VI SA/Wa 2571/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. I. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę W. I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zatytułowaną "odwołanie" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]kwietnia 2010 r. Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 17 czerwca 2010 r. Skarga została nadania w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 listopada 2010 r. (list polecony Nr [...], k. 19 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności do jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywana dalej p.p.s.a). W myśl wspomnianego przepisu skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja z dnia [...] czerwca 2010 r. została doręczona skarżącemu w dniu 17 czerwca 2010 r. (k. 20 akt administracyjnych). Stosownie do treści pouczenia zawartego w decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skarżący powinien wnieść skargę do Sądu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się w dniu 19 lipca 2010 r. Skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 12 listopada 2010 r., na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie (v. k. 19 akt sądowych), a więc z uchybieniem ustawowo określonego terminu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.