VI SA/Wa 2625/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. P. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 21 sierpnia 2013 r. I. P.(nazywana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Geodetę Kraju z dnia [...] lipca 2013 r., który utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. pozbawiającą uprawnionego geodetę w osobie skarżącej uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek z dnia 21 sierpnia 2013 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), której wykonanie poprzez pozbawienie strony uprawnień zawodowych stworzy realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca podkreśliła, że wykonanie decyzji spowoduje utratę realnej możliwości utrzymania rodziny w związku z niebezpieczeństwem unieważnienia umów gwarantujących minimum egzystencji – 1113,19 złotych (średni miesięczny dochód uzyskany z prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w miesiącach styczeń – lipiec). Skarżąca podkreśliła, że samozatrudnienie związane jest nierozerwalnie z posiadaniem uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Do wniosku skarżąca dołączyła podsumowanie księgi przychodów i rozchodów obejmujące okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie pomimo lakoniczności jego uzasadnienia. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że wykonanie przedmiotowych decyzji, którymi organ pozbawił ją uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla skarżącej i jej rodziny. Pozbawienie uprawnień zawodowych na mocy zaskarżonych decyzji doprowadzi do utraty źródła utrzymania jej rodziny. Zdaniem Sądu, powołanie się przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na utratę środków do życia w związku z jej wykonaniem, wypełnia przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taki stan, którego nie wynagrodzi późniejszy zwrot świadczenia lub w wyniku zaistnienia którego nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Cofnięcie skarżącej uprawnienia do wykonywania funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii uniemożliwia wykonywanie zawodu, co w konsekwencji skutkować będzie, podawaną przez stronę, utratą źródła utrzymania rodziny por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 października 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1040/13). Jednocześnie Sąd zauważa, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy administracji państwowej przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.