VI SA/Wa 2534/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2020 r. sprawy ze skargi B. R. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę adwokatów uchyla zaskarżoną decyzję Minister Sprawiedliwości decyzją z "(...)" września 2019 r. nr "(...)", na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, dalej: "K.p.a.") w związku z art. 69a ust. 1 i art. 65 pkt 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2019 r. poz. 1513, dalej: "P.a."), sprzeciwił się wpisowi B.R. (dalej: "Strona", "Skarżąca"), na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", dokonanemu uchwałą Okręgowej Rady Adwokackiej w "(...)"z "(...)" lipca 2019 r. pkt 5. poz. 19. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji MS wskazał, że Strona 2 listopada 2016 r. złożyła w Okręgowej Radzie Adwokackiej w "(...)" (dalej: "Rada", "ORA"), wniosek o wpis na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)"na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 2 P.a. Do wniosku załączyła m.in. informację z Krajowego Rejestru Karnego z 20 października 2016 r., akt ślubowania komornika z 24 sierpnia 2010 r., odpis decyzji z "(...)" marca 2010 r. o powołaniu na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym dla "(...)"w "(...)", odpis dyplomu ukończenia wyższych studiów prawniczych, życiorys. Rada pismem z 4 listopada 2016 r. zwróciła się do Rady Izby Komorniczej w "(...)" o nadesłanie opinii o komorniku sądowym wraz ze wzmianką o ewentualnych postępowaniach dyscyplinarnych. W piśmie z 2 grudnia 2016 r. Rada Izby Komorniczej w "(...)"podała, że przeciwko wymienionemu komornikowi sądowemu toczą się dwa postępowania dyscyplinarne: "(...)"z wniosku Rady Izby Komorniczej w "(...)"oraz "(...)"z wniosku Prezesa Sądu Okręgowego w "(...)". W piśmie z 8 maja 2017 r. Strona poinformowała organ wpisowy, że na dzień udzielania informacji toczy się przeciwko niej jedno postępowanie dyscyplinarne. Nadto wskazała, że orzeczeniem z "(...)" grudnia 2016 r., sygn. akt "(...)", Komisja Dyscyplinarna uniewinniła ją od postawionych zarzutów, przy czym orzeczenie nie jest prawomocne. W piśmie z 2 czerwca 2017 r. Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w "(...)"podała, że w postępowaniu dyscyplinarnym sygn. akt "(...)"przeciwko Stronie Komisja orzekła uniewinnienie, przy czym rozstrzygnięcie zaskarżył Prezes Sądu Okręgowego w "(...)"i sprawie w tym zakresie nadano bieg. Pismem z 21 czerwca 2017 r. ORA poinformowała Stronę o konieczności wstrzymania się z decyzją w sprawie wniosku o wpis na listę adwokatów do czasu rozstrzygnięcia odwołania. Pismem z 24 lipca 2018 r. Strona złożyła wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie wniosku o wpis na listę adwokatów do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego. Uchwałą z "(...)" września 2018 r. Rada zawiesiła postępowanie w sprawie wpisu Strony na listę adwokatów. Pismem z 25 marca 2019 r. Strona poinformowała Radę o prawomocnym zakończeniu prowadzonych przeciwko niej postępowaniach dyscyplinarnych "(...)"i "(...)", wskazując, że pierwsze z nich zakończyło się uniewinnieniem, a drugie wymierzeniem kary upomnienia. Jednocześnie wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie jej wpisu na listę adwokatów, albowiem wobec jej osoby nie są prowadzone żadne postępowania dyscyplinarne. Pismem z 8 kwietnia 2019 r. ORA zwróciła się do Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej o potwierdzenie prawomocności orzeczeń wydanych w sprawie Strony oraz o nadesłanie ich odpisów. Wobec odmownej decyzji Komisji