VI SA/Wa 2626/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) Sędzia WSA Sławomir Kozik Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2020 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "organ") decyzją z [...] września 2019 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm. dalej: "K.p.a."), art. 4 pkt 22 lit. l, art. 92a ust. 1 i ust. 3, ust. 7 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 58 z późn. zm., dalej: "u.t.d.") oraz lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990 ze zm., dalej: "P.r.d."), § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 2022 ze zm., dalej: "Rozporządzenie z 31 grudnia 2002 r."), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez B. Sp. z o.o. (dalej: "Strona", "Spółka" lub "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2019 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 2000,00 (dwa tysiące) zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GITD wskazał, że w trakcie kontroli pojazdu marki [...] o nr rej. [...] przeprowadzonej [...] marca 2019 r. stwierdzono widoczne pęknięcia tarczy hamulcowej koła pierwszej osi prawej strony. GITD, powołując się na pkt 1.1.14 załącznika 1a do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 lipca 2008 r. w sprawie kontroli ruchu drogowego (Dz. U. z 2008 r. nr 132 poz. 841 ze zm., dalej jako: "Rozporządzenie z 18 lipca 2008 r."), wskazał, że usterka ta jest zakwalifikowana jako niebezpieczna. GITD wskazał, że powyższe stwierdzono [...] marca 2019 r. podczas kontroli drogowej na DK nr [...], w miejscowości [...], zestawu pojazdów składającego się z ciągnika siodłowego marki [...] o nr rej. [...]A oraz naczepy [...] o nr [...], którego łączna dopuszczalna masa całkowita przekraczała 3,5 tony. Pojazdem kierował K.P.. Pojazdem wykonywany był krajowy transport drogowy rzeczy, W chwili zatrzymania do kontroli kierujący wykonywał krajowy transport drogowy rzeczy w imieniu przedsiębiorcy - Strony. Przebieg kontroli został utrwalony w protokole kontroli nr [...] z [...] marca 2019 r. Organ podkreślił, że w czasie kontroli sporządzono dokumentację fotograficzną, z której jednoznacznie wynika pokrycie tarczy hamulcowej licznymi pęknięciami. Stwierdzona usterka na podstawie powyższych przepisów musiała zostać zakwalifikowana jako niebezpieczna. Niezrozumiały jest zatem, zdaniem organu, fakt przeprowadzenia sprawdzenia pojazdu na podstawie zlecenia naprawy nr: [...] , w czasie którego nie wykryto tak widocznej usterki. Organ stwierdził, że z przedstawionego zlecenia wynika, iż zostało ono przeprowadzone w ramach samego przedsiębiorstwa - nie przez zewnętrzny warsztat. To może być powodem niewykrycia usterki. Odnośnie sprawdzania pojazdu przez kierowcę przed rozpoczęciem przewozu, organ dodał, że gdyby zostało ono przeprowadzone, kierowca z całą pewnością wykryłby usterkę tarczy hamulca. Wykrycie pęknięć można stwierdzić organoleptycznie i nie wymaga to szczególnej wiedzy technicznej. Niemożliwe jest również, by taka usterka powstała w czasie wykonywania przewozu. Na tarczy nie stwierdzono jednego pęknięcia, tylko szereg pęknięć, z których niektóre były długie i głębokie. Takie pęknięcia nie mogą być wynikiem jednorazowego zdarzenia w czasie przewozu. Organ wyjaśnił również, że fakt niezatrzymania dowodu rejestracyjnego jest uchybieniem naruszającym przepisy Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r. Jednak to uchybienie nie ma wpływu na ocenę usterki i stwierdzenie czy usterka ma charakter usterki niebezpiecznej, ponieważ przepisy załącznika nr 1a do wymienionego rozporządzenia jednoznacznie wskazują, które usterki pojazdu są uznane za niebezpieczne. Zatem do ustalenia charakteru usterki wystarczające jest odniesienie opisu usterki stwierdzonej podczas kontroli do opisu usterki zawartej w tym załączniku. Natomiast konsekwencją tych ustaleń jest wydanie zakazu dalszej jazdy skontrolowanego pojazdu. Tym samym zakaz ten nie decyduje o charakterze usterki. GITD stwierdził również, że Strona nie przedstawiła dowodów, iż do naruszenia doszło w okolicznościach, których nie można było przewidzieć i na które nie miała wpływu. Organ podkreślił, że to przedsiębiorca odpowiada za stan techniczny pojazdów. Przedłożone przez Stronę zlecenie naprawy nr [...] z 20 lutego 2019 r. i oświadczenie kierowcy z 26 czerwca 2019 r. nie przeczą ustaleniom dokonanym podczas kontroli drogowej w dniu [...] marca 2019 r. Według oceny podpisanego pod ww. zleceniem Kierownika Działu Eksploatacji stan techniczny ciągnika samochodowego o numerze rejestracyjnym [...] nie budził zastrzeżeń. GITD stwierdził, że opis stanu technicznego tego pojazdu jest tylko oceną dokonaną przez pracownika Skarżącej. Osoba dokonująca tej naprawy mogła usterki nie zauważyć, a mogła ją też uznać za usterkę, która nie ma wpływu na bezpieczeństwo ruchu i dlatego w ocenie tej osoby stan techniczny tego pojazdu nie budził zastrzeżeń. Natomiast dowód ten nie świadczy o braku usterki tarcz hamulcowych. Oświadczenie kierowcy także nie jest dowodem zaprzeczającym ustaleniom z dnia kontroli. Strona sama przyznała w odwołaniu, że kierowca, dokonując przeglądu w dniu kontroli, mógł nie zauważyć usterki ze względu na zacisk hamulcowy zasłaniający tarczę. Zatem w ocenie organu odwoławczego przedłożone dowody nie świadczą o powstaniu usterki podczas wykonywania skontrolowanego przewozu. Widoczne uszkodzenia tarczy hamulcowej z całą pewnością nie są zdarzeniem nagłym, którego strona nie mogła przewidzieć. W niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 92c u.t.d. Mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, organ doszedł do wniosku, że kara pieniężna w wysokości 2000,00 zł za stwierdzone naruszenia określone w lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., została nałożona na Stronę zasadnie. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję GITD z [...] września 2019 r., zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji w całości, a także o zasądzenie od GITD na rzecz Strony kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 92a ust. 1, 6 i 7 u.t.d. w zw. z załącznikiem nr 3 Ip. 9.2. - Wykazem naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w art. 92a ust. 1 u.t.d., wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz waga naruszeń - do u.t.d. oraz w zw. z załącznikiem nr 1a lp. 1.1.14.a – sposób identyfikowania pojazdu, zakres i metody badania jego stanu technicznego oraz kryteria oceny usterek stwierdzonych podczas jego badania do Rozporządzenia z 18 lipca 2018 roku poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż kierowca K.P. w dniu [...] marca 2019 roku wykonywał przewóz drogowy na rzecz Strony pojazdem posiadającym usterkę układu hamulcowego, którą organ kontrolujący zakwalifikował jako usterkę niebezpieczną, podczas gdy kierowca K. P. w dniu przeprowadzonej kontroli wykonywał przewóz drogowy pojazdem nieposiadającym usterki układu hamulcowego, która mogłaby zostać zakwalifikowana jako usterka niebezpieczna, 2) § 6a ust. 1 pkt. 4 w zw. z § 6a ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., poprzez ich niezastosowanie tj. poprzez zaniechanie przeprowadzenia badania technicznego pojazdu kierowanego przez kierowcę [...] marca 2019 r. za pomocą właściwych metod tj. poprzez użycie przyrządu kontrolno-pomiarowego służącego ocenie konieczności poddania pojazdu szczegółowej kontroli technicznej, a w konsekwencji poprzez zaniechanie poddania pojazdu szczegółowej kontroli technicznej, w przypadku rzekomego podejrzenia organu kontrolującego, że przedmiotowy pojazd posiada usterkę układu hamulcowego, która mogłaby zostać zakwalifikowana jako usterka niebezpieczna zagrażająca bezpieczeństwu ruchu drogowego, podczas gdy jedynie zastosowanie wyżej wskazanych przepisów przez organ kontrolujący i w rezultacie poddanie pojazdu szczegółowej kontroli technicznej mogłoby potwierdzić lub wykluczyć istnienie przedmiotowej usterki układu hamulcowego, zaś zaniechanie przeprowadzenia przez organ kontrolujący szczegółowej kontroli technicznej przedmiotowego pojazdu potwierdza w efekcie, iż pojazd kierowany przez kierowcę [...] marca 2019 r., nie posiadał usterki niebezpiecznej, zagrażającej bezpieczeństwu ruchu drogowego, 3) art. 132 ust. 1 lit. a) i lit. b) P.r.d. w zw. z § 5 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., poprzez ich niezastosowanie tj. niezatrzymanie przez organ kontrolujący dowodu rejestracyjnego pojazdu kierowanego [...] marca 2019 r., przez kierowcę i niewydanie kierowcy pokwitowania potwierdzającego zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem, podczas gdy jedynie zastosowanie wyżej wskazanych przepisów i zatrzymanie przez organ kontrolujący dowodu rejestracyjnego pojazdu kierowanego [...] marca 2019 r., przez kierowcę potwierdzałoby, iż przedmiotowy pojazd w chwili kontroli posiadał usterkę, która mogłaby zostać zakwalifikowana jako usterka niebezpieczna, przez co w rezultacie działania podjęte przez organ kontrolujący wskazują, iż wykryta usterka układu hamulcowego nie miała charakteru usterki niebezpiecznej i nie mogła tym samym stanowić podstawy do zatrzymania dowodu rejestracyjnego pojazdu, 4) art. 92c ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 92c ust. 1a u.t.d., poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, iż Strona nie przedstawiła okoliczności sprawy i dowodów wskazujących, że nie miała on wpływu na powstanie zarzuconych mu przez organ rzekomych naruszeń, bądź naruszenia te nastąpiły wskutek zdarzeń i okoliczności, których Skarżąca nie mogła przewidzieć, podczas gdy Skarżąca, jak również kierowca nie mieli wpływu na powstanie naruszenia, tj. rzekome dopuszczenie do wykonywania przewozu drogowego pojazdu posiadającego usterkę układu hamulcowego, jak również wykazali, iż przedmiotowa usterka wystąpiła i ujawniła się dopiero w czasie wykonywania przez kierowcę przewozu drogowego, a co za tym idzie, nastąpiła w skutek zdarzeń i okoliczności, których z obiektywnych przyczyn, ani Skarżąca, ani kierowca nie mogli przewidzieć, a ponadto nie miała charakteru usterki niebezpiecznej, 5) art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie przez organ granicy swobodnej oceny dowodu z dokumentu - oświadczenia kierowcy z 26 czerwca 2019 r. i błędne ustalenie w sposób dowolny, że kierowca przed rozpoczęciem wykonywania przewozu drogowego [...] marca 2019 r. nie przeprowadził kontroli pojazdu, w tym sprawdzenia układu hamulcowego ciągnika, gdyż, gdyby dokonał takiego przeglądu z pewnością wykryłby rzekomą usterkę tarczy hamulcowej pojazdu, podczas gdy z oświadczenia tego wprost wynika, iż kierowca przed rozpoczęciem zleconego mu przez Skarżącą zlecenia przewozowego wykonał codzienną obsługę pojazdu, która nie wykazała jakichkolwiek usterek technicznych uniemożlwiających rozpoczęcie przewozu, a co za tym idzie, pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]w chwili rozpoczęcia wykonywania przewozu był sprawny i nie posiadał jakiejkolwiek usterki, która mogłaby zostać zakwalifikowana do usterek niebezpiecznych, w szczególności nie posiadł usterek układu hamulcowego, zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, 6) art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie przez organ granicy swobodnej oceny dowodu z dokumentu - zlecenia naprawy nr [...] z 20 lutego 2019 r. i błędne ustalenie w sposób dowolny, że z uwagi na fakt, iż przegląd pojazdu został przeprowadzony przez wewnętrzne służby techniczne Strony, a nie przez serwis zewnętrzny, rzekome uszkodzenie układu hamulcowego pojazdu nie zostało wykryte, bądź celowo przez Skarżącą niewykazane, a przeprowadzona kontrola pojazdu była niewystarczająca i tym samym niewiarygodna, podczas gdy organ nie przedstawił jakichkolwiek dowodów wskazujących na nierzetelność bądź nieprawidłowość wewnętrznego przeglądu pojazdu przeprowadzonego przez Spółkę