VI SA/Wa 2552/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-08-13
Skład orzekający: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zasadne jest pozostawienie bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeśli strona nie wykonała wezwania do złożenia wniosku na urzędowym formularzu?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zostać złożony na urzędowym formularzu zgodnie z art. 252 § 2 PPSA. Skoro strona, pomimo skutecznego wezwania, nie wykonała tego obowiązku, Referendarz zasadnie pozostawił wniosek bez rozpoznania. Sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie.Stan faktyczny
Skarżący R. P. wniósł skargę do WSA w Warszawie, która wymagała opłacenia. W odpowiedzi na wezwanie do opłaty, skarżący zażądał przyznania prawa pomocy. Starszy referendarz sądowy wezwał go do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Skarżący nie wykonał wezwania, w związku z czym referendarz pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw od tego zarządzenia.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2018 r.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu R. P. od zarządzenia Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2018 r. w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu notarialnego postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 kwietnia 2018 r.
Skarżący – R. P., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę.
Sąd wezwał Skarżącego do opłacenia skargi.
W otwartym terminie do uiszczenia wpisu od skargi Skarżący zażądał przyznania prawa pomocy.
Starszy referendarz sądowy (dalej "Referendarz") wezwał Skarżącego do złożenia w terminie 7 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF), pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 17 marca 2018 r. (z.p.o. k. 27 akt).
Zarządzeniem z 12 kwietnia 2018 r. – w oparciu o art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Referendarz pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy, gdyż Skarżący nie wykonał wezwania i nie nadesłał wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF).
Z zachowaniem trybu i terminu Skarżący sprzeciwił się powyższemu zarządzeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a. stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy, przy czym zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie takiego prawa składa się na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
W niniejszej sprawie Skarżący pomimo skutecznego wezwania go 17 marca 2018 r. do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF nie wykonał tego wezwania. Sąd stwierdza, że w tym stanie rzeczy, Referendarz zaskarżonym zarządzeniem zasadnie pozostawił wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z uwagi na wskazaną okoliczność, Sąd na podstawie art. 260 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło