VI SA/Wa 2567/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant ref. staż. Katarzyna Skurzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy [...] nr [...] oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr Sp. [...], Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej - działając na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm. - zwanej także: "p.w.p.") - po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] stycznia 2012 r. sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy ATONIN o nr [...], udzielonego na rzecz A. S. z P. (dalej także: "skarżąca" lub "strona skarżąca"), na skutek sprzeciwu wniesionego przez M. KGaA z siedzibą w D., Niemcy (dalej także: "uczestnik postępowania" lub "wnoszący sprzeciw") - unieważnił prawo ochronne na znak towarowy ATONIN o nr [...] w zakresie następujących towarów z klasy 5: produkty farmaceutyczne, produkty lecznicze, witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, środki wspomagające leczenie, suplementy diety do celów leczniczych, dietetyczne środki spożywcze do celów leczniczych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, produkty biobójcze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, materiały do leczenia zębów, żywność dla niemowląt, plastry, materiały opatrunkowe, środki sanitarne do celów medycznych, środki odkażające, produkty weterynaryjne, preparaty diagnostyczne do celów medycznych (pkt 1 decyzji), zaś w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił (pkt 2 decyzji), przyznając jednocześnie spółce M. KGaA z siedzibą w D., Niemcy od skarżącej A. S. kwotę 2.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3 decyzji). Do wydania zaskarżonej decyzji Urzędu patentowego RP doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Z akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. Urząd Patentowy RP, działając na podstawie art. 147 i art. 150 p.w.p., udzielił prawa ochronnego na znak towarowy słowny ATONIN, który zgłoszony został w dniu [...] sierpnia 2007 r. na rzecz skarżącej A. S., przeznaczony do oznaczenia towarów w klasie: 3, 5, 32 Klasyfikacji Nicejskiej to jest: kosmetyki, mydła, kremy, pasty, dezodoranty, antyperspiranty, preparaty do kąpieli, preparaty do golenia, preparaty do pielęgnacji jamy ustnej, środki do czyszczenia zębów, preparaty do pielęgnacji włosów, szampony, preparaty do opalania, preparaty do odchudzania, maseczki kosmetyczne, perfumy, środki perfumeryjne, olejki eteryczne, chusteczki, depilatory, przybory toaletowe i kosmetyczne, środki sanitarno-toaletowe, środki czyszczące (klm 3), produkty farmaceutyczne, produkty lecznicze, witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, środki wspomagające leczenie, suplementy diety do celów leczniczych, dietetyczne środki spożywcze do celów leczniczych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, produkty biobójcze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, materiały do leczenia zębów, żywność dla niemowląt, plastry, materiały opatrunkowe, środki sanitarne do celów medycznych, środki odkażające, produkty weterynaryjne, środki do zwalczania robactwa, fungicydy, herbicydy, produkty chemiczne przeznaczone dla nauk medycznych, preparaty diagnostyczne do celów medycznych (klm 5), napoje bezalkoholowe: napoje funkcjonalne- napoje energetyczne, napoje izotoniczne, napoje owocowe, soki: soki owocowe, soki wieloowocowe, soki warzywne jako napoje, soki przecierowe, syropy, nektary, wody gazowane, wody niegazowane, wody mineralne (klm 32). W dniu [...] października 2010 r. spółka M. KGaA z siedzibą w D., Niemcy, reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniosła wobec powyższej decyzji Urzędu Patentowego RP sprzeciw ze względu na niespełnianie przez sporny znak towarowy ustawowych warunków wymaganych do jego rejestracji, wnioskując o uchylenie w/w decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] sierpnia 2009 r. o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy ANTONIN [...] w zakresie wszystkich towarów w klasie 5 lub unieważnienia prawa ochronnego w podanym zakresie. W uzasadnieniu spółka wnosząca sprzeciw podniosła, że jest ona uprawniona m. in. z rejestracji wspólnotowego znaku towarowego ASTONIN nr [...], chronionego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze skutkiem od dnia 1 maja 2004 r. przeznaczonego, do oznaczania towarów w klasie 5: produktów farmaceutycznych, preparatów sanitarnych do celów medycznych, substancji dietetycznych do celów leczniczych, żywności dla niemowląt, materiałów do plombowania zębów, wosku dentystycznego, środków odkażających. Wnoszący sprzeciw, powołując się na przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej, zarzucił, iż sporne prawo ochronne nie spełnia przesłanek koniecznych do udzielenia ochrony, albowiem znak towarowy ANTONIN [...] jest podobny do chronionego z wcześniejszym pierwszeństwem znaku towarowego ASTONIN nr [...] udzielonego na rzecz spółki wnoszącej sprzeciw. W uzasadnieniu sprzeciwu uczestnik postępowania, dokonując oceny podobieństwa spornego znaku towarowego ATONIN z przeciwstawionym z wcześniejszym pierwszeństwem znakiem towarowym ASTONIN. W pierwszej kolejności wnoszący sprzeciw odniósł się do kwestii podobieństwa towarów, dla oznaczania których przeznaczone zostały przeciwstawione znaki towarowe, uznając, że ocena podobieństwa dotyczy towarów sklasyfikowanych w klasie 5. Uczestnik postępowania stwierdził, że stosując podstawowe kryteria oceny podobieństwa, a więc kryterium rodzaju, warunków zbytu oraz przeznaczenia - należy uznać, że oceniane towary są podobne, częściowo nawet identyczne. Zdaniem uczestnika postępowania, towary tak oznaczane, są sprzedawane w tych samych punktach sprzedaży, występują obok siebie, posiadają to samo źródło komercyjnego pochodzenia, są względem siebie komplementarne, a także mają takie samo przeznaczenie. Zdaniem uczestnika postępowania, ogólne sformułowania występujące w wykazie towarów spornego znaku towarowego nr [...] w klasie 5 świadczą o tym, że towary tak oznaczane mogą być sprzedawane w aptekach. Analizując z kolei kwestię podobieństwa samych oznaczeń, tj. spornego ATONIN oraz objętego wcześniejszym pierwszeństwem ASTONIN, wnoszący sprzeciw stwierdził, że znaki te są podobne pod względem wizualnym. Zdaniem uczestnika postępowania, znaki te posiadają łudząco podobne elementy początkowe ATO - i ASTO -, a także identyczne elementy końcowe - NIN. Wnoszący sprzeciw zauważył, że są to znaki słowne składające się ze zbliżonej liczby liter/głosek 6 w znaku spornym i 7 w znaku przeciwstawionym, a ponadto, że znaki te mają taką samą liczbę sylab - 3. Zdaniem wnoszącego sprzeciw, zbliżona budowa porównywanych oznaczeń powoduje, że mają one łudząco podobną wymowę oraz są podobne wizualnie. Wnoszący sprzeciw podkreślił ponadto, że oceniane znaki towarowe mają fantazyjny charakter, a to nie pozwala na swobodne rozróżnienie znaków w płaszczyźnie znaczeniowej. W ocenie uczestnika postępowania, różnica pomiędzy znakami jest słabo zauważalna i wynika tylko z jednej litery, a to nie jest wystarczające dla prawidłowego rozróżnienia znaków w zwykłych warunkach obrotu. Zdaniem uczestnika postępowania, podobieństwo porównywanych znaków towarowych ATONIN i ASTONIN może sugerować, że znak sporny stanowi wyłącznie rozwinięcie lub odmianę znaku wcześniejszego. Wobec powyższego, oceniając ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, wnoszący sprzeciw stwierdził, że ryzyko takie istnieje i dotyczy źródła pochodzenia tak oznaczonych towarów, ponieważ nabywcy mogą przypuszczać, że oznaczane znakiem