VI SA/Wa 2625/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Pismem z dnia 19 sierpnia 2015 r. R.B.wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Z treści spornej decyzji wynika, że została ona wydana w oparciu m.in. o przepis art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm.). W pouczeniu zawartym w treści powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania. W świetle przepisu art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), do rozpoznania sprawy właściwy jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r. zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 604) przewidział jednakże wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 tego cyt. rozporządzenia, rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Jak stanowi art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący zamieszkuje w Poznaniu i tam też prowadzi działalność gospodarczą pod firmą P.H.U. [...] – R.B., ul. [...],[...]Poznań. W konsekwencji, uznać należy, iż w treści zaskarżonej decyzji organ odwoławczy prawidłowo pouczył skarżącego o tym, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który jest sądem właściwym miejscowo do rozpoznania niniejszej sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając przepis art. 59 § 1 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.