VI SA/Wa 2569/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2017 r. sprawy ze skargi G. z siedzibą w W. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany statutu oddala skargę Komisja Nadzoru Finansowego (zwana dalej organem/Komisją) decyzją z dnia [...] października 2016 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania G. (zwany dalej skarżącym, funduszem, wnioskodawcą), reprezentowanego przez G. S.A. w W. (zwany dalej Towarzystwem) od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego (zwanej dalej organem I instancji/Komisją) z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...], w sprawie nakazania funduszowi, zmiany statutu w zakresie zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy. Komisja dokonała szczegółowej analizy postanowień statutu Funduszu w zakresie objętym postępowaniem, w ujęciu historycznym tj. zbadano kolejno wprowadzane od 2008 r. zmiany statutu w przedmiotowym zakresie, co zostało szczegółowo opisane w decyzji. Po przeprowadzonej analizie Komisja wszczęła z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie nakazania ww. funduszowi zmiany statutu w zakresie zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych związanych z subfunduszem [...] (d. [...] i [...]). Ponadto dokonała rozszerzenia przedmiotu postępowania administracyjnego zmiany statutu w zakresie zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych związanych z subfunduszem [...] oraz w zakresie przesłanki likwidacji tego subfunduszu, o której mowa w art. 64 ust. 2 pkt 2 lit. e) statutu G. Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. Komisja, na podstawie art. 228 ust. 2a ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi z dnia 27 maja 2004 r. (Dz. U. 2016, nr 1896; dalej jako ustawa) oraz art. 104 § 1 k.p.a., w związku z art. 11 ust. 5 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, nakazała G., reprezentowanemu przez G. S.A. z siedzibą w W., zmianę statutu w zakresie zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych związanych z subfunduszem [...] poprzez przywrócenie w odniesieniu do wykupu certyfikatów inwestycyjnych tego subfunduszu zasad określonych w statucie G. w brzmieniu określonym w wypisie aktu notarialnego z dnia 25 kwietnia 2008 r. oraz w zakresie przesłanki likwidacji tego subfunduszu, o której mowa w art. 64 ust. 2 pkt 2 lit. e) statutu G. poprzez jej wykreślenie, w terminie czternastu dni od dnia, w którym decyzja nakazująca zmianę statutu G. stanie się ostateczna. Fundusz złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Komisji z dnia [...] lipca 2016 r., zarzucając naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. z uwagi na brak wszechstronności zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie. Jego zdaniem niezasadne jest przywrócenie pierwotnych postanowień statutu Funduszu, określonych przyjętym aktem notarialnym z dnia [...] kwietnia 2008 r., w zakresie w jakim normują one kwestię wykupu certyfikatów inwestycyjnych. Wskazał, iż nie sposób uznać za prawidłowe i zgodne z przepisami k.p.a. działanie Komisji, polegające na całkowitym pominięciu stanowiska Towarzystwa obejmującego propozycję zmian statutu Funduszu w zakresie zasad dokonywania wykupu certyfikatów inwestycyjnych Funduszu przedstawioną Komisji w ramach pisma Towarzystwa z dnia [...] lipca 2014 r., do której Towarzystwo odnosiło się kilkukrotnie w toku dalszych kontaktów z Komisją, jak i w czasie przedmiotowego postępowania. Stanowisko skarżącego zostało szczegółowo opisane w odwołaniu. Komisja rozpoznając ponownie sprawę wskazała, że w zaskarżonej decyzji prawidłowo przedstawiono stan faktyczny, który jest zgodny ze stanem faktycznym ustalonym w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji. Wskazała, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 3 statutu, Fundusz działa jako fundusz inwestycyjny zamknięty z wydzielonymi subfunduszami w rozumieniu Ustawy. Na dzień zatwierdzenia statutu, art. 4 ust. 1 tego statutu przewidywał, iż Fundusz składał się z dziesięciu subfunduszy, w tym subfunduszu [...]