VI SA/Wa 2625/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu. Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. Główny Geodeta Kraju utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] o pozbawieniu geodety uprawnionego – I. P. (dalej: skarżąca) – uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Do wydania powyższej decyzji doszło w następujących okolicznościach. Dnia [...] czerwca 2012 r. do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, za pismem Kierownika Sekcji do spraw o wykroczenia i w sprawach wykonawczych w Sądzie Rejonowym w [...] wpłynął odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. (sygn. akt [...]). Z powyższego wyroku wynika, iż [...] I. P. została uznana winną tego, że będąc osobą uprawnioną do sporządzenia protokołu przyjęcia przebiegu granic w ramach podziału działki nr [..], poświadczyła nieprawdę, co do faktu, że wykonała ten protokół, wiedząc o tym, że w rzeczywistości został on wykonany przez [...] J. D., tj. popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) i za to z mocy art. 271 § 1 została skazana na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wobec powyższego na podstawie art. 61 ust. 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego w związku z treścią art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Główny Geodeta Kraju zawiadomił pismem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] [...] I. P. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego z uwagi na w/w wyrok Sądu Rejonowego w [...]. Jednocześnie zwrócił się do niej z prośbą o przedstawienie swojego stanowiska w sprawie. Skarżąca w piśmie z dnia [...] lutego 2013 r. wskazała, iż "fakt ukarania uległ zatarciu i zgodnie z przepisami prawa istnieje domniemanie niekaralności", zatem wszystkie instytucje państwowe i samorządowe winny uwzględnić ten fakt. W ocenie [...] I. P. ukaranie jej na podstawie art. 46 ust. 3 ustany Prawo geodezyjne i kartograficzne stanowiłoby naruszenie podstawowych praw człowieka. Ponadto [...] I. P. przekazała kopię wypisu z Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia [...] lutego 2013 r. poświadczającego, iż nie figuruje ona w w/w rejestrze. Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] pozbawił geodetę uprawnionego, [...] I. P. uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Skarżąca w oparciu o przepis art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego złożyła do Głównego Geodety Kraju wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] maja 2013 r. We wniosku tym ponownie powołała się na okoliczność zatarcia skazania, wskazując, iż z dniem zatarcia skazania osoba skazana wyrokiem w świetle prawa staje się osobą niekaraną, co winno mieć odzwierciedlenie w prowadzonym przez Głównego Geodetę Kraju postępowaniu administracyjnym. Ponadto skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Głównego Geodety Kraju, iż jest on związany zapisem art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Wyraziła pogląd, iż organ powinien przeprowadzić postępowanie w celu dokonania oceny elementów postępowania istotnych w sprawie. Wskazała, iż Sąd nie zastosował wobec niej środka karnego jakim jest pozbawienie prawa do wykonywania zawodu, zatem nie uznał jej postępowania za aż tak naganne, aby wymagało dodatkowego orzeczenia o uniemożliwieniu jej wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Wniosła o uchylenie decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] i umorzenie postępowania administracyjnego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Główny Geodeta Kraju decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. Na powyższe rozstrzygnięcie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając skarżonej decyzji naruszenie norm prawa materialnego zawartych w przepisach art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędne zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu faktu i skutków zatarcia skazania w związku z art. 106 kk, a w konsekwencji naruszenie podstawowych praw podmiotowych określonych w art. 2 i art. 31 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu skargi [...] I. P. przeprowadziła wywód na temat określonej w prawie karnym instytucji zatarcia skazania. W ocenie skarżącej P. fakt zatarcia skazania niosący tzw. rehabilitację ex lege, obowiązuje wszystkie instytucje państwowe, a wykładnia prawa nie ogranicza się do partykularnych ustaw szczególnych, ale jest rozumiana ogólno-systemowo z koniecznością uwzględnienia norm zawartych w innych aktach prawnych powiązanych funkcjonalnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, gdyż organ dopuścił się naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest przepis art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, w myśl którego w przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby, o których mowa w art. 42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód - o pozbawieniu uprawnień zawodowych orzeka Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji. Chodzi tu o utratę zdolności do czynności prawnych oraz zrównane z nią co do konsekwencji skazanie za wymienione przestępstwa wymagające pozbawienia takiej osoby uprawnień zawodowych. Organ stanął na stanowisku, iż sam fakt skazania w przeszłości za przestępstwa należące do kategorii wymienionych w tym przepisie rodzi obowiązek wydania przez Głównego Geodetę Kraju decyzji orzekającej o pozbawieniu uprawnień zawodowych, bez możliwości podejmowania analizy towarzyszących okoliczności, bez potrzeby korzystania z innych unormowań i konieczności dokonywania ocen. Organ wyraża nadto pogląd, iż cytowany powyżej przepis prawa należy do dziedziny prawa administracyjnego, natomiast zatarcie skazania, na które powołuje się [...] I. P. jest instytucją uregulowaną w prawie karnym. Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie zawiera zapisu o przedawnieniu karalności w sprawach z zakresu odpowiedzialności zawodowej. Główny Geodeta Kraju dysponuje odpisem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] lutego 2008 r., z którego wynika, iż [...] I. P. została uznana winną popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 kk. Zatem w ocenie Głównego Geodety Kraju, nawet w przypadku zatarcia kary nałożonej powyżej wskazanym wyrokiem, wciąż istnieją przesłanki do zastosowania wobec [...] I. P. sankcji przewidzianej w art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, tj. do pozbawienia uprawnień zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Z powyżej wskazanym stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić. Co prawda, ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje instytucji przedawnienia "ścigania" ani przedawnienia karania, jednakże kodeks karny przewiduje zatarcie skazania, które w takiej sytuacji uważa się za niebyłe (art. 106 k.k.). W razie skazania na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania zatarcie skazania z mocy prawa następuje z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby (art. 76 § 1 k.k.). Powyższe unormowanie dotyczy wszystkich sfer życia publicznego osoby, której dotyczy. Skoro zaś wobec upływu okresu 6 miesięcy do zakończenia okresu próby wobec skarżącej, skazanie uległo zatarciu, fakt oparcia rozstrzygnięcia o to skazanie stanowi naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na jego treść. Z tych względów na mocy art. 145 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.