spornym towary pochodzą od uczestnika postępowania lub przedsiębiorstwa z nim powiązanego. Wnioskodawca zarzucił zatem, że udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy ATONIN zostało dokonane z naruszeniem przepisów art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. skarżąca A. R., jako uprawniona z prawa ochronnego na sporny znak towarowy, reprezentowana przez rzecznika patentowego - wniosła odpowiedź na sprzeciw. W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że argumenty wskazane w sprzeciwie są bezzasadne, albowiem porównywane znaki towarowe ATONIN i ASTONIN mogą koegzystować na polskim rynku, bez ryzyka wprowadzania konsumentów w błąd. Zdaniem skarżącej, nie zostały spełnione wszystkie przesłanki określone w art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Strona skarżąca podkreśliła, że dla rzetelnej oceny podobieństwa porównywanych znaków należy określić stopień ich podobieństwa wizualnego, brzmieniowego i koncepcyjnego, a w razie potrzeby ustalić doniosłość, jaką należy przypisać poszczególnym elementom z uwzględnieniem kategorii danych towarów i warunków, w jakich są sprzedawane (por. wyrok ETS w sprawie C-361/04P, C-342/97). Uprawniona ze spornego znaku towarowego stwierdziła, powołując się na orzecznictwo WSA w Warszawie, że różnica między znakami w postaci jednej litery zmienia postrzeganie znaków, co powoduje możliwość ich odróżnienia. W dalszej części odpowiedzi na sprzeciw uprawniona ze spornego znaku towarowego porównała zakres towarowy objęty ochroną przez oba znaki. W konsekwencji strona skarżąca uznała, że przy porównywaniu obu przeciwstawionych znaków towarowych w rzeczywistości występuje jedynie zbieżność klas towarowych, brak jest natomiast rzeczywistego podobieństwa tych towarów. Zdaniem strony skarżącej, o podobieństwie towarów nie może decydować fakt umieszczenia ich w tej samej klasie Klasyfikacji Nicejskiej. Skarżąca zwróciła także uwagę, że sprzedaż towarów w tych samych miejscach nie powoduje, iż może dochodzić do ryzyka konfuzji między tymi towarami. Strona skarżąca stwierdziła, że natura towarów objętych spornym znakiem ATONIN różni się od natury towarów znaku ASTONIN. W konsekwencji strona skarżąca podkreśliła, że w tej sprawie nie zachodzi podobieństwo pomiędzy większością towarów, dla których przeznaczony jest sporny znak towarowy ATONIN a towarami dla oznaczania których przeznaczony został przeciwstawiony znak towarowy z wcześniejszym pierwszeństwem. Zatem, w ocenie skarżącej, nie została spełniona przesłanka identyczności, czy też podobieństwa towarów, dla oznaczania których przeznaczone zostały oba porównywane znaki towarowe. Ponadto, strona skarżąca, ustosunkowując się do wniesionego sprzeciwu, dokonała oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych w świetle art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Oceniając podobieństwo samych oznaczeń, skarżąca powołała się na orzecznictwo dotyczące znaków towarowych "vanilia" oraz "vanila", w którym sąd uznał, że brak w spornym oznaczeniu litery "i" powoduje, że znak jest odmiennie postrzegany. W dniu [...] stycznia 2012 r. na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP pełnomocnik wnoszącego sprzeciw złożył pismo (załącznik do protokołu), w którym podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie - podkreślił, że porównywane znaki towarowe obejmują identyczne lub podobne towary w klasie 5. Wnoszący sprzeciw stwierdził, że omawiane produkty są sprzedawane w tych samych punktach sprzedaży, co więcej często występują w punktach sprzedaży obok siebie. Jednocześnie podkreślił, że sporny znak towarowy ATONIN jest podobny pod względem wizerunku i fonetyki do przeciwstawionego znaku towarowego ASTONIN. Ponadto podtrzymał stanowisko, iż oba porównywane znaki towarowe mają łudząco podobne identyczne elementy początkowe (ASTO - oraz ATO -), a także identyczne człony końcowe (- NIN), co oznacza zatem, że różnica między tymi znakami sprowadza się jedynie do jednej litery - S. Z kolei obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej, również podtrzymując dotychczasowe stanowisko uprawnionej z prawa ochronnego na sporny znak towarowy - podniósł, że oba oznaczenia są relatywnie krótkie, różnią się wyraźnie brzmiącą literą - S, co wprowadza różnice nie tylko wizualne, ale również fonetyczne. Pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, że w dotychczasowym orzecznictwie Urzędu Patentowego RP niejednokrotnie organ wyraził pogląd, że różnica jednej litery jest wystarczająca do rozróżnienia porównywanych znaków towarowych. Ponadto pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę, że znak przeciwstawiony jest stosowany do leczenia niedoczynności przysadki mózgowej (wąski krąg odbiorców), a więc różni się od suplementów diety (szerszy krąg odbiorców) proponowanych przez stronę uprawnioną z prawa ochronnego udzielonego na sporny znak towarowy. Pełnomocnik strony skarżącej podkreślił także, iż w przypadku produktów stosowanych do leczenia niedoczynności przysadki decyzję o wyborze leku podejmuje się przy udziale lekarza, w związku z tym - zdaniem strony skarżącej - ryzyko konfuzji w obrocie handlowym jest w tym wypadku wykluczone. W wyniku rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej - działając na podstawie art. 246 i art. 247 ust. 2 p.w.p. oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. - decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r., nr Sp. [...], unieważnił prawo ochronne na znak towarowy ATONIN nr [...] w zakresie następujących towarów z klasy 5: produkty farmaceutyczne, produkty lecznicze, witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, środki wspomagające leczenie, suplementy diety do celów leczniczych, dietetyczne środki spożywcze do celów leczniczych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, produkty biobójcze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, materiały do leczenia zębów, żywność dla niemowląt, plastry, materiały opatrunkowe, środki sanitarne do celów medycznych, środki odkażające, produkty weterynaryjne, preparaty diagnostyczne do celów medycznych (pkt 1 decyzji), zaś w pozostałym zakresie sprzeciw oddalił (pkt 2 decyzji), przyznając jednocześnie spółce M. KGaA z siedzibą w D., Niemcy od skarżącej A. S. kwotę 2.600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3 decyzji). W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy RP, powołując się na przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. - stwierdził, że nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy, jeżeli jest on identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawo ochronne z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Organ podkreślił, że z treści tego przepisu wynika, że dla wypełnienia jego dyspozycji konieczne jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: - identyczność lub podobieństwo towarów, do oznaczania których znaki te są przeznaczone, a także - identyczność lub podobieństwo znaków towarowych. Organ wyjaśnił jednocześnie, że podobieństwo towarów i znaków może prowadzić do ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów lub usług oznaczonych tymi znakami. A zatem, zdaniem organu, z powyższego przepisu wynika, że nie każde podobieństwo pomiędzy znakami powoduje niedopuszczalność rejestracji znaku towarowego, lecz tylko podobieństwo w takim stopniu, które mogłoby wprowadzać odbiorców w błąd. Dokonując oceny podobieństwa na podstawie przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., Urząd patentowy RP w pierwszej kolejności poddał ocenie podobieństwo samych