. W dniu 25 sierpnia 2009 r. Towarzystwo, działając w imieniu Funduszu, dokonało zmiany m.in. art. 4 ust. 1 statutu w ten sposób, iż zastąpiło nazwę subfunduszu [...], nazwą [...], a następnie w dniu [...] czerwca 2010 r. dokonało zmiany statutu zastępując nazwę subfunduszu [...], nazwą [...]. Subfundusz [...]został zawiązany przez Towarzystwo w następstwie przydziału certyfikatów inwestycyjnych serii B związanych z tym subfunduszem, dokonanego uchwałą Zarządu Towarzystwa nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. Zatwierdzony przez Komisję statut G. [...], w brzmieniu określonym w wypisie aktu notarialnego z dnia [...] kwietnia 2008 r., Rep. A nr [...], sporządzonego przez notariusza [...] prowadzącego Kancelarię Notarialną w W., przy ulicy G. nr [...], regulował zasady wykupu certyfikatów inwestycyjnych w art. 43 ust. 1. W przepisie tym wskazywano, że zasady wykupywania certyfikatów inwestycyjnych są wspólne dla wszystkich Subfunduszy, w tym [...]. W art. 43 ust. 2 statutu wskazano, iż Fundusz dokonuje wykupu Certyfikatów Inwestycyjnych na żądanie Uczestnika na opisanych w nim zasadach. Stwierdziła, że Towarzystwo dokonywało zmian statutu (zmiany szczegółowo opisane w decyzji). Zdaniem organu całokształt zgromadzonego w postępowaniu pierwszej instancji materiału dowodowego oraz negatywna ocena zmian statutu dokonywanych przez reprezentujące Fundusz Towarzystwo wskazuje, że Towarzystwo tworząc Fundusz, a zwłaszcza wyodrębniając w nim Subfundusz o takim profilu inwestycyjnym, powinno uregulować w sposób odpowiedni obowiązujące dla Subfunduszu zasady wykupywania certyfikatów inwestycyjnych. Zdaniem organu uczestnicy Subfunduszu, którzy nabyli certyfikaty w oparciu o określone postanowienia statutu, nie powinni ponosić konsekwencji niewłaściwych założeń biznesowych w odniesieniu do Subfunduszu, w sytuacji, w której Towarzystwo nie poinformowało uczestników o ryzyku związanym z brakiem płynności Subfunduszu i ryzyku dotyczącym możliwości zmiany statutu prowadzącej do ograniczenia wykupu certyfikatów inwestycyjnych Subfunduszu. Każdy uczestnik może złożyć żądanie wykupu obejmujące określoną liczbę certyfikatów ustaloną przez niego wg własnego uznania, na podstawie indywidualnej oceny swojej sytuacji, zgodnie z postanowieniami statutu jednakowymi dla wszystkich uczestników. Jednocześnie to, czy uczestnik jest zainteresowany całkowitym wykupem, czy też nie jest, nie należy do oceny Towarzystwa i nie powinno stanowić podstaw dla określonych działań podejmowanych przez Towarzystwo, mających na celu ograniczenie zamiaru uczestnika. Oczywistym ograniczeniem tego zamiaru jest maksymalna wartość środków płynnych posiadanych przez Subfundusz, która zgodnie ze statutem, będzie mogła zostać przeznaczona na wykup, a która w oparciu o zasadę proporcjonalnej redukcji ograniczy żądanie każdego uczestnika, nie prowadząc jednocześnie do uprzywilejowania uczestników względem siebie. Ponadto wskazano, że rolą Towarzystwa jest umożliwienie realizacji każdemu uczestnikowi uprawnienia do wykupienia certyfikatów inwestycyjnych Subfunduszu, w stopniu proporcjonalnym do liczby posiadanych certyfikatów, ponieważ Towarzystwo zagwarantowało takie uprawnienie uczestnikom oferując im pierwotnie certyfikaty Subfunduszu. Komisja uważa, iż Towarzystwo podejmując decyzje inwestycyjne dotyczące lokat Subfunduszu powinno mieć na uwadze, iż zarówno przepisy Ustawy jak i statutu nakładają na nie obowiązek działania w interesie uczestników Subfunduszu, również poprzez gwarantowanie realizacji obowiązujących w statucie zasad wykupu certyfikatów inwestycyjnych związanych z Subfunduszem. W związku z tym, Towarzystwo powinno dochować najwyższej staranności w doborze instrumentów finansowych nabywanych do portfela Subfunduszu i tak realizować politykę inwestycyjną Subfunduszu, aby zapewnić dostateczną płynność aktywów Subfunduszu, zwłaszcza poprzez szczegółową weryfikację kontrahentów, ich sytuacji finansowej, płynności, a zwłaszcza wypłacalności i nie doprowadzać do sytuacji, w której następować będzie przekładanie płatności zobowiązań takich podmiotów wobec Subfunduszu na kolejne okresy. Jej zdaniem zasadne jest stanowisko wyrażone w Decyzji, iż pierwotna treść statutu Funduszu w omawianym zakresie jest najbardziej pożądanym i najkorzystniejszym dla uczestników rozwiązaniem, nie, jak wskazał Wnioskodawca, przez sam fakt dokonania zmiany pierwotnych zapisów przez Towarzystwo bez wymaganego ówcześnie zezwolenia Komisji, lecz ze względu na to, iż każda z wprowadzonych zmian, w tym również zmiana dokonana bez wymaganego zezwolenia Komisji, powodowała uszczuplenie uprawnień uczestników związanych z możliwością złożenia żądania wykupu oraz jego realizacją, jak również skutkowała zróżnicowaniem praw przysługujących tym uczestnikom z związku z wykupem posiadanych certyfikatów. Komisja uważa, iż kwestia naruszenia interesu uczestników była analizowana w sposób uwzględniający zarówno uczestników, których certyfikaty są wykupywane, jak i wpływ każdorazowego dokonania wykupu na stan portfela inwestycyjnego Funduszu i w konsekwencji pozostałych uczestników Funduszu, w związku z czym i z tego też względu Komisja słusznie uznała, że przywrócenie pierwotnej wersji statutu Funduszu leży w interesie zarówno uczestników, którzy będą chcieli skorzystać z uprawnienia do wykupu certyfikatów, jak i tych, którzy będą chcieli zostać w Funduszu. Jej zdaniem uczestnicy Subfunduszu, którzy nabyli certyfikaty w oparciu o określone postanowienia statutu, licząc na możliwość wyjścia z inwestycji w określonym terminie, nie powinni być niespodziewanie ograniczani, czy też pozbawiani możliwości skorzystania ze swoich uprawnień. Komisja po ponownym rozpatrzeniu sprawy ustaliła stan faktyczny sprawy, który jest tożsamy ze stanem faktycznym ustalonym w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej Decyzji oraz dokonała takiej samej jego prawnej oceny i w związku z tym wydała decyzję o utrzymaniu w mocy zaskarżonej Decyzji Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 228 ust. 2a ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że dokonywanie zmian statutu polegających na wprowadzeniu ograniczeń w wykupywaniu certyfikatów inwestycyjnych stanowi naruszenie interesu uczestników Funduszu; uznaniu, że negatywna ocena zmian statutu Funduszu w zakresie zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych prowadzi do wniosku, że najlepszym wyjściem jest przywrócenie literalnego brzmienia statutu Funduszu z 2008 r.; uznaniu że interes uczestników, o którym mowa w art. 228 ust. 2a ustawy polega na umożliwieniu każdemu uczestnikowi identycznych zasad wykupywania certyfikatów bez względu na rozmiar inwestycji, a także wpływ wykupu na interesy uczestników pozostających w Funduszu; brak uwzględnienia interesu uczestników Funduszu nie dokonujących wykupienia certyfikatów w przypadku wykupu powodującego istotne zmniejszenie wartości portfela Funduszu; naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 oraz 77 k.p.a. poprzez całkowite pominięcie stanowiska Towarzystwa obejmujące propozycję zmian statutu Funduszu w zakresie zasad dokonywania wykupu certyfikatów inwestycyjnych przedstawioną w piśmie z [...] lipca 2014 r., a w konsekwencji brak wszechstronności zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie; 3. naruszenie zasad postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 oraz 77 kpa poprzez oparcie się w wydanej decyzji na nieudowodnionych w postępowaniu twierdzeniu kontrolerów prowadzących w Towarzystwie kontrolę w okresie od dnia 3 lutego 2015 r. do 3 lipca 2015 r., przez co wydanie decyzji co najmniej spóźnionej biorąc pod uwagę wiedzę Komisji Nadzoru Finansowego o brzmieniu i kolejnych zmianach statutu Funduszu. Jego zdaniem Komisja posłużyła się przy wydaniu obydwu decyzji materiałem dowodowym zebranym w trakcie postępowania kontrolnego, które miało miejsce w Towarzystwie i na podstawie dokumentacji tego postępowania kontrolnego autorytatywnie uznała, iż ze względu na skalę zaangażowania aktywów Subfunduszu w instrumenty podmiotowo powiązane osobowo bądź kapitałowo z Towarzystwem lub funduszem zarządzanym przez Towarzystwo oraz zmiany statutu ograniczające prawa uczestników do żądania wykupu posiadanych przez nich certyfikatów inwestycyjnych kontrolerzy stwierdzili naruszenie art. 10 Ustawy o funduszach inwestycyjnych uznając, iż towarzystwo nie podjęło stosownych działań w interesie uczestników Subfunduszu w celu umożliwienia im wycofanie zaangażowanych środków. W ocenie Skarżącego nakazanie zmiany statutu w lipcu 2016 r. po zakończeniu postępowania kontrolnego rok wcześniej jawi się jako co najmniej spóźnione i każe jako niezrozumiałe traktować argumenty KNF dotyczące konieczności niezwłocznego dokonania zmiany statutu Funduszu. Uznał, że Komisja dokonała jednostronnej oceny zmian statutu Funduszu polegających na przeciwdziałaniu nadmiernemu i szkodzącemu interesom pozostałych uczestników wykupowi certyfikatów uznając je za uszczuplające prawa uczestników - nie bacząc na przedstawiane przez Skarżącego argumenty wskazujące na konieczność dbałości o interesy wszystkich Uczestników a nie tylko tych, którzy zamierzają wycofać środki z Funduszu. Skarżący wskazuje, iż w jego ocenie, niezasadnym jest przywrócenie pierwotnych postanowień statutu Funduszu, określonych i przyjętych aktem notarialnym z dnia [...] kwietnia 2008 r., nadającym statut Funduszu w zakresie w jakim normują one kwestię wykupu certyfikatów inwestycyjnych, pomimo faktu, iż zostały one zatwierdzone decyzją Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] czerwca 2008 r. Zgodnie z brzmieniem art. 139 ust. 2 ustawy, w statucie funduszu inwestycyjnego zamkniętego należy określić przesłanki, tryb i warunki wykupywania certyfikatów inwestycyjnych oraz terminy i sposób dokonywania ogłoszeń o wykupie certyfikatów. W szczególności należy określić, czy wykup certyfikatów inwestycyjnych następuje na żądanie uczestnika, czy niezależnie od zgłoszenia takiego żądania, oraz przypadki, w których wykup certyfikatów może nastąpić niezależnie od zgłoszenia żądania przez uczestnika funduszu. Jego zdaniem nakaz objęty Decyzją należy uznać