VI SA/Wa 2630/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 maja 2021 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej też jako "GIF" lub "organ"), pismem z dnia 29 sierpnia 2019 roku zawiadomił W. Spółka jawna (aktualnie W. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w P., dalej także jako "spółka", "skarżąca" lub "strona"), jako podmiot prowadzący hurtownię farmaceutyczną, zlokalizowaną w P., przy ul. [...][...] (ID hurtowni: [...]) o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieprzekazywanie do Zintegrowanego Systemu Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi (zwanego dalej: "ZSMOPL") informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych. Strona pismem z dnia 4 października 2019 r. zwróciła się z wnioskiem o odstąpienie od nałożenia na nią administracyjnej kary pieniężnej. W uzasadnieniu wskazała, że zaprzestała naruszania art. 78 ust. 1 pkt 6a ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jednolity Dz. U. z 2020, poz. 944 ze zm., dalej też jako "u.p.f.") a nadto, jej zdaniem, również waga naruszenia prawa jest znikoma. Kolejnym pismem z dnia 24 października 2019 r., strona przekazała wydruk z ZSMOPL, potwierdzający, że od dnia 22 października 2019 r. zaprzestała naruszania art. 78 ust. 1 pkt 6a ustawy - Prawo farmaceutyczne. Główny Inspektor Farmaceutyczny decyzją z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości pięciu tysięcy złotych z tytułu nieprzekazywania do Zintegrowanego Systemu Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi, informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych, w związku z prowadzeniem hurtowni farmaceutycznej położonej w P. przy ul. [...] [...]. Organ zaznaczył, że na mocy art. 72a ust. 3 ustawy - Prawo farmaceutyczne, informacje objęte obowiązkiem przekazywania do ZSMOPL, przedsiębiorca prowadzący hurtownię farmaceutyczną powinien przekazywać raz na dobę. Omawiany obowiązek informacyjny ma zapewnić monitorowanie, nadzór i kontrolę nad dystrybucją produktów leczniczych, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych. Organ podkreślił, że przedmiotowy obowiązek wysyłania wymaganych raportów do ZSMOPL wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2019 r. Zatem z tym dniem strona, jako podmiot prowadzący hurtownię farmaceutyczną, była zobowiązana do przesyłania do ZSMOPL informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych. Organ wyjaśnił, że z danych zgromadzonych w ZSMOPL wynika, iż strona zarejestrowała się co prawda w ZSMOPL, jako podmiot raportujący, ale do dnia 22 października 2019 r. nie rozpoczęła przekazywania raportów. W dalszej kolejności organ wywiódł, że stosownie do art. 127c ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne, karze pieniężnej podlega przedsiębiorca prowadzący działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej, który wbrew przepisowi art. 78 ust. 1 pkt 6a tej ustawy, nie przekazał do Zintegrowanego Systemu Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi, informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych. Kryteria wymiaru administracyjnej kary pieniężnej w przedmiotowej sprawie określa przepis art. 127c ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne, wskazując, że karę tę wymierza się w wysokości do 50 000 zł, uwzględniając okoliczności, zakres oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy. Główny Inspektor Farmaceutyczny podkreślił przy tym, że jako organ właściwy w sprawach nałożenia przedmiotowej administracyjnej kary pieniężnej na podstawie art. 127d ww. ustawy, miarkując wysokość kary, jest zobowiązany do uwzględnienia okoliczności, zakresu oraz uprzedniego naruszenia przepisów ustawy przez stronę. Ustalając zatem wymiar kary na kwotę pięciu tysięcy złotych organ wziął pod uwagę: górną wysokość przedmiotowej sankcji (50 000 złotych); okres od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 22 października 2019 r., na przestrzeni którego strona nie wywiązywała się z obowiązku przekazywania wymaganych informacji do ZSMOPL, okoliczności powstania naruszenia - brak podjęcia przez stronę działań zmierzających do przekazywania informacji do ZSMOPL do dnia 22 października 2019 r.; uzupełnienie (przekazanie) brakujących raportów do ZSMOPL z opóźnieniem; fakt, że na spółkę nie została uprzednio nałożona kara pieniężna za naruszenie obowiązku przekazywania informacji do ZSMOPL oraz to, że waga naruszenia prawa nie jest znikoma. Po rozpoznaniu wniosku spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy, GIF, decyzją z dnia [...] października 2020 roku nr [...], działając na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 5 pkt 4 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735, ze zm., dalej też jako "k.p.a."), utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] marca 2020 r. Organ, po ponownym rozpatrzeniu sprawy uznał, że nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 5 000 złotych było zasadne i adekwatne do okoliczności stwierdzonego naruszenia prawa. GIF wskazał, że ustalając wymiar kary organ wziął pod uwagę następujące okoliczności: górną wysokość przedmiotowej sankcji (50 000 złotych), fakt, że strona wywiązywała się z obowiązku przekazywania wymaganych informacji do ZSMOPL w związku z prowadzeniem hurtowni farmaceutycznej w P., przy ul. [...] [...] jedynie w okresie od dnia 22 października 2019 r. do dnia 22 lutego 2020 r., zakres udzielonego stronie zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej obejmujący obrót szerokim asortymentem towarów, a także fakt, że na stronę nie została uprzednio nałożona kara pieniężna za naruszenie obowiązku przekazywania informacji do ZSMOPL ani za inne naruszenie przepisów u.p.f. GIF podkreślił przy tym, że nie znalazł również podstaw przemawiających za uwzględnieniem wniosku strony o odstąpienie od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 k.p.a. W ocenie GIF nie sposób uznać, że waga naruszenia prawa w niniejszej sprawie była znikoma. Organ podniósł, że ZSMOPL umożliwia m.in. monitorowanie na poziomie detalicznym i hurtowym obrotu produktami leczniczymi oraz przekazywanie tych informacji do właściwych organów. Tymczasem organy Inspekcji Farmaceutycznej w związku z naruszeniem przez stronę obowiązku, o którym mowa w art. 72a ust. 1 u.p.f., są m.in. począwszy od dnia 24 lutego 2020 r. pozbawione powyższych informacji. Na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 roku spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej również jako: "WSA w Warszawie"), zarzucając naruszenie: 1. art. 80 k.p.a. przez przyjęcie, że skarżąca począwszy od dnia 24 lutego 2020 r. nie przekazuje do ZSMOPL informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych, o której to informacji mowa w art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f., podczas gdy skarżąca informacje te przekazuje począwszy od dnia 22 października 2019 r. do nadal, 2. art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. przez zaniechanie odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej opartej o art. 127c ust. 1 i 2 u.p.f., pomimo że waga naruszenia przez skarżącą obowiązku, o którym mowa w art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f. jest znikoma, a spółka, począwszy od dnia 22 października 2019 r. zaprzestała naruszenia tego obowiązku. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono m.in., że brew ustaleniom organu począwszy od dnia 22 października 2019 r. skarżąca realizuje obowiązek, o którym mowa w art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f., z tym wszakże zastrzeżeniem, że zakończyła prowadzenie hurtowni farmaceutycznej położonej w P. przy ul. [...] [...] w dniu 21 lutego 2020 r., o czym poinformowała organ pismem z dnia 21 lutego 2020 r., a począwszy od dnia 22 lutego 2020 r. skarżąca prowadzi aktualnie hurtownię farmaceutyczną położoną w P. przy ul. [...] 6 i w tymże zakresie realizuje obowiązek, o którym mowa w art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f. Skarżąca wykonuje przy tym działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ww. hurtowni, jako następca prawny W. Sp.j., i prowadzi przedmiotową hurtownię pod własną firmą, nie zaś pod firmą swego poprzednika prawnego. W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych oraz przeprowadzenie dowodu z dokumentów potwierdzających jej następstwo prawne. