VI SA/Wa 2553/24

WyrokWSA w Warszawie2024-12-10

Skład orzekający: Magdalena Maliszewska, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Agnieszka Jendrzejewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Rzecznika Finansowego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który został złożony po terminie, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie Rzecznika Finansowego odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu było prawidłowe, ponieważ wniosek ten został złożony po terminie. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 58 § 3 k.p.a., termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu nie podlega przywróceniu. Dodatkowo, sąd uznał, że zawiadomienie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi strony, który był umocowany do reprezentowania spółki we wszelkich postępowaniach administracyjnych.
Stan faktyczny
Rzecznik Finansowy wszczął postępowanie interwencyjne wobec spółki U. S.A. z powodu opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie. Spółka odpowiedziała z 131-dniowym opóźnieniem. Rzecznik Finansowy, na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID, zawiadomił spółkę o uchybieniu terminu i wyznaczył 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Spółka złożyła wniosek po terminie. Rzecznik Finansowy odmówił przywrócenia terminu, a następnie utrzymał w mocy swoje postanowienie po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Spółka złożyła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym błędne doręczenie zawiadomienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Asesor WSA Agnieszka Jendrzejewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2024 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi U. z siedzibą w W. na postanowienie Rzecznika Finansowego z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę Rzecznik Finansowy pismem z dnia [...] grudnia 2023 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w związku podejrzeniem naruszenia przez U. [...] S.A. z siedzibą w W., obowiązku wynikającego z art. 31 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1809 ze zm., dalej jako: "ustawa o Rzeczniku Finansowym") po przeprowadzeniu postępowania interwencyjnego w sprawie o sygn. [...] dotyczącego szkody nr [...]. Spółka udzieliła odpowiedzi na wezwanie do przesłania wnioskowanej dokumentacji dopiero w dniu [...] stycznia 2022r. a zatem z opóźnieniem wynoszącym 131 dni. Przewidziany art. 31 ustawy 30-dniowy termin na udzielenie odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia 13 sierpnia 2021 roku upłynął w dniu 11 września 2021r. W związku z powyższym Rzecznik Finansowy, na podstawie art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2023 poz. 1327 ze zm. dalej: ustawa COVID) w zw. z art. 58 § 2 k.p.a. zawiadomił spółkę pismem z dnia [...] lutego 2024 r., że uchybiła obowiązkowi wskazanemu w art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym w ten sposób, że nie udzieliła w terminie odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 r. w postępowaniu interwencyjnym o sygn. [...] dotyczącym szkody nr [...]. Jednocześnie organ zakreślił 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której strona uchybiła. Pismo zostało doręczone stronie w dniu 28 lutego 2024 r. zatem zakreślony powyższym wezwaniem termin upłynął w dniu 29 marca 2024 r. Strona wniosła o przywrócenie terminu w dniu 3 kwietnia 2024 r. za pośrednictwem wiadomości e-mail tj. po upływie wymaganego przez przepis art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...], Rzecznik Finansowy odmówił U. [...] S.A. z siedzibą w W. przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 r. w postępowaniu interwencyjnym o sygn. [...] dotyczącego szkody nr [...]. Z niniejszym postanowieniem nie zgodziła się spółka, która pismem z dnia [...] maja 2024r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. postanowieniem Rzecznika Finansowego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 r. w postępowaniu interwencyjnym o sygn. [...] dotyczącego szkody nr [...], wnosząc o jego uchylenie oraz wydanie postanowienia o przywróceniu terminu zgodnie z wnioskiem Towarzystwa z dnia [...] kwietnia 2024 r. ewentualnie o ponowne wystosowanie do Towarzystwa zawiadomienia (prawidłowo adresowanego) w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19. Strona podniosła, że zawiadomienie z dnia [...] lutego 2024 r. skierowane na podstawie art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID o uchybieniu obowiązkowi przewidzianemu w art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym wraz z zakreśleniem terminu 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, zostało błędnie zaadresowane tj. na dane pełnomocnika strony w postępowaniu sankcyjnym, który nie był umocowany do postępowania w zakresie wniosku w trybie art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2024r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako: "k.p.a.") w związku z art. 144 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a., w związku z art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1809 ze zm., dalej jako: "ustawa o Rzeczniku Finansowym") po przeprowadzeniu postępowania zażaleniowego zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] maja 2024 r. w związku z postanowieniem wydanym przez Rzecznika Finansowego w dniu [...] kwietnia 2024, na mocy którego U. [...] S.A. z siedzibą w W. odmówiono przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 roku w postępowaniu interwencyjnym o sygn. [...] dotyczącym szkody nr [...], Rzecznik Finansowy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie w całości. W uzasadnieniu organ wskazał, że w myśl art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 5 ustawy COVID, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 2 ww. ustawy w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy COVID stanowi natomiast, że w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Organ podkreślił, że przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID dotyczy również terminów określonych w przepisach ustawy o Rzeczniku Finansowym, w szczególności terminu określonego w art. 31 tej ustawy. Stąd też organ miał obowiązek stosować przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID. Zawiadomienie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID zostało doręczone stronie w dniu 28 lutego 2024 r. zatem zakreślony powyższym wezwaniem termin upłynął w dniu 29 marca 2024 r. Strona przedłożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 3 kwietnia 2024 r. za pośrednictwem wiadomości e-mail tj. po upływie wymaganego przez przepis art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Zdaniem organu wbrew twierdzeniom podnoszonym przez stronę powyższe zawiadomienie zostało w sposób prawidłowo zaadresowane tj. na dane pełnomocnika reprezentującego stronę w niniejszym postępowaniu a ponadto zawiadomienie dotyczyło już toczącego się postępowania wszczętego z urzędu w dniu [...] grudnia 2023 r. i tym samym nie inicjowało nowego postępowania. Pismem z dnia [...] lipca 2024r. spółka skierowała do WSA w Warszawie skargę na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego, to jest art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych poprzez niewykonanie w sposób prawidłowy obowiązku wynikającego z tego przepisu, ponieważ z przepisu tego jasno wynika, co potwierdza także orzecznictwo sądów administracyjnych, że przed zastosowaniem wobec adresata norm prawnych negatywnych konsekwencji z powodu mającego miejsce w okresie epidemii COVID-19 uchybienia terminowi przewidzianemu przepisami prawa administracyjnego, właściwy organ zobowiązany jest zastosować procedurę określoną w ww. przepisie w celu umożliwienia takiemu podmiotowi uzyskania przywrócenia uchybionego terminu, w tym rozstrzygnąć w przedmiocie przywrócenia terminu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie organ tej procedury nie dochował, bowiem najpierw (decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r., sygnatura [...]) nałożył na Towarzystwo karę pieniężną z powodu uchybienia przez Towarzystwo terminowi na udzielnie odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 r. w postępowaniu interwencyjnym zgodnie z art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym, a dopiero następnie (postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r., odmówił przywrócenia terminu na udzielenie odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID- 19. Następnie organ wydał w dniu [...] czerwca 2024 r. decyzją utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2024 r. oraz postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2024 r. Z ostrożności procesowej, dodatkowo zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: 2) przepisów prawa materialnego, to jest art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 COVID-19 oraz przepisu postępowania mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 40 § 1 i 2 kpa poprzez brak prawidłowej realizacji przez Rzecznika obowiązku przewidzianego w art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ustawy COVID-19 w związku z przypadkiem uchybienia przez Towarzystwo udzielenia terminowej odpowiedzi na wezwanie, co polegało na wystosowaniu zawiadomienia w trybie art. 15zzzzznz2 ust. 1 i 2 ustawy COVID-19 nie do Towarzystwa, lecz do pełnomocnika ustanowionego przez Towarzystwo w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie nałożenia na Towarzystwo przez Rzecznika kary pieniężnej z tytułu naruszenia obowiązku udzielania odpowiedzi na wezwanie, gdy tymczasem pełnomocnik ustanowiony został wyłącznie w postępowaniu w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, a nie został ustanowiony w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu do udzielenia odpowiedzi na wezwanie, zaś to drugie postępowanie jest odrębną, autonomiczną procedurą, i pełnomocnik ustanowiony w sprawie w przedmiocie nałożenia kary nie jest umocowany w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID- 19. W konsekwencji, zawiadomienie wystosowane przez Rzecznika w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 nie zostało skutecznie doręczone Towarzystwu, bowiem skutecznym doręczeniem nie jest doręczenie do osoby, która nie jest pełnomocnikiem adresata takiego zawiadomienia; 3) przepisu postępowania mające wpływ na wynik sprawy, to jest art. 8 § 2 kpa w związku z art. 8 § 1 kpa poprzez odstąpienie w ramach wydawania zaskarżonego postanowienia od utrwalonej praktyki funkcjonowania organu, w ramach której organ procedurę uregulowaną w art. 15zzzzzn2 UCOVID-19 traktuje jako autonomiczną, stosowaną w oderwaniu od jakiegokolwiek postępowania administracyjnego i bez potrzeby wszczynania takiego postępowania, zaś na potrzeby niniejszej sprawy organ przyjął całkowicie odmienne podejście, postrzegając postanowienia rozstrzygające w przedmiocie przywrócenia terminu na podstawie art. 15zzzzzn2 COVID-19 jako rozstrzygnięcia wpadkowe, proceduralne, wydawane w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w przedmiocie zastosowania kary pieniężnej. Wobec podniesionych zrzutów, spółka wniosła SA o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Rzecznika z dnia [...] kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu spółka rozwinęła podniesione zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2024 poz.935, dalej "p.p.s.a."). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Rozpatrując sprawę, w ramach wskazanych wyżej kompetencji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Rzecznika Finansowego utrzymujące w mocy postanowienie tego organu, którym organ odmówił przywrócenia terminu U. [...] S.A. z siedzibą w W. do udzielenia odpowiedzi na wezwanie Rzecznika Finansowego z dnia [...] sierpnia 2021r. w postępowaniu interwencyjnym o sygn. [...] dotyczącym szkody nr [...]