VI SA/Wa 2613/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2011 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] października 2010 r., sygn. [...], po rozpatrzeniu wniosku N. Spółki z o.o. z siedzibą w L. (dalej nazywanej: skarżącą) z dnia 22 lipca 2010 r. (data złożenia w urzędzie pocztowym w dniu 23 lipca 2010 r.) o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Do wydania powyższego postanowienia doszło na podstawie następujących ustaleń: Prezydent [...] decyzją z dnia [...] maja 2010 r., znak: [...] wymierzył skarżącej karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi publicznej bez zezwolenia. Decyzję tę doręczono Spółce w dniu 8 czerwca 2010 r. W dniu 23 lipca 2010 r. N. Sp. z o.o. z siedzibą w L. nadała w urzędzie pocztowym odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wniosek uzasadniała tym, że korespondencję (decyzję) odebrała niedoświadczona pracownica, która zagubiła przesyłkę. Przesyłkę tę odnalazła dopiero w dniu 18 lipca 2010 r. i w dniu następnym przekazała ją pracodawcy. Wcześniej pracownica ta nie informowała pracodawcy, że zagubiła przedmiotową przesyłkę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] cytowanym postanowieniem z dnia [...] października 2010 r. odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do złożenia odwołania. Jako podstawę rozstrzygnięcia powołało art. 58 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1060 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). Organ wskazał, że powołany przepis dopuszcza możliwość przywrócenia terminu na wniosek zainteresowanego tylko w przypadku uprawdopodobnienia nastąpienia jego uchybienia bez winy wnioskodawcy. W niniejszej sprawie zaś uchybienie terminu do złożenia odwołania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie skarżącej. Uchybienie terminu nastąpiło z winy pracownicy Spółki, za którą odpowiedzialność ponosi zatrudniający. Spółka bowiem decyduje jaki jest system przyjmowania korespondencji i komu powierza wykonywanie tych czynności. Jednocześnie na mocy art. 134 k.p.a. organ uznał za zbędne wydawanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Na postanowienie to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła N. Spółki z o.o. z siedzibą w L. Wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. Żądanie swoje uzasadniała tym, że do przekroczenia terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn leżących po stronie pracownika a nie samej skarżącej. Zaniedbanie było wynikiem zachowania pracownicy, która nie dość, że była niedoświadczona w obowiązkach pracowniczych, nie została jeszcze dostatecznie zaznajomiona z obowiązkami wynikającymi w pracy w sekretariacie i nie była jeszcze upoważniona do odbioru pism, której to okoliczności nie sprawdził doręczyciel. Spółka nie może ponosić odpowiedzialności za zawinione działania osoby trzeciej. Skarżąca zaś dołożyła należytej staranności, gdyż dowiedziawszy się, po otrzymaniu od pracownicy zagubionej korespondencji, niezwłocznie podjęła czynności wymagane przepisami prawa. Zaistniała sytuacja była wynikiem okoliczności, których skarżąca nie mogła przewidzieć i nie do przezwyciężenia przez nią (nie wiedziała Spółka, że wpłynęła do kwestionowana decyzja). Zatem nie można mówić o zawinionym zachowaniu Spółki. Skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, skoro nie wiedziała o nadesłanej decyzji do chwili przedstawienia korespondencji przez pracownicę. Nadto organ powinien był zbadać okoliczności tego wypadku, a nie formułować ogólne stanowisko. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie powyższych przepisów, Sąd uznał, iż orzeczenie to jest prawidłowe, a wobec tego skarga N. Spółki z o.o. jako niezasadna podlega oddaleniu. Organ w rozstrzygnięciu powołał się na art. 58 k.p.a. Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu, w myśl § 2 tego art. należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Organem właściwym, zgodnie z art. 59 § 2 k.p.a., do rozpatrzenia prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania jest organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku skarżącego było Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] Odnosząc się do zarzutów skargi, należy zauważyć, że w myśl art. 45 k.p.a. jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Odbierający pismo potwierdza doręczenie mu pisma swym podpisem ze wskazaniem daty doręczenia, zgodnie z art. 46 § 1 k.p.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru postanowienia (w skrócie: z.p.o.), zostało ono doręczone skarżącej w jej lokalu. Odebrała je pracownica M. C. (jak wynika z podpisu na z.p.o.) i podała datę odbioru (kopia z.p.o., k. – 18 akt adm.). Zatem należy uznać, że doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Zresztą skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie kwestionowała tej okoliczności, jak i okoliczności, że M. C. nie była upoważniona do odbioru korespondencji w imieniu Spółki. Dopiero ten wątek pojawił się w skardze. Skarżąca nie wykazała jednak, aby pracownica ta nie była uprawniona do odbioru korespondencji jako obsługująca sekretariat firmy, chociaż udowodnienie tej okoliczności spoczywało właśnie na Spółce. Sąd nie kwestionuje, że wnioskodawca musi jedynie uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Jednakże, jak prawidłowo ustalił organ, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Argumentacja skarżącej dotyczy niedbalstwa pracownicy sekretariatu, która odebrała korespondencję i oceny skutków takiego zachowania pracownika na sytuację skarżącej. Sąd nie podziela stanowiska skarżącej. Co do oceny zawinionego zachowania pracownika, Sąd podziela stanowisko organu. Należy stwierdzić, że "uznanie braku winy jednostki organizacyjnej do wniesienia środka odwoławczego w ustawowym terminie, wymaga wykazania braku winy osoby legitymowanej do podejmowania czynności prawnej w jej imieniu. W żadnym razie o braku winy w dopełnieniu wymogów procesowych nie mogą stanowić nieprawidłowości organizacyjne tej jednostki oraz zaniedbania jej pracowników" (NSA w wyroku z dnia 20 września 2001 r., sygn. akt IV SA 1340/99, Lex nr 54141). Przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. Za takie okoliczności, jak wyżej wskazano, nie można uznać niedbalstwa pracowników i niewłaściwej organizacji pracy w jednostce (pozostawienie dużej samodzielności niedoświadczonej pracownicy). W tej sytuacji argumentacja skarżącej co do braku jej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania jest pozbawiona podstaw prawnych. Sąd oddalił wniosek dowodowy z przesłuchania wnioskowanego świadka, gdyż na mocy art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić uzupełniający dowód jedynie z dokumentów i jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości. Z powyższych przyczyn skargę N. Spółki z o.o. jako nieuzasadnioną należało oddalić na mocy art. 151 p.p.s.a.