towarów. Oceniając podobieństwo towarów, organ przyjął, że towary chronione spornym znakiem towarowym nr [...] są w części identyczne lub podobne do towarów objętych prawem wyłącznym [...], albowiem w wykazie towarów porównanych znaków towarowych znajdują się sformułowania, które jednoznacznie wskazują na identyczność towarów nimi oznaczanych. Zdaniem organu, są to: produkty farmaceutyczne, środki sanitarne do celów medycznych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt, wskazane w wykazie spornego znaku towarowego nr [...], które odpowiadają towarom objętym ochroną znaku przeciwstawionego nr [...]: produkty farmaceutyczne, preparaty sanitarne do celów medycznych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt. Analogicznie, zdaniem organu, należy uznać produkty biobójcze chronione spornym oznaczeniem, za identyczne wobec środków odkażających objętych ochroną znaku [...], ponieważ środki biobójcze służą do dezynfekcji (zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2003r. w sprawie kategorii i grup produktów biobójczych według ich przeznaczenia - Dz. U. z 2003r. Nr 16, poz. 150), a dezynfekcja oznacza w języku polskim odkażanie. W pozostałym zakresie ocenianego podobieństwa towarów z klasy 5 organ przyjął, że towary: produkty lecznicze, witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, środki wspomagające leczenie, suplementy diety do celów leczniczych, dietetyczne środki spożywcze do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, materiały do leczenia zębów, plastry, materiały opatrunkowe, środki odkażające, produkty weterynaryjne, preparaty diagnostyczne do celów medycznych są podobne względem towarów chronionych przez wcześniejszy znak towarowy. Urząd Patentowy RP stwierdził, że pomimo, iż towary wskazane w wykazie towarów objętych prawem ochronnym na sporny znak towarowy nr [...] opisane są konkretnie co do tożsamości, a wykaz znaku z wcześniejszym pierwszeństwem nr [...] posługuje się określeniami ogólniejszymi, fakt ten nie uniemożliwia stwierdzenia podobieństwa pomiędzy: substancjami dietetycznymi do celów leczniczych wymienionymi w wykazie znaku [...], a witaminami, minerałami, mineralnymi dodatkami do żywności, mineralnymi wodami do celów leczniczych, środkami wspomagającymi leczenie, suplementami diety do celów leczniczych, dietetycznymi środkami spożywczymi do celów leczniczych, preparatami ziołowymi, ziołami leczniczymi, naparami leczniczymi, herbatkami leczniczymi. Organ stwierdził także podobieństwo między produktami farmaceutycznymi (chronionymi przez przeciwstawiony znak nr [...]) a produktami leczniczymi, lekami na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionkami, surowicami, produktami krwiopochodnymi (chronionymi spornym znakiem towarowym nr [...]), wskazując w uzasadnieniu decyzji, iż towary te bez wątpienia służą poprawie i utrzymaniu zdrowia. Ponadto organ uznał, że również preparaty diagnostyczne do celów medycznych, objęte ochroną spornego znaku, należy uznać za podobne do produktów farmaceutycznych, objętych ochroną znaku przeciwstawionego, ponieważ - zdaniem organu - produkty te są ściśle powiązane z przemysłem farmaceutycznym i badaniami przeprowadzanymi w zakresie produkcji takich wyrobów. Organ wskazał, że o podobieństwie towarów takich, jak materiały do plombowania zębów, wosk dentystyczny (chronionych prawem nr [...]) do materiałów do leczenia zębów (objętych ochroną spornego znaku nr [...]), świadczy oprócz ich ogólnego leczniczego przeznaczenia, także specjalistyczne identyczne przeznaczenie - zastosowanie w stomatologii i dentystyce. Ponadto organ uznał, że plastry, materiały opatrunkowe, środki sanitarne do celów medycznych, środki odkażające są podobne do preparatów sanitarnych do celów medycznych, albowiem wszystkie mają to samo przeznaczenie, podobny jest także sposób ich wykorzystania. Jednocześnie Urząd patentowy RP stwierdził, że uznał produkty weterynaryjne za podobne do produktów farmaceutycznych, ponieważ w weterynarii stosowane są produkty farmaceutyczne w identycznym celu - poprawy stanu zdrowia. Natomiast, dokonując oceny podobieństwa, Urząd Patentowy RP uznał, że nie są podobne do towarów objętych ochroną przeciwstawionego znaku nr [...], następujące towary, objęte ochroną spornego znaku ATONIN: środki do zwalczania robactwa, fungicydy, produkty chemiczne przeznaczone dla nauk medycznych. Organ stwierdził, że o braku podobieństwa tych towarów przesądza odmienny charakter, przeznaczenie oraz kanały dystrybucji tych towarów względem któregokolwiek z towarów chronionych znakiem z wcześniejszym pierwszeństwem ASTONIN. Przechodząc do oceny podobieństwa samych przeciwstawionych oznaczeń, Urząd Patentowy RP stwierdził na wstępie, że zgodnie z utrwaloną praktyką oraz orzecznictwem, oznaczenia powinny być oceniane jako całość, gdyż sama powtarzalność wyodrębnionych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd (organ powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 marca 1999 r., III RN 136/98, a także na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w wyroku z 12 maja 2003 r., sygn. akt. II SA 1486/02). Organ wskazał, że mając na uwadze całościową ocenę znaku towarowego, należy zwrócić uwagę na proporcje w sile odróżniającej poszczególnych elementów, a także ich oryginalność i sposób ich postrzegania, mając na uwadze jednocześnie ogólne wrażenie, jakie znaki wywierają na odbiorcy. Ponadto, zdaniem organu, w zakresie podobieństwa oznaczeń porównanie znaków obejmuje warstwę fonetyczną, warstwę znaczeniową oraz warstwę wizualną. Ocena taka opiera się na całościowym wrażeniu wywoływanym przez te znaki (organ powołał się na stanowisko wyrażone w wyroku Sądu Pierwszej Instancji w sprawie T-169/03 Miss Rossi vs. Sissi Rossi). Jednocześnie organ, powołując się na poglądy doktryny - uznał, iż wystarczy stwierdzenie podobieństwa w jednej z ocenianych płaszczyzn, aby uznać przeciwstawione znaki za podobne (vide: R. Skubisz, Prawo Znaków Towarowych. Komentarz, Wydawnictwa Prawnicze, wyd. II, Warszawa 1997, s. 91). Organ w pierwszej kolejności podkreślić, że wcześniejszy znak towarowy ASTONIN CTM nr [...] jest znakiem słownym, a więc przedstawia wyłącznie zapis słowa astonin. Organ wskazał, że również sporny znak towarowy ATONIN jest znakiem słownym i stanowi wyłącznie zapis liter składających się na słowo atonin. Organ stwierdził, że oceniane znaki są: siedmioliterowe - astonin i sześcioliterowe atonin, ale obydwa trzysylabowe a-to-nin (sporny) i as-to-nin (wcześniejszy). Pierwsze litery są identyczne "A", natomiast druga litera w słowach jest odmienna w spornym znaku jest to "T" a w słowie astonin "S". Urząd Patentowy RP uznał, że pomimo, iż wcześniejszy znak towarowy ma ustaloną postać zapisu słowa astonin, to nie można wykluczyć, że sporny znak towarowy nie będzie zbliżony do zapisu przedstawionego w znaku wcześniejszym, ponieważ w spornym znaku "brakuje" jednej litery "S" a pozostałe litery i ich układ są identyczne w słowach, które użyto w ocenianych znakach towarowych. Organ uznał, że w płaszczyźnie fonetycznej artykulacja, jak i percepcja przeciwstawionych znaków nie powoduje utrudnień, bowiem słowa są odczytywane jako atonin i astonin. Zdaniem organu, różnicą w powyższych słowach użytych w znakach towarowych jest brak litery/głoski "S" występującej jako druga w znaku wcześniejszym. Niemniej, organ uznał, że przyjmując, iż w płaszczyźnie fonetycznej prawidłowo artykułowany akcent w języku polskim przypada z reguły na drugą sylabę od końca, to w ocenianych słowach atonin i astonin akcent pada na identyczną sylabę "- to -" i w