w tym zakresie ORA wystąpiła z analogicznymi wnioskami do zainteresowanej oraz Izby Komorniczej w "(...)". Pismem z 11 czerwca 2019 r. Strona poinformowała organ wpisowy, iż nie dysponuje orzeczeniami wydanymi w postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych w jej sprawach, zaopatrzonymi we wzmiankę o prawomocności, a nadto oświadczyła, że jako strona postępowań, a zarazem administrator danych osobowych zawartych w treści orzeczeń, które to dane mają status danych szczególnie wrażliwych, uznaje takie żądanie za ponad miarę oraz sprzeczne z zasadą adekwatności, czyli niezbędne i potrzebne do osiągnięcia zamierzonego celu. Jednocześnie Izba Komornicza w "(...)"w piśmie z 13 czerwca 2019 r. poinformowała, o niekierowaniu żadnych wniosków do Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej o wszczęcie postępowań dyscyplinarnych przeciwko Stronie. Uchwałą z "(...)" lipca 2019 r. pkt 5. poz. 19. Rada podjęła zawieszone postępowanie i wpisała Stronę na listę adwokatów Izby Adwokackiej w "(...)", uznając że wymieniona spełnia przesłanki ustawowe o których mowa w art. 65 pkt 1-3 P.a. Pismem z 7 sierpnia 2019 r., na podstawie art. 69 ust. 2 w zw. z art. 65 pkt 1 P.a., Minister Sprawiedliwości zwrócił akta osobowe wymienionej, nadesłane wraz z uchwałą o wpisie, celem uzupełnienia materiału dowodowego poprzez dołączenie aktualnej informacji o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego oraz oświadczenia o korzystaniu przez wymienioną z pełni praw publicznych i posiadaniu pełnej zdolności do czynności prawnych. Rada nadesłała uzupełnione w żądanym zakresie akta osobowe Strony 27 sierpnia 2019 r. Pismem z 5 września 2019 r., Minister Sprawiedliwości zwrócił się do Przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w "(...)"o pilne nadesłanie odpisów prawomocnych orzeczeń wraz z uzasadnieniami, wydanych w sprawach Strony - Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla "(...)"w "(...)"toczących się pod sygnaturami: "(...)"z "(...)" grudnia 2017 r. wraz z wyrokiem Sądu Okręgowego w "(...)"z "(...)" listopada 2018 r., "(...)"z "(...)" sierpnia 2018 r. wraz z wyrokiem Sądu Okręgowego w "(...)"z "(...)" marca 2019 r. oraz "(...)"z "(...)" maja 2018 r. Nadto zwrócono się o nadesłanie odpisu orzeczenia z "(...)" czerwca 2019 r., wraz z uzasadnieniem, wydanego w sprawie "(...)"wraz z informacją co do prawomocności rozstrzygnięcia. Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w "(...)", 20 września 2019 r., nadesłała dokumenty objęte wnioskiem. Minister Sprawiedliwości wskazał, że z uzyskanych informacji wynika, że wobec Strony zapadły dwa prawomocne orzeczenia uniewinniające w sprawach "(...)","(...)".Nadto w sprawie "(...)" prawomocnie orzeczono wobec wnioskodawczym karę upomnienia. Natomiast w sprawie "(...)","(...)" czerwca 2019 r. zapadło nieprawomocne orzeczenie o wymierzeniu kary upomnienia (sprawa jest na etapie sporządzania uzasadnienia). W ocenie Ministra Sprawiedliwości Strona nie spełnia przesłanki, o jakiej mowa w art. 65 pkt 1 P.a., tj. nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Minister Sprawiedliwości wskazał, że Strona złożyła nierzetelne oświadczenie o postępowaniach dyscyplinarnych dotyczących jej osoby. W oświadczeniu z 25 marca 2019 r. Strona oświadczyła, że prowadzone przeciwko niej postępowania dyscyplinarne zostały zakończone i nie toczą się "obecnie" żadne inne postępowania wobec jej osoby. Minister Sprawiedliwości podkreślił, że w toku postępowania wpisowego wnioskodawczym Strona odnosiła się jedynie do postępowań