oraz konieczność przeprowadzenia przeglądu wyłącznie przez warsztat zewnętrzny, zaś z treści sporządzonego zlecenia naprawy wynika, że przegląd pojazdu został przeprowadzony prawidłowo, a także, iż na miesiąc przed kontrolą drogową pojazd posiadał w pełni sprawny układ hamulcowy, a co za tym idzie, w dniu kontroli nie mógł posiadać usterki układu hamulcowego, w takim zakresie, aby mogła ona zostać zakwalifikowana do usterek niebezpiecznych, zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Skarżąca wniosła również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu - decyzji GITD z [...] września 2019 r. utrzymującej w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2019 r., nakładającej na zarządzającego transportem w Spółce karę pieniężną w wysokości 500,00 zł tj. decyzję także wydaną w związku z rzekomymi naruszeniami polegającymi na dopuszczeniu do wykonywania przewozu drogowego pojazdu z uszkodzoną tarcza hamulcową ujawnionymi w wyniku kontroli [...] marca 2019 r. - na okoliczność przyznania w tym postępowaniu przez organ II instancji, iż pojazd marki [...]o numerze rejestracyjnym [...]w dniu kontroli, po ujawnieniu przez organ kontrolujący uszkodzeń tarczy hamulcowej, znajdował się jednakże w stanie zagrażającym ogólnemu bezpieczeństwu w ruchu drogowym, a co za tym idzie nie posiadał usterki, która mogłaby zostać zakwalifikowana do usterek niebezpiecznych mogących doprowadzić do wypadku w ruchu drogowym. W odpowiedzi na skargę GITD wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskrzonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja, jak i decyzja pierwszej instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W niniejszej sprawie została na Skarżącą jako podmiot wykonujący przewóz drogowy nałożona przez GITD kara pieniężna za poruszanie się pojazdem posiadającym usterkę stwierdzoną podczas kontroli drogowej przeprowadzonej [...] marca 2019 r., w postaci widocznych pęknięć tarczy hamulcowej koła pierwszej osi prawej strony, zakwalifikowanej jako usterka poważna i niebezpieczna. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły: art. 92a ust. 1, 2 i 7 pkt 1, art. 4 pkt 22 lit. l u.t.d., art. 2 pkt 5 i art. 4 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009 oraz lp. 9.2. załącznika nr 3 do u.t.d., art. 66 ust. 1 P.r.d. i § 15 ust. 1 Rozporządzenia z 31 grudnia 2002 r. Zgodnie z art. 4 pkt 22 lit. l u.t.d. obowiązki lub warunki przewozu drogowego to obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy oraz P.r.d. Stosownie do treści art. 66 ust. 1 P.r.d., pojazd uczestniczący w ruchu ma być tak zbudowany, wyposażony i utrzymany, aby korzystanie z niego: 1) nie zagrażało bezpieczeństwu osób nim jadących lub innych uczestników ruchu, nie naruszało porządku ruchu na drodze i nie narażało kogokolwiek na szkodę; 2) nie zakłócało spokoju publicznego przez powodowanie hałasu przekraczającego poziom określony w przepisach szczegółowych; 3) nie powodowało wydzielania szkodliwych substancji w stopniu przekraczającym wielkości określone w przepisach szczegółowych; 4) nie powodowało niszczenia drogi; 5) zapewniało dostateczne pole widzenia kierowcy oraz łatwe, wygodne i pewne posługiwanie się urządzeniami do kierowania, hamowania, sygnalizacji i oświetlenia drogi przy równoczesnym jej obserwowaniu; 6) nie powodowało zakłóceń radioelektrycznych w stopniu przekraczającym wielkości określone w przepisach szczegółowych. W myśl § 15 ust. 1 Rozporządzenia z 31 grudnia 2002 r., hamulce pojazdu powinny zachowywać wymaganą sprawność niezależnie od drgań i wpływów atmosferycznych, na jakie są narażone w normalnych warunkach eksploatacji. Zgodnie z art. 92a ust. 1 i 3 oraz ust. 7 pkt 1 u.t.d., podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12.000 złotych za każde naruszenie (ust. 1). Suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej, nie może przekroczyć kwoty 12.000 złotych (ust. 3). Wykaz naruszeń obowiązków łub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403 popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa Ip. 1-9 - załącznika nr 3 do ustawy (ust. 7 pkt 1). Stosownie do treści lp. 9.2 załącznika nr 3 do u.t.d., wykonywanie przewozu drogowego pojazdem posiadającym usterkę lub usterki układu hamulcowego, połączeń układu kierowniczego, kół, opon, zawieszenia, podwozia lub innego wyposażenia, zakwalifikowaną jako niebezpieczna - za każdy pojazd sankcjonowane jest karą pieniężną w wysokości 2.000 zł. Sąd stwierdza, że w świetle ustaleń faktycznych dokonanych w niniejszej sprawie przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, przede wszystkim, ustaleń dokonanych w trakcie kontroli drogowej [...] lutego 2019 r. oraz w świetle przytoczonej powyżej, mającej zastosowanie w niniejszej sprawie regulacji prawnej, zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję pierwszej instancji odpowiada przepisom prawa. Należy podkreślić, że bezsporne jest, iż podmiotem wykonującym przewóz drogowy [...] lutego 2019 r. była Strona. Odnośnie okoliczności uzasadniających nałożenie na Skarżącą kary pieniężnej, wskazania wymaga, że stwierdzenie przedmiotowej usterki zostało odnotowane w protokole kontroli nr [...]z [...] marca 2019 r. Usterka została również utrwalona w dokumentacji fotograficznej stanowiącej materiał dowodowy zgromadzony w aktach administracyjnych sprawy. Dokumentacja ta potwierdza występowanie na tarczy hamulcowej skontrolowanego pojazdu licznych pęknięć odpowiadających opisowi usterki z lp. 1.1.14. lit. a załącznika nr 1a do Rozporządzenia z 11 maja 2018 r., którą prawodawca z mocy prawa uznał za usterkę poważną i niebezpieczną. Organy Inspekcji Transportu Drogowego w istocie rzeczy nie mogły inaczej ocenić stwierdzonej w niniejszej sprawie i udokumentowanej, oczywistej usterki w postaci licznych pęknięć na tarczy hamulcowej. W tym stanie rzeczy niezasadny jest zarzut skargi dotyczący naruszenia w niniejszej sprawie przez organy art. 92a ust. 1, 6 i 7 u.t.d. w zw. z załącznikiem nr 3 Ip. 9.2. oraz w zw. z załącznikiem nr 1a lp. 1.1.14.a Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji bezpodstawne przyjęcie, że skontrolowany pojazd posiadał niebezpieczną usterkę układu hamulcowego. Analizując materiał fotograficzny dokumentujący stwierdzone w niniejszej sprawie nieprawidłowości, Sąd stwierdza, że występowanie stwierdzonych licznych pęknięć na tarczy hamulcowej jest widoczne gołym okiem, w związku z czym wystarczająca była w tym zakresie wzrokowa ocena stanu technicznego pojazdu, o której mowa w § 6a ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r. Oznacza to, że niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia w niniejszej sprawie § 6a ust. 1 pkt. 4 w zw. z § 6a ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., poprzez zaniechanie przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, o którym mowa w § 6a ust. 1 pkt. 4 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., za pomocą właściwych metod, tj. poprzez użycie przyrządu kontrolno-pomiarowego służącego ocenie konieczności poddania pojazdu szczegółowej kontroli technicznej, o której mowa w § 6a ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r. W ocenie Sądu, za niezasadny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 132 ust. 1 lit. a i lit. b P.r.d. w zw. z § 5 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., poprzez ich niezastosowanie, tj. niezatrzymanie przez organ kontrolujący dowodu rejestracyjnego pojazdu i niewydanie kierowcy pokwitowania potwierdzającego zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem, podczas gdy jedynie zastosowanie wyżej wskazanych przepisów i zatrzymanie przez organ kontrolujący dowodu rejestracyjnego pojazdu potwierdzałoby, iż przedmiotowy pojazd w chwili kontroli posiadał usterkę, która mogłaby zostać zakwalifikowana jako usterka niebezpieczna. W świetle przytoczonej wcześniej regulacji prawnej i treści lp. 1.1.14. lit. a