VI SA/Wa 2595/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. Ż. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi B. Ż. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczącym ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego B. Ż. (dalej także jako skarżąca) złożyła za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu dotyczącym ustalonej trasy przejazdu lub wyznaczonych przystanków. Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2008 r. wezwano skarżącą do jego uiszczenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tej sprawie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. W związku z powyższym termin na usunięcie tego braku formalnego skargi w postaci uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 26 stycznia 2009 r., zaś skarżąca uiściła przedmiotowy wpis w dniu 27 stycznia 2009 r. Mając powyższe na uwadze, postanowieniem Sądu z dnia 16 lutego 2009 r. odrzucono skargę skarżącej. Następnie skarżąca złożyła pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Zostało ono skierowane do Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W uzasadnieniu wskazała, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał współmałżonek, z którym od dłuższego czasu jest skonfliktowana. On też złośliwie przetrzymał korespondencję sądową i przekazał ją adresatowi w ostatnim dniu terminu. Jednocześnie skarżąca wskazała, że w okresie od dnia 19 do dnia 26 stycznia 2009 r. była chora. Na tę okoliczność załączyła skierowanie na zabiegi. Mając na uwadze treść złożonego wniosku oraz okoliczności faktyczne sprawy, Sąd powziął w wątpliwość, czy dotyczy on przywrócenia terminu do złożenia skargi. Dlatego też pismem z dnia 21 maja 2009 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, czy niniejszy wniosek dotyczył: 1. przywrócenia terminu do wniesienia skargi, 2. czy też przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W wezwaniu tym Sąd wskazał skarżącej, że postanowieniem Sądu z dnia 16 lutego 2009 r. odrzucono skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] z uwagi na uiszczenie wpisu sądowego po upływie terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca w piśmie z dnia 2 czerwca 2009 r. wskazała, iż wniosek dotyczy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Jednocześnie wskazała alternatywnie, iż w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, wniosła o uznanie go przez Sąd za wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.) – cytowana dalej jako p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego usystematyzowany jest pogląd, zgodnie z którym zwolnienie lekarskie nie jest potwierdzeniem braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możność dokonania czynności procesowej przez stronę. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku - por. postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/02 (M.Pr. 2002, nr 23, s. 1059). Uzasadnieniem braku winy nie jest natomiast przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 2384/03, niepublikowany) oraz nieprzebywanie pod adresem, który podano jako adres, pod którym miały być kierowane pisma (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04, niepublikowany). Zdaniem Sądu, przedstawione przez skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż skarżąca w piśmie z dnia 9 marca 2009 r. wskazała na okoliczność odebrania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przez małżonka skarżącej w dniu 19 stycznia 2009 r. i przekazania niniejszej korespondencji odbiorcy dopiero wieczorem 26 stycznia 2009 r. Spóźnione poinformowanie skarżącej o tej korespondencji wynikało z trwającego pomiędzy nimi konfliktu i wszczętego postępowania rozwodowego. Jednocześnie wskazała, iż w okresie 19 – 26 stycznia 2009 r. była chora. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą okoliczności korzystania w dniach 19 – 26 stycznia 2009 r. z zabiegów rehabilitacyjnych oraz konflikt z małżonkiem nie wykluczały, w niniejszej sprawie, możności dokonania czynności procesowej przez stronę. Przedstawione przez skarżącą skierowanie na rehabilitację wskazuje jedynie, że powinna skorzystać dwa razy w tygodniu z określonych zabiegów. Nie określa jednak, w jakim okresie ma to nastąpić, ani czy w ogóle skarżąca skorzystała z nich. Tym samym rehabilitacja nie wykluczała możności dokonania czynności procesowej przez stronę. Również, w ocenie Sądu druga przedstawiona okoliczność – złośliwe przekazanie przez małżonka korespondencji sądowej w ostatnim dniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego – nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu do dokonania tej czynności. W ocenie Sądu, skarżąca będąc świadomą powstałego konfliktu z małżonkiem i zbliżającym się terminem sprawy rozwodowej winna należycie zadbać o swoje interesy i zastrzec we właściwym urzędzie pocztowym by wszelką korespondencję kierować wyłącznie do jej rąk. Mogła również wskazać w skardze skierowanej do Sądu inny adres do korespondencji. Tych wszystkich czynności zmierzających do ochrony jej interesów nie podjęła. Tym samym nie dopełniła należytej staranności i nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony. Jednocześnie Sąd odnosząc się do wskazanej przez skarżącą możliwości alternatywnego potraktowania rozpoznawanego wniosku, jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi do Sądu wskazuje, iż niniejsza skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2008 r. nr [...] została złożona z zachowaniem terminu. Tak więc rozpoznawanie takiego wniosku jest bezprzedmiotowe. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.