VI SA/Wa 2623/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. P. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi; 2. zwrócić L. P. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżący – L. P., w terminie oraz w prawidłowym trybie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej Sąd) skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, którą ustalono, że podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarządzeniem z 26 września 2013 r. (k. 12 akt) Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia, w terminie siedmiu dni wpisu od skargi w kwocie 200 złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało przesłane na adres wskazany przez skarżącego w skardze i uznane za doręczone mu w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a., z dniem 22 października 2013 r. (k. 14 akt). Sąd postanowieniem z 14 listopada 2013 r. (k. 17 akt) odrzucił ww. skargę, bowiem stwierdził, że skarżący nie uiścił wymaganego od niej wpisu. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem skarżący odebrał osobiście pod adresem wskazanym w skardze dnia 10 grudnia 2013 r. r. (z.p.o. k. 34 akt). Pismem nadanym na adres Sądu 16 grudnia 2013 r. (k. 29 akt), skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniach od 1 października 2013 r. do 6 grudnia 2013 r. przebywał poza granicami kraju, w związku z wykonywaną pracą w charakterze [...]. Wskazał, że powyższe spowodowało, iż nie był obecny w domu w okresie, kiedy Sąd wezwał go do uiszczenia wpisu od skargi. Wobec tego uznał, że niedotrzymanie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło z przyczyn niezależnych od niego, co w jego ocenie w świetle art. 86 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej p.p.s.a. czyni ww. wniosek zasadnym. Na potwierdzenie faktu nieobecności w ww. okresie pod wskazanym w skardze adresem, skarżący załączył do akt zaświadczenie z [...] grudnia 2013 r. (k. 24 akt), wystawione przez S. Sp. z o.o. Oddział w Polsce z siedzibą w G., z którego wynika, że jest zatrudniony w tej spółce w charakterze [...] i w okresie od 1 października 2013 r. do 6 grudnia 2013 r. był [...]. Wraz z wnioskiem skarżący uiścił wpis od skargi w kwocie 200 złotych (k. 32 akt). Sygn. akt VI SA/Wa 2623/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przystępując do rozpoznania niniejszego wniosku na wstępie obowiązany jest zbadać dopuszczalność oraz terminowość i tryb jego złożenia. Badając kwestię dopuszczalności na wstępie należy przypomnieć, że termin do uiszczenia wpisu od skargi (w niniejszej sprawie 7 dni) jest terminem ustawowym, nie podlegającym modyfikacji przez Sąd, a jedynie istnieje możliwość jego przywrócenia na zasadach określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie Sądu, wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało przez Sąd uznane za doręczone skarżącemu, w trybie zastępczym, dnia 22 października 2013 r. Zatem skarżący obowiązany był uiścić wpis w siedmiodniowym terminie, którego pierwszym dniem był 23 października, a ostatnim 29 października 2012 r. Zgodnie z aktami wpis od skargi nie został uiszczony w powyższym terminie, dlatego też skarga została przez Sąd ostatecznie odrzucona. Wobec tego Sąd stwierdza, że skarżący uprawniony był wnosić o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdyż terminowi tym uchybił, w konsekwencji wniosek jest dopuszczalny. Badając terminowość i tryb wniesienia ww. wniosku Sąd ustalił, że został on nadany na adres właściwego Sądu dnia 16 grudnia 2013 r., tj. w otwartym terminie 7 dni od otrzymania postanowienia odrzucającego skargę (z.p.o. k. 34 akt), z którego skarżący dowiedział się o uchybieniu ww. terminowi. Sąd przyjął więc, że wniosek ów został złożony w prawidłowym trybie i terminie. Jak wykazano już wcześniej skarżący ostatecznie uiścił wpis od skargi w prawidłowej wysokości, wobec czego Sąd stwierdza, że skarżący tym samym zadość uczynił wymogowi z art. 87 § 4 p.p.s.a. – tj. równocześnie z wniesieniem wniosku, dokonał czynności o przywrócenie terminu której wnosi. Sąd przystępując do rozpoznania wniosku na wstępie wyjaśnienia, że z uwagi na pewność obrotu prawnego przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminowi nastąpiło wskutek Sygn. akt VI SA/Wa 2623/13 przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że niniejszy wniosek o przywrócenie terminu jest niezasadny. Skarżący podał bowiem, że uchybienie terminu nastąpiło w związku z jego nieobecnością pod adresem wskazanym w skardze, a to z uwagi na [...] w okresie od 1 października 2013 r. do 6 grudnia 2013 r. Sąd stwierdza, że fakt [...] nie był zdarzeniem nagłym, którego skarżący nie mógł przewidzieć. Jako osoba należycie dbająca o własne interesy powinien był poinformować Sąd o zmianie miejsca pobytu na tak długi czas, mając wiedzę, że złożył skargę, czym wszczął postępowanie sądowoadministracyjne. Nic nie stało bowiem na przeszkodzie, aby zawnioskował o niedoręczanie mu na wskazany w skardze adres korespondencji w danym okresie, podając jako powód [...], bądź też podanie innego adresu do korespondencji na czas wykonywania pracy. Wobec powyższego Sąd na podstawie a contrario art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił terminu nie przywrócić. Zwracając skarżącemu wpis od skargi Sąd działał w oparciu o art. 225 p.p.s.a.