dyscyplinarnych: "(...)" i "(...)".Nie poinformowała natomiast organu wpisowego o postępowaniu dyscyplinarnym "(...)"zakończonym prawomocnym uniewinnieniem z "(...)" maja 2018 r., a co istotniejsze, twierdziła, iż nie toczą się przeciwko niej inne postępowania. Tymczasem ustalono, że "(...)" czerwca 2019 r. zapadło przeciwko niej kolejne orzeczenie skazujące na karę upomnienia w sprawie "(...)" (sprawa jest na etapie sporządzania uzasadnienia). Zdaniem Ministra Sprawiedliwości, swoim zachowaniem Strona utrudniła ustalenie karalności dyscyplinarnej. Bezpodstawnie odmówiła udostępnienia odpisów orzeczeń wydanych w jej sprawach, niewłaściwe powołując się na ochronę danych osobowych zawartych w treści tych orzeczeń, oraz uznając takie żądanie za nieuzasadnione, podczas gdy organ wpisowy badając czy kandydat daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu zaufania publicznego, zobowiązany jest brać pod uwagę wszystkie okoliczności składające się na wizerunek kandydata, w tym również znane mu zdarzenia, które stanowiły podstawę wydania orzeczenia skazującego czy uniewinniającego. Takie zachowanie, zdaniem Ministra Sprawiedliwości, wskazuje na zamiar zatajenia, a przynajmniej przemilczenia faktów i okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 65 pkt 1 P.a., a tym samym podważa wiarygodność, uczciwość i prawdomówność kandydata na adwokata, który stosownie do wymienionego przepisu, powinien wykazać się nieskazitelnym charakterem i swym dotychczasowym zachowaniem dawać rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący zaskarżając decyzją Ministra Sprawiedliwości z "(...)" września 2019 r., wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając decyzji naruszenie: 1) art 65 pkt 1 P.a., poprzez błędną wykładnię i uznanie, iż nie zostały spełnione przesłanki nieskazitelnego charakteru, 2) art. 7 K.p.a., ponieważ nie zostały podjęte z urzędu wszelkie czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz nie został wzięty pod uwagę słuszny interes Strony co przejawiło się w ograniczeniu uprawnień do wykonywania zawodu adwokata, 3) art 10 § 1 K.p.a., poprzez nieinformowanie Strony o przebiegu postępowania, a co za tym idzie uniemożliwienie udziału w stadiach postępowania oraz wypowiedzenia odnośnie zebranych dowodów, 4) art. 65 ust 1 Konstytucji RP, poprzez pozbawienie wolności wyboru i wykonania zawodu. W uzasadnieniu skargi Skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty podnosząc m.in., że organ wydający zaskarżoną decyzję nie zbadał drogi zawodowej Skarżącej tylko skupił się na jednym elemencie. W przedmiotowej decyzji brak jest głębszej analizy drogi zawodowej, lat pracy jako komornika, asesora komorniczego, a wcześniej jako pracownika merytorycznego Krajowej Rady Notarialnej, aspektu poszerzania wiedzy oraz doskonalenia zawodowego. Na etapie podejmowania decyzji nie zasięgnięto opinii organu samorządu komorniczego do którego, przynależność jest obowiązkowa. Nie zasięgnięto również opinii Prezesa Sądu Rejonowego przy Sądzie Rejonowym dla "(...)"przy którym Skarżąca prowadzi kancelarię od prawie 10 lat. Skarżąca dodała, że brak możliwości czynnego uczestniczenia w stadiach postępowania uniemożliwił Skarżącej składanie wniosków i zajęcia stanowiska w przedmiocie zebranego materiału dowodowego. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego przez Ministra Sprawiedliwości, nikt nie wzywał Skarżącej o jakiekolwiek wyjaśnienia i motywy działania i nie starał się dogłębnie przeanalizować i zebrać materiał dowodowy. Skarżąca wyjaśniła, że z akt postępowania wpisowego prowadzonego przez ORA wynika, że Skarżąca udzielała odpowiedzi zgodnie ze stanem faktycznym na wszelkie pisma kierowanie do niej oraz stawiała się na wyznaczone rozmowy. Odmowa nadesłania do Rady prawomocnych orzeczeń Komisji Dyscyplinarnych było podyktowane, po pierwsze, niedysponowaniem przez nią orzeczeniami ze stwierdzeniem prawomocności, o czym poinformowała Radę, jak również nie miała możliwości i formalnych na przekazanie ww. treści orzeczeń ponieważ zgodnie z art 27 pkt 1 ustawy o i komornikach sądowych z dnia 22 marca 2018 roku, komornik ma obowiązek zachowania tajemnicy służbowej tj. komornik jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy o których i powziął wiadomość ze względu na wykonywanie czynności. Mając powyższe na uwadze nie można, w całej rozciągłości, zgodzić się z kierowanym zarzutem, iż bezpodstawnie Skarżąca odmówiła udostępnienia odpisów orzeczeń wydanych w postępowaniach dyscyplinarnych w których jest stroną. Skarżąca nie zgodziła się z zarzutem zawartym w zaskarżonej decyzji odnośnie składanych przez Skarżącą fałszywych oświadczeń odnośnie toczących się postępowaniach dyscyplinarnych. Skarżąca wyjaśniła, że na dzień 25 marca 2019 r., czyli na dzień sporządzenia pisma o podjęcie zawieszonego postępowania, oświadczenie Skarżącej było jak najbardziej prawdziwe i zgodnie z posiadana przeze nią na ten czas wiedzą. Skarżąca dodał, że nie można zarzucić jej jakiegokolwiek uchybienia proceduralnego, iż nie poinformowała Rady o prawomocnym zakończeniu postępowania dyscyplinarnego prowadzonego pod sygn. "(...)", z "(...)" maja 2018 r., które zakończyło się uniewinnieniem. To ORA samodzielnie prowadzi postępowanie o wpis na listę adwokatów i samodzielnie dokonuje zapytań do komisji dyscyplinarnej w każdym czasie prowadzonego postępowania. Organ wpisowy mógł zatem otrzymać wszelkie informację bezpośrednio od Komisji, która takich informacji udzielała za wyjątkiem przekazania treści prawomocnych orzeczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd stwierdza, że skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w stopniu dającym podstawy do jej uchylenia. Przedmiotem sporu jest kwestia czy zgodne z prawem było uznanie przez Ministra Sprawiedliwości, że Skarżąca, wpisana na listę adwokatów uchwałą ORA z "(...)" lipca 2019 r. pkt 5. poz. 19, nie spełniała przesłanki warunkującej dokonanie tego wpisu, o której mowa w art. 65 pkt 1 P.a. Jak wynika z tego przepisu, na listę adwokatów może być wpisany ten, kto jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Przedmiotową przesłankę, warunkującą wpis na listę adwokatów, ale występującą we wszystkich zawodach prawniczych, jak i w wielu innych profesjach zaufania publicznego, formułują nieostre określenia wymagające dookreślenia, co znalazło swój wyraz w bogatym orzecznictwie sadów administracyjnych. W wyroku z 5 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 725/00, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że: "O nieskazitelności charakteru świadczą takie przymioty osobiste jak: uczciwość w życiu prywatnym i zawodowym, uczynność, pracowitość, poczucie odpowiedzialności za własne słowa i czyny, stanowczość, odwaga cywilna, samokrytycyzm, umiejętność zgodnego współżycia z otoczeniem". Na rękojmię natomiast, według Naczelnego Sądu Administracyjnego, składają się dwa elementy: cechy charakteru i dotychczasowe zachowanie. Jednocześnie zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, termin dotychczasowe zachowanie oznacza: "zachowanie - postępowanie