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że przedmiotowa sprawa rozpoznana została na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374) i zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2021 r., w związku z ogłoszeniem stanu epidemii i związanymi z tym ograniczeniami i wymogami w zakresie podejmowania działań zmierzających do eliminowania nadmiernego stanu zagrożenia dla stanu zdrowia osób uczestniczących w czynnościach sądowych, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym. Poza brakiem udziału stron w samym posiedzeniu, na którym zapada wyrok, sądowa kontrola nie różni się od kontroli sprawowanej przy rozpoznawaniu spraw w trybie zwykłym. W ramach tej kontroli, tak jak w każdym przypadku sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w ocenie Sądu, stan faktyczny w sprawie został ustalony przez organ prawidłowo i zgodnie z regułami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie. W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji publicznej, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Przesądzenie o prawidłowości przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia ustaleń faktycznych umożliwia ocenę procesu subsumcji tego stanu faktycznego pod mające zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego. Podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 127c ust. 1 i 2, art. 127d, w zw. z art. 72a ust. 1, 2 i 3, art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f. Otóż zgodnie z art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f. do obowiązków przedsiębiorcy prowadzącego działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej należy: przekazywanie do Zintegrowanego Systemu Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych: a) produktów leczniczych, b) produktów leczniczych sprowadzonych w trybie art. 4, c) środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobów medycznych, dla których wydana została decyzja o objęciu refundacją i ustaleniu urzędowej ceny zbytu, d) środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego sprowadzonych w trybie art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia - w zakresie danych określonych w art. 72a ust . 2. Jak wskazuje art. 72a ust.1 - 3 u.p.f. 1. w Zintegrowanym Systemie Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi są przetwarzane dane o obrocie: 1) produktami leczniczymi, 2) środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobami medycznymi, dla których wydano decyzję o objęciu refundacją i ustaleniu urzędowej ceny zbytu, 3) produktami leczniczymi sprowadzanymi w trybie art. 4, 4) środkami spożywczymi specjalnego przeznaczenia żywieniowego sprowadzonymi w trybie art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. 2018 r. poz. 1541, ze zm.) - dopuszczonymi do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Zakres przekazywanych i przetwarzanych danych obejmuje: 1) dane identyfikujące odpowiednio produkt leczniczy, środek spożywczy specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyrób medyczny, jeżeli dotyczy: a) numer GTIN zgodny z systemem GS1, b) numer serii, c) unikalny kod, d) datę ważności, e) nazwę podmiotu odpowiedzialnego albo nazwę podmiotu uprawnionego do importu równoległego albo nazwę podmiotu działającego na rynku spożywczym, albo nazwę wytwórcy wyrobu medycznego lub jego autoryzowanego przedstawiciela, lub dystrybutora, lub importera, f) kraj sprowadzenia, w przypadku produktów leczniczych dopuszczonych do obrotu w trybie art. 4, lub środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego sprowadzonych w trybie art. 29a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia; 2) liczbę opakowań jednostkowych będących przedmiotem transakcji i przesunięć magazynowych, wraz z jego określeniem, oraz liczbę opakowań jednostkowych na stanie magazynowym; 3) wartość netto zbytych opakowań jednostkowych bez uwzględnienia rabatów, upustów oraz bonifikat; 4) dane identyfikujące zbywcy i nabywcy, z wyłączeniem danych dotyczących osób fizycznych nabywających produkty, o których mowa w ust. 1, w celach terapeutycznych, poza zakresem prowadzonej działalności gospodarczej: a) firmę i adres, zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej lub Krajowego Rejestru