VI SA/Wa 2622/25

WyrokWSA w Warszawie2025-11-06

Skład orzekający: Urszula Wilk, Sławomir Kozik, Aneta Lemiesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo zakwalifikował pismo strony jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy strona wniosła o umorzenie nałożonych kar pieniężnych?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nieprawidłowo zakwalifikował pismo strony jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ strona w sposób jednoznaczny wniosła o umorzenie nałożonych kar pieniężnych. W przypadku wątpliwości co do charakteru pisma, organ powinien zwrócić się do strony o wyjaśnienie. W konsekwencji, zaskarżone postanowienie zostało wydane bez wszczynającego postępowanie drugoinstancyjne wniosku strony, co stanowi naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji nakładającej karę pieniężną. Strona skarżąca twierdziła, że nie otrzymała decyzji, a jej pismo z 21 stycznia 2025 r. było wnioskiem o umorzenie kar, a nie wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. GITD uznał pismo za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, powołując się na odniesienia do wcześniejszych pism dotyczących okoliczności nałożenia kary.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie i zasądzono od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2025 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego W. P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") postanowieniem z 9 czerwca 2025 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "K.p.a."), po wstępnym rozpoznaniu sprawy z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez W. P. (dalej: "Strona", "Skarżący") prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: [...], od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...]z 13 września 2023 r. o nałożeniu na Stronę kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wyjaśnił, że 13 września 2023 r. GITD wydał decyzję nr [...]o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł. Decyzję uznano za doręczoną Stronie 2 października 2023 r. w trybie art. 44 K.p.a. Decyzja zawierała pouczenie o czternastodniowym terminie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wskazał następnie, że pismem nadanym 22 stycznia 2025 r. w Urzędzie Pocztowym w L. Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od ww. decyzji. Organ wyjaśnił, że 14-dniowy termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął 16 października 2023 r. Organ stwierdził, że ponieważ wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został nadany w placówce pocztowej 22 stycznia 2025 r., należy przyjąć, że Strona uchybiła 14-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ponadto organ zauważył, że Strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ww. środka prawnego, o którym mowa w art. 58 K.p.a. Organ poinformował Stronę, że może ona złożyć do GITD wniosek o udzielenie ulgi w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej (art. 189k § 1 K.p.a.). Postępowanie o udzielenie ulgi jest odrębnym postępowaniem administracyjnym, które nie może stanowić przedmiotu niniejszego postępowania w sprawie z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednocześnie organ poinformował, że Strona może wystąpić z wnioskiem o umorzenie kary w całości lub w części, rozłożenie kary pieniężnej na raty lub odroczenie terminu jej płatności do GITD. Pismem z 10 lipca 2025 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie GITD z 9 czerwca 2025 r. W skardze Skarżący stwierdził, że nie zgadza się z postanowieniami wydanymi przez GITD ponieważ nie otrzymał decyzji o nałożeniu administracyjnych kar pieniężnych 12 października 2023 r., ani w innym terminie dlatego też nie mógł się do nich ustosunkować. Skarżący podniósł, że na przełomie koniec listopada początek grudnia 2024 r., a więc po upływie jednego roku od wydania decyzji, których Skarżący nie otrzymał zostały przysłane 4 monity o rzekomych należnościach, o których nie było wiadomo dlatego też monity te wraz z pismem wyjaśniającym z 6 grudnia 2024 r., w terminie ustawowym Skarżący, jak wyjaśnił w skardze, wysłał do GITD na wskazany adres Biura Kontroli Opłaty Elektronicznej w B.P.. Skarżący wskazał następnie, że po upływie 1 miesiąca, 15 stycznia 2025 r. w odpowiedzi na pismo Skarżącego zostały przesłane 4 kopie wydanych decyzji: 1) decyzja [...]z 22 września 2023 r., 2) decyzja [...]z 13 września 2023 r., 3) decyzja [...]z 13 września 2023 r., 4) decyzja [...]z 13 września 2023 r. Skarżący wyjaśnił, że w piśmie tym został poinformowany o możliwości złożenia wniosku o umorzenie w całości nałożonych kar pieniężnych przez GITD, z którego Skarżący skorzystał dlatego wysłał wniosek o ich umorzenie 21 stycznia 2025 r. Skarżący dodał, że wniosek ten jak wynika z postanowienia został błędnie potraktowany jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy według 3 decyzji wydanych 13 września 2023r. i 1 decyzji wydanej 22 września 2023r., których Skarżący, jak podnosi, nie otrzymał. Skarżący wyjaśnił, że Jego wniosek był odniesieniem do pisma o identyfikatorze: [...]z 9 stycznia 2025 r. Skarżący wskazał, że dziwi jego również fakt dlaczego otrzymał 4 decyzje po 1.500,00 zł /łącznie 6.000,00zł/ gdyż jak wynika z kopii decyzji sprawa dotyczy tylko jednego samochodu o nr rej. [...]i 4 dni 22.11.2022 r., 23.11.2022 r., 24.11.2022 r., 28.11.2022 r. Skarżący uważa, że decyzje te zostały wadliwie podjęte. Skarżący podniósł, że z płatnych odcinków dróg krajowych korzysta na zasadzie wnoszonej przedpłaty. Zawsze uczciwie i w terminach reguluje wszystkie zobowiązania dlatego też wnioskuje o umorzenie naliczonych kar. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie uznając, że prawidłowo zakwalifikował pismo Strony jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy prawa w sposób uzasadniający jego uchylenie. W niniejszej sprawie organ stwierdził w zaskarżonym postanowieniu uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z 13 września 2023 r. o nałożeniu na Skarżącego kary pieniężnej w wysokości 1 500 zł. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja została uznana za doręczoną Skarżącemu w trybie art. 44 K.p.a. 2 października 2023 r. Skarżący nadanym 22 stycznia 2025 r. w Urzędzie Pocztowym w L.pismem z 21 stycznia 2025 r., wniósł o umorzenie w całości nałożonych kar pieniężnych przez GITD na podstawie 4 decyzji, których kopie zostały przesłane do Skarżącego pismem z 9 stycznia 2025 r. nr [...]. Skarżący wniósł w tym piśmie o przeanalizowanie Jego wyjaśnień z 6 grudnia 2024 r. i powtórzył, że prosi o pozytywne rozpatrzenie i umorzenie w całości nałożonych niesłusznie kar. W piśmie brak jest wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z 13 września 2023 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę GITD wyjaśnił, że uznał pismo Skarżącego z 21 stycznia 2025 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ponieważ w treści tego pisma Strona zwróciła się: "m. in. o przeanalizowanie jej wyjaśnień z dnia 6 grudnia 2024 r. We wskazanym piśmie skarżący powoływał się na okoliczności związane bezpośrednio z okolicznościami nałożenia na niego kary pieniężnej, w tym kwestię przeksięgowania środków oraz zasilania konta w SPOE - KAS. Ponadto strona załączyła do wniosku wydruk noty obciążeniowej wskazując, że przedkładają na okoliczność udowodnienia, że wszystkie należności za przejazdy zostały pobrane." GITD podkreślił w odpowiedzi na skargę, że mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności pozostaje na stanowisku, że prawidłowo zakwalifikował pismo strony jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia organu należy zauważyć, że organ uznał pismo Skarżącego z 21 stycznia 2025 r. za wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie pisma Skarżącego z 6 grudnia 2024 r. Pismo to jednak również nie zawiera wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i organ, jak wynika ze skargi, odpowiedział na nie 15 stycznia 2025 r. W piśmie z 21 stycznia 2025 r. Skarżący w sposób jednoznaczny wniósł o umorzenie w całości nałożonych kar pieniężnych przez GITD, powtarzając to dwukrotnie. Jeżeli organ poprzez odwołanie się Skarżącego do pisma z 6 grudnia 2024 r., powziął wątpliwość co do charakteru pisma z 21 stycznia 2025 r. powinien zwrócić się do Strony celem wyjaśnienia tej wątpliwości. W okolicznościach niniejszej sprawy należy uznać, że organ nie rozpoznał wniosku Skarżącego z 21 stycznia 2025 r., zaskarżone postanowienie natomiast dotyczy wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją GITD z 13 września 2023 r., nr [...], którego Skarżący nigdy nie złożył, co potwierdził w uzasadnieniu skargi. Sąd w związku z tym stwierdza, że organ naruszył art. 134 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. wydając zaskarżone postanowienie, zostało ono bowiem wydane bez wszczynającego postępowanie drugoinstancyjne wniosku Strony. Organ uwzględni powyższe stanowisko Sądu odnosząc się do wniosku Skarżącego z 21 stycznia 2025 r. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł w pkt 2 sentencji wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 oraz art. 209 P.p.s.a, zasądzając od organu na rzecz Skarżącego kwotę 100 zł, obejmującą zwrot wpisu w wysokości 100 zł. Skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy, z uwagi na spełnienie ustawowych przesłanek.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło