VI SA/Wa 2617/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [....] [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1.617 (tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej "UP") decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. znak: [...], na podstawie art. 245 w zw. z art. 132 ust. 1 pkt 3 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., nazywanej dalej "p.w.p."), po rozpatrzeniu wniosku G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją UP z dnia [...] listopada 2012 r. o częściowej odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] zgłoszony dnia [....] marca 2011 r. za numerem [...] przez G. Sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. Pismem z dnia 27 sierpnia 2013 r. G. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej "skarżącą"), reprezentowana przez pełnomocnika – rzecznika patentowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję UP z dnia [...] lipca 2013 r., wnosząc o jej uchylenie. W skardze strona zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę UP podał, że na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") w wyniku rozpatrzenia skargi z dnia 27 sierpnia 2013 r. na decyzję UP z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] zgłoszony za nr [...], uwzględnił skargę w całości, uznając ją za zasadną. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę UP podał, że po przeanalizowaniu argumentów zawartych w skardze uznał, że znak towarowo-graficzny [...] dla odmówionych w obu decyzjach usług zawartych w klasach 35, 36 i 42 posiada zdolność odróżniającą, nie powodującą ryzyka wprowadzenia w błąd, a w szczególności ryzyka skojarzenia przedmiotowego znaku ze znakami wcześniejszymi, tj. [...] zarejestrowanego pod nr [...] na rzecz T. A. z siedzibą w P. z pierwszeństwem od [...] sierpnia 1999 r. oraz [....] zarejestrowanego pod nr [...] z pierwszeństwem od [...] czerwca 2007 r. na rzecz [...] A. z siedzibą w Danii. UP poinformował również, że decyzją z dnia [...] września 2013 r. znak: [...], na podstawie art. 249 ust. 2 p.w.p. po rozpatrzeniu skargi z dnia 27 sierpnia 2013 r. wniesionej przez skarżącą na decyzję UP z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] za nr [...], uchylił w całości zaskarżone decyzje. Jednocześnie UP pismem z dnia [...] września 2013 r. znak: [...], poinformował stronę, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. w wyniku rozpatrzenia skargi z dnia 27 sierpnia 2013 r. na decyzję UP z dnia [...] lipca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] zgłoszony za nr [...], uwzględnił skargę w całości, uwzględnił skargę w całości, uznając ją za zasadną, podzieliwszy argumenty zgłaszającego za uzasadnione. UP ww. piśmie zawarł informację o wydaniu na podstawie art. 249 ust. 2 p.w.p. decyzji uchylającej decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli, wskutek której dochodzi do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Zasady stosowania wspomnianego trybu określa art. 54 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W rozpoznawanej sprawie, UP po rozpatrzeniu skargi z dnia 27 sierpnia 2013 r., decyzją z dnia [...] września 2013 r., na podstawie art. 249 ust. 2 p.w.p., uchylił w całości decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. wraz z decyzją ją poprzedzająca z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] za nr [...], czym uczynił zadość żądaniu skargi. Wydana decyzja stanowi nowe rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej. Wskazany art. 249 ust. 2 ww. ustawy jest tożsamy w treści z art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Tym samym Sąd uznał, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności zaskarżonych decyzji stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2076).