. W ocenie sądu wydane rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Jak wynika z akt sprawy, Rzecznik Finansowy pismem z dnia [...] grudnia 2023r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, w związku podejrzeniem naruszenia przez spółkę obowiązku wynikającego z art. 31 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o rozpatrywaniu reklamacji przez podmioty rynku finansowego, o Rzeczniku Finansowym i o Funduszu Edukacji Finansowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 1809 ze zm., dalej jako: "ustawa o Rzeczniku Finansowym") po przeprowadzeniu postępowania interwencyjnego w sprawie o sygn. [...] dotyczącego szkody nr [...]. Zgodnie z art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym, podmiot rynku finansowego lub podmiot wskazany w art. 25 ust. 1 pkt 1, który otrzymał wniosek Rzecznika w sprawach objętych zakresem jego działalności, jest obowiązany niezwłocznie, nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, poinformować Rzecznika o podjętych działaniach łub zajętym stanowisku oraz przekazać żądane dokumenty łub informacje. Wraz z niedochowaniem przez podmiot terminu wskazanego w powyższym przepisie Rzecznik Finansowy ma możliwość w drodze decyzji nałożyć na niego karę pieniężną na podstawie art. 32 ust. 1 i 1a ustawy o Rzeczniku Finansowym. Wobec powyższego popadnięcie przez podmiot rynku finansowego w opóźnienie związane z wykonaniem obowiązku przewidzianego w art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym wiąże się możliwymi dla niego ujemnymi skutkami w postaci decyzji nakładającej karę pieniężną. Spółka udzieliła odpowiedzi na wezwanie do przesłania wnioskowanej dokumentacji z opóźnieniem wynoszącym 131 dni tj. dopiero w dniu [...] stycznia 2022r. . Przewidziany art. 31 ustawy 30-dniowy termin na udzielenie odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021 r. upłynął w dniu [...] września 2021 r. Zawiadomieniem z dnia [...] lutego 2024 r. w ramach toczącego się już postępowania w przedmiocie możliwości nałożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem przez stronę obowiązku zawartego w art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym, organ na podstawie art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2023 poz. 1327 ze zm. dalej: ustawa COVID), zawiadomił stronę o powyższym uchybieniu zakreślając 30-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności, której strona uchybiła. Zgodnie z treścią art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 5 ustawy COVID, w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. Stosownie do treści art. 15zzzzzn2 ust. 2 ww. ustawy w zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Przepis art. 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy COVID stanowi natomiast, że w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zawiadomienie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID zostało doręczone stronie w dniu 28 lutego 2024 r. a zatem zakreślony powyższym wezwaniem termin upłynął w dniu 29 marca 2024 r. Spółka przedłożyła wniosek o przywrócenie terminu w dniu 3 kwietnia 2024 r. za pośrednictwem wiadomości e-mail tj. po upływie wymaganego przez przepis art. 15zzzzzn2 ust. 1 ustawy COVID 30-dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej powyższe zawiadomienie zostało w sposób prawidłowo zaadresowane tj. na dane pełnomocnika reprezentującego spółkę w niniejszym postępowaniu. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnictwo udzielone przez stronę r.pr. B. S. upoważnia do stałego reprezentowania U. [...]S.A. we wszelkich postępowaniach administracyjnych przed urzędami, organami administracji i sądami administracyjnymi, w tym w postępowaniach administracyjnych przed Rzecznikiem Finansowym. Niniejsze pełnomocnictwo zostało udzielone na czas nieokreślony, a zatem na dzień skierowania zawiadomienia w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID, wydania zaskarżonego postanowienia jak i rozpoznawania zażalenia pełnomocnictwo nie zostało odwołane. Wobec powyższego pełnomocnictwo dla r.pr. B. S. nie ograniczało się wyłącznie do prowadzenia postępowania w przedmiocie nałożenia kary, ale zgodnie z jego treścią do wszelkich postępowań administracyjnych przed organami administracji w tym przed Rzecznikiem Finansowym. Podkreślić również należy, że zawiadomienie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID dotyczyło już toczącego się postępowania wszczętego z urzędu w dniu 20 grudnia 2023 r. i wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, nie inicjowało nowego postępowania. Zatem postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu jest postanowieniem wydanym w toku postępowania głównego. Na zakończenie wskazać należy, że słusznie zwróciła uwagę skarżąca, że organ nieprawidłowo najpierw decyzją z dnia [...] kwietnia 2024 r. nałożył na Towarzystwo karę pieniężną z powodu uchybienia przez Towarzystwo terminowi na udzielnie odpowiedzi na wezwanie Rzecznika z dnia [...] sierpnia 2021r. w postępowaniu interwencyjnym zgodnie z art. 31 ustawy o Rzeczniku Finansowym, a dopiero następnie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2024 r., odmówił przywrócenia terminu na udzielenie odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 15zzzzzn2 ustawy COVID. Następnie organ wydał w dniu [...] czerwca 2024 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2024 r. oraz postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...] kwietnia 2024 r. W ocenie sądu, uchybienie to nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia, albowiem podkreślić należy, że zaskarżone postanowienie wydane zostało w związku uchybieniem przez stronę terminu na jego złożenie. Zgodnie z treścią art. 58 § 3 k.p.a. termin złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie może być przywrócony. Mając na uwadze powyższe, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło