowania, toczącego się przed OSD [...]OIIB. Dlatego też, OSD [...]OIIB nie wychodząc poza zakres wniosku o ukaranie doprecyzował w opisie czynu zachowania Obwinionego, których dopuszczenie się uzasadnia w ocenie OSD [...]OIIB odpowiedzialność zawodową w budownictwie w związku z niedbałym wykonywaniem przez Obwinionego obowiązków kierownika budowy eliminując tym samym z opisu czynu inne zachowania Obwinionego, niepotwierdzone w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. OSD [...]OIIB biorąc pod uwagę dyspozycję art. 96 ust. 2 P.b., orzekając w stosunku do Obwinionego karę upomnienia, a więc karę najniższą (najłagodniejszą) miał na uwadze fakt dotychczasowej niekaralności Obwinionego, jak również długi staż pracy zawodowej Obwinionego. KSD rozpatrując odwołanie od decyzji [...] z [...] czerwca 2020 r., stwierdził, że stan faktyczny i prawny sprawy został ustalony prawidłowo, dlatego KSD przyjął go jako własny i że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem KSD, OSD [...]OIIB w sposób prawidłowy i korzystny dla Obwinionego ograniczył zarzuty stawiane Obwinionemu, do naruszenia art. 95 pkt 4 P.b. W związku z tym ocenie podlegał jedynie fakt, czy Obwiniony niedbale spełniał swoje obowiązki i jako kierownik budowy dopuścił do sytuacji, w której strop budynku został wykonany niezgodnie z projektem, nie uzgodnił z autorem projektu budowlanego zmiany konstrukcji stropu, jak również nie potwierdził w dzienniku budowy wprowadzonych zmian konstrukcji stropu, tj. dopuścił się czynu określonego w art. 95 pkt 4 w zw. z art. 22 pkt 2 i 3 P.b. Organ wskazał, że Obwiniony nie kwestionuje faktu że strop jest niezgodny z projektem, że projektant nie zaakceptował zmiany oraz że brak jest w tej kwestii wpisu do dziennika budowy. Nie kwestionuje także podstaw prawnych rozstrzygnięcia. Zdaniem organu, Obwiniony myli w odwołaniu swoją rolę jako właściciela firmy z rolą projektanta, prawa autorskie z obowiązkami kierownika budowy i projektanta, rolę Inwestorów i OROZ oraz tryby postępowania. KSD wskazał, że Inwestorzy nie są stroną postępowania w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie i nie mają zarówno praw jak i obowiązków strony. W szczególności nie mają obowiązku, dostarczania dowodów w postępowaniu administracyjnym. OROZ postępowanie wyjaśniające prowadzi z urzędu a nie na wniosek i nie ma podstaw do pozostawienia wniosku Inwestorów bez rozpoznania ani żądania ich uzupełninia w trybie art. 64 K.p.a. W tym postępowaniu nie stosuje się przepisów dotyczących postępowania dyscyplinarnego ani nie ma prawa odwołania do Sądu Apelacyjnego. Podobnie nie ma podstaw do wyłączenia OROZ na podstawie rozporządzenia regulującego postępowanie dyscyplinarne. KSD wskazał, że Obwiniony nie jest projektantem przedmiotowej inwestycji i nie przysługują mu żadne prawa projektanta. Projektantem jest K. L. wskazany na projekcie budowlanym oraz decyzji o pozwoleniu na budowę. Kierownik budowy był zobowiązany uzyskać zgodę projektanta na zmianę w projekcie. Nie może tego zastąpić opinia Obwinionego, który nie jest projektantem projektu budowlanego stanowiącego podstawę orzekania w niniejszej sprawie. KSD uznał, że czyn zarzucany Obwinionemu i jego wina nie budzi wątpliwości. OSD [...]OIIB prawidłowo ustalił stan faktyczny i zastosował obowiązujące przepisy prawa. Nie budzi także wątpliwości wysokość kary nałożonej na Obwinionego. Jest to kara najniższa uwzględniająca niekaralność Obwinionego i spełniająca prewencyjne cele postępowania w sprawia odpowiedzialności zawodowej w budownictwie. Mając powyższe na względzie KSD, utrzymał w mocy decyzję I instancji. W skardze z 26 października 2020 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o uchylenie decyzji KSD z [...] września 2020 r., oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania. Skarżący zarzucił przyjęcie i procedowanie przez OROZ skargi Inwestora przy istotnym braku formalnym jakim był brak oryginału zatwierdzonego prawomocnym pozwoleniem na budowę projektu budowlanego. Skarga Inwestora ograniczała się wyłącznie do 1 kartki papieru formatu A-4, bez oryginału projektu budowlanego. OROZ winna była w trybie art. 148 § 1 i § 2 K.p.a., wezwać Inwestora do uzupełnienia braku w ciągu 7-dni a w razie nie uzupełnienia braku skargę oddalić z powodu braków formalnych. Inwestor nie przedłożył oryginalnego , kompletnego, oprawionego projektu budowlane lecz luźne, niekompletne strony kserokopii projektu bez strony tytułowej i kompletnego opisu. Zgodnie z art. 93 P.b., Inwestor jest zobowiązany pod rygorem karnym do przechowania oryginalnej dokumentacji dotyczącej budowy. Projekt budowlany jest kluczowym dowodem w sprawie, gdyż w przedmiotowym projekcie budowlanym projektant uwzględnił 2 warianty stropu nad parterem: strop żelbetowy dla którego dokonał obliczeń statycznych i strop Terriva, który jest uwzględniony w części rysunkowej. W związku z tym Skarżący uznał zarzut dokonania jako kierownik budowy zmiany stropu Terriva na monolityczny żelbetowy bez zgody projektanta, za całkowicie chybiony. Projekt zawierał bowiem dwa warianty stropu i jako taki został zatwierdzony przez Wydział Architektury Starostwa [...] prawomocnym pozwoleniem na budowę. Mając do wyboru dwa warianty stropu w zatwierdzonym projekcie budowlanym Skarżący twierdzi, że nie musiał pytać projektanta o zgodę na zastosowanie 1-go z nich. Ponadto po rozprawie [...] marca 2020 r , OSD wskazał stronom w tym OROZ 14 dniowy termin, w którym mogły wnosić formalne uzupełnienia do sprawy. OROZ nie skorzystała z tej możliwości prawnej. Okoliczności ustalenia stanu faktycznego zostały wadliwe określone przez OROZ [...]OIIB na podstawie zarzutu Inwestora a nie na podstawie wnikliwej analizy projektu, który stanowi kluczowy dowód rzeczowy w tej sprawie. Skarżący zarzucił również KSD, że przyjmując odwołanie Strony do rozpatrzenia nie powiadomił Strony o miejscu i terminie rozprawy czym pozbawił Stronę prawa do osobistego udziału w tej rozprawie naruszając w prowadzonym postępowaniu administracyjnym przepisy art. 89, art. 90 § 3, art. 91 § 1, art. 123 i art. 141 § 1 K.p.a. oraz interes prawny Strony. Objęcie m.st. Warszawy tzw. czerwoną strefą nastąpiło dopiero od 17 października 2020 r., ze względu na pandemię Covid-19. Do tego czasu wszystkie instytucje publiczne, samorządowe i sądy działały normalnie, zatem do tego dnia nie było żadnych nadzwyczajnych przesłanek do przeprowadzenia tego postępowania administracyjnego odwoławczego w trybie niejawnym. Skarżący zarzucił ponadto OSD [...]OIIB i KSD, że dopuściły się dyskryminacji Strony jako członka statutowego i obywatela RP, poprzez nie zapewnienie Stronie obrońcy z urzędu w tym postępowaniu, czym rażąco naruszyły art. 32 Konstytucji RP stanowiący o równości obywateli RP wobec prawa oraz Statut Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa. Obydwie Izby zapewniły natomiast z urzędu, opłacanego ze składek Skarżącego, Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej reprezentującego wyłącznie interes Inwestora. Nie udzieliły Skarżącemu, żadnej pomocy prawnej w tej sprawie. Zdaniem Skarżącego, nie może być w państwa prawa tak, że ze składek statutowych członków, MOIIB zatrudnia aż 8-miu Rzeczników Odpowiedzialności Zawodowej a żadnego obrońcy z urzędu członka statutowego. W odpowiedzi na skargę KSD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Po wydaniu przez Sąd 11 maja 2021 r. wyroku w niniejszej sprawie, do Sądu wpłynęło 13 maja 2021 r. pismo Skarżącego z 7 maja 2021 r. stanowiące replikę na odpowiedź na skargę, zawierające dalsza argumentację Skarżącego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja I instancji, nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W niniejszej sprawie została wobec Skarżącego na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 P.b., orzeczona przez OSD [...]OIIB kara upomnienia w związku z uznaniem, że Skarżący pełniąc samodzielną funkcję techniczną kierownika budowy budynku gospodarczo-mieszkalnego niedbale spełniał swoje obowiązki, bowiem jako kierownik budowy dopuścił do sytuacji, w której strop budynku został wykonany niezgodnie z projektem, nie uzgodnił z autorem projektu budowlanego zmiany konstrukcji stropu, jak również nie potwierdził w dzienniku budowy wprowadzonych zmian konstrukcji stropu, tj. dopuścił się czynu określonego w art. 95 pkt 4 w zw. z art. 22 pkt 2 i pkt 3 P.b. Jak wynika z art. 96 ust. 1 pkt 1 P.b., popełnienie czynów powodujących odpowiedzialność zawodową w budownictwie jest zagrożone karami wskazanymi w tym ustępie, w tym upomnieniem. Zgodnie z w art. 95 pkt 4 P.b. odpowiedzialności zawodowej w budownictwie podlegają osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, które nie spełniają lub spełniają niedbale swoje obowiązki. Jak wynika z art. 22 pkt 2 i pkt 3 P.b., do podstawowych obowiązków kierownika budowy należy prowadzenie dokumentacji budowy (pkt 2), zapewnienie geodezyjnego wytyczenia obiektu oraz zorganizowanie budowy i kierowanie budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem lub pozwoleniem na budowę, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy (pkt 3). W przedmiotowej sprawie w toku postępowania przed OSD [...]OIIB, zostało wykazane, że Skarżący podjął [...] listopada 2008 r., obowiązki kierownika budowy budynku gospodarczo-mieszkalnego pod adresem [...] dz. ew. nr [...], co potwierdza podpis Skarżącego na str. 1 dziennika budowy nr [...] (k. 3 akt administracyjnych). Wpisem z [...] marca 2010 r. na str. 2 dziennika budowy nr [...] (k. 5 akt administracyjnych), Skarżący potwierdził wykonanie szalunku i zbrojenia stropu oraz wydał zgodę na betonowanie. W postępowaniu ustalono również, że w projekcie budowlanym budynku gospodarczo-mieszkalnego pod adresem [...] dz. ew. nr [...] wskazano, że strop ma być typu Teriva (k. 94 akt administracyjnych). W trakcie przesłuchania [...] września 2019 r., Skarżący wyjaśnił m.in., że nie pamięta kto podjął decyzję odnośnie zmiany stropu Teriva na monolityczny, co zostało utrwalone w protokole przesłuchania strony z [...] września 2019 r. (k. 63 akt administracyjnych). W piśmie z [...] lutego 2020 r. Skarżący wyjaśnił, że [...] marca 2010 r. inwestor zadzwonił zgłaszając gotowość szalunków i zbrojenia stropu do odbioru. Kiedy Skarżący przyjechał na budowę w celu odbioru etapu robót, stwierdził m.in., że 5 pól wypełniających strop było wypełnione zbrojeniem 34 GS fi 14 co 15 cm i wyszalowanych na płytę monolityczną gr 15 cm, zamiast wypełnienia prefabrykatami Terriva. Będąc postawiony przez Inwestora przed faktem dokonanym i nie chcąc go narażać na duże koszty przeróbki (...) po dokonaniu oceny i analizy zbrojenia płyty Skarżący (...) wyraził zgodę na zabetonowanie całego solidnego ustroju (k. 159 akt administracyjnych). Skarżący potwierdził te wyjaśnienia na rozprawie [...] marca 2020 r. przed OSD [...]OIIB oraz dodał, że zapytał inwestora dlaczego nie położył stropu Teriva zgodnie z projektem, który odpowiedział, że zamówienie i oczekiwanie na strop Teriva jest dość długie (k. 185 akt administracyjnych). KSD wydał zaskarżoną decyzję z [...] września 2020 r., utrzymująca w mocy decyzję I instancji z [...] czerwca 2020 r., opierając się na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed OSD [...]OIIB. W ocenie Sądu, powyższy materiał dowodowy potwierdza ustalenia, że Skarżący pełniąc samodzielną funkcję