związku z tym, jest to najlepiej słyszalna sylaba w obu słowach. W płaszczyźnie znaczeniowej organ przyjąć, że słowa stanowiące porównywane znaki towarowe są fantazyjne dla towarów, dla których oznaczania służą, stąd nie można mówić o podobieństwie w płaszczyźnie znaczeniowej. Konkludując, Urząd Patentowy RP uznał, że całościowa ocena podobieństwa znaków ATONIN i ASTONIN, prowadzi do wniosku, że wyrazy te są niemal identyczne. Według organu, jedyną różnicą w powyższych znakach towarowych jest zastosowanie innej, drugiej litery - "S". Organ wskazał, że w języku polskim litera "S" jest spółgłoską przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną niemniej szczegółowe ustalenia dotyczące rodzaju głosek, pozostają bez wpływu na prawidłową ocenę całych znaków towarowych. Według organu, porównywane słowa, stanowiące znaki towarowe mają identyczną początkową literę "A-", zakończone są identyczną dobrze słyszalną sylabą ,,-NIN". Urząd Patentowy RP uznał zatem, że jeżeli przeciętny odbiorca skupia uwagę na elementach przewodnich oznaczeń i pomija te elementy, które nie mają istotnego znaczenia, to znaki towarowe, w których za wspomnianym wyjątkiem, użyto tych samych liter, w tej samej kolejności ponadto akcent pada na identyczną sylabę, należy uznać za podobne. Organ uznał, że występujące różnice w ocenianych słowach, stanowiących przeciwstawione znaki towarowe, niwelowane są przez elementy identyczne. Zdaniem organu, z przeprowadzonej powyżej analizy wynika zatem, że przeciwstawione oznaczenia są podobne w płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej. Przechodząc do oceny ryzyka wprowadzenia w błąd, Urząd Patentowy RP stwierdził, że ryzyko to w zakresie towarów, co do których uznano podobieństwo lub identyczność - istnieje. Jakkolwiek organ uznał, że w odniesieniu do większości tych towarów stopień uwagi odbiorców jest wyższy niż przeciętnie, to jednak stopień podobieństwa znaków i towarów jest na tyle wysoki, że ryzyko ma charakter rzeczywisty, w szczególności w odniesieniu do końcowych odbiorców. Mając zaś na uwadze, że znaki towarowe ATONIN i ASTONIN przeznaczone są w klasie 5 do oznaczania towarów w części identycznych (jak produkty farmaceutyczne) i w części podobnych (jak środki wspomagające leczenie), organ stwierdził, że nie sposób przy obecności towarów tak oznaczanych, wyeliminować ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Ryzyko to, jak stwierdził organ, jest duże także z tego powodu, że znaki te są dla polskiego odbiorcy fantazyjne, mają obce brzmienie, przez co możliwość ich zniekształcenia jest większa. Organ stwierdził także, iż tak duże podobieństwo wyrazów ATONIN i ASTONIN nie jest neutralizowane szczegółowymi elementami fonetycznymi oraz graficznym zapisem słów, w rzeczywistości nieanalizowanymi przez odbiorców Uzasadniając rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów postępowania, organ powołał się na przepisy art. 100 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. w zw. z § 8 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych. Urząd Patentowy RP uznał, że należy nałożyć na stronę skarżącą, jako uprawnioną z prawa ochronnego na sporny znak towarowy - obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, albowiem strona przeciwna uległa tylko co do nieznacznej części. W związku z tym organ przyznał wnoszącemu sprzeciw kwotę 2.600 złotych. Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. skarżąca A. S., reprezentowana przez adwokata, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Urzędu patentowego RP z dnia [...] stycznia 2012 r., zaskarżając zawarte w jej punkcie 1 rozstrzygnięcie dotyczące unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy ATONIN nr [...]. Wnosząc o uchylenie spornej decyzji w zaskarżonej części, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych, strona skarżąca zarzuciła Urzędowi Patentowemu RP: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego - poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., 2. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza przepisów art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz 107 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. - poprzez brak całościowej oceny stanu faktycznego. W uzasadnieniu skargi strona, odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. - wskazała, że w zaskarżonej decyzji Urząd Patentowy RP - wbrew ciążącym na nim obowiązkom - dokonał szeregu dowolnych ustaleń niemających oparcia w materiałach sprawy w zakresie rzekomego podobieństwa towarów oraz oznaczeń, a w konsekwencji przesłanki ryzyka wprowadzenia w błąd w odniesieniu do przeciwstawionych znaków, przez co dopuścił się naruszenia przepisu art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. i odmówił udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak towarowy. Zdaniem skarżącej, w przedmiocie oceny przesłanki podobieństwa towarów brak w zaskarżonej decyzji dostatecznej analizy w zakresie ich podobieństwa. Strona skarżąca zarzuciła, że Urząd Patentowy RP wskazał jedynie, iż podobieństwo to wynika z zastosowania spornych towarów w przemyśle farmaceutycznym. Zdaniem skarżącej, ocena całościowa znaków pozwala stwierdzić, iż różnica jednej litery w niektórych przypadkach będzie wystarczająca do uznania, że między znakami nie występuje prawnie relewantne podobieństwo. Strona skarżąca powołała się w tym zakresie na stanowisko wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2008 r., sygn. akt. VI SA/Wa 371/2008, LexPolonica nr 1907541, w którym Sąd stwierdził, iż "znaki należy oceniać w całości, a dzisiejszy konsument jest uważny i zorientowany. W ocenie sądu znaki nie są identyczne. Elementy: "vanilia" oraz "vanila" znaczą co innego, także brzmią inaczej. Brak litery "i" w spornym znaku zmienia jego postrzeganie." Biorąc pod uwagę drugą przesłankę wskazaną w art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., tj. podobieństwo towarów, strona skarżąca podniosła, iż orzecznictwo wskazuje, że oceniając to podobieństwo należy wziąć pod uwagę wszystkie relewantne czynniki odnoszące się do sprzedaży i obrotu tymi towarami. Czynniki te powinny uwzględniać naturę tych towarów, ich przeznaczenie oraz metodę ich użycia (strona skarżąca powołała się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE wydany w sprawie Canon Kabushiki Kaisha vs. Metro-Goldwyn-Mayer, Inc., C-39/97. W konsekwencji skarżąca uznała, sam fakt sprzedaży podobnych towarów w tych samych miejscach nie powoduje, iż zachodzi ryzyko konfuzji między tymi znakami. Strona skarżąca zwróciła uwagę, że sporne znaki towarowe zostały zarejestrowane dla różnej kategorii towarów w klasie 5. Zdaniem skarżącej, w niniejszej sprawie mamy do czynienia w większości z wymienionych pozycji jedynie ze zbieżnością klas towarowych, niż z rzeczywistym podobieństwem tych towarów. Ponadto skarżąca stwierdziła, że o podobieństwie w/w towarów z pewnością nie może decydować fakt umieszczenia ich w tej samej klasie Klasyfikacji Nicejskiej. Strona skarżąca podniosła, że zgodnie z wieloma poglądami doktryny przynależność towarów (usług) do wspólnej klasy towarowej nie stanowi argumentu na rzecz uznania towarów (usług) za należące do tego samego rodzaju (strona przywołała publikację: R. Skubisz, Prawo znaków towarowych. Komentarz, Warszawa 1997 r., s. 87). Strona skarżąca zauważyła, że takie stanowisko prezentuje także Urząd Patentowy RP, przywołując dla przykładu pogląd wyrażony w decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia 10 kwietnia 1984 r., Odw 1061/84, nie publ., /w:/ R. Skubisz, ibidem, s. 87). Ponadto