za zbyt daleko idący, bowiem fakt, iż historyczne zapisy statutu Funduszu podlegały zatwierdzeniu przez Komisję nie powinien stanowić okoliczności przemawiającej za ich ponownym przywróceniem. Analogicznie nie sposób zgodzić się z poglądem Komisji wyrażonym w uzasadnieniu Decyzji, iż pierwotna treść statutu Funduszu w omawianym zakresie jest "najbardziej pożądanym i najkorzystniejszym" dla uczestników rozwiązaniem. W ocenie Towarzystwa, nie zachodzą przesłanki przekładające się na zasadność nałożonego obowiązku przywrócenia pierwotnych postanowień statutu Funduszu w zakresie zasad i trybu wykupywania certyfikatów inwestycyjnych Subfunduszu co zostało szczegółowo opisane w skardze i odwołaniu. Wniósł o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] października 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Komisji z dnia [...] lipca 2016 r. W ocenie Sądu organy prawidłowo wykazały, że kwestia naruszenia interesu uczestników Funduszu, była przez Komisję analizowana przy uwzględnieniu zarówno interesu uczestników dążących do wykupienia ich certyfikatów, jak również tych, którzy nie podjęli decyzji o zakończeniu inwestycji w certyfikaty Funduszu. Wobec tego nie uprawnione jest twierdzenie Skarżącego, że Komisja nie uwzględniła argumentów wskazujących na konieczność dbałości o interesy wszystkich uczestników, a nie tylko tych, którzy zamierzają wycofać środki z Funduszu. Zdaniem Sądu Komisja, działając jako organ nadzoru, musiała dokonać oceny wagi interesów wszystkich uczestników i prawidłowo doszła do przekonania, że interes uczestników, którzy nie złożyli żądania wykupu i interes Funduszu nie może być przedkładany nad interes uczestników, którzy złożyli lub chcą złożyć żądanie wykupu. Jak wskazano w decyzji, uczestnicy, którzy nabyli certyfikaty w oparciu o określone postanowienia statutu, przyjmując możliwość wyjścia z tej inwestycji w określonym terminie, nie powinni być niespodziewanie ograniczani czy nawet pozbawiani możliwości skorzystania ze swoich uprawnień. Wprowadzenie takich zmian do statutu Funduszu sprawiło, że przestał należycie uwzględniać interes uczestników dając Komisji uprawnienie do zastosowania art. 228 ust. 2a ustawy. Jak zasadnie zostało wskazane w zaskarżonej decyzji, ogłoszenie o dokonaniu zmian umożliwiających przeprowadzenie dodatkowego wykupu na 5 dni przed planowaną datą wykupu, ograniczyło możliwość zapoznania się uczestników z tą zmianą, a tym samym skorzystania z tej możliwości i godziło w interes uczestników. Krótki termin między ogłoszeniem zmiany statutu a planowanym terminem wykupu mógł ograniczyć liczbę uczestników, która z możliwości wykupu skorzystała. Organ prawidłowo odniósł się do zarzutów Skarżącego w zakresie ustaleń dotyczących naruszenia interesu "większościowych" uczestników Funduszu poprzez przyjęcie ograniczenia w zakresie liczby certyfikatów podlegających wykupowi w dniu wykupu, takie jak wprowadzone zmianą statutu z dnia [...] listopada 2013 r. Ograniczenie w zakresie liczby certyfikatów inwestycyjnych podlegających wykupowi w kształcie wprowadzonym przedmiotową zmianą statutu doprowadziło do nieuprawnionego uprzywilejowania mniejszościowych uczestników, dając im relatywnie większą (w stosunku do wartości inwestycji w certyfikaty) możliwość zaspokojenia swych roszczeń wobec subfunduszu z tytułu złożonych żądań wykupu certyfikatów. Doprowadziła ona do sytuacji, w której osoby, które posiadają certyfikaty odpowiadające mniejszej niż 10% wartości aktywów netto subfunduszu mogły w całości zrealizować żądanie wykupu certyfikatów i