załącznika nr 1 do rozporządzenia z 11 maja 2018 r., kwalifikującego z mocy prawa stwierdzoną w niniejszej sprawie usterkę jako poważną i niebezpieczną, nie można zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że fakt niezatrzymania podczas kontroli przeprowadzonej [...] marca 2019 r. przez organ kontrolujący dowodu rejestracyjnego pojazdu i niewydanie kierowcy pokwitowania potwierdzającego zatrzymanie dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdem, zgodnie z treścią § 5 ust. 1 i ust. 2 Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., determinuje charakter stwierdzonej podczas kontroli usterki w postaci licznych pęknięć na tarczy hamulcowej jako usterki niebędącej niebezpieczną. Kwestię tę rozstrzyga bowiem jednoznacznie brzmiący przepis prawa - lp. 1.1.14. lit. a załącznika nr 1 do Rozporządzenia z 11 maja 2018 r., niepozostawiający organowi kontrolującemu możliwości oceny w tym zakresie charakteru stwierdzonej usterki, od którego uzależnione jest nałożenie na Skarżącą kary pieniężnej. Sąd podziela w tym zakresie pogląd organu, że fakt niezatrzymania dowodu rejestracyjnego jest uchybieniem naruszającym przepisy Rozporządzenia z 18 lipca 2008 r., jednak to uchybienie nie ma wpływu na ocenę usterki i stwierdzenie czy usterka ma charakter usterki niebezpiecznej, ponieważ przepisy załącznika nr 1a do wymienionego rozporządzenia jednoznacznie wskazują, które usterki pojazdu są uznane za niebezpieczne. Zatem do ustalenia charakteru usterki wystarczające jest odniesienie opisu usterki stwierdzonej podczas kontroli do opisu usterki zawartej w tym załączniku. Natomiast konsekwencją tych ustaleń jest wydanie zakazu dalszej jazdy skontrolowanego pojazdu. Tym samym zakaz ten nie decyduje o charakterze usterki. Z tych też względów Sąd oddalił wniosek dowodowy zawarty w skardze z decyzji GITD z [...] września 2019 r. na okoliczność przyznania w tym postępowaniu przez organ II instancji, iż pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]w dniu kontroli, po ujawnieniu przez organ kontrolujący uszkodzeń tarczy hamulcowej, znajdował się jednakże w stanie zagrażającym ogólnemu bezpieczeństwu w ruchu drogowym, a co za tym idzie nie posiadał usterki, która mogłaby zostać zakwalifikowana do usterek niebezpiecznych mogących doprowadzić do wypadku w ruchu drogowym. Po pierwsze, w ocenie Sądu odnośnie charakteru usterek decydujące ma znaczenie dokumentacja fotograficzna zgromadzona w sprawie oraz dokument urzędowy, tj. protokół kontroli, a nie inna decyzja GITD. Po drugie wnioskowana decyzja dotyczy kwestii, które nie budzą istotnych wątpliwości Sądu, a tylko w sytuacji, gdy jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości, w świetle art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "P.p.s.a."), Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów. Sąd stwierdza, że niezasadny jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., poprzez przekroczenie przez organ granicy swobodnej oceny dowodu z dokumentu a) oświadczenia kierowcy z 26 czerwca 2019 r. i błędne ustalenie w sposób dowolny, że kierowca przed rozpoczęciem wykonywania przewozu drogowego [...] marca 2019 r. nie przeprowadził kontroli pojazdu, b) zlecenia naprawy nr [...] z 20 lutego 2019 r. i błędne ustalenie w sposób dowolny, że z uwagi na fakt, iż przegląd pojazdu został przeprowadzony przez wewnętrzne służby techniczne Spółki, a nie przez serwis zewnętrzny, rzekome uszkodzenie układu hamulcowego pojazdu nie zostało wykryte, bądź celowo przez Spółkę niewykazane. Należy podkreślić, że dowodowy materiał fotograficzny, sporządzony w dniu kontroli jednoznacznie potwierdza występowanie w dniu kontroli ([...] marca 2019 r.) usterki skontrolowanego pojazdu w postaci licznych pęknięć na tarczy hamulcowej, możliwych do stwierdzenia w wyniku wzrokowej oceny stanu technicznego pojazdu. Dowód zatem ze zlecenia naprawy nr [...] z 20 lutego 2019 r. może jedynie potwierdzić niewystępowanie