VI SA/Wa 2627/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. j. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji (obecnie Minister Infrastruktury i Budownictwa) z [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji czterech niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych i ustalenia opłaty za ich używanie postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić S. sp. j. z siedzibą w K. uiszczony wpisu od skargi w kwocie 104 (słownie: sto cztery) złote. Skarżąca - S. sp. j. z siedzibą w K., z zachowaniem trybu i terminu wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę, która została zarejestrowana pod sygnaturą akt VISA/Wa 130/16. Zarządzeniami z 22 stycznia 2016 r. skarżąca, pod rygorem odrzucenia skargi, została wezwana, na adres wskazany w skardze, do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ze swojego KRS oraz do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi. Wezwania te zostały przesłane za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (z.p.o. k. 13 akt). Postanowieniem z 29 kwietnia 2016 r. (k. 16 akt) WSA odrzucił skargę, gdyż ustalił, że skarżąca nie nadesłała w zakreślonym terminie KRS, przez co nie uzupełniła braku formalnego skargi. Skarżąca powyższe orzeczenie zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej NSA), który 4 listopada 2016 r. (IIGZ 1121/16), uchylił postanowienie WSA. W uzasadnieniu Sąd kasacyjny wskazał, że "ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pisma sądowego wzywającego o uzupełnienie braków skargi wynika, iż obok stempla firmowego S. znajduje się jedynie nieczytelny podpis. Brak jest natomiast daty doręczenia przesyłki i czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko osoby odbierającej przesyłkę. Jednocześnie na odwrocie zwrotnego potwierdzenia odbioru widnieje jedynie stempel dzienny z datą "05.02.016", brak jest jednak zarówno imienia i nazwiska odbiorcy, jak i informacji o sposobie doręczenia oraz podpisu pracownika poczty." W związku z powyższym NSA uznał, że "odrzucenie skargi, bez podjęcia próby ustalenia czy rzeczywiście przesyłka została prawidłowo doręczona, w jakiej dacie i komu np. poprzez wystąpienie z reklamacją do operatora pocztowego, jest (...) działaniem nieprawidłowym". Sprawa po zwrocie z NSA została ponownie zarejestrowana, tym razem pod obecną sygnaturą VISA/Wa 2627/16. Mając na uwadze stanowisko wyrażone w ww. orzeczeniu kasacyjnym WSA wszczął postępowanie reklamacyjne celem ustalenia czy oraz kiedy i komu została doręczona korespondencja wzywająca skarżąca do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Poczta Polska SA w odpowiedzi (k. 64 akt) poinformowała, że reklamowaną przesyłkę doręczono dnia 5 lutego 2016 r., a jej odbiór pokwitował p. K. R. - osoba uprawniona. W załączeniu przesłano duplikat z.p.o. Sąd pismem z 9 lutego 2017 r. (k. 67 akt) dodatkowo wezwał Urząd Pocztowy J. do wskazania, czy p. K. R. posiadał/posiada upoważnienie do odbioru korespondencji kierowanej do skarżącej. W odpowiedzi Poczta Polska SA podała, że sporna przesyłka polecona została doręczona zgodnie z art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. z 2012 r. poz. 1529), dalej p.p., a jej odbiór pokwitował R. K. pracownik adresata upoważniony do odbioru przesyłek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie niejednoznacznym było czy skarżąca została skutecznie wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie odpisu ze swojego KRS. Jak wskazał bowiem NSA zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 13 akt) wezwania do nadesłania KRS zawierało liczne braki, które bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego uniemożliwiały jednoznaczne ustalenie czy oraz kiedy i komu zostało doręczone to wezwanie. Nadto skarżąca podnosiła, że osoba, której wezwania doręczono, nie była uprawniona do odbioru przesyłek kierowanych do niej. W tym celu WSA wszczął postępowanie reklamacyjne, w wyniku którego obecnie stwierdza, że bez wątpienia wezwanie do nadesłania KRS, które przesłano na adres skarżącej wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, zostało skarżącej doręczone skutecznie dnia 5 lutego 2016 r. Poczta Polska SA w wyniku postępowania reklamacyjnego podała bowiem wszystkie dane, które pierwotnie na z.p.o. k. 13 się nie znalazły. Wskazała, że doręczenie nastąpiło dnia 5 lutego 2016 r., na ręce osoby uprawnionej (pracownika) do odbioru przesyłek kierowanych do skarżącej, z jednoczesnym wskazaniem tej osoby z imienia i nazwiska. Zgodnie z art. 37 ust 2 pkt 5a p.p. przesyłka pocztowa, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być wydana ze skutkiem doręczenia osobie uprawnionej do odbioru przesyłek pocztowych w podmiotach będących osobami prawnymi (...), jeżeli adresatem przesyłki jest dana osoba prawna (...). Podobnie traktuje art. 67 § 2 p.p.s.a., tj. pisma w postępowaniu sądowym (...) dla osoby prawnej (...) doręcza się organowi uprawnionemu do reprezentowania ich przed sądem lub do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism. W rozpoznawanej sprawie skarżąca działa jako spółka jawna - osoba prawna, zatem odbioru przesyłek w jej imieniu mogą dokonywać upoważnieni do odbioru pism pracownicy. Takim pracownikiem zgodnie z wyjaśnieniami Poczty Polskiej SA był p. K. R., który odebrał w jej imieniu wezwanie do nadesłania odpisu KRS. Na marginesie - mając na uwadze oświadczenie skarżącej zawarte w piśmie z 16 maja 2016 r. (k. 25 akt), że do odbioru kierowanej do niej korespondencji upoważnieni są jedynie jej wspólnicy, którzy stale przebywają na terenie stacji, WSA zauważa, że żadna z przesyłek sądowych (ani w toku postępowania administracyjnego) nie została odebrana w niniejszej sprawie przez wspólników skarżącej. Z nadesłanego KRS wynika, że wspólnikami skarżącej są J. B. oraz H. B.. Wezwanie WSA z 21 maja 2016 r. oraz postanowienie WSA z 17 sierpnia 2016 r., jak i postanowienie NSA z 4 listopada 2016 r. odebrali zaś, bądź upoważnieni pracownicy skarżącej (z.p.o. k. 38 i k. 48 akt), bądź dorosły domownik (z.p.o. k. 60 akt), w żadnym z tych przypadków na z.p.o. nie widnieją podpisy ww. wspólników skarżącej. W tym stanie rzeczy WSA uznał, że skarżąca dnia 5 lutego 2016 r. została skutecznie wezwana zarówno do uzupełnienia braku formalnego skargi - nadesłania KRS, pod rygorem odrzucenia skargi, jaki i do uiszczenia wpisu od skargi, także pod rygorem odrzucenia skargi. Zatem ostatnim dniem zakreślonego, ustawowego, siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu i uzupełnienia braku formalnego skargi był 12 lutego 2016 r. W tym terminie (tj. 5 lutego 2016 r.) skarżąca jedynie uiściła należny wpis od skargi. Jak wynika z akt sprawy KRS został przez skarżącą nadesłany zaś 16 maja 2016 r., czyli po upływie terminu do jego złożenia. Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.