zakończyć inwestycję w subfunduszu, natomiast osoby posiadające większą liczbę certyfikatów były zmuszone do utrzymywania inwestycji w certyfikaty w związku z redukcją żądań wykupu. Zdaniem sądu organ prawidłowo ustalił, że nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 7 oraz 77 kpa poprzez całkowite pominięcie stanowiska Strony obejmującego propozycję zmian statutu Funduszu w zakresie zasad wykupu certyfikatów inwestycyjnych Funduszu przedstawioną w piśmie Towarzystwa z dnia [...] lipca 2014 r. Organ ustosunkował się do tego zarzutu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazując, że w jego ocenie w ramach przeprowadzonego postępowania administracyjnego podlegały jedynie faktycznie dokonywane zmiany statutu Funduszu, nie zaś plany czy propozycje w tym zakresie. Na gruncie art. 228 ust. 2a ustawy Organ uprawniony jest do oceny postanowień statutu, nie zaś propozycji zmian. Mając powyższe na uwadze należy uznać, iż zachodzą podstawy do nakazania Funduszowi zmiany statutu Funduszu. Stosownie do treści art. 228 ust. 2a Ustawy, Komisja może nakazać funduszowi zmianę statutu w określonym terminie, jeżeli statut zawiera postanowienia niezgodne z przepisami Ustawy lub nieuwzględniające należycie interesu uczestników funduszu. Wobec tego biorąc pod uwagę dokonaną przez Komisję negatywną ocenę poszczególnych zmian statutu związanych z zasadami przeprowadzania wykupu certyfikatów inwestycyjnych Subfunduszu, w tym obowiązujących obecnie postanowień art. 43 statutu w tym zakresie, oraz na fakt, iż Towarzystwo, pomimo wielokrotnych wezwań ze strony Komisji do dokonania zmiany kwestionowanych postanowień statutu w sposób zapewniający zgodność jego treści z przepisami Ustawy oraz interesem uczestników Subfunduszu, nie dokonało odpowiednich zmian statutu i nie zmodyfikowało godzących w interes uczestników Subfunduszu zasad wykupywania związanych z nim certyfikatów inwestycyjnych, Komisja słusznie stwierdziła, iż wypełnione zostały przesłanki opisane w normie art. 228 ust. 2a Ustawy, uprawniające Komisję do nakazania Funduszowi zmiany statutu. Organ zasadnie stwierdził, że każda z wprowadzonych zmian statutu powodowała ograniczenie uprawnień uczestników związanych z możliwością złożenia żądania wykupu oraz jego realizacją, jak również skutkowała zróżnicowaniem praw przysługujących tym uczestnikom w związku z wykupem posiadanych certyfikatów, zasadne było przekonanie, że najkorzystniejszym dla uczestników Subfunduszu rozwiązaniem będzie dokonanie przez Fundusz zmian statutu poprzez przywrócenie w odniesieniu do Subfunduszu zasad wykupywania certyfikatów inwestycyjnych obowiązujących w Funduszu na dzień udzielenia przez Komisję zezwolenia na utworzenie Funduszu, wynikających z postanowień statutu z dnia [...]kwietnia 2008 r. Fundusz inwestycyjny jest podmiotem mającym wykonywać działalność licencjonowaną, będącym jednocześnie instytucją zaufania publicznego, stąd statut funduszu musi gwarantować należyte uwzględnienie interesu uczestników tego funduszu, zgodnie z art. 3 ust. 3 Ustawy oraz pozostawać w zgodzie z przepisami prawa. W tym stanie rzeczy w ocenie sądu zaskarżona i poprzedzająca Decyzja jest prawidłowa, a zarzuty przedstawione przez Stronę nie znalazły, usprawiedliwionych podstaw. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organy administracji - rozstrzygając sprawę - oparły się na materiale prawidłowo zebranym w toku kontroli, dokonując jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, organy obu instancji uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.