techniczną kierownika budowy budynku gospodarczo-mieszkalnego pod adresem [...] dz. ew. nr [...] niedbale spełniał swoje obowiązki, bowiem jako kierownik budowy dopuścił do sytuacji, w której strop budynku został wykonany niezgodnie z projektem, nie uzgodnił z autorem projektu budowlanego zmiany konstrukcji stropu, jak również nie potwierdził w dzienniku budowy wprowadzonych zmian konstrukcji stropu. Sąd zauważa, że powyższy materiał dowodowy nie potwierdza twierdzeń Skarżącego zawartych w skardze, że projekt budowlany uwzględniał 2 warianty stropu nad parterem: strop żelbetowy dla którego projektant dokonał obliczeń statycznych i strop Terriva, który jest uwzględniony w części rysunkowej. Skarżący nie przedstawił w toku postępowania przed organami obu instancji, żadnych dowodów potwierdzających jego twierdzenia, w tym twierdzenie podniesione w odwołaniu od decyzji I instancji, że to firma Skarżącego była jednostką projektową. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy projektu budowlanego budynku gospodarczo-mieszkalnego pod adresem [...] dz. ew. nr [...] wynika, że projektantem powyższego projektu budowlanego jest K. L., na co wskazał KSD w zaskarżonej decyzji. Skarżący nie przedłożył również w toku postępowania sądowoadministracyjnego, żadnego dowodu z dokumentu, który Sąd mógłby przeprowadzić w trybie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."). Trudno też zgodzić się z zarzutem Skarżącego, że okoliczności ustalenia stanu faktycznego zostały wadliwe określone przez OROZ [...]OIIB na podstawie zarzutu Inwestora a nie na podstawie wnikliwej analizy projektu, który stanowi kluczowy dowód rzeczowy w tej sprawie. Podkreślenia wymaga, ze organem rozstrzygającym w I instancji był OSD [...]OIIB, a w II instancji KSD i to, te organy dokonały ustaleń faktycznych na podstawie zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego. Materiał ten potwierdza wyżej opisane ustalenia faktyczne, a Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które podważałyby te ustalenia. Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez KSD przepisy art. 89, art. 90 § 3, art. 91 § 1, art. 123 i art. 141 § 1 K.p.a., w związku z nieprzeprowadzeniem przez KSD jawnej rozprawy z udziałem Skarżącego. Ponieważ, jak zostało to już wyjaśnione, KSD rozstrzygał na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania przed OSD [...]OIIB, a Skarżący nie przedłożył żadnych dodatkowych dowodów, brak przeprowadzenia przez KSD jawnej rozprawy nie miał istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut naruszenia przez KSD wynikającej z art. 32 Konstytucji RP zasady równości poprzez niezapewnienie Skarżącemu obrońcy z urzędu w przedmiotowym postępowaniu. Pomijając nieadekwatność tego zarzutu, w kontekście niezapewnienia Skarżącemu obrońcy z urzędu w przedmiotowym postępowaniu, Sąd zauważa, że w aktach administracyjnych sprawy, w tym w pismach kierowanych do organów w toku postępowań w obu instancjach, brak jest wniosku Skarżącego o wyznaczenie dla Skarżącego obrońcy, dlatego też zarzut Skarżącego w tym zakresie nie znajduje potwierdzenia w okolicznościach faktycznych spraw. Skarżący również w piśmie z 7 maja 2021 r., które wpłynęło do Sądu 13 maja 2021 r., po wydaniu przez Sąd wyroku z 11 maja 2021 r. w niniejszej sprawie, nie przedstawił argumentacji oraz dowodów z dokumentów, które podważałyby prawidłowość rozstrzygnięcia KSD, a w konsekwencji i Sądu. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Niniejszy wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz związanych z nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374, ze zm.), dodanego na podstawie art. 46 pkt 21 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. poz. 875) zmieniającej wyżej wymieniona ustawę z dniem 16 maja 2020 r.