VI SA/Wa 2562/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 7 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odrzucić skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na D. W. (skarżącego w niniejszej sprawie) karę w wysokości 3000 zł za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 stycznia 2013 r. Pismem z dnia 20 maja 2013 r. skarżący złożył do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] doręczonym skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Pismem z dnia 25 lipca 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładająca karę pieniężną w wysokości 3000 zł. Zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2013 r. Sąd wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy jego pismo z dnia 25 lipca 2013 r. stanowi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nakładającą karę pieniężną w wysokości 3000 zł, czy tez skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2013 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Jednocześnie skarżący został poinformowany, że wskazanie jako przedmiotu skargi decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., spowoduje iż sprawa zostanie skierowana na posiedzenie niejawne w celu odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. W odpowiedzi skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładająca karę pieniężną w wysokości 3000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nakładająca karę pieniężną w wysokości 3000 zł została doręczona skarżącemu w dniu 4 stycznia 2013 r. Zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji, skarżącemu przysługiwało prawo do złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Termin do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy upłynął dla skarżącego w dniu 18 stycznia 2013 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia pismem z dnia 20 maja 2013 r. Organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nakładająca karę pieniężną w wysokości 3000 zł, czyli na decyzję organu I instancji. Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na decyzję organu I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.