tej usterki w dniu realizacji tego zlecenia, a więc miesiąc przed kontrolą drogową przedmiotowego pojazdu, bądź ewentualnie niestwierdzenie jej przez wykonawcę tego zlecenia. Dowód natomiast z oświadczenia kierowcy z 26 czerwca 2019 r., może jedynie potwierdzić, że kierowca nie stwierdził występowania przedmiotowej usterki przed rozpoczęciem przejazdu przedmiotowym pojazdem [...] marca 2019 r., a w konsekwencji, że nie przeprowadził dostatecznie dokładnej kontroli pojazdu i nie wykrył dostrzegalnych wzrokowo pęknięć tarczy hamulcowej. Sąd za zasadne uznaje ustalenie faktyczne organu, iż ilość tych pęknięć i stan ich zaawansowania wyklucza możliwość, aby powstały one w trakcie jednego przejazdu w dniu kontroli pojazdu, a więc po przeprowadzonej kontroli pojazdu przez kierowcę. Dlatego, zdaniem Sądu, ocena tych dowodów dokonana przez GITD, wbrew twierdzeniom Skarżącej, nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów, a przyjęty przez GITD za ustalony stan faktyczny odpowiada wymogom zasady prawdy materialnej. W konsekwencji, za niezasadny należy również uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organy art. 92c ust.1 pkt 1 w związku z ust. 1c u.t.d., zgodnie z którym nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć. Z orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że przesłanki egzoneracyjne określone w przepisach ustawy o transporcie drogowym nie odnoszą się do zwykłego zachowania przedsiębiorcy lub działań osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu działalności gospodarczej i organizacji pracy przedsiębiorstwa, lecz do sytuacji wyjątkowych, których profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy przy zachowaniu należytej staranności i przezorności nie był w stanie racjonalnie przewidzieć, np. będących rezultatem siły wyższej, bądź działań osoby trzeciej, za której winę przedsiębiorca nie może odpowiadać. W przedmiotowej sprawie okoliczności takie nie wystąpiły. Kierowca przed rozpoczęciem przejazdu spornym pojazdem [...] marca 2019 r. nie stwierdził widocznych licznych pęknięć tarczy hamulcowej. Kierowca natomiast nie jest osobą trzecią, za której winę przedsiębiorca nie może odpowiadać. Przedsiębiorca transportowy ponosi bowiem odpowiedzialność za działania i zaniechania kierowcy w ramach swoich obowiązków pracowniczych lub umownych. Na przedsiębiorcy spoczywa ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób (w tym kierowcy), którymi w wykonywaniu działalności gospodarczej się posługuje. W przedmiotowej sprawie nie można również stwierdzić, że stwierdzona usterka tarczy hamulcowej jest rezultatem działania siły wyższej. Okoliczności natomiast sprawy, w tym fakt, że występująca usterka tarczy hamulcowej była możliwa do wykrycia w wyniku wzrokowej kontroli stanu technicznego pojazdu, wskazują, że profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy przy zachowaniu należytej staranności i przezorności był w stanie wykryć przedmiotowe, liczne pęknięcia tarczy hamulcowej. Z tych względów, w ocenie Sądu, organy prawidłowo uznały, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki egzoneracyjne wynikające z art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. Sąd stwierdza, że organy Inspekcji Transportu Drogowego dokonały prawidłowej oceny prawnej dotyczącej odpowiedzialności Skarżącej jako przewoźnika za stwierdzone w niniejszej sprawie nieprawidłowości. Sąd uznał, że ustalenia dokonane przez organy Inspekcji Transportu Drogowego, odpowiadają wymogom postępowania administracyjnego uregulowanego w Kodeksie postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, materiał dowodowy na którym organy obu instancji oparły swoje rozstrzygnięcie, stanowi wyczerpujący materiał dowodowy pozwalający na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego i załatwienie sprawy. Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przez GITD przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.