osoby ubiegającej się o wpis na listę (...) – do czasu wpisania na tę listę i to takie zachowanie, postępowanie, odpowiadające ocenom moralnym i etycznym, gwarantuje właściwe wykonywanie zawodu (...)". Przyjmuje się zatem powszechnie w orzecznictwie, że pod pojęciem nieskazitelnego charakteru rozumieć należy całokształt cech i zachowań w sferze zawodowej i prywatnej, który – poza wiedzą zweryfikowaną w przewidziany ustawą sposób – składa się na etyczno-moralny wizerunek osoby zamierzającej wykonywać zawód zaufania publicznego (tak: wyrok NSA z 11 marca 2014 r. o sygn. akt II GSK 2052/12, wyrok NSA z 8 stycznia 2015 r. o sygn. akt II GSK 2074/13, wyrok NSA z 11 marca 2014 r. o sygn. akt II GSK 2052/12, wyrok NSA z 17 listopada 2017 r. o sygn. akt II GSK 447/16; dostępne w CBOSA). Minister Sprawiedliwości uznał w zaskarżonej decyzji, że Skarżąca nie spełnia przesłanki z art. 65 pkt 1 P.a., wpływ natomiast na negatywną ocenę nieskazitelności charakteru Skarżącej i rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata miały, jak wskazał Minister, następujące okoliczności: 1) Skarżąca utrudniła ustalenie karalności dyscyplinarnej, bezpodstawnie odmówiła udostępnienia odpisów orzeczeń wydanych w jej sprawach, niewłaściwie powołując się na ochronę danych osobowych zawartych w treści tych orzeczeń, oraz uznając takie żądanie za nieuzasadnione, 2) Skarżąca złożyła 25 marca 2019 r. nierzetelne oświadczenie o toczących się wobec niej postępowaniach dyscyplinarnych stwierdzając, że prowadzone przeciwko niej postępowania dyscyplinarne zostały zakończone i nie toczą się "obecnie" żadne inne wobec niej postępowania wobec jej osoby. Tymczasem okazało się, że wobec Skarżącej toczyły się postępowania dyscyplinarne, o których Skarżąca nie poinformowała organu wpisowego, czyli postępowanie w sprawie "(...)"zakończone prawomocnym uniewinnieniem z "(...)" maja 2018 r. oraz postępowanie w sprawie "(...)"zakończone 6 czerwca 2019 r. orzeczeniem skazującym Skarżącą na karę upomnienia. Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy oraz wyjaśnień Skarżącej zawartych w skardze, jak również złożonych podczas rozprawy, Sąd zauważa, że Skarżąca nie odmówiła udostępnienia odpisów orzeczeń dyscyplinarnych wydanych w jej sprawach, niewłaściwie powołując się na ochronę danych osobowych zawartych w treści tych orzeczeń, oraz uznając takie żądanie za nieuzasadnione, lecz wskazała, że nie dysponuje tymi orzeczeniami zaopatrzonymi we wzmiankę o prawomocności. Wynika to jednoznacznie z pisma Skarżącej z 11 czerwca 2019 r., kierowanego do ORA. Skarżąca natomiast w dalszej kolejności przedstawiła swoje stanowisko o nieadekwatności żądania organu wpisowego dotyczącego udostępnienia odpisów orzeczeń dyscyplinarnych wydanych w jej sprawach ze względu na ochronę zawartych w nich danych szczególnie wrażliwych. Skarżąca potwierdziła brak posiadania odpisów tych orzeczeń w skardze, jak również na rozprawie przed Sądem 3 marca 2020 r. W tej sytuacji nie można uznać za prawidłową konstatację Ministra Sprawiedliwości o bezpodstawności odmowy przez Skarżącą udostępnienia odpisów orzeczeń wydanych w jej sprawach. Sąd stwierdza, że nie można również zgodzić się ze stanowiskiem Ministra Sprawiedliwości o nierzetelności oświadczenia Skarżącej z 25 marca 2019 r. o toczących się wobec niej postępowaniach dyscyplinarnych. Należy zauważyć, że postępowanie dyscyplinarne w sprawie "(...)"zakończyło się prawomocnym uniewinnieniem "(...)" maja 2018 r., a więc wiele miesięcy przed złożonym oświadczeniem z 25 marca 2019 r. W