skarżąca podniosła, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi podobieństwo pomiędzy większością towarów, dla których przeznaczony jest sporny znak towarowy ATONIN, a towarami, do oznaczania których służy przeciwstawiony znak towarowy ASTONIN. Zatem, w ocenie strony skarżącej, - w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka identyczności/podobieństwa towarów obu znaków towarowych. W ocenie strony skarżącej, sam fakt sprzedaży towarów w tych samych miejscach nie powoduje, iż może dochodzić do prawdopodobieństwa kontuzji między tymi towarami. Dla oceny podobieństwa ważna jest bowiem natura tych towarów, sposób ich użycia, czy też ich przeznaczenie. Strona skarżąca uznała, że z pewnością należy przyjąć, że odmienną naturę, przeznaczenie, czy nawet sposób użycia mają takie towary, jak - z jednej strony: witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, produkty biobójcze, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, plastry, materiały opatrunkowe, produkty weterynaryjne, środki do zwalczania robactwa, fungicydy, herbicydy, produkty chemiczne przeznaczone dla nauk medycznych, preparaty diagnostyczne do celów medycznych, z drugiej zaś - takie towary, jak: preparaty farmaceutyczne, preparaty sanitarne do celów medycznych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt, materiały do plombowania zębów, wosk dentystyczny, środki odkażające. Zdaniem strony skarżącej, sam fakt, iż większość towarów odnosi się do ich przeznaczenia leczniczego (medycznego) i związany jest z ich przynależnością do klasy 5 klasyfikacji nicejskiej, nie powoduje podobieństwa między nimi. Zdaniem skarżącej środki odkażające, żywność dla niemowląt, czy też wosk dentystyczny to kategorie towarów, których sposób użycia, a także natura jest odmienna od wymienionych towarów oznaczanych znakiem towarowym ATONIN. Zdaniem skarżącej, są one z pewnością sprzedawane w sposób właściwy dla tego typu produktów. Strona przyjęła, że wosk dentystyczny, czy produkty odkażające mają swoje konkretne, jednoznaczne przeznaczenie. Zdaniem skarżącej, odbiega ono znacznie od przeznaczenia, czy też sposobu użycia witamin, minerałów, czy wód mineralnych. Według strony skarżącej, odmienne jest również przeznaczenie oraz natura takich preparatów, jak preparaty ziołowe, produkty weterynaryjne, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, produkty biobójcze od towarów przeciwstawionego znaku towarowego. Zatem, według strony skarżącej, w większości towary z klasy 5 objęte ochroną przeciwstawionych znaków towarowych - są odmienne, niepodobne do siebie. Przechodząc do zarzutów związanych z oceną ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd, strona skarżąca stwierdziła, że w celu dokonania prawidłowej oceny ryzyka wprowadzenia konsumentów w błąd poprzez współistnienie na rynku dwóch znaków towarowych, tj. przesłanki koniecznej dla zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., niezbędne jest odwołanie się do "modelu właściwego odbiorcy". Skarżąca wskazała, że model ten, wypracowany w orzecznictwie sądów wspólnotowych, nakazuje dokonywać oceny porównawczej znaków towarowych z punktu widzenia nabywcy danych towarów, tj. konsumenta należycie poinformowanego, uważnego i rozsądnego (por. np. wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE z dnia 15 marca 2007 r. w sprawie C-171/06). Według skarżącej, ryzyko wprowadzenia takiego konsumenta w błąd zachodzi w sytuacji, gdy mógłby on uznać, że oferowane mu towary pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa lub przedsiębiorstw powiązanych ze sobą gospodarczo. Strona skarżąca uznała, że możliwość wprowadzenia w błąd przeciętnego konsumenta w niniejszej sprawie należy oceniać z uwzględnieniem specyfiki rynku farmaceutycznego, gdzie przeciętny odbiorca (specjalista z zakresu medycyny oraz konsument - pacjent) zwraca większą uwagę na nazwę produktów, stąd mało realne jest pomylenie przez niego produktów przeznaczonych na dane schorzenie (strona przywołała wyrok Trybunału Sprawiedliwości WE z dnia 21 października 2008 r. wydany w sprawie Aventis Pharma vs. OHIM - Nycomed (PRAZOL), nr T-95/07, pkt 29). W konsekwencji strona skarżąca uznała, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi podobieństwo pomiędzy większością towarów, dla których przeznaczony jest znak ATONIN do towarów przeciwstawionego znaku towarowego ASTONIN. Zatem, zdaniem strony skarżącej, w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka identyczności/podobieństwa towarów obu porównywanych znaków towarowych. Strona skarżąca, powołując się na wyrok ETS z dnia 23 października 2002 r., sprawa T- 388/00, ELS - stwierdziła, że w niniejszej sprawie znajduje zastosowanie zasada wzajemnej zależności. Strona wskazała, iż całościowa ocena zakłada pewną współzależność między branymi pod uwagę czynnikami, w szczególności podobieństwem znaków towarowych oraz podobieństwem towarów lub usług, których one dotyczą, przy czym niski stopień podobieństwa między oznaczonym towarami lub usługami może być zrównoważony znaczącym stopniem podobieństwa między znakami towarowymi i odwrotnie (zasada wzajemnej zależności). Zdaniem skarżącej, rejestracja spornego znaku towarowego ATONIN obejmuje grupę towarów z klasy 5, która w większości nie pokrywa się z towarami oznaczanymi przeciwstawionym znakiem towarowym ASTONIN. Uzasadniając zarzuty naruszenia przepisów postępowania, a zwłaszcza art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p. - poprzez brak całościowej oceny zaistniałego stanu faktycznego, strona skarżąca stwierdziła, że fakt, iż Urząd Patentowy RP nie wziął pod uwagę wskazanych przez nią istotnych okoliczności świadczących o braku podobieństwa między porównywanymi znakami towarowymi - powoduje, że poczynione przez organ ustalenia należy uznać za całkowicie bezzasadne, a oparta na nich decyzja powinna być uchylona. Zdaniem strony skarżącej, niepełne odniesienie się przez Urząd Patentowy RP do argumentów wskazanych przez skarżącą w odpowiedzi na sprzeciw, należy uznać za naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego. Skarżąca, powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 115/10 – stwierdziła, iż zasada przekonywania nie zostanie zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre dowody zgromadzone w sprawie, czy też twierdzenia, wyjaśnienia strony, albo nie odniesie się do faktów istotnych dla sprawy, okoliczności podnoszonych przez stronę. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a."). Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, że od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym (prawem Unii Europejskiej), rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej (acquis communautaire), w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego (prawa Unii Europejskiej), interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej. W ocenie Sądu, analizując pod tym kątem skargę A. S., należy przyjąć, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] - nie narusza zarówno przepisów prawa materialnego, w tym przede wszystkim art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, jak również przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, należycie ocenił zgromadzony w toku postępowania spornego materiał dowodowy, dokonał jego wszechstronnej analizy i w konsekwencji zasadnie unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy ATONIN nr [...], stosując przy tym właściwe przepisy prawa krajowego interpretowane zgodnie z prowspólnotową ich wykładnią, uwzględniającą przede wszystkim stosowne postanowienia Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2008/95/WE z dnia 22 października 2008 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz. Urz. UE L z 2008 r., nr 299, poz. 25). Zdaniem strony skarżącej, organ uchybił przepisom art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a., albowiem oparł sporną decyzję na błędnie ustalonym i ocenionym stanie faktycznym, nie dokonując jego całościowej oceny. Ponadto, w ocenie strony skarżącej, organ niedostatecznie uzasadnił sporne rozstrzygnięcie. Podnosząc natomiast zarzut naruszenia prawa materialnego strona skarżąca wskazała, że obraza przepisu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., polegająca na jego błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu, przejawiała się w całkowicie niezasadnym przyjęciu przez organ, że zachodzi podobieństwo towarów, do oznaczania których przeznaczono porównywane znaki towarowe, a także podobieństwo samych przeciwstawionych oznaczeń, których przedmiotowa sprawa dotyczy. W konsekwencji niewłaściwego zastosowania wskazanej normy prawnej wyrażonej w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. doszło, zdaniem skarżącej, do wadliwego przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia owych towarów. Według Sądu, podnoszone wyżej zarzuty nie są trafne, albowiem organ - wbrew zarzutom skargi - prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy, należycie ocenił zgromadzony w toku postępowania spornego materiał dowodowy, dokonał jego całościowej i precyzyjnej analizy i w konsekwencji, właściwie interpretując przepis art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej - zasadnie unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy w zakresie szczegółowo wskazanym w pkt. 1 zaskarżonej decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...]. W myśl art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej, mającego zastosowanie w niniejszej sprawie z uwagi na datę zgłoszenia do ochrony słownego znaku towarowego ATONIN [...], nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. W świetle przytoczonego wyżej art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., niedopuszczalna jest rejestracja znaku towarowego (udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy), gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. O tym, czy w konkretnym przypadku mogłoby dojść do kolizji praw z rejestracji (praw ochronnych) rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd odbiorców, co do źródła pochodzenia towarów. Przy czym, co należy wyraźnie podkreślić, ryzyko skojarzenia ze znakiem wcześniejszym jest kategorią błędu a nie samodzielną przeszkodą w rejestracji oderwaną od funkcji oznaczenia pochodzenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2007 r., sygn. akt II GSK 113/07). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial vs. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51). Tak więc w braku jednej z przesłanek niezbędnych do zastosowania art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy - Prawo własności przemysłowej, nie może występować prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd. Innymi słowy, we wszystkich sprawach, w których powstaje problem podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych, jest on wypadkową dwóch - ściśle ze sobą powiązanych - elementów: po pierwsze - podobieństwa oznaczeń, a po drugie - podobieństwa (jednorodzajowości) towarów (usług), dla których znaki są zgłaszane, zarejestrowane lub używane. Oba te czynniki wyznaczają zakres ochrony znaku towarowego (tak m.in. M. Kępiński /w:/ Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do źródła pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI zeszyt nr 28 z 1982 r., s. 10). W tej sytuacji, na gruncie rozpatrywanej sprawy, Urząd Patentowy RP zobowiązany był ocenić w toku postępowania nie tylko kwestię podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń, ale przede wszystkim rozważyć na wstępie problem podobieństwa towarów. Ponadto powinien zbadać, czy nie występują inne okoliczności wpływające na zmniejszenie lub też zwiększenie ryzyka konfuzji. Przy czym, przeprowadzając porównanie znaku spornego ze znakiem przeciwstawionym, w pierwszej kolejności ocenie powinno zostać poddane podobieństwo lub identyczność towarów, do oznaczania których służą te znaki. Dopiero bowiem przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikowało konieczność dokonania porównania obu oznaczeń. Zdaniem Sądu, rozstrzygając kwestię podobieństwa towarów, Urząd Patentowy RP prawidłowo przesądził o jednorodzajowości i podobieństwie części towarów z klasy 5, chronionych spornym znakiem towarowym ATONIN do towarów objętych prawem wyłącznym z wcześniejszym pierwszeństwem - przeciwstawionym znakiem ASTONIN nr [...], tak więc zasadnym było rozważanie w niniejszej sprawie podobieństwa omawianych oznaczeń. Sądu uznał, że oceniając podobieństwo lub identyczność towarów, organ zasadnie przyjął, że towary chronione spornym znakiem towarowym nr [...] są w części identyczne lub podobne do towarów objętych prawem wyłącznym nr [...], albowiem w wykazie towarów porównanych znaków towarowych znajdują się sformułowania, które jednoznacznie wskazują na identyczność towarów nimi oznaczanych. Zdaniem Sądu, organu w sposób właściwy przyjął, że towary wskazane w wykazie spornego znaku towarowego nr [...] takie, jak: produkty farmaceutyczne, środki sanitarne do celów medycznych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt, odpowiadają towarom objętym ochroną znaku przeciwstawionego nr [...], takim, jak: produkty farmaceutyczne, preparaty sanitarne do celów medycznych, substancje dietetyczne do celów leczniczych, żywność dla niemowląt. Ponadto, w ocenie Sądu, organ prawidłowo przyjął, że produkty biobójcze, chronione spornym oznaczeniem, są identyczne wobec środków odkażających, objętych ochroną znaku [...], ponieważ środki biobójcze służą do dezynfekcji (vide: powołane przez organ rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 stycznia 2003r. w sprawie kategorii i grup produktów biobójczych według ich przeznaczenia) - Dz. U. z 2003r. Nr 16, poz. 150), a dezynfekcja oznacza w języku polskim odkażanie. Dokonując ocenianego podobieństwa towarów z klasy 5 w pozostałym zakresie, Urząd Patentowy RP w sposób właściwy przyjął, że towary takie, jak: produkty lecznicze, witaminy, minerały, mineralne dodatki do żywności, mineralne wody do celów leczniczych, środki wspomagające leczenie, suplementy diety do celów leczniczych, dietetyczne środki spożywcze do celów leczniczych, preparaty ziołowe, zioła lecznicze, napary lecznicze, herbatki lecznicze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne, materiały do leczenia zębów, plastry, materiały opatrunkowe, środki odkażające, produkty weterynaryjne, preparaty diagnostyczne do celów medycznych - są podobne względem towarów, do oznaczania których przeznaczony został znak towarowy chronionych przez wcześniejszą rejestrację. W ocenie Sądu, należy podzielić przy tym stanowisko Urzędu Patentowego RP, który zasadnie stwierdził, że pomimo, iż towary wskazane w wykazie towarów objętych prawem ochronnym na sporny znak towarowy ATONIN nr [...] opisane są konkretnie co do tożsamości, zaś wykaz znaku z wcześniejszym pierwszeństwem nr [...] posługuje się określeniami ogólniejszymi - nie jest niemożliwe stwierdzenie podobieństwa pomiędzy: substancjami dietetycznymi do celów leczniczych, które wymienione zostały w wykazie przeciwstawionego znaku nr [...], a witaminami, minerałami, mineralnymi dodatkami do żywności, mineralnymi wodami do celów leczniczych, środkami