Sądowego albo inne równoważne (z uwzględnieniem nazwy kraju), podmiotu posiadającego ustawowe uprawnienie do prowadzenia obrotu produktem leczniczym, środkiem spożywczym specjalnego przeznaczenia żywieniowego lub wyrobem medycznym albo jego nabycia i stosowania w celu udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, b) nazwę, jeżeli występuje, adres miejsca prowadzenia obrotu albo miejsca udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz, jeżeli dotyczy, identyfikator z Krajowego Rejestru Zezwoleń Na Prowadzenie Aptek Ogólnodostępnych, Punktów Aptecznych oraz Rejestru Udzielonych Zezwoleń na Prowadzenie Aptek Szpitalnych i Zakładowych albo identyfikator z Rejestru Zezwoleń na Prowadzenie Hurtowni Farmaceutycznej albo numer księgi rejestrowej z Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, c) numer identyfikacji podatkowej (NIP). 3. Informacje, o których mowa w ust. 1, przekazywane są raz na dobę. Powyższe unormowania kreują w sposób jednoznaczny obowiązek przekazywania do ZSMOPL informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych. Strona zobowiązana była zatem przekazywać wymagane ustawą informacje raz na dobę począwszy od dnia 1 kwietnia 2019 r. Termin ten wprost wynika z brzmienia art. 8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2018 roku, poz. 1515). Tym samym skarżąca, prowadząc hurtownię farmaceutyczną w P., przy ul. [...] [...], na podstawie zezwolenia Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 12 stycznia 2016 roku nr [...], zobowiązana była od 1 kwietnia 2019 r. przekazywać do ZSMOPL komunikaty dotyczące obrotów i stanów magazynowych dla przedmiotowej hurtowni, celem realizacji obowiązku informacyjnego, czego jednak nie uczyniła. W okresie od 1 kwietnia 2019 r. do 22 października 2019 r. nie przekazała bowiem do systemu ZSMOPL żadnego wymaganego komunikatu dotyczącego obrotów i stanów magazynowych w prowadzonej hurtownię farmaceutycznej w P. T., przy ul. W. [...]. Dopiero w tym dniu uzupełniła ona brakujące raporty. Tym samym spółka, prowadząc wskazaną hurtownię farmaceutyczną, będąc podmiotem objętym obowiązkiem informacyjnym, o którym mowa w regulacji art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f., w oczywisty sposób zaniechała zadośćuczynieniu temu obowiązkowi we wskazanym okresie. Z kolei zgodnie z art. 127c ust. 1 u.p.f. karze pieniężnej podlega przedsiębiorca prowadzący działalność polegającą na prowadzeniu hurtowni farmaceutycznej, który wbrew przepisowi art. 78 ust. 1 pkt 6a, nie przekazał do Zintegrowanego Systemu Monitorowania Obrotu Produktami Leczniczymi, informacji o przeprowadzonych transakcjach, stanach magazynowych i przesunięciach magazynowych do innych hurtowni farmaceutycznych. Karę pieniężną, o której mowa w ust. 1, wymierza się w wysokości do 50 000 zł, uwzględniając okoliczności, zakres oraz uprzednie naruszenie przepisów ustawy (ust. 2). Istotnym jest, że ustawodawca nie przewidział w istocie żadnych okoliczności egzoneracyjnych, ani tym bardziej – ekskulpacyjnych, które mogłyby chronić stronę przed zastosowaniem kary administracyjnej, której nałożenie było obligatoryjne wobec ziszczenia się dyspozycji art. 127c u.p.f. wobec nieprzekazywania informacji wymienionych 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f. Tym samym, wszelkie okoliczności faktyczne, wskazywane przez stronę, takie, jak brak odpowiedniego systemu obsługi magazynowej, na dzień wprowadzenia obowiązku raportowania, czy też podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zaopatrzenia hurtowni w system informatyczny [...], nie mogą w żaden sposób wpłynąć na prawidłowość rozstrzygnięcia organu. Organ w kontrolowanej obecnie sprawie uznał za stosowne wymierzenie kary pieniężnej w wysokości pięciu tysięcy złotych (a więc sięgającej dziesięciu procent ustawowego zagrożenia) uzasadniając tę wysokość między innymi, okresem ponad sześciu miesięcy, na przestrzeni którego spółka nie wywiązywała się z obowiązku przekazywania wymaganych informacji do ZSMOPL w związku z prowadzeniem hurtowni farmaceutycznej (czyli do 22 października 2019 roku) a także braku podjęcia do tego dnia działań zmierzających do przekazywania informacji do ww. systemu. Organ uwzględnił przy tym fakt braku uprzedniego ukarania strony. Zdaniem Sądu, w zaistniałej sytuacji organ nałożył karę w wysokości adekwatnej do zaistniałego naruszenia, uzasadniając jej wysokość w sposób dostatecznie przekonujący. Istotnie GIF, w swej decyzji z dnia [...] października 2020 roku, błędnie określił zakres czasowy naruszenia (do dnia 22 lutego 2020 roku), ale błąd ten w żaden sposób nie wpłynął na wymiar wysokości kary a niewątpliwie utrzymana w mocy decyzja z dnia [...] marca 2020 r. prawidłowo określiła zarówno relewantny stan faktyczny, jak i przesłanki wymiaru kary. Bezspornym jest bowiem, że do dnia 22 października 2019 roku, spółka nie przekazywała do sytemu wymaganych informacji. Kwestia wywiązywania się przez skarżącą z obowiązków statuowanych w art. 78 ust. 1 pkt 6a u.p.f., już po zmianie lokalizacji hurtowni, nie ma w tym przypadku znaczenia dla oceny odpowiedzialności spółki za naruszenia obowiązku przekazywania wymaganych informacji do ZSMOPL, zaistniałego w okresie od 1 kwietnia 2019 r. do 22 października 2019 r. To one stanowiły bowiem podstawę faktyczną nałożenia na skarżąca kary pieniężnej na mocy decyzji GIF z dnia [...] marca 2020 r. Skoro zaś ustalenia faktyczne w tym zakresie dokonane zostały w sposób wystarczający do wyjaśnienia sprawy, a kara została wymierzona w granicach mieszczących się w ramach ustawowego zagrożenia (i to zdecydowanie bliżej dolnego pułapu), to, w ocenie Sądu, nie zasługują na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przez GIF art. 80 k.p.a. Co do zastosowania przepisów art. 189f § 1 k.p.a., należy stwierdzić, iż kwestia ta została należycie omówiona przez organ. Istotnie nie sposób uznać, że brak podjęcia przez skarżącą, realizacji obowiązków informacyjnych, odnośnie obrotu produktami leczniczymi przez ponad pół roku od wejścia w życie stosownych regulacji ustawowych, mogłoby wypełniać znamiona znikomej wagi naruszenia prawa. Finalnie należy zauważyć, że z załączonych do skargi dokumentów w postaci aktu notarialnego z dnia 11 marca 2020 roku oraz odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 6 listopada 2020 roku, jasno wynika, że już z dniem 23 kwietnia 2020 roku do ww. rejestru wpisano przekształcenie W. Spółka jawna w W. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w P. (p. Rubryka 6 informacji z KRS). Pomimo tego, adresatem decyzji organu z dnia 7 października 2020 roku była W. Spółka jawna, podczas, gdy jako strona winna być wskazana spółka przekształcona, tj. W. Sp. z o. o. Sp. k. z siedzibą w P. Jednakże, zdaniem Sądu, wskazanie przez organ, że decyzję należy doręczyć spółce przekształcanej zamiast spółce przekształconej i że za stronę decyzji uznano wadliwie spółkę przekształcaną zamiast spółki przekształconej, uznać należy za uchybienie niemające istotnego wpływu na wynik sprawy. Z mocy przepisów ustawy (art. 553 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity Dz. U. z 2020 roku, poz. 1526 ze zm., dalej tez jako "k.s.h."), wszystkie bowiem prawa i obowiązki spółki przekształcanej przeszły na spółkę przekształconą. Spółka przekształcana nie uległa likwidacji, zmieniła jedynie formę prawną i firmę. Przekształcenie spółki nie prowadzi zatem do zmiany podmiotu, lecz tylko do zmiany typu spółki (można powiedzieć, że jest to ta sama, ale nie taka sama spółka), nie wywierając żadnych skutków względem osób trzecich. Wpływ przekształcenia strony w trakcie procesu na jego tok sprowadza się więc tylko do zmiany jej oznaczenia. Zaskarżoną decyzję odebrała spółka przekształcona, co wynika z treści pieczęci na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W sprawie zaszedł zatem przypadek tzw. tożsamości podmiotowej strony, wadliwie określonej w decyzji administracyjnej. Stanowisko Sądu w tej sprawie znajduje potwierdzenie w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych, między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OSK 811/11, czy też wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 maja 2017 r., sygn. akt II OSK 2209/15 (baza orzeczeń sądów administracyjnych CBOSA). Reasumując, w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, jak również przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.