tym zakresie zatem oświadczenia Skarżącej nie można uznać za nierzetelne. Odnośnie postępowania dyscyplinarnego w sprawie "(...)"Skarżąca wskazała w skardze, że składając oświadczenie z 25 marca 2019 r. nie miała wiedzy o toczącym się wobec niej postępowaniu dyscyplinarnym "(...)". Na rozprawie przed Sądem, Skarżąca wyjaśniła, że dowiedziała się o tym postępowaniu z wezwania do Sądu dyscyplinarnego Rady Komorniczej z 11 kwietnia 2019 r., którego poświadczoną przez siebie kserokopię złożyła do akt sądowych udostępniając jednocześnie jego oryginał do wglądu Sądu. Sąd przeprowadził na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a."), dowód z powyższego dokumentu. Również zatem i w tym zakresie nie można uznać oświadczenia Skarżącej z 25 marca 2019 r. za nierzetelne. Skarżąca wyjaśniła ponadto na rozprawie, że po powzięciu z ww. wezwania informacji o toczącym się wobec niej postępowaniu dyscyplinarnym "(...)"nie informowała organu wpisowego o tym postępowaniu dyscyplinarnym, ponieważ postępowanie wpisowe było zawieszone, ORA natomiast w dniu podjęcia tego postępowania – 24 lipca 2019 r. – jednocześnie podjęła uchwałę o wpisie Skarżącej na listę adwokatów. Sąd uznał te wyjaśnienia Skarżącej za wiarygodne i przemawiające na Jej korzyść. W tym stanie rzeczy, nie można uznać za prawidłowe wnioski Ministra Sprawiedliwości, że Skarżąca utrudniła ustalenie karalności dyscyplinarnej, złożyła nierzetelne oświadczenie 25 marca 2019 r. o braku toczących się wobec niej postępowaniach dyscyplinarnych oraz o zamiarze zatajenia przez Skarżącą, a przynajmniej przemilczenia faktów i okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 65 pkt 1 P.a. W konsekwencji błędne jest stanowisko Ministra Sprawiedliwości, że Skarżąca swoją postawą podważyła swoją wiarygodność, uczciwość i prawdomówność jako kandydata na adwokata, a w skutek tego nie charakteryzuje się nieskazitelnością charakteru oraz nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. W aktach sprawy brak jest dowodów, które w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzałyby powyższe wnioski i stanowisko Ministra Sprawiedliwości. Sąd stwierdza wobec tego, że Minister Sprawiedliwości w sposób dowolny, naruszający art. 80 K.p.a. uznał, że Skarżąca bezpodstawnie odmówiła udostępnienia odpisów orzeczeń dyscyplinarnych wydanych w jej sprawach oraz, że Skarżąca złożyła nierzetelne oświadczenie 25 marca 2019 r. w zakresie postępowania dyscyplinarnego w sprawie "(...)"zakończonego prawomocnym uniewinnieniem z "(...)" maja 2018 r. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy przeczy powyższym wnioskom organu, co Sąd omówił dokładnie powyżej. Minister Sprawiedliwości naruszył również art. 7 oraz art. 77 § 1 K.p.a., nie wyjaśnił bowiem w sposób dokładny stanu faktycznego w zakresie rzetelności oświadczenia Skarżącej z 25 marca 2019 r. w zakresie postępowania dyscyplinarnego w sprawie "(...)", co Sąd również dokładnie wyjaśnił powyżej. Naruszenie przez Ministra Sprawiedliwości art. 7 oraz art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ skutkowało naruszeniem przez organ art. 65 pkt 1 P.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że Skarżąca nie spełnia wynikającej z tego przepisu przesłanki warunkującej wpis na listę adwokatów, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie potwierdza, aby Skarżąca nie była nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem nie dawała rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu adwokata. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.