wspomagającymi leczenie, suplementami diety do celów leczniczych, dietetycznymi środkami spożywczymi do celów leczniczych, preparatami ziołowymi, ziołami leczniczymi, naparami leczniczymi, herbatkami leczniczymi. Analogicznie należy podzielić stanowisko organu odnośnie stwierdzonego podobieństwa między takimi towarami, jak produkty farmaceutyczne (chronionymi przez przeciwstawiony znak towarowy ASTONIN nr [...]), a towarami chronionymi spornym znakiem nr [...] takimi, jak produkty lecznicze, leki na bazie produktów biologicznych i biotechnologicznych, szczepionki, surowice, produkty krwiopochodne. Organ słusznie zauważył bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że powyższe towary bez wątpienia służą poprawie i utrzymaniu zdrowia. Ponadto, w ocenie Sądu, organ słusznie uznał, że również towary takie, jak: preparaty diagnostyczne do celów medycznych, objęte ochroną spornego znaku, należy uznać za podobne do produktów farmaceutycznych, objętych ochroną znaku przeciwstawionego, ponieważ - zdaniem Sądu - organ zasadnie podkreślił, iż produkty te są ściśle powiązane z przemysłem farmaceutycznym i badaniami przeprowadzanymi w zakresie produkcji takich wyrobów. Organ prawidłowo wskazał ponadto, że o podobieństwie towarów takich, jak materiały do plombowania zębów, wosk dentystyczny (chronione przeciwstawionym prawem wyłącznym nr [...]) oraz materiały do leczenia zębów (objęte ochroną spornego znaku towarowego nr [...]), świadczy oprócz ich ogólnego leczniczego przeznaczenia, także specjalistyczne identyczne przeznaczenie - zastosowanie w stomatologii i dentystyce. Ponadto, organ nie bez racji uznał, że plastry, materiały opatrunkowe, środki sanitarne do celów medycznych, środki odkażające są podobne do preparatów sanitarnych do celów medycznych, albowiem wszystkie mają to samo przeznaczenie, a także podobny jest ich sposób wykorzystania. Jednocześnie Urząd Patentowy RP w sposób uzasadniony podniósł, że towary takie, jak: produkty weterynaryjne są podobne do produktów farmaceutycznych, ponieważ w weterynarii powszechnie stosowanych jest wiele tych samych produktów farmaceutycznych, co w przypadku ochrony zdrowia ludzi, a już z całą pewnością identyczny jest cel ich zastosowania (vide: poprawa stanu zdrowia). W ocenie Sądu, należy wyraźnie wskazać, iż nie jest zgodna z prawdą podniesiona przez stronę skarżącą okoliczność, jakoby jedyną przesłanką świadcząca o podobieństwie ocenianych towarów miało być ich sklasyfikowanie w tej samej klasie. Taki zarzut nie znajduje żadnego potwierdzenia w analizie uzasadnienia zaskarżonej decyzji organu. Dokonując kontroli prawidłowości decyzji w zakresie oceny podobieństwa oznaczeń należy wskazać, iż niewątpliwie przedmiotem oceny na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. jest określony znak, jako integralna całość, co jest uzasadnione percepcją przeciętnego konsumenta, który zwykle postrzega znak towarowy jako całość i nie bada jego różnych elementów. Przy czym powyższe założenie nie oznacza zakazu dokonywania oceny poszczególnych elementów tego znaku. Warto zauważyć, iż w orzecznictwie wspólnotowym podkreśla się wyraźnie, że w toku oceny podobieństwa szczególne znaczenie mają te ich elementy, które są jednocześnie odróżniające i dominujące. Zakodowany w pamięci przeciętnego konsumenta całościowy obraz znaku jest bowiem niedoskonały i stanowi odbicie tych elementów znaku, które zostały przez niego zapamiętane. Łatwiej zapamiętywane przez konsumentów – często nieświadomie – są właśnie elementy dominujące i odróżniające znaku (tak również: J. Dudzik, M. Mazurek /w:/ Własność przemysłowa, orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, Sądu Pierwszej Instancji i Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego z komentarzami, pod red. R. Skubisza, Warszawa 2008, s. 538 i cyt. tam wyrok Sądu Pierwszej Instancji z dnia 1 marca 2005 r., w sprawie T-185/03 Fusco vs. Urząd w Alicante, Zb. Orz. 2005, s. II-715, pkt 46). Rozpatrując prawidłowość dokonanej przez organ oceny podobieństwa znaków towarowych, tj. spornego znaku towarowego słownego ATONIN nr [...] oraz przeciwstawionego, zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz uczestnika postępowania znaku towarowego słownego ASTONIN nr [...] należy przyznać rację Urzędowi Patentowemu RP, że omawiane znaki towarowe są do siebie podobne. Należy, zdaniem Sądu, podzielić stanowisko organu, że całościowe wrażenie, jakie wywołują znaki przeciwstawione, pozwala na przyjęcie, że istnieje podobieństwo wizualne oraz fonetyczne porównywanych znaków. Trzeba bowiem podkreślić, że odbiorca zwraca uwagę na główne, wiodące elementy oznaczeń, pomija natomiast cechy drugorzędne. W orzecznictwie wypracowano szereg kryteriów oceny podobieństwa znaków towarów. Podkreśla się w nim konieczność dokonywania syntetycznej i całościowej oceny podobieństwa. Ocena ta, jak już Sąd wspomniał, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej oraz konceptualnej (znaczeniowej), winna opierać się na całościowym wrażeniu wywoływanym przez porównywane znaki, z uwzględnieniem w szczególności ich elementów o dystynktywnym i dominującym charakterze (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji WE z dnia 16 stycznia 2008 r. w sprawie Inter-lkea Systems BV vs. OHIM, T-112/06, pkt 39 i cytowane tam orzecznictwo). Ponadto, w orzecznictwie wspólnotowym podkreśla się, iż całościowa ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej oraz konceptualnej, winna uwzględniać ogół czynników istotnych w danej sprawie, w tym w szczególności stopień uwagi przeciętnego konsumenta, który winien być postrzegany jako osoba należycie poinformowana, uważna i rozsądna. Całościowa ocena podobieństwa pomiędzy znakami towarowymi winna uwzględniać istnienie podobnych i dystynktywnych elementów spornych oznaczeń oraz to, w jakim stopniu elementy te przykuwają uwagę przeciętnego odbiorcy (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 czerwca 1999 r. w sprawie Lloyd Schuhfabrik Meyer & Co. GmbH vs. Klijsen Handel BV, C-342/97, pkt 25-27). W orzecznictwie organów wspólnotowych co do zasady przyjmuje się, że przy dokonywaniu oceny dominującego charakteru jednego lub kilku składników złożonego znaku towarowego, należy w szczególności wziąć pod uwagę istotne cechy każdego ze składników tego znaku w porównaniu z istotnymi cechami innych składników. Ponadto pomocniczo można również uwzględnić wzajemną pozycję różnych elementów składowych znaku w całościowym układzie znaku złożonego (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji WE z dnia 22 marca 2007 r. w sprawie Saint-Gobain Pam SA vs. OHIM, T-364/05, pkt 97 i cytowane tam orzecznictwo). Organ, dokonując oceny podobieństwa oznaczeń, słusznie w pierwszej kolejności podkreślił, że wcześniejszy znak towarowy ASTONIN CTM nr [...] jest znakiem słownym, a więc przedstawia wyłącznie zapis słowa astonin. Organ wskazał, że również sporny znak towarowy ATONIN jest znakiem słownym i stanowi wyłącznie zapis liter składających się na słowo atonin. Organ zasadnie podkreślił, że oceniane znaki są: siedmioliterowe - astonin i sześcioliterowe atonin, ale obydwa trzysylabowe a-to-nin (sporny) i as-to-nin (wcześniejszy). Pierwsze litery są identyczne "A", natomiast druga litera w słowach jest odmienna w spornym znaku jest to "T" a w słowie astonin - "S". Zdaniem Sądu, organ w sposób prawidłowy przyjął, że pomimo, iż wcześniejszy znak towarowy ma ustaloną postać zapisu słowa astonin, to nie można wykluczyć, że sporny znak towarowy nie będzie zbliżony do zapisu przedstawionego w znaku wcześniejszym, ponieważ w spornym znaku "brakuje" jednej litery "S" a pozostałe litery i ich układ są identyczne w słowach, które użyto w ocenianych znakach towarowych. Organ prawidłowo uznał ponadto, że w płaszczyźnie fonetycznej artykulacja, jak i percepcja przeciwstawionych znaków nie powoduje utrudnień, bowiem słowa są odczytywane jako atonin i astonin. Zdaniem organu, różnicą w powyższych słowach użytych w znakach towarowych jest brak litery/głoski "S" występującej jako druga w znaku wcześniejszym. Niemniej, organ uznał, że przyjmując, iż w płaszczyźnie fonetycznej prawidłowo artykułowany akcent w języku polskim przypada z reguły na drugą sylabę od końca, to w ocenianych słowach atonin i astonin akcent pada na identyczną sylabę "- to -" i w związku z tym, jest to najlepiej słyszalna sylaba w obu słowach. Zdaniem Sądu, dokonując oceny podobieństwa w płaszczyźnie znaczeniowej, organ zasadnie przyjąć, że słowa stanowiące porównywane znaki towarowe są fantazyjne dla towarów, dla których oznaczania służą, stąd nie można rzeczywiście mówić o jakimkolwiek podobieństwie w płaszczyźnie znaczeniowej. Biorąc powyższe pod uwagę, Sądu zgodził się ze stanowiskiem Urzędu Patentowego RP, że całościowa ocena podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych ATONIN i ASTONIN, prowadzi do wniosku, że oznaczenia te są niemal identyczne. Według Sądu, jak słusznie zauważył organ, jedyną różnicą w powyższych znakach towarowych jest zastosowanie innej, drugiej litery - "S". Organ prawidłowo jednak wskazał, że w języku polskim litera "S" jest spółgłoską przedniojęzykową szczelinową bezdźwięczną niemniej szczegółowe ustalenia dotyczące rodzaju głosek, pozostają bez wpływu na prawidłową ocenę całych znaków towarowych. Według Sądu, należy zgodzić się z organem, że porównywane słowa, stanowiące znaki towarowe mają identyczną początkową literę "A-", zakończone są identyczną dobrze słyszalną sylabą ,,-NIN". Urząd Patentowy RP uznał zatem w sposób przekonywujący, że jeżeli przeciętny odbiorca skupia uwagę na elementach przewodnich oznaczeń i pomija te elementy, które nie mają istotnego znaczenia, to znaki towarowe, w których za wspomnianym wyjątkiem, użyto tych samych liter, w tej samej kolejności ponadto akcent pada na identyczną sylabę, należy uznać za podobne. Według Sądu, występujące różnice w ocenianych słowach, stanowiących przeciwstawione znaki towarowe, niwelowane są przez elementy identyczne. Zdaniem Sądu, z przeprowadzonej powyżej analizy wynika zatem, że przeciwstawione oznaczenia są podobne w płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej. Niewątpliwie, przy dokonywaniu oceny podobieństwa znaków z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy (dobrze poinformowanego, rozsądnie spostrzegawczego i ostrożnego), należy uwzględniać nie tylko to, że taka osoba rzadko ma możliwość bezpośredniego porównania znaków i zachowuje w pamięci jedynie ich niedoskonały obraz, co słusznie podkreślił również organ w swojej decyzji, ale również, że ocena dokonywana z punktu widzenia takiego odbiorcy, powinna uwzględniać stopień uwagi, jaki poświęca się poszczególnym kategoriom towarów lub usług. W niniejszej sprawie, z uwagi na rodzaj oferowanych towarów, należy przyjąć, że wprawdzie towary, do oznaczania których przeznaczony jest sporny znak towarowy, nie są zwykłymi towarami masowej konsumpcji, niemniej nie sposób jednocześnie przyjąć, że poziom uwagi konsumentów przy ich wyborze i ocenie znaków jest na tyle wysoki, aby wykluczyć ryzyko wprowadzenia w błąd. W tej sytuacji, biorąc pod uwagę podobieństwo przeciwstawionych znaków, należy zgodzić się z organem, że nawet należycie poinformowani, uważni i rozsądni przeciętni odbiorcy mogą sądzić, że podobne towary, oznaczone przeciwstawionymi znakami, pochodzą z tego samego przedsiębiorstwa, a tym samym mogą być wprowadzeni w błąd co do źródła pochodzenia tych towarów. Zdaniem Sądu, istnieje zatem realne ryzyko, że analizowane oznaczenia zostaną pomylone w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, albowiem występujący w obu porównywanych oznaczeniach elementy słowne mogą błędnie sugerować, że sporny znak towarowy ATONIN jest odmianą zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem znaku towarowego ASTONIN i pochodzi od tego samego przedsiębiorcy. Nabywca towarów będzie mógł ewentualnie przypuszczać, że przedsiębiorstwo używające podobnego znaku pozostaje z podmiotem uprawnionym z wcześniejszej rejestracji w związkach organizacyjnych, gospodarczych lub prawnych, co również stanowi uzasadnienie dla prawidłowo przyjętego przez organ ryzyka wprowadzania odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów oferowanych na rynku handlowym. W tej sytuacji należy uznać, iż - wbrew zarzutom strony skarżącej - organ nie naruszył w tym zakresie przepisów prawa, w tym w szczególności art. 8 k.p.a. (zasada zaufania obywateli do organów Państwa). Niewątpliwie z zasady wyrażonej w tym przepisie wynika przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności (art. 6 k.p.a.). Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku tak ukształtowanego postępowania mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Zdaniem Sądu, postępowanie Urzędu Patentowego RP w niniejszej sprawie zasadom takim odpowiada, gdyż organ prowadząc postępowanie sporne, wyjaśnił okoliczności sprawy oraz ustosunkował się do zgłaszanych w toku postępowania twierdzeń i wniosków strony reprezentującej inne interesy. Należy zgodzić się w pełni z twierdzeniem organu, iż sprawy żadnego znaku towarowego nie da się rozpatrywać ogólnie oraz w sposób automatyczny, gdyż jest ona zawsze oceniana w swoich konkretnych uwarunkowaniach i odniesieniach. Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących obrazy przepisów postępowania, należy - zdaniem Sądu - stanowczo podkreślić, że Urząd Patentowy RP, wydając zaskarżoną decyzję administracyjną w sprawie unieważnienia w części prawa ochronnego na znak towarowy ATONIN nr [...], uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania, a następnie końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Związanie rygorami procedury administracyjnej oznacza, że Urząd Patentowy RP jest obowiązany m.in. do przestrzegania zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Zdaniem Sądu organ uwzględniając powyższą zasadę zobowiązany jest dokładnie wyjaśnić okoliczności sprawy, konkretnie ustosunkować się do żądań i twierdzeń strony skarżącej oraz uwzględnić w decyzji zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes strony. Organ administracji jest ponadto obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i ocenić cały materiał dowodowy (art. 7, art.77 § 1 i art. 80 k.p.a.) oraz uzasadnić swoje rozstrzygnięcie według wymagań określonych w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z tej przyczyny należy stwierdzić, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] brak jest jakichkolwiek istotnych uchybień formalnych, których Urząd Patentowy RP dopuściłby się w toku postępowania spornego, a które uniemożliwiłyby Sądowi dokonanie prawidłowej oceny zarzutów skargi i wypowiedzenie się co do legalności (zasadności) podjętego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uznał, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia ponadto wymogi stawiane przez przepis art. 107 § 3 k.p.a., gdyż w swej decyzji Urząd Patentowy RP wyraźnie wskazał, dlaczego unieważnił prawo ochronne na sporny znak towarowy, kierując